ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.146.1
एतस्मिन्नेव काले तु तस्मिञ्जनसमागमे ।
दत्तेऽवकाशे पुरुषैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
विवेश रङ्गं विस्तीर्णं कर्णः परपुरञ्जयः ॥ १.१४६.१ ॥
ସେହି ସମୟରେ, ସେହି ଜନସମାଗମରେ, ସେବକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାନ ଦିଆଯିବାରୁ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ବିସ୍ଫାରିତ ନୟନ କର୍ଣ୍ଣ ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟୀ ବିଶାଳ ରଙ୍ଗଭୂମିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
1.146.2
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्द्योतिताननः ।
स धनुर्बद्धनिस्त्रिंशः पादचारीव पर्वतः ॥ १.१४६.२ ॥
ଜନ୍ମସଙ୍ଗୀ କବଚ ଧାରଣ କରିଥିବା, କୁଣ୍ଡଳର ଜ୍ୟୋତିରେ ମୁଖ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଧନୁ ଓ ଖଡ୍ଗ ବାନ୍ଧି ପାଦରେ ଚାଲୁଥିବା ପର୍ବତ ସଦୃଶ ସେ ଥିଲେ।
1.146.3
कन्यागर्भः पृथुयशाः पृथायाः पृथुलोचनः ।
तीक्ष्णांशोर्भास्करस्यांशः कर्णोऽरिगणसूदनः ॥ १.१४६.३ ॥
କନ୍ୟାଗର୍ଭରୁ ଜାତ, ମହାଯଶସ୍ୱୀ, ପୃଥାଙ୍କ (କୁନ୍ତୀଙ୍କ) ବିଶାଳନୟନ ପୁତ୍ର, ତୀକ୍ଷ୍ଣକିରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଂଶ, ଶତ୍ରୁଗଣ ସଂହାରକ କର୍ଣ୍ଣ।
1.146.4
सिंहर्षभगजेन्द्राणां बलवीर्यपराक्रमः ।
दीप्तिकान्तिद्युतिगुणैः सूर्येन्दुज्वलनोपमः ॥ १.१४६.४ ॥
ସିଂହ, ଷଣ୍ଢ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀଙ୍କ ବଳ, ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ପରାକ୍ରମ ଥିବା; ଦୀପ୍ତି, କାନ୍ତି, ଦ୍ୟୁତି ଗୁଣରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ।
1.146.5
प्रांशुः कनकतालाभः सिंहसंहननो युवा ।
असङ्ख्येयगुणः श्रीमान्भास्करस्यात्मसंभवः ॥ १.१४६.५ ॥
ଉଚ୍ଚ, ସୁନା ତାଳ ଗଛ ପରି କାନ୍ତିଥିବା, ସିଂହସମ ଦୃଢ଼ ଦେହର ଯୁବକ, ଅସଂଖ୍ୟ ଗୁଣଶାଳୀ, ଶ୍ରୀମାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିଜ ପୁତ୍ର।
1.146.6
स निरीक्ष्य महाबाहुः सर्वतो रङ्गमण्डलम् ।
प्रणामं द्रोणकृपयोर्नात्यादृतमिवाकरोत् ॥ १.१४६.६ ॥
ସେହି ମହାବାହୁ ଚାରିଆଡ଼େ ରଙ୍ଗଭୂମି ଦେଖି ଦ୍ରୋଣ ଓ କୃପଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଯେପରି ଅତ୍ୟଧିକ ଆଦରରେ ନୁହେଁ।
1.146.7
स समाजजनः सर्वो निश्चलः स्थिरलोचनः ।
कोऽयमित्यागतक्षोभः कौतूहलपरोऽभवत् ॥ १.१४६.७ ॥
ସେହି ସଭାର ସମସ୍ତ ଲୋକ ସ୍ଥିର ଓ ଅଚଳ ଚକ୍ଷୁରେ ଚାହିଁ ରହିଲେ। 'ଏ କିଏ?' ଏହି ଉତ୍ସୁକତା ଓ କ୍ଷୋଭରେ ସେମାନେ କୌତୂହଳରେ ମଗ୍ନ ହେଲେ।
1.146.8
सोऽब्रवीन्मेघगम्भीरस्वरेण वदतां वरः ।
भ्राता भ्रातरमज्ञातं सावित्रः पाकशासनिम् ॥ १.१४६.८ ॥
ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ମେଘ ପରି ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ କହିଲେ। ଅଜ୍ଞାତ ଭାଇକୁ, ସାବିତ୍ର (କର୍ଣ୍ଣ) ପାକଶାସନିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ କରି ଏହା କହିଲେ।
1.146.9
पार्थ यत्ते कृतं कर्म विशेषवदहं ततः ।
करिष्ये पश्यतां नॄणां माऽऽत्मना विस्मयं गमः ॥ १.१४६.९ ॥
ହେ ପାର୍ଥ! ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ତାଠାରୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ମୁଁ କରିବି। ଦେଖୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସାମନାରେ ତୁମେ ନିଜେ ବିସ୍ମିତ ହୁଅ ନାହିଁ।
1.146.10
असमाप्ते ततस्तस्य वचने वदतां वर ।
यन्त्रोत्क्षिप्त इवोत्तस्थौ क्षिप्रं वै सर्वतो जनः ॥ १.१४६.१० ॥
ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ କଥା ଶେଷ ନ ହେଉଣୁ, ଯନ୍ତ୍ରରୁ ଫିଙ୍ଗାଯାଇଥିବା ପରି ସବୁ ପାଖରୁ ଲୋକେ ଶୀଘ୍ର ଉଠି ଠିଆ ହେଲେ।
1.146.11
प्रीतिश्च मनुजव्याघ्र दुर्योधनमुपाविशत् ।
ह्रीश्च क्रोधश्च बीभत्सुं क्षणेनान्वाविवेश ह ॥ १.१४६.११ ॥
ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର! ଆନନ୍ଦ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କଠାରେ ପ୍ରବେଶ କଲା; ଲଜ୍ଜା ଓ କ୍ରୋଧ କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲା।
1.146.12
ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः कर्णः प्रियरणः सदा ।
यत्कृतं तत्र पार्थेन तच्चकार महाबलः ॥ १.१४६.१२ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇଥିବା, ସର୍ବଦା ଯୁଦ୍ଧପ୍ରିୟ କର୍ଣ୍ଣ, ସେଠାରେ ପାର୍ଥ ଯାହା କରିଥିଲେ, ସେହି ମହାବଳ ତାହା କରି ଦେଖାଇଲେ।
1.146.13
अथ दुर्योधनस्तत्र भ्रातृभिः सह भारत ।
कर्णं परिष्वज्य मुदा ततो वचनमब्रवीत् ॥ १.१४६.१३ ॥
ଏଥର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସେଠାରେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେ ଭାରତ, ଆନନ୍ଦରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.146.14
स्वागतं ते महाबाहो दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मानद ।
अहं च कुरुराज्यं च यथेष्टमुपभुज्यताम् ॥ १.१४६.१४ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମକୁ ସ୍ୱାଗତ! ହେ ମାନଦ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଆସିଛ। ମୁଁ ଏବଂ କୁରୁରାଜ୍ୟ, ତୁମ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଉପଭୋଗ କର।
1.146.15
कृतं सर्वमहं मन्ये सखित्वं च त्वया वृणे ।
द्वन्द्वयुद्धं च पार्थेन कर्तुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १.१४६.१५ ॥
ସବୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି ବୋଲି ମୁଁ ମନେ କରେ। ମୁଁ ତୁମ ବନ୍ଧୁତା ବରଣ କରେ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ପାର୍ଥଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
1.146.16
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजन्दुर्योधनस्तदा ।
कर्णं दीर्घाञ्चितभुजं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ १.१४६.१६ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଏହିପରି କହିବାରୁ, ହେ ରାଜା, ସେତେବେଳେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଲମ୍ବା ବାହୁ ଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଏହା କହିଲେ।
1.146.17
भुङ्क्ष्व भोगान्मया सार्धं बन्धूनां प्रियकृद्भव ।
दुर्हृदां कुरु सर्वेषां मूर्ध्नि पादमरिन्दम ॥ १.१४६.१७ ॥
ମୋ ସହିତ ଭୋଗ ଭୋଗ କର; ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟକାରୀ ହୁଅ। ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ପାଦ ରଖ।
1.146.18
ततः क्षिप्तमिवात्मानं मत्वा पार्थोऽभ्यभाषत ।
कर्णं भ्रातृसमूहस्य मध्येऽचलमिव स्थितम् ॥ १.१४६.१८ ॥
ତେବେ ପାର୍ଥ ନିଜକୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବି, ଭାଇମାନଙ୍କ ସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ପର୍ବତ ପରି ଅଚଳ ଠିଆ ହୋଇଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.146.19
अनाहूतोपसृष्टानामनाहूतोपजल्पिनाम् ।
ये लोकास्तान्हतः कर्ण मया त्वं प्रतिपत्स्यसे ॥ १.१४६.१९ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଅନାହୂତ ଭାବେ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି ଓ ଅନାହୂତ ଭାବେ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ଲୋକ, ହେ କର୍ଣ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇ ତୁମେ ସେହି ଲୋକ ପାଇବ।
1.146.20
रङ्गोऽयं सर्वसामान्यः किमत्र तव फाल्गुन ।
वीर्यश्रेष्ठाश्च राजानो बलं धर्मोऽनुवर्तते ॥ १.१४६.२० ॥
ଏହି ରଙ୍ଗଭୂମି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ; ହେ ଫାଲ୍ଗୁନ, ଏଠାରେ ତୁମର କ'ଣ ଅଧିକାର? ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି; ବଳ ଓ ଧର୍ମ ହିଁ ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ।
1.146.21
किं क्षेपैर्दुर्बलायासैः शरैः कथय भारत ।
गुरोः समक्षं यावत्ते हराम्यद्य शिरः शरैः ॥ १.१४६.२१ ॥
ଉପହାସ ଓ ଦୁର୍ବଳ ପ୍ରୟାସରେ କଣ ଲାଭ? ହେ ଭାରତ, ବାଣ ଦ୍ୱାରା ହିଁ କୁହ। ଗୁରୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ଆଜି ମୁଁ ବାଣରେ ତୁମର ମସ୍ତକ କାଟିବି।
1.146.22
ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः पार्तः परपुरञ्जयः ।
भ्रातृभिस्त्वरयाश्लिष्टो रणायोपजगाम तम् ॥ १.१४६.२२ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ଶତ୍ରୁ ନଗର ଜିତୁଥିବା ପାର୍ଥ, ଭାଇମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଆଲିଙ୍ଗିତ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
1.146.23
ततो दुर्योधनेनापि स भ्रात्रा समरोद्यतः ।
परिष्वक्तः स्थितः कर्णः प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १.१४६.२३ ॥
ତା'ପରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ସେହି ଭାଇ ଆଲିଙ୍ଗିତ ହେଲେ; କର୍ଣ୍ଣ ବାଣ ସହିତ ଧନୁ ଧରି ଠିଆ ହେଲେ।
1.146.24
ततः सविद्युत्स्तनितैः सेन्द्रायुधपुरोगमैः ।
आवृतं गगनं मेघैर्बलाकापङ्क्तिहासिभिः ॥ १.१४६.२४ ॥
ତା'ପରେ ବିଜୁଳି ଓ ଗର୍ଜନ ସହ, ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁକୁ ଆଗରେ ରଖି, ବଗ ପଂକ୍ତିକୁ ଉପହାସ କରୁଥିବା ମେଘରେ ଆକାଶ ଆବୃତ ହେଲା।
1.146.25
ततः स्नेहाद्धरिहयं दृष्ट्वा रङ्गावलोकिनम् ।
भास्करोऽप्यनयन्नाशं समीपोपगतान्घनान् ॥ १.१४६.२५ ॥
ତାପରେ ସ୍ନେହରୁ ରଙ୍ଗଭୂମି ଦେଖୁଥିବା ହରିହୟ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ଦେଖି ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ମେଘମାନଙ୍କୁ ଦୂର କଲେ।
1.146.26
मेघच्छायोपगूढस्तु ततोऽदृश्यत फाल्गुनः ।
सूर्यातपपरिक्षिप्तः कर्णोऽपि समदृश्यत ॥ १.१४६.२६ ॥
ତାପରେ ମେଘଛାୟାରେ ଆବୃତ ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ) ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟତାପରେ ଘେରା କର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଗଲେ।
1.146.27
धार्तराष्ट्रा यतः कर्णस्तस्मिन्देशे व्यवस्थिताः ।
भारद्वाजः कृपो भीष्मो यतः पार्थस्ततोऽभवन् ॥ १.१४६.२७ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଯେଉଁଠି ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ), କୃପ ଓ ଭୀଷ୍ମ ଥିଲେ; ଏବଂ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ) ଯେଉଁଠି ଥିଲେ, ସେଠାରୁ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
1.146.28
द्विधा रङ्गः समभवत्स्त्रीणां द्वैधमजायत ।
कुन्तिभोजसुता मोहं विज्ञातार्था जगाम ह ॥ १.१४६.२८ ॥
ରଙ୍ଗଭୂମି ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା; ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱୈତ ଉପୁଜିଲା। କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କ କନ୍ୟା (କୁନ୍ତୀ) ପରିସ୍ଥିତି ବୁଝି ମୋହରେ ପଡ଼ିଲେ।
1.146.29
तां तथा मोहमापन्नां विदुरः सर्वधर्मवित् ।
कुन्तीमाश्वासयामास प्रेष्याभिश्चन्दनोदकैः ॥ १.१४६.२९ ॥
ସେହିପରି ମୋହରେ ପଡ଼ିଥିବା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ସର୍ବଧର୍ମଜ୍ଞ ବିଦୁର ଦାସୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦନଜଳ ଦେଇ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଲେ।
1.146.30
ततः प्रत्यागतप्राणा तावुभौ परिदंशितौ ।
पुत्रौ दृष्ट्वा सुसंभ्रान्ता नान्वपद्यत किंचन ॥ १.१४६.३० ॥
ତାପରେ ପ୍ରାଣ ଫେରିଆସି, କବଚ ପିନ୍ଧିଥିବା ସେହି ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ସେ କିଛି ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ।
1.146.31
तावुद्यतमहाचापौ कृपः शारद्वतोऽब्रवीत् ।
द्वन्द्वयुद्धसमाचारे कुशलः सर्वधर्मवित् ॥ १.१४६.३१ ॥
ଉଠାଯାଇଥିବା ମହାଧନୁ ଧରିଥିବା ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୟୁଦ୍ଧର ଆଚାରରେ ନିପୁଣ ଓ ସର୍ବଧର୍ମଜ୍ଞ ଶାରଦ୍ୱତ କୃପ କହିଲେ।
1.146.32
अयं पृथायास्तनयः कनीयान्पाण्डुनन्दनः ।
कौरवो भवता सार्धं द्वन्द्वयुद्धं करिष्यति ॥ १.१४६.३२ ॥
ଏ ପୃଥାଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କର ଆନନ୍ଦ; କୌରବ ଏ ତୁମ ସହିତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୟୁଦ୍ଧ କରିବେ।
1.146.33
त्वमप्येवं महाबाहो मातरं पितरं कुलम् ।
कथयस्व नरेन्द्राणां येषां त्वं कुलभूषणम् ॥ १.१४६.३३ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ତୁମ ମାତା, ପିତା ଓ କୁଳ କୁହ — ଯେଉଁ ନରେନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ କୁଳର ତୁମେ ଭୂଷଣ।
1.146.34
ततो विदित्वा पार्थस्त्वां प्रतियोत्स्यति वा न वा ।
वृथाकुलसमाचारैर्न युध्यन्ते नृपात्मजाः ॥ १.१४६.३४ ॥
ତା'ପରେ ତୁମକୁ ଜାଣି ପାର୍ଥ ତୁମ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ କି ନାହିଁ; ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ବୃଥା ଓ ଗୋଳମାଳିଆ ଆଚରଣରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
1.146.35
एवमुक्तस्य कर्णस्य व्रीडावनतमाननम् ।
बभौ वर्षाम्बुविक्लिन्नं पद्ममागलितं यथा ॥ १.१४६.३५ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ମୁଖ ଲଜ୍ଜାରେ ନତ ହେଲା; ବର୍ଷାଜଳରେ ଭିଜି ଝରିପଡ଼ିଥିବା ପଦ୍ମ ପରି ତାହା ଶୋଭିଲା।
1.146.36
आचार्य त्रिविधा योनी राज्ञां शास्त्रविनिश्चये ।
सत्कुलीनश्च शूरश्च यश्च सेनां प्रकर्षति ॥ १.१४६.३६ ॥
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଶାସ୍ତ୍ର ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ରାଜାମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ତିନି ପ୍ରକାର — ସତ୍କୁଳୀନ, ଶୂର, ଓ ଯିଏ ସେନାକୁ ଆଗେଇ ନିଏ।
1.146.37
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ १.१४६.३७ ॥
ଜଳରୁ ଅଗ୍ନି, ବ୍ରହ୍ମରୁ କ୍ଷତ୍ର, ପଥରରୁ ଲୌହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ସେମାନଙ୍କର ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ତେଜ ନିଜ ନିଜ ଉତ୍ସରେ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।
1.146.38
यद्ययं फाल्गुनो युद्धे नाराज्ञा योद्धुमिच्छति ।
तस्मादेषोऽङ्गविषये मया राज्येऽभिषिच्यते ॥ १.१४६.३८ ॥
ଯଦି ଏହି ଫାଲ୍ଗୁନ ରାଜା ବିନା ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ଏହାକୁ ଅଙ୍ଗଦେଶ ରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କରୁଛି।
1.146.39
ततो राजानमामन्त्र्य गाङ्गेयं च पितामहम् ।
अभिषेकस्य संभारान्समानीय द्विजातिभिः ॥ १.१४६.३९ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଓ ଗାଙ୍ଗେୟ ପିତାମହଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକର ସାମଗ୍ରୀ ସଂଗ୍ରହ କରାଇ।
1.146.40
गोसहस्रायुतं दत्त्वा युक्तानां पुण्यकर्मणाम् ।
अर्होऽयमङ्गराज्यस्य इति वाच्य द्विजातिभिः ॥ १.१४६.४० ॥
ପୁଣ୍ୟକର୍ମା ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ହଜାର ଓ ଅଯୁତ ଗାଈ ଦାନ କରି, 'ଏ ଅଙ୍ଗରାଜ୍ୟର ଯୋଗ୍ୟ' ବୋଲି ଦ୍ୱିଜମାନେ କହି।
1.146.41
ततस्तस्मिन्क्षणे कर्णः सलाजकुसुमैर्घटैः ।
काञ्चनैः काञ्चने पीठे मन्त्रविद्भिर्महारथः ॥ १.१४६.४१ ॥
ସେହି କ୍ଷଣରେ ମହାରଥୀ କର୍ଣ୍ଣ, ଲାଜ ଓ ଫୁଲ ସହିତ ସୁନା ଘଡ଼ାରେ, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁନା ଆସନରେ (ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲା)।
1.146.42
अभिषिक्तोऽङ्गराजे स श्रिया युक्तो महाबलः ।
स मौलिहारकेयूरः सहस्ताभरणाङ्गदः ॥ १.१४६.४२ ॥
ଅଙ୍ଗରାଜ ରୂପେ ଅଭିଷିକ୍ତ ସେ, ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ମହାବଳ, ମୁକୁଟ, ହାର, କେୟୂର, ହାତର ଅଳଙ୍କାର ଓ ଅଙ୍ଗଦ ଧାରଣ କରିଥିବା।
1.146.43
राजलिङ्गैस्तथाऽन्यैश्च भूषितो भूषणैः शुभैः ।
सच्छत्रवालव्यजनो जयशब्दोत्तरेण च ॥ १.१४६.४३ ॥
ରାଜଚିହ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଅଳଙ୍କାରରେ ବିଭୂଷିତ ହୋଇ, ଛତ୍ର, ଚାମର ଓ ବ୍ୟଜନ ସହିତ, ଜୟଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ।
1.146.44
उवाच कौरवं राजन्वचनं स वृषस्तदा ।
अस्य राज्यप्रदानस्य सदृशं किं ददानि ते ॥ १.१४६.४४ ॥
ତେବେ ବୃଷ (କର୍ଣ୍ଣ) କୌରବଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ରାଜ୍ୟଦାନ ସହିତ ସମତୁଲ୍ୟ କଣ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି?
1.146.45
प्रब्रूहि राजशार्दूल कर्ता ह्यस्मि तथा नृप ।
अत्यन्तं सख्यमिच्छामीत्याह तं स सुयोधनः ॥ १.१४६.४५ ॥
ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, କୁହ; ହେ ନୃପ, ମୁଁ ସେହିପରି କରିବି। ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଖ୍ୟ ଚାହେଁ—ଏହା କହି ସୁଯୋଧନ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.146.46
एवमुक्तस्ततः कर्णस्तथेति प्रत्युवाच तम् ।
हर्षाच्चोभौ समाश्लिष्य परां मुदमवापतुः ॥ १.१४६.४६ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ସେହିପରି ହେଉ"। ହର୍ଷରେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ପରମ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କଲେ।