مهابهاراتا · أدهيايا 1.15

1.15.1

मात्रा हि भुजगाः शप्ताः पूर्वं ब्रह्मविदां वर ।
जनमेजयस्य वो यज्ञे धक्ष्यत्यनिलसारथिः ॥ १.१५.१ ॥

يا أفضل العارفين بالبراهمان، لقد لُعنت الثعابين من قبل أمها: في قربان جانامейجايا ستحرقكم النار التي سائقها الريح.

तस्य शापस्य शान्त्यर्थं प्रददौ पन्नगोत्तमः ।
स्वसारमृषये तस्मै सुव्रताय महात्मने ॥ १.१५.२ ॥

لتهدئة تلك اللعنة، أعطى أفضل الثعابين أخته لذلك الحكيم ذي النذور الحسنة، العظيم النفس.

स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ।
आस्तीको नाम पुत्रश्च तस्यां जज्ञे महामनाः ॥ १.१५.३ ॥

قبلها بالطقس المقرر وفق القاعدة، فولد منها ابن اسمه آستيكا، عظيم النفس.

तपस्वी च महात्मा च वेदवेदाङ्गपारगः ।
समः सर्वस्य लोकस्य पितृमातृभयापहः ॥ १.१५.४ ॥

كان زاهدًا عظيم النفس، متبحرًا في الفيدا وفروعها، متساويًا تجاه العالم كله، مزيلًا خوف الأب والأم.

अथ दीर्घस्य कालस्य पाण्डवेयो नराधिपः ।
आजहार महायज्ञं सर्पसत्रमिति श्रुतिः ॥ १.१५.५ ॥

ثم بعد زمن طويل، بدأ ملك البشر، من نسل البانداڤا، قربانًا عظيمًا يُعرف بقربان الثعابين.

तस्मिन्प्रवृत्ते सत्रे तु सर्पाणामन्तकाय वै ।
मोचयामास ताञ्शापादास्तीकः सुमहातपाः ॥ १.१५.६ ॥

لما بدأ ذلك القربان، لإهلاك الثعابين، حرّرهم آستيكا، ذو التقشف العظيم، من اللعنة.

भ्रातॄंश्च मातुलांश्चैव तथैवान्यान्स पन्नगान् ।
पितॄंश्च तारयामास संतत्या तपसा तथा ॥ १.१५.७ ॥

وأنقذ أيضًا إخوته وأخوال أمه والنّاغات الآخرين، والأجداد، بالنسل والتقشف.

व्रतैश्च विविधैर्ब्रह्मन्स्वाध्यायैश्चानृणोऽभवत् ।
देवांश्च तर्पयामास यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ॥ १.१५.८ ॥

أيها البراهمي، بنذور شتى وبتلاوة الفيدا صار خاليًا من الدَّين، وبقرابين ذات دَكشِنا شتّى أرضى الآلهة.

ऋषींश्च ब्रह्मचर्येम सन्तत्या च पितामहान् ।
अपहृत्य गुरं भारं पितॄणां संशितव्रतः ॥ १.१५.९ ॥

بالبراهمتشاريا حرّر الحكماء، وبالنسل أجداده؛ فأزاح ذو النذر الراسخ عن كاهله عبء الدَّين للأسلاف.

जरत्कारुर्गतः स्वर्गं सहितः स्वैः पितामहैः ।
आस्तीकं च सुतं प्राप्य धर्मं चानुत्तमं मुनिः ॥ १.१५.१० ॥

ذهب جاراتكارو إلى السماء مع أجداده، بعد أن نال ابنًا اسمه آستيكا والدهرما الأسمى، هو الحكيم.

जरत्कारुः सुमहता कालेन स्वर्गमेयिवान् ।
एतदाख्यानमास्तीकं यथावत्कथितं मया।
प्रब्रूहि भृगुशार्दूल किमन्यत्कथयामि ते ॥ १.१५.११ ॥

ذهب جاراتكارو إلى السماء بعد زمن طويل. وهذه حكاية آستيكا قد رويتها لك كما هي. تكلّم يا نمر البهريغو، فماذا أقصّ عليك بعد؟