ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.155
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.155.1
ततो दुर्योधनो राजा सर्वास्तु प्रकृतीः शनैः ।
अर्थमानप्रदानाभ्यां संजहार सहानुजः।
युयुत्सुमपनीयैकं धार्तराष्ट्रं सहोदरम् ॥ १.१५५.१ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ନିଜ ସାନ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଧନ ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଧୀରେ ଧୀରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନିଜ ପକ୍ଷକୁ ଆଣିଲେ; କେବଳ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସହୋଦର ଯୁଯୁତ୍ସୁଙ୍କୁ ଦୂରେଇ ରଖିଲେ।
1.155.2
धृतराष्ट्रप्रयुक्तास्तु केचित्कुशलमन्त्रिणः ।
कथयाञ्चक्रिरे रम्यं नगरं वारणावतम् ॥ १.१५५.२ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା କେତେକ ଦକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ରୀ ରମଣୀୟ ବାରଣାବତ ନଗରର ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ।
1.155.3
अयं समाजः सुमहान्रमणीयतमो भुवि ।
उपस्थितः पशुपतेर्नगरे वारणावते ॥ १.१५५.३ ॥
ପୃଥିବୀର ଅତି ରମଣୀୟ ଏହି ମହାସମାବେଶ ବାରଣାବତ ନଗରରେ ପଶୁପତିଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ।
1.155.4
सर्वरत्नसमाकीर्णे पुण्यदेशे मनोरमे ।
इत्येवं धृतराष्ट्रस्य वचनाच्चक्रिरे कथाः ॥ १.१५५.४ ॥
ସବୁ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୁଣ୍ୟ ଓ ମନୋରମ ସେହି ଦେଶ ବିଷୟରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ କଥାରେ ସେମାନେ କଥା କହିଲେ।
1.155.5
कथ्यमाने तथा रम्ये नगरे वारणावते ।
गमने पाण्डुपुत्राणां जज्ञे तत्र मतिर्नृप ॥ १.१५५.५ ॥
ହେ ରାଜା! ବାରଣାବତ ରମଣୀୟ ନଗରର ବର୍ଣ୍ଣନା ହେଉଥିବା ସମୟରେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ସେଠାକୁ ଯିବାର ମନ ହେଲା।
1.155.6
यदा त्वमन्यत नृपो जातकौतूहला इति ।
उवाचैतानेत्य तदा पाण्डवानम्बिकासुतः ॥ १.१५५.६ ॥
ରାଜା ଯେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମନରେ କୌତୂହଳ ଜାତ ହୋଇଛି ବୋଲି ବୁଝିଲେ, ସେତେବେଳେ ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ଏହା କହିଲେ।
1.155.7
अधीतानि च शास्त्राणि युष्माभिरिह कृत्स्नशः ।
अस्त्राणि च तथा द्रोणाद्गौतमाच्च शरद्वतः ॥ १.१५५.७ ॥
ଏଠାରେ ଆପଣମାନେ ଦ୍ରୋଣ, ଗୌତମ (କୃପ) ଏବଂ ଶରଦ୍ବାନଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛନ୍ତି।
1.155.8
कृतकृत्या भवन्तस्तु सर्वविद्याविशारदाः ।
सोऽहमेवं गते ताताश्चिन्तयामि समन्ततः।
रक्षणे व्यवहारे च राज्यस्य सततं हिते ॥ १.१५५.८ ॥
ଆପଣମାନେ କୃତକୃତ୍ୟ ଓ ସର୍ବବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ହୋଇଛନ୍ତି। ହେ ପୁତ୍ରଗଣ, ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ମୁଁ ରାଜ୍ୟର ରକ୍ଷଣ, ଶାସନ ଓ ତାହାର ନିରନ୍ତର ହିତ ବିଷୟରେ ସବୁଦିଗରୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି।
1.155.9
ममैते पुरुषा नित्यं कथयन्ति पुनःपुनः ।
रमणीयतमं लोके नगरं वारणावतम् ॥ १.१५५.९ ॥
ମୋର ଏହି ପୁରୁଷମାନେ ସର୍ବଦା ବାରମ୍ବାର କହନ୍ତି ଯେ ଜଗତରେ ବାରଣାବତ ନଗର ସର୍ବାଧିକ ରମଣୀୟ।
1.155.10
ते ताता यदि मन्यध्वमुत्सवं वारणावते ।
सगणाः सान्वयाश्चैव विहरध्वं यथाऽमराः ॥ १.१५५.१० ॥
ହେ ପୁତ୍ରଗଣ, ଯଦି ଆପଣମାନେ ବାରଣାବତରେ ଉତ୍ସବ କରିବା ଉଚିତ ମନେ କରନ୍ତି, ତେବେ ନିଜ ପରିବାର ଓ ସାଥୀଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ବିହାର କରନ୍ତୁ।
1.155.11
ब्राह्मणेभ्यश्च रत्नानि गायनेभ्यश्च सर्वशः ।
प्रयच्छध्वं यथाकामं देवा इव सुवर्चसः ॥ १.१५५.११ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗାୟକମାନଙ୍କୁ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରତ୍ନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦେବତାଙ୍କ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ।
1.155.12
कंचित्कालं विहृत्यैवमनुभूय परां मुदम् ।
इदं वै हास्तिनपुरं सुखिनः पुनरेष्यथ ॥ १.१५५.१२ ॥
କିଛି ସମୟ ଏପରି ବିହାର କରି, ପରମ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରି, ଆପଣମାନେ ସୁଖରେ ପୁଣି ଏହି ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଫେରି ଆସିବେ।
1.155.13
निवसध्वं च तत्रैव संरक्षणपरायणाः ।
वैलक्षण्यं न वै तत्र भविष्यति परंतपाः ॥ १.१५५.१३ ॥
ସେଠାରେ ହିଁ ରୁହ ଏବଂ ରକ୍ଷାରେ ତତ୍ପର ହୁଅ। ହେ ଶତ୍ରୁତାପକମାନେ, ସେଠାରେ କୌଣସି ବିପରୀତତା ହେବ ନାହିଁ।
1.155.14
धृतराष्ट्रस्य तं काममनुबुध्य युधिष्ठिरः ।
आत्मनश्चासहायत्वं तथेति प्रत्युवाच तम् ॥ १.१५५.१४ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସେହି ଇଚ୍ଛା ବୁଝି ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ନିଜର ସହାୟହୀନତା ବିଚାରି, 'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
1.155.15
ततो भीष्मं शान्तनवं विदुरं च महामतिम् ।
द्रोणं च बाह्लिकं चैव सोमदत्तं च कौरवम् ॥ १.१५५.१५ ॥
ତା'ପରେ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ, ମହାମତି ବିଦୁର, ଦ୍ରୋଣ, ବାହ୍ଲୀକ ଏବଂ କୌରବ ସୋମଦତ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ଡାକିଲେ)।
1.155.16
कृपमाचार्यपुत्रं च भूरिश्रवसमेव च ।
मान्यानन्यानमात्यांश्च ब्राह्मणांश्च तपोधनान् ॥ १.१५५.१६ ॥
କୃପ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏବଂ ଭୂରିଶ୍ରବାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ; ଅନ୍ୟ ମାନ୍ୟ ଅମାତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ତପୋଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ଡାକିଲେ)।
1.155.17
पुरोहितांश्च पौत्रांश्च गान्धारीं च यशस्विनीम् ।
सर्वा मातॄरुपस्पृष्ट्वा विदुरस्य च योषितः।
युधिष्ठिरः शनैर्दीन उवाचेदं वचस्तदा ॥ १.१५५.१७ ॥
ପୁରୋହିତ, ପୌତ୍ର ଓ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କୁ; ସମସ୍ତ ମାତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ବିଦୁରଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ପ୍ରଣାମ କରି), ସେତେବେଳେ ଦୀନ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଧୀରେ ଧୀରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.155.18
रमणीये जनाकीर्णे नगरे वारणावते ।
सगणास्तत्र यास्यामो धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१५५.१८ ॥
ରମଣୀୟ ଓ ଲୋକପୂର୍ଣ୍ଣ ବାରଣାବତ ନଗରକୁ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଆମେ ଆମ ପରିବାର ସହିତ ସେଠାକୁ ଯିବୁ।
1.155.19
प्रसन्नमनसः सर्वे पुण्या वाचो विमुञ्चत ।
आशीर्भिर्बृहितानस्मान्न पापं प्रसहिष्यते ॥ १.१५५.१९ ॥
ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ, ପୁଣ୍ୟ ବଚନ କୁହନ୍ତୁ। ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ; ପାପ ଆମ ଉପରେ ପ୍ରବଳ ନ ହେଉ।
1.155.20
एवमुक्तास्तु ते सर्वे पाण्डुपुत्रेण कौरवाः ।
प्रसन्नवदना भूत्वा तेऽन्ववर्तन्त पाण्डवान् ॥ १.१५५.२० ॥
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଏହିପରି କହିବାରୁ ସମସ୍ତ କୌରବ ପ୍ରସନ୍ନମୁଖ ହୋଇ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିଲେ।
1.155.21
स्वस्त्यस्तु वः पथि सदा भूतेभ्यश्चैव सर्वशः ।
मा च वोस्त्वशुभं किंचित्सर्वशः पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१५५.२१ ॥
ପଥରେ ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସଦା ତୁମର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ; ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନଗଣ, ତୁମର କୌଣସି ଅମଙ୍ଗଳ ସବୁ ପ୍ରକାରେ ନ ହେଉ।
1.155.22
ततः कृतस्वस्त्ययना राज्यलाभाय पार्थिवाः ।
कृत्वा सर्वाणि कार्याणि प्रययुर्वारणावतम् ॥ १.१५५.२२ ॥
ତା'ପରେ ମଙ୍ଗଳ କର୍ମ କରି, ରାଜ୍ୟଲାଭ ପାଇଁ ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାରି ବାରଣାବତ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।