ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.15

1.15.1

मात्रा हि भुजगाः शप्ताः पूर्वं ब्रह्मविदां वर ।
जनमेजयस्य वो यज्ञे धक्ष्यत्यनिलसारथिः ॥ १.१५.१ ॥

ಬ್ರಹ್ಮವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಹಿಂದೆ ತಾಯಿಯಿಂದ ಸರ್ಪಗಳಿಗೆ ಶಾಪವಾಯಿತು; ಜನಮೇಜಯನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ವಾಯುವನ್ನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿದ ಅಗ್ನಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ದಹಿಸುವುದು.

तस्य शापस्य शान्त्यर्थं प्रददौ पन्नगोत्तमः ।
स्वसारमृषये तस्मै सुव्रताय महात्मने ॥ १.१५.२ ॥

ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ನಾಗೋತ್ತಮನು ತನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ಆ ಸುವ್ರತನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ।
आस्तीको नाम पुत्रश्च तस्यां जज्ञे महामनाः ॥ १.१५.३ ॥

ಅವನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಅವಳಲ್ಲಿ ಆಸ್ತೀಕನೆಂಬ ಮಹಾಮನಸ್ಕ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು.

तपस्वी च महात्मा च वेदवेदाङ्गपारगः ।
समः सर्वस्य लोकस्य पितृमातृभयापहः ॥ १.१५.४ ॥

ಅವನು ತಪಸ್ವಿ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮನು; ವೇದ ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನು; ಸರ್ವಲೋಕಕ್ಕೂ ಸಮನಾದವನು; ತಂದೆತಾಯಿಯ ಭಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವವನು.

अथ दीर्घस्य कालस्य पाण्डवेयो नराधिपः ।
आजहार महायज्ञं सर्पसत्रमिति श्रुतिः ॥ १.१५.५ ॥

ನಂತರ ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಪಾಂಡವವಂಶದ ನರಾಧಿಪನು ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಅದು ಸರ್ಪಸತ್ರವೆಂದು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

तस्मिन्प्रवृत्ते सत्रे तु सर्पाणामन्तकाय वै ।
मोचयामास ताञ्शापादास्तीकः सुमहातपाः ॥ १.१५.६ ॥

ಆ ಸರ್ಪಸತ್ರ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಸರ್ಪಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಆದರೆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಆಸ್ತೀಕನು ಅವರನ್ನು ಶಾಪದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದನು.

भ्रातॄंश्च मातुलांश्चैव तथैवान्यान्स पन्नगान् ।
पितॄंश्च तारयामास संतत्या तपसा तथा ॥ १.१५.७ ॥

ಅವನು ಸಹೋದರರನ್ನು, ಮಾವಂದಿರನ್ನು, ಇತರ ನಾಗರನ್ನು, ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ಸಂತತಿ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸಿದನು.

व्रतैश्च विविधैर्ब्रह्मन्स्वाध्यायैश्चानृणोऽभवत् ।
देवांश्च तर्पयामास यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ॥ १.१५.८ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ವಿವಿಧ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಅವನು ಋಣಮುಕ್ತನಾದನು; ವಿವಿಧ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳುಳ್ಳ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.

ऋषींश्च ब्रह्मचर्येम सन्तत्या च पितामहान् ।
अपहृत्य गुरं भारं पितॄणां संशितव्रतः ॥ १.१५.९ ॥

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಋಷಿಗಳನ್ನು, ಸಂತತಿಯಿಂದ ಪಿತಾಮಹರನ್ನು (ಋಣಮುಕ್ತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು); ದೃಢವ್ರತನು ಪಿತೃಗಳ ಭಾರಿ ಭಾರವನ್ನು ಇಳಿಸಿದನು.

जरत्कारुर्गतः स्वर्गं सहितः स्वैः पितामहैः ।
आस्तीकं च सुतं प्राप्य धर्मं चानुत्तमं मुनिः ॥ १.१५.१० ॥

ಜರತ್ಕಾರು ತನ್ನ ಪಿತಾಮಹರೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು; ಮುನಿಯು ಆಸ್ತೀಕ ಎಂಬ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಪಡೆದು.

जरत्कारुः सुमहता कालेन स्वर्गमेयिवान् ।
एतदाख्यानमास्तीकं यथावत्कथितं मया।
प्रब्रूहि भृगुशार्दूल किमन्यत्कथयामि ते ॥ १.१५.११ ॥

ಜರತ್ಕಾರು ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಆಸ್ತೀಕನ ಈ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ನಾನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಭೃಗುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತಿಳಿಸು; ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ?