Mahābhārata · Adhyāya 1.155
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.155.1
ततो दुर्योधनो राजा सर्वास्तु प्रकृतीः शनैः ।
अर्थमानप्रदानाभ्यां संजहार सहानुजः।
युयुत्सुमपनीयैकं धार्तराष्ट्रं सहोदरम् ॥ १.१५५.१ ॥
Then King Duryodhana, together with his younger brothers, gradually won over all the subjects by gifts of wealth and honour, setting aside only Yuyutsu, the one brother of Dhṛtarāṣṭra's son.
1.155.2
धृतराष्ट्रप्रयुक्तास्तु केचित्कुशलमन्त्रिणः ।
कथयाञ्चक्रिरे रम्यं नगरं वारणावतम् ॥ १.१५५.२ ॥
Some clever counsellors sent by Dhṛtarāṣṭra began to describe the pleasant city of Vāraṇāvata.
1.155.3
अयं समाजः सुमहान्रमणीयतमो भुवि ।
उपस्थितः पशुपतेर्नगरे वारणावते ॥ १.१५५.३ ॥
This great and most delightful gathering on earth takes place in the city of Vāraṇāvata, in honour of Paśupati.
1.155.4
सर्वरत्नसमाकीर्णे पुण्यदेशे मनोरमे ।
इत्येवं धृतराष्ट्रस्य वचनाच्चक्रिरे कथाः ॥ १.१५५.४ ॥
At Dhṛtarāṣṭra's bidding they spoke of that holy and delightful region, filled with every kind of jewel.
1.155.5
कथ्यमाने तथा रम्ये नगरे वारणावते ।
गमने पाण्डुपुत्राणां जज्ञे तत्र मतिर्नृप ॥ १.१५५.५ ॥
O king, while that delightful city of Vāraṇāvata was being described, the sons of Pāṇḍu conceived the intention to go there.
1.155.6
यदा त्वमन्यत नृपो जातकौतूहला इति ।
उवाचैतानेत्य तदा पाण्डवानम्बिकासुतः ॥ १.१५५.६ ॥
When the king judged that the Pāṇḍavas had become eager, then the son of Ambikā came to them and spoke these words.
1.155.7
अधीतानि च शास्त्राणि युष्माभिरिह कृत्स्नशः ।
अस्त्राणि च तथा द्रोणाद्गौतमाच्च शरद्वतः ॥ १.१५५.७ ॥
Here you have studied the sciences and the weapons completely, from Droṇa, from Gautama, and from the son of Śaradvat.
1.155.8
कृतकृत्या भवन्तस्तु सर्वविद्याविशारदाः ।
सोऽहमेवं गते ताताश्चिन्तयामि समन्ततः।
रक्षणे व्यवहारे च राज्यस्य सततं हिते ॥ १.१५५.८ ॥
You have accomplished your aims and are skilled in all branches of learning. Sons, in such a state, I reflect on all sides about the protection of the kingdom, its administration, and its constant welfare.
1.155.9
ममैते पुरुषा नित्यं कथयन्ति पुनःपुनः ।
रमणीयतमं लोके नगरं वारणावतम् ॥ १.१५५.९ ॥
These men of mine constantly tell me again and again that in the world the city of Vāraṇāvata is most delightful.
1.155.10
ते ताता यदि मन्यध्वमुत्सवं वारणावते ।
सगणाः सान्वयाश्चैव विहरध्वं यथाऽमराः ॥ १.१५५.१० ॥
Sons, if you think fit to hold a festival at Vāraṇāvata, then go and enjoy yourselves, with your retinues and your families, like the immortals.
1.155.11
ब्राह्मणेभ्यश्च रत्नानि गायनेभ्यश्च सर्वशः ।
प्रयच्छध्वं यथाकामं देवा इव सुवर्चसः ॥ १.१५५.११ ॥
Give jewels to the brahmins and to the singers in every way, as you wish, shining like gods.
1.155.12
कंचित्कालं विहृत्यैवमनुभूय परां मुदम् ।
इदं वै हास्तिनपुरं सुखिनः पुनरेष्यथ ॥ १.१५५.१२ ॥
Having enjoyed yourselves thus for some time and experienced supreme joy, you will return happily to this Hāstinapura.
1.155.13
निवसध्वं च तत्रैव संरक्षणपरायणाः ।
वैलक्षण्यं न वै तत्र भविष्यति परंतपाः ॥ १.१५५.१३ ॥
Dwell there itself, intent on protection; O scorchers of foes, no disagreement will arise there.
1.155.14
धृतराष्ट्रस्य तं काममनुबुध्य युधिष्ठिरः ।
आत्मनश्चासहायत्वं तथेति प्रत्युवाच तम् ॥ १.१५५.१४ ॥
Understanding that wish of Dhṛtarāṣṭra, and considering his own lack of allies, Yudhiṣṭhira replied to him, "So be it."
1.155.15
ततो भीष्मं शान्तनवं विदुरं च महामतिम् ।
द्रोणं च बाह्लिकं चैव सोमदत्तं च कौरवम् ॥ १.१५५.१५ ॥
Then he addressed Bhīṣma, son of Śantanu, and the greatly wise Vidura, and Droṇa, and Bāhlika, and also Somadatta, the Kaurava.
1.155.16
कृपमाचार्यपुत्रं च भूरिश्रवसमेव च ।
मान्यानन्यानमात्यांश्च ब्राह्मणांश्च तपोधनान् ॥ १.१५५.१६ ॥
Kṛpa, the teacher's son, and Bhūriśravas too; the other honored ministers, and the brahmins whose wealth is austerity.
1.155.17
पुरोहितांश्च पौत्रांश्च गान्धारीं च यशस्विनीम् ।
सर्वा मातॄरुपस्पृष्ट्वा विदुरस्य च योषितः।
युधिष्ठिरः शनैर्दीन उवाचेदं वचस्तदा ॥ १.१५५.१७ ॥
To the household priests, the grandsons, and glorious Gāndhārī; having touched all the mothers in reverence, and the women of Vidura as well, then the sorrowful Yudhiṣṭhira slowly spoke these words.
1.155.18
रमणीये जनाकीर्णे नगरे वारणावते ।
सगणास्तत्र यास्यामो धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१५५.१८ ॥
To the delightful city of Vāraṇāvata, crowded with people, by Dhṛtarāṣṭra's command, we shall go there with our retinues.
1.155.19
प्रसन्नमनसः सर्वे पुण्या वाचो विमुञ्चत ।
आशीर्भिर्बृहितानस्मान्न पापं प्रसहिष्यते ॥ १.१५५.१९ ॥
With cheerful minds, all of you speak auspicious words. Prosper us with your blessings; let no evil overpower us.
1.155.20
एवमुक्तास्तु ते सर्वे पाण्डुपुत्रेण कौरवाः ।
प्रसन्नवदना भूत्वा तेऽन्ववर्तन्त पाण्डवान् ॥ १.१५५.२० ॥
Thus addressed by the son of Pāṇḍu, all the Kauravas, their faces cheerful, followed the Pāṇḍavas.
1.155.21
स्वस्त्यस्तु वः पथि सदा भूतेभ्यश्चैव सर्वशः ।
मा च वोस्त्वशुभं किंचित्सर्वशः पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१५५.२१ ॥
May you have well-being on the road always, from all beings; and may no misfortune befall you in any way, O sons of Pāṇḍu.
1.155.22
ततः कृतस्वस्त्ययना राज्यलाभाय पार्थिवाः ।
कृत्वा सर्वाणि कार्याणि प्रययुर्वारणावतम् ॥ १.१५५.२२ ॥
Then, having performed the auspicious rites and completed all their duties for the gaining of the kingdom, the kings set out for Vāraṇāvata.