மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.15.1
मात्रा हि भुजगाः शप्ताः पूर्वं ब्रह्मविदां वर ।
जनमेजयस्य वो यज्ञे धक्ष्यत्यनिलसारथिः ॥ १.१५.१ ॥
பிரம்மஞானிகளில் சிறந்தவர்களே! முன்பு தாயால் பாம்புகள் சபிக்கப்பட்டன; ஜனமேஜயனின் யாகத்தில் காற்றை தேரோட்டியாகக் கொண்ட அக்னி உங்களை எரிக்கும்.
1.15.2
तस्य शापस्य शान्त्यर्थं प्रददौ पन्नगोत्तमः ।
स्वसारमृषये तस्मै सुव्रताय महात्मने ॥ १.१५.२ ॥
அந்த சாபத்தை அமைதிப்படுத்துவதற்காக, நாகர்களில் சிறந்தவன் தன் சகோதரியை நல்விரதம் கொண்ட அந்த மகாத்மா முனிவருக்கு அளித்தான்.
1.15.3
स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ।
आस्तीको नाम पुत्रश्च तस्यां जज्ञे महामनाः ॥ १.१५.३ ॥
அவன் விதிக்கப்பட்ட சடங்குப்படி அவளை ஏற்றான்; அவளிடம் மகாமனம் கொண்ட ஆஸ்தீகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.
1.15.4
तपस्वी च महात्मा च वेदवेदाङ्गपारगः ।
समः सर्वस्य लोकस्य पितृमातृभयापहः ॥ १.१५.४ ॥
அவர் தவசியும் மகாத்மாவும்; வேதங்கள் மற்றும் வேதாங்கங்களில் தேர்ந்தவர்; எல்லா உலகிற்கும் சமமானவர்; தாய் தந்தையரின் அச்சத்தை நீக்குபவர்.
1.15.5
अथ दीर्घस्य कालस्य पाण्डवेयो नराधिपः ।
आजहार महायज्ञं सर्पसत्रमिति श्रुतिः ॥ १.१५.५ ॥
பின்னர் நீண்ட காலம் கழிந்ததும், பாண்டவ வம்சத்து மன்னன் ஒரு பெரும் யாகத்தைத் தொடங்கினான்; அது சர்ப்பசத்ரம் என்று கேட்கப்படுகிறது.
1.15.6
तस्मिन्प्रवृत्ते सत्रे तु सर्पाणामन्तकाय वै ।
मोचयामास ताञ्शापादास्तीकः सुमहातपाः ॥ १.१५.६ ॥
அந்த சர்ப்பசத்ரம் தொடங்கப்பட்டபோது, சர்ப்பங்களின் அழிவுக்காக, மிகப்பெரும் தவசியான ஆஸ்தீகன் அவர்களைச் சாபத்திலிருந்து விடுவித்தான்.
1.15.7
भ्रातॄंश्च मातुलांश्चैव तथैवान्यान्स पन्नगान् ।
पितॄंश्च तारयामास संतत्या तपसा तथा ॥ १.१५.७ ॥
அவர் சகோதரர்களையும், மாமன்மார்களையும், மற்ற நாகங்களையும், பிதுர்களையும் சந்ததி மற்றும் தவத்தினால் கரையேற்றினார்.
1.15.8
व्रतैश्च विविधैर्ब्रह्मन्स्वाध्यायैश्चानृणोऽभवत् ।
देवांश्च तर्पयामास यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ॥ १.१५.८ ॥
பிராமணரே, பல்வேறு விரதங்களாலும் வேத ஓதலாலும் அவர் கடனிலிருந்து விடுபட்டார்; பல்வேறு தட்சிணைகளுடன் கூடிய யாகங்களால் தேவர்களை மகிழ்வித்தார்.
1.15.9
ऋषींश्च ब्रह्मचर्येम सन्तत्या च पितामहान् ।
अपहृत्य गुरं भारं पितॄणां संशितव्रतः ॥ १.१५.९ ॥
பிரம்மச்சரியத்தால் ரிஷிகளையும், சந்ததியால் பிதாமகர்களையும் (கடனிலிருந்து விடுவித்தார்); உறுதியான விரதமுடையவர் பிதுர்களின் பெரும் சுமையை நீக்கினார்.
1.15.10
जरत्कारुर्गतः स्वर्गं सहितः स्वैः पितामहैः ।
आस्तीकं च सुतं प्राप्य धर्मं चानुत्तमं मुनिः ॥ १.१५.१० ॥
ஜரத்காரு தம் பிதாமகர்களுடன் சொர்க்கம் சென்றார்; முனிவர் ஆஸ்திகன் என்ற மகனைப் பெற்றும், மிக உயர்ந்த தர்மத்தையும் அடைந்தவராய்.
1.15.11
जरत्कारुः सुमहता कालेन स्वर्गमेयिवान् ।
एतदाख्यानमास्तीकं यथावत्कथितं मया।
प्रब्रूहि भृगुशार्दूल किमन्यत्कथयामि ते ॥ १.१५.११ ॥
ஜரத்காரு நெடுங்காலத்திற்குப் பின் சொர்க்கம் சென்றார். ஆஸ்திகனின் இந்தக் கதையை நான் முறையாகச் சொல்லிவிட்டேன். பிருகு குலப் புலியே, சொல்லுங்கள்; வேறு என்ன உமக்குச் சொல்வேன்?