महाभारत · अध्याय 1.155
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.155.1
ततो दुर्योधनो राजा सर्वास्तु प्रकृतीः शनैः ।
अर्थमानप्रदानाभ्यां संजहार सहानुजः।
युयुत्सुमपनीयैकं धार्तराष्ट्रं सहोदरम् ॥ १.१५५.१ ॥
नंतर राजा दुर्योधनाने आपल्या धाकट्या भावांसह संपत्ती आणि मान देऊन हळूहळू सर्व प्रजेला आपल्या बाजूने वळवून घेतले; केवळ धृतराष्ट्राचा सहोदर युयुत्सु याला बाजूला ठेवले.
1.155.2
धृतराष्ट्रप्रयुक्तास्तु केचित्कुशलमन्त्रिणः ।
कथयाञ्चक्रिरे रम्यं नगरं वारणावतम् ॥ १.१५५.२ ॥
धृतराष्ट्राने पाठवलेले काही कुशल मंत्री रमणीय वारणावत नगराचे वर्णन करू लागले.
1.155.3
अयं समाजः सुमहान्रमणीयतमो भुवि ।
उपस्थितः पशुपतेर्नगरे वारणावते ॥ १.१५५.३ ॥
पृथ्वीवरील अत्यंत रमणीय असा हा मोठा उत्सव वारणावत नगरात पशुपतीसाठी भरतो.
1.155.4
सर्वरत्नसमाकीर्णे पुण्यदेशे मनोरमे ।
इत्येवं धृतराष्ट्रस्य वचनाच्चक्रिरे कथाः ॥ १.१५५.४ ॥
सर्व रत्नांनी भरलेल्या, पुण्यदेशातील मनोहर प्रदेशाविषयी धृतराष्ट्राच्या शब्दानुसार त्यांनी गोष्टी सांगितल्या.
1.155.5
कथ्यमाने तथा रम्ये नगरे वारणावते ।
गमने पाण्डुपुत्राणां जज्ञे तत्र मतिर्नृप ॥ १.१५५.५ ॥
हे राजा! वारणावत नगराचे रमणीय वर्णन चालू असतानाच पांडुपुत्रांच्या तिथे जाण्याचा विचार उत्पन्न झाला.
1.155.6
यदा त्वमन्यत नृपो जातकौतूहला इति ।
उवाचैतानेत्य तदा पाण्डवानम्बिकासुतः ॥ १.१५५.६ ॥
पांडवांच्या मनात कुतूहल जागले आहे असे राजाने जाणले, तेव्हा अंबिकेचा पुत्र त्यांच्याजवळ येऊन असे बोलला.
1.155.7
अधीतानि च शास्त्राणि युष्माभिरिह कृत्स्नशः ।
अस्त्राणि च तथा द्रोणाद्गौतमाच्च शरद्वतः ॥ १.१५५.७ ॥
येथे तुम्ही द्रोण, गौतम (कृप) आणि शरद्वानाचा पुत्र यांच्याकडून शास्त्रे व अस्त्रे पूर्णपणे अभ्यासली आहेत.
1.155.8
कृतकृत्या भवन्तस्तु सर्वविद्याविशारदाः ।
सोऽहमेवं गते ताताश्चिन्तयामि समन्ततः।
रक्षणे व्यवहारे च राज्यस्य सततं हिते ॥ १.१५५.८ ॥
तुम्ही कृतकृत्य व सर्व विद्यांमध्ये निपुण झाला आहात. हे पुत्रांनो, अशा स्थितीत मी राज्याचे संरक्षण, शासन आणि त्याच्या सततच्या हिताचा सर्व बाजूंनी विचार करतो.
1.155.9
ममैते पुरुषा नित्यं कथयन्ति पुनःपुनः ।
रमणीयतमं लोके नगरं वारणावतम् ॥ १.१५५.९ ॥
माझे हे पुरुष सतत वारंवार सांगतात की जगात वारणावत नगर अत्यंत रमणीय आहे.
1.155.10
ते ताता यदि मन्यध्वमुत्सवं वारणावते ।
सगणाः सान्वयाश्चैव विहरध्वं यथाऽमराः ॥ १.१५५.१० ॥
हे पुत्रांनो, जर तुम्हाला वारणावतात उत्सव करणे योग्य वाटत असेल, तर आपल्या परिवारासह व नातेवाइकांसह देवांप्रमाणे विहार करा.
1.155.11
ब्राह्मणेभ्यश्च रत्नानि गायनेभ्यश्च सर्वशः ।
प्रयच्छध्वं यथाकामं देवा इव सुवर्चसः ॥ १.१५५.११ ॥
ब्राह्मणांना व गायकांना सर्व प्रकारे इच्छेनुसार रत्ने द्या, तेजस्वी देवांप्रमाणे.
1.155.12
कंचित्कालं विहृत्यैवमनुभूय परां मुदम् ।
इदं वै हास्तिनपुरं सुखिनः पुनरेष्यथ ॥ १.१५५.१२ ॥
काही काळ असा विहार करून परम आनंद अनुभवून तुम्ही सुखी होऊन पुन्हा या हस्तिनापुरात परत याल.
1.155.13
निवसध्वं च तत्रैव संरक्षणपरायणाः ।
वैलक्षण्यं न वै तत्र भविष्यति परंतपाः ॥ १.१५५.१३ ॥
तिथेच राहा आणि संरक्षणात तत्पर राहा. हे शत्रुतापकांनो, तिथे कोणतीही विपरीतता होणार नाही.
1.155.14
धृतराष्ट्रस्य तं काममनुबुध्य युधिष्ठिरः ।
आत्मनश्चासहायत्वं तथेति प्रत्युवाच तम् ॥ १.१५५.१४ ॥
धृतराष्ट्राची ती इच्छा ओळखून युधिष्ठिराने, आपल्याला सहाय्यक नसल्याचा विचार करून, 'तसेच होवो' असे म्हणत त्याला उत्तर दिले.
1.155.15
ततो भीष्मं शान्तनवं विदुरं च महामतिम् ।
द्रोणं च बाह्लिकं चैव सोमदत्तं च कौरवम् ॥ १.१५५.१५ ॥
मग शंतनूचा पुत्र भीष्म, महामती विदुर, द्रोण, बाह्लीक आणि कौरव सोमदत्त यांनाही (त्याने बोलावले).
1.155.16
कृपमाचार्यपुत्रं च भूरिश्रवसमेव च ।
मान्यानन्यानमात्यांश्च ब्राह्मणांश्च तपोधनान् ॥ १.१५५.१६ ॥
कृपाला, आचार्यपुत्राला आणि भूरिश्रवसालाही; इतर मान्य अमात्यांना आणि तपोधन ब्राह्मणांनाही (बोलावले).
1.155.17
पुरोहितांश्च पौत्रांश्च गान्धारीं च यशस्विनीम् ।
सर्वा मातॄरुपस्पृष्ट्वा विदुरस्य च योषितः।
युधिष्ठिरः शनैर्दीन उवाचेदं वचस्तदा ॥ १.१५५.१७ ॥
पुरोहितांना, नातवंडांना, यशस्विनी गांधारीला; सर्व मातांना आदराने स्पर्श करून, विदुराच्या स्त्रियांनाही (वंदन करून), तेव्हा दीन युधिष्ठिर हळूच हे शब्द बोलला.
1.155.18
रमणीये जनाकीर्णे नगरे वारणावते ।
सगणास्तत्र यास्यामो धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१५५.१८ ॥
रमणीय आणि लोकांनी भरलेल्या वारणावत नगरात, धृतराष्ट्राच्या आज्ञेने, आम्ही आमच्या परिवारासह तेथे जाऊ.
1.155.19
प्रसन्नमनसः सर्वे पुण्या वाचो विमुञ्चत ।
आशीर्भिर्बृहितानस्मान्न पापं प्रसहिष्यते ॥ १.१५५.१९ ॥
सर्वांची मने प्रसन्न असोत, पुण्य वचने बोला. आशीर्वादांनी आम्हांस समृद्ध करा; पाप आम्हांवर प्रबल होऊ नये.
1.155.20
एवमुक्तास्तु ते सर्वे पाण्डुपुत्रेण कौरवाः ।
प्रसन्नवदना भूत्वा तेऽन्ववर्तन्त पाण्डवान् ॥ १.१५५.२० ॥
पाण्डुपुत्राने असे सांगितल्यावर सर्व कौरव प्रसन्नमुख होऊन पाण्डवांच्या मागे गेले.
1.155.21
स्वस्त्यस्तु वः पथि सदा भूतेभ्यश्चैव सर्वशः ।
मा च वोस्त्वशुभं किंचित्सर्वशः पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१५५.२१ ॥
वाटेत सर्व प्राण्यांकडून तुम्हांस सदैव कल्याण असो; हे पाण्डुनंदनांनो, तुम्हांस कोणताही अशुभ प्रकारे होऊ नये.
1.155.22
ततः कृतस्वस्त्ययना राज्यलाभाय पार्थिवाः ।
कृत्वा सर्वाणि कार्याणि प्रययुर्वारणावतम् ॥ १.१५५.२२ ॥
मग स्वस्त्ययन करून, राज्यलाभासाठी राजांनी सर्व कर्मे पूर्ण करून वारणावताकडे प्रयाण केले.