Mahābhārata · Adhyāya 1.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.146.1
एतस्मिन्नेव काले तु तस्मिञ्जनसमागमे ।
दत्तेऽवकाशे पुरुषैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
विवेश रङ्गं विस्तीर्णं कर्णः परपुरञ्जयः ॥ १.१४६.१ ॥
Naquele mesmo momento, quando os servos lhe abriram espaço naquela multidão, Karṇa, de olhos arregalados de espanto, entrou na vasta arena, conquistador de cidades inimigas.
1.146.2
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्द्योतिताननः ।
स धनुर्बद्धनिस्त्रिंशः पादचारीव पर्वतः ॥ १.१४६.२ ॥
Trazendo a armadura que lhe era inata, com o rosto iluminado pelos brincos, o arco e a espada atados, era como uma montanha que caminha a pé.
1.146.3
कन्यागर्भः पृथुयशाः पृथायाः पृथुलोचनः ।
तीक्ष्णांशोर्भास्करस्यांशः कर्णोऽरिगणसूदनः ॥ १.१४६.३ ॥
Nascido do ventre de uma donzela, de grande fama, o filho de olhos largos de Pṛthā, uma parte do sol de raios agudos, Karṇa, destruidor de hostes inimigas.
1.146.4
सिंहर्षभगजेन्द्राणां बलवीर्यपराक्रमः ।
दीप्तिकान्तिद्युतिगुणैः सूर्येन्दुज्वलनोपमः ॥ १.१४६.४ ॥
Dotado da força, do vigor e da bravura de leões, touros e nobres elefantes, e por suas qualidades de brilho, esplendor e fulgor, semelhante ao sol, à lua e ao fogo.
1.146.5
प्रांशुः कनकतालाभः सिंहसंहननो युवा ।
असङ्ख्येयगुणः श्रीमान्भास्करस्यात्मसंभवः ॥ १.१४६.५ ॥
Alto, semelhante a uma palmeira de ouro, um jovem de constituição firme como a de um leão, de virtudes inumeráveis, glorioso, o filho do sol nascido de si mesmo.
1.146.6
स निरीक्ष्य महाबाहुः सर्वतो रङ्गमण्डलम् ।
प्रणामं द्रोणकृपयोर्नात्यादृतमिवाकरोत् ॥ १.१४६.६ ॥
Tendo olhado ao redor da arena, o de braços poderosos saudou Droṇa e Kṛpa, como que sem grande respeito.
1.146.7
स समाजजनः सर्वो निश्चलः स्थिरलोचनः ।
कोऽयमित्यागतक्षोभः कौतूहलपरोऽभवत् ॥ १.१४६.७ ॥
Toda a multidão reunida ficou imóvel, de olhar fixo. Agitada pela pergunta "Quem é este?", tomou-se de viva curiosidade.
1.146.8
सोऽब्रवीन्मेघगम्भीरस्वरेण वदतां वरः ।
भ्राता भ्रातरमज्ञातं सावित्रः पाकशासनिम् ॥ १.१४६.८ ॥
O melhor dos oradores falou com voz profunda como nuvem de tempestade. Ao seu irmão desconhecido, Sāvitra (Karṇa) dirigiu-se a Pākaśāsani (Arjuna).
1.146.9
पार्थ यत्ते कृतं कर्म विशेषवदहं ततः ।
करिष्ये पश्यतां नॄणां माऽऽत्मना विस्मयं गमः ॥ १.१४६.९ ॥
Ó Pārtha! O que tu fizeste, eu o farei de modo mais distinto. Não te deixes tomar de espanto diante dos homens que observam.
1.146.10
असमाप्ते ततस्तस्य वचने वदतां वर ।
यन्त्रोत्क्षिप्त इवोत्तस्थौ क्षिप्रं वै सर्वतो जनः ॥ १.१४६.१० ॥
Antes de terminarem as palavras do melhor dos oradores, o povo de todos os lados levantou-se de um salto, como lançado por uma máquina.
1.146.11
प्रीतिश्च मनुजव्याघ्र दुर्योधनमुपाविशत् ।
ह्रीश्च क्रोधश्च बीभत्सुं क्षणेनान्वाविवेश ह ॥ १.१४६.११ ॥
Ó tigre entre os homens! A alegria entrou em Duryodhana, e a vergonha e a ira, num instante, penetraram Bībhatsu (Arjuna).
1.146.12
ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः कर्णः प्रियरणः सदा ।
यत्कृतं तत्र पार्थेन तच्चकार महाबलः ॥ १.१४६.१२ ॥
Então Karṇa, autorizado por Droṇa, sempre apaixonado pela batalha, o poderoso fez o que Pārtha ali havia feito.
1.146.13
अथ दुर्योधनस्तत्र भ्रातृभिः सह भारत ।
कर्णं परिष्वज्य मुदा ततो वचनमब्रवीत् ॥ १.१४६.१३ ॥
Então Duryodhana, ali, com seus irmãos, ó Bhārata, abraçou Karṇa com alegria e disse estas palavras.
1.146.14
स्वागतं ते महाबाहो दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मानद ।
अहं च कुरुराज्यं च यथेष्टमुपभुज्यताम् ॥ १.१४६.१४ ॥
Bem-vindo, ó de braços poderosos! Por fortuna chegaste, ó doador de honra. Que eu e o reino dos Kurus sejamos desfrutados por ti como desejares.
1.146.15
कृतं सर्वमहं मन्ये सखित्वं च त्वया वृणे ।
द्वन्द्वयुद्धं च पार्थेन कर्तुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १.१४६.१५ ॥
Considero tudo feito, e escolho a tua amizade. Ó senhor, desejo travar um combate singular com Pārtha.
1.146.16
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजन्दुर्योधनस्तदा ।
कर्णं दीर्घाञ्चितभुजं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ १.१४६.१६ ॥
Assim interpelado por Karṇa, ó rei, Duryodhana então abraçou Karṇa, cujos longos braços estavam erguidos, e disse isto.
1.146.17
भुङ्क्ष्व भोगान्मया सार्धं बन्धूनां प्रियकृद्भव ।
दुर्हृदां कुरु सर्वेषां मूर्ध्नि पादमरिन्दम ॥ १.१४६.१७ ॥
Desfruta dos prazeres comigo e torna-te o que faz o bem aos teus parentes. Ó domador de inimigos, põe o teu pé sobre a cabeça de todos os inimigos.
1.146.18
ततः क्षिप्तमिवात्मानं मत्वा पार्थोऽभ्यभाषत ।
कर्णं भ्रातृसमूहस्य मध्येऽचलमिव स्थितम् ॥ १.१४६.१८ ॥
Então Pārtha, julgando-se como que arremessado, falou a Karṇa, que se mantinha imóvel como uma montanha no meio do grupo de irmãos.
1.146.19
अनाहूतोपसृष्टानामनाहूतोपजल्पिनाम् ।
ये लोकास्तान्हतः कर्ण मया त्वं प्रतिपत्स्यसे ॥ १.१४६.१९ ॥
Alcançarás aqueles mundos que pertencem aos que atacam sem serem chamados e falam sem serem convidados, ó Karṇa, morto por mim.
1.146.20
रङ्गोऽयं सर्वसामान्यः किमत्र तव फाल्गुन ।
वीर्यश्रेष्ठाश्च राजानो बलं धर्मोऽनुवर्तते ॥ १.१४६.२० ॥
Esta arena é comum a todos. Que direito tens aqui, ó Phālguna? Também estão presentes reis eminentes em valor; apenas a força e o dharma prevalecem.
1.146.21
किं क्षेपैर्दुर्बलायासैः शरैः कथय भारत ।
गुरोः समक्षं यावत्ते हराम्यद्य शिरः शरैः ॥ १.१४६.२१ ॥
De que servem insultos e esforços fracos? Ó Bhārata, fala com as flechas. Diante do mestre, hoje tirarei a tua cabeça com as minhas flechas.
1.146.22
ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः पार्तः परपुरञ्जयः ।
भ्रातृभिस्त्वरयाश्लिष्टो रणायोपजगाम तम् ॥ १.१४६.२२ ॥
Então Pārtha, conquistador de cidades inimigas, tendo recebido a permissão de Droṇa e sido apressadamente abraçado pelos irmãos, avançou para enfrentá-lo na batalha.
1.146.23
ततो दुर्योधनेनापि स भ्रात्रा समरोद्यतः ।
परिष्वक्तः स्थितः कर्णः प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १.१४६.२३ ॥
Então Duryodhana também abraçou aquele irmão, pronto para a batalha; e Karṇa permaneceu de pé, tomando o arco com uma flecha.
1.146.24
ततः सविद्युत्स्तनितैः सेन्द्रायुधपुरोगमैः ।
आवृतं गगनं मेघैर्बलाकापङ्क्तिहासिभिः ॥ १.१४६.२४ ॥
Então o céu foi coberto por nuvens, precedidas por relâmpagos, trovões e o arco-íris, zombando das fileiras de garças.
1.146.25
ततः स्नेहाद्धरिहयं दृष्ट्वा रङ्गावलोकिनम् ।
भास्करोऽप्यनयन्नाशं समीपोपगतान्घनान् ॥ १.१४६.२५ ॥
Então, vendo Hari-haya (Arjuna) observar a arena com afeição, o sol também afastou as nuvens que se aproximavam.
1.146.26
मेघच्छायोपगूढस्तु ततोऽदृश्यत फाल्गुनः ।
सूर्यातपपरिक्षिप्तः कर्णोऽपि समदृश्यत ॥ १.१४६.२६ ॥
Então Phālguna (Arjuna), velado pela sombra das nuvens, tornou-se visível, e Karṇa, envolto pelo calor do sol, também foi visto com clareza.
1.146.27
धार्तराष्ट्रा यतः कर्णस्तस्मिन्देशे व्यवस्थिताः ।
भारद्वाजः कृपो भीष्मो यतः पार्थस्ततोऽभवन् ॥ १.१४६.२७ ॥
Onde os filhos de Dhṛtarāṣṭra estavam com Karṇa naquele lugar, estavam Bhāradvāja (Droṇa), Kṛpa e Bhīṣma; e de onde Pārtha (Arjuna) estava, também estavam eles.
1.146.28
द्विधा रङ्गः समभवत्स्त्रीणां द्वैधमजायत ।
कुन्तिभोजसुता मोहं विज्ञातार्था जगाम ह ॥ १.१४६.२८ ॥
A arena dividiu-se em duas, e também surgiu divisão entre as mulheres. Kuntī, filha de Kuntibhoja, compreendendo o significado do que se passava, caiu em desmaio.
1.146.29
तां तथा मोहमापन्नां विदुरः सर्वधर्मवित् ।
कुन्तीमाश्वासयामास प्रेष्याभिश्चन्दनोदकैः ॥ १.१४६.२९ ॥
Vidura, conhecedor de todo dharma, consolou Kuntī, que havia desmaiado, com água perfumada de sândalo trazida por suas servas.
1.146.30
ततः प्रत्यागतप्राणा तावुभौ परिदंशितौ ।
पुत्रौ दृष्ट्वा सुसंभ्रान्ता नान्वपद्यत किंचन ॥ १.१४६.३० ॥
Então, recuperado o fôlego, ao ver seus dois filhos armados, ficou muito agitada e nada conseguiu compreender.
1.146.31
तावुद्यतमहाचापौ कृपः शारद्वतोऽब्रवीत् ।
द्वन्द्वयुद्धसमाचारे कुशलः सर्वधर्मवित् ॥ १.१४६.३१ ॥
Aos dois, com os grandes arcos erguidos, falou Kṛpa, filho de Śāradvata, hábil nas normas do combate singular e conhecedor de todos os deveres.
1.146.32
अयं पृथायास्तनयः कनीयान्पाण्डुनन्दनः ।
कौरवो भवता सार्धं द्वन्द्वयुद्धं करिष्यति ॥ १.१४६.३२ ॥
Este filho mais novo de Pṛthā, alegria de Pāṇḍu, um Kaurava, travará um combate singular contigo.
1.146.33
त्वमप्येवं महाबाहो मातरं पितरं कुलम् ।
कथयस्व नरेन्द्राणां येषां त्वं कुलभूषणम् ॥ १.१४६.३३ ॥
Ó de braços poderosos, tu também, da mesma maneira, declara tua mãe, teu pai e tua linhagem — os senhores dos homens cujo ornamento de família és.
1.146.34
ततो विदित्वा पार्थस्त्वां प्रतियोत्स्यति वा न वा ।
वृथाकुलसमाचारैर्न युध्यन्ते नृपात्मजाः ॥ १.१४६.३४ ॥
Então, tendo-te conhecido, Pārtha lutará ou não contigo; os filhos de reis não combatem com conduta vã e confusa.
1.146.35
एवमुक्तस्य कर्णस्य व्रीडावनतमाननम् ।
बभौ वर्षाम्बुविक्लिन्नं पद्ममागलितं यथा ॥ १.१४६.३५ ॥
Assim interpelado, o rosto de Karṇa se curvou de vergonha, e brilhou como um lótus encharcado de chuva e caído.
1.146.36
आचार्य त्रिविधा योनी राज्ञां शास्त्रविनिश्चये ।
सत्कुलीनश्च शूरश्च यश्च सेनां प्रकर्षति ॥ १.१४६.३६ ॥
Mestre, segundo a determinação dos śāstras, há três tipos de origem real: o de linhagem nobre, o valente e o que conduz o exército adiante.
1.146.37
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ १.१४६.३७ ॥
O fogo surgiu da água, a casta guerreira do poder sagrado do brâmane, o ferro da pedra. Seu brilho onipresente se apazigua em suas próprias fontes.
1.146.38
यद्ययं फाल्गुनो युद्धे नाराज्ञा योद्धुमिच्छति ।
तस्मादेषोऽङ्गविषये मया राज्येऽभिषिच्यते ॥ १.१४६.३८ ॥
Se este Phālguna deseja lutar na batalha sem um rei, então eu o consagro no reino da terra de Aṅga.
1.146.39
ततो राजानमामन्त्र्य गाङ्गेयं च पितामहम् ।
अभिषेकस्य संभारान्समानीय द्विजातिभिः ॥ १.१४६.३९ ॥
Então, tendo chamado o rei e o avô Gāṅgeya, e reunido pelos dvijas os materiais da consagração,
1.146.40
गोसहस्रायुतं दत्त्वा युक्तानां पुण्यकर्मणाम् ।
अर्होऽयमङ्गराज्यस्य इति वाच्य द्विजातिभिः ॥ १.१४६.४० ॥
Tendo dado milhares e dezenas de milhares de vacas aos dignos e virtuosos, e os dvijas declarando: 'Este é digno do reino de Aṅga',
1.146.41
ततस्तस्मिन्क्षणे कर्णः सलाजकुसुमैर्घटैः ।
काञ्चनैः काञ्चने पीठे मन्त्रविद्भिर्महारथः ॥ १.१४६.४१ ॥
Então, naquele mesmo instante, o grande guerreiro Karṇa foi consagrado num assento de ouro, com vasos dourados, grãos torrados e flores, pelos conhecedores das fórmulas sagradas.
1.146.42
अभिषिक्तोऽङ्गराजे स श्रिया युक्तो महाबलः ।
स मौलिहारकेयूरः सहस्ताभरणाङ्गदः ॥ १.१४६.४२ ॥
Consagrado rei de Aṅga, ele, dotado de esplendor e de grande força, usava coroa, colar, braceletes e adornos de mão com pulseiras.
1.146.43
राजलिङ्गैस्तथाऽन्यैश्च भूषितो भूषणैः शुभैः ।
सच्छत्रवालव्यजनो जयशब्दोत्तरेण च ॥ १.१४६.४३ ॥
Adornado com as insígnias reais e outros ornamentos auspiciosos, com guarda-sol, leques de cauda de iaque e espanta-moscas, em meio aos gritos de vitória.
1.146.44
उवाच कौरवं राजन्वचनं स वृषस्तदा ।
अस्य राज्यप्रदानस्य सदृशं किं ददानि ते ॥ १.१४६.४४ ॥
Então Vṛṣa (Karṇa) disse ao Kaurava: Ó rei, o que te darei igual a esta entrega do reino?
1.146.45
प्रब्रूहि राजशार्दूल कर्ता ह्यस्मि तथा नृप ।
अत्यन्तं सख्यमिच्छामीत्याह तं स सुयोधनः ॥ १.१४६.४५ ॥
Fala, tigre entre os reis; de fato sou aquele que o fará, ó rei. Desejo a mais profunda amizade, disse-lhe Suyodhana.
1.146.46
एवमुक्तस्ततः कर्णस्तथेति प्रत्युवाच तम् ।
हर्षाच्चोभौ समाश्लिष्य परां मुदमवापतुः ॥ १.१४६.४६ ॥
Assim interpelado, Karṇa respondeu-lhe: «Assim seja». Com alegria, os dois se abraçaram e alcançaram a suprema felicidade.