Mahābhārata · Adhyāya 1.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.15.1
मात्रा हि भुजगाः शप्ताः पूर्वं ब्रह्मविदां वर ।
जनमेजयस्य वो यज्ञे धक्ष्यत्यनिलसारथिः ॥ १.१५.१ ॥
O Bester der Brahman-Kenner, einst wurden die Schlangen von ihrer Mutter verflucht: Beim Opfer Janamejayas wird das Feuer, dessen Wagenlenker der Wind ist, euch verbrennen.
1.15.2
तस्य शापस्य शान्त्यर्थं प्रददौ पन्नगोत्तमः ।
स्वसारमृषये तस्मै सुव्रताय महात्मने ॥ १.१५.२ ॥
Um jenen Fluch zu besänftigen, gab der beste der Schlangen seine Schwester jenem Weisen mit den festen Gelübden, dem großmütigen.
1.15.3
स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ।
आस्तीको नाम पुत्रश्च तस्यां जज्ञे महामनाः ॥ १.१५.३ ॥
Er nahm sie an durch das nach Vorschrift festgelegte Ritual, und von ihr wurde ein Sohn namens Āstīka geboren, großen Geistes.
1.15.4
तपस्वी च महात्मा च वेदवेदाङ्गपारगः ।
समः सर्वस्य लोकस्य पितृमातृभयापहः ॥ १.१५.४ ॥
Er war ein Asket und großen Geistes, Meister der Veden und ihrer Glieder, allen Welten gleich, Beseitiger der Furcht von Vater und Mutter.
1.15.5
अथ दीर्घस्य कालस्य पाण्डवेयो नराधिपः ।
आजहार महायज्ञं सर्पसत्रमिति श्रुतिः ॥ १.१५.५ ॥
Dann, nach langer Zeit, unternahm der Menschenkönig, ein Nachfahre der Pāṇḍavas, ein großes Opfer, bekannt als Schlangenopfer.
1.15.6
तस्मिन्प्रवृत्ते सत्रे तु सर्पाणामन्तकाय वै ।
मोचयामास ताञ्शापादास्तीकः सुमहातपाः ॥ १.१५.६ ॥
Als jenes Schlangenopfer begonnen hatte, zum Verderben der Schlangen, befreite Āstīka, von größter Askese, sie vom Fluch.
1.15.7
भ्रातॄंश्च मातुलांश्चैव तथैवान्यान्स पन्नगान् ।
पितॄंश्च तारयामास संतत्या तपसा तथा ॥ १.१५.७ ॥
Auch seine Brüder, seine Mutterbrüder und die übrigen Nāgas rettete er sowie die Ahnen, durch Nachkommenschaft und Askese.
1.15.8
व्रतैश्च विविधैर्ब्रह्मन्स्वाध्यायैश्चानृणोऽभवत् ।
देवांश्च तर्पयामास यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ॥ १.१५.८ ॥
O Brahmane, durch vielerlei Gelübde und Veda-Studium wurde er schuldenfrei, und mit Opfern mit verschiedenen Dakṣiṇās erfreute er die Götter.
1.15.9
ऋषींश्च ब्रह्मचर्येम सन्तत्या च पितामहान् ।
अपहृत्य गुरं भारं पितॄणां संशितव्रतः ॥ १.१५.९ ॥
Durch Keuschheit befreite er die Weisen, durch Nachkommenschaft die Großväter; der Festgelobte nahm die schwere Last der Ahnen von sich.
1.15.10
जरत्कारुर्गतः स्वर्गं सहितः स्वैः पितामहैः ।
आस्तीकं च सुतं प्राप्य धर्मं चानुत्तमं मुनिः ॥ १.१५.१० ॥
Jaratkāru ging mit seinen eigenen Ahnen in den Himmel, nachdem der Weise den Sohn namens Āstīka und das höchste Dharma erlangt hatte.
1.15.11
जरत्कारुः सुमहता कालेन स्वर्गमेयिवान् ।
एतदाख्यानमास्तीकं यथावत्कथितं मया।
प्रब्रूहि भृगुशार्दूल किमन्यत्कथयामि ते ॥ १.१५.११ ॥
Jaratkāru ging nach sehr langer Zeit in den Himmel. Diese Erzählung von Āstīka habe ich dir so erzählt, wie sie überliefert ist. Sprich, o Tiger der Bhṛgu; was soll ich dir sonst erzählen?