மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.155
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.155.1
ततो दुर्योधनो राजा सर्वास्तु प्रकृतीः शनैः ।
अर्थमानप्रदानाभ्यां संजहार सहानुजः।
युयुत्सुमपनीयैकं धार्तराष्ट्रं सहोदरम् ॥ १.१५५.१ ॥
பின்னர் அரசன் துரியோதனன், தன் இளைய சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து, செல்வமும் மதிப்பும் அளித்து படிப்படியாக அனைத்துப் குடிமக்களையும் தன் பக்கம் வென்றான்; தன் உடன்பிறந்த யுயுத்ஸு ஒருவனை மட்டும் ஒதுக்கினான்.
1.155.2
धृतराष्ट्रप्रयुक्तास्तु केचित्कुशलमन्त्रिणः ।
कथयाञ्चक्रिरे रम्यं नगरं वारणावतम् ॥ १.१५५.२ ॥
திருதராஷ்டிரனால் அனுப்பப்பட்ட சில திறமையான அமைச்சர்கள் வாரணாவதம் என்ற இனிய நகரத்தைப் பற்றி வர்ணித்தனர்.
1.155.3
अयं समाजः सुमहान्रमणीयतमो भुवि ।
उपस्थितः पशुपतेर्नगरे वारणावते ॥ १.१५५.३ ॥
பூமியில் மிக அழகான இந்த பெரிய விழா வாரணாவத நகரில் பசுபதியின் நிமித்தம் நடைபெறுகிறது.
1.155.4
सर्वरत्नसमाकीर्णे पुण्यदेशे मनोरमे ।
इत्येवं धृतराष्ट्रस्य वचनाच्चक्रिरे कथाः ॥ १.१५५.४ ॥
எல்லா வகை இரத்தினங்களும் நிறைந்த, புனிதமும் இனிமையும் கொண்ட அந்த நாட்டைப் பற்றி, திருதராஷ்டிரனின் சொல்லின்படி அவர்கள் பேசினர்.
1.155.5
कथ्यमाने तथा रम्ये नगरे वारणावते ।
गमने पाण्डुपुत्राणां जज्ञे तत्र मतिर्नृप ॥ १.१५५.५ ॥
அரசே! வாரணாவதம் என்ற அழகிய நகரம் வர்ணிக்கப்பட்டபோதே பாண்டுவின் மகன்களுக்கு அங்கே செல்லும் எண்ணம் தோன்றியது.
1.155.6
यदा त्वमन्यत नृपो जातकौतूहला इति ।
उवाचैतानेत्य तदा पाण्डवानम्बिकासुतः ॥ १.१५५.६ ॥
அரசன் பாண்டவர்களுக்கு ஆர்வம் எழுந்துள்ளதென்று கருதியபோது, அம்பிகையின் மகன் அவர்களிடம் வந்து இவ்வாறு கூறினான்.
1.155.7
अधीतानि च शास्त्राणि युष्माभिरिह कृत्स्नशः ।
अस्त्राणि च तथा द्रोणाद्गौतमाच्च शरद्वतः ॥ १.१५५.७ ॥
இங்கு நீங்கள் துரோணரிடமிருந்தும், கௌதமரிடமிருந்தும், சரத்வானின் மகனிடமிருந்தும் சாத்திரங்களையும் ஆயுதங்களையும் முழுமையாகக் கற்றுள்ளீர்கள்.
1.155.8
कृतकृत्या भवन्तस्तु सर्वविद्याविशारदाः ।
सोऽहमेवं गते ताताश्चिन्तयामि समन्ततः।
रक्षणे व्यवहारे च राज्यस्य सततं हिते ॥ १.१५५.८ ॥
நீங்கள் அனைவரும் நிறைவேற்றியவர்களாகவும், எல்லா வித்தைகளிலும் திறமை பெற்றவர்களாகவும் ஆகிவிட்டீர்கள். மகனே, இந்நிலையில் நான் அரசின் பாதுகாப்பு, நிர்வாகம், அதன் நிலையான நலன் ஆகியவற்றைப் பற்றி எல்லா வகையிலும் சிந்திக்கிறேன்.
1.155.9
ममैते पुरुषा नित्यं कथयन्ति पुनःपुनः ।
रमणीयतमं लोके नगरं वारणावतम् ॥ १.१५५.९ ॥
என் இந்த மனிதர்கள் எப்போதும் மீண்டும் மீண்டும் உலகில் வாரணாவதம் நகரமே மிகவும் இனிமையானது என்று சொல்கிறார்கள்.
1.155.10
ते ताता यदि मन्यध्वमुत्सवं वारणावते ।
सगणाः सान्वयाश्चैव विहरध्वं यथाऽमराः ॥ १.१५५.१० ॥
மகனே, வாரணாவதத்தில் ஒரு விழாவை நீங்கள் எண்ணினால், உங்கள் கூட்டத்தினருடனும் குடும்பத்தினருடனும் தேவர்களைப் போல இன்புற்று உலாவுங்கள்.
1.155.11
ब्राह्मणेभ्यश्च रत्नानि गायनेभ्यश्च सर्वशः ।
प्रयच्छध्वं यथाकामं देवा इव सुवर्चसः ॥ १.१५५.११ ॥
அந்தணர்களுக்கும் பாடகர்களுக்கும் எல்லா வகையிலும் விரும்பியபடி ரத்தினங்களைக் கொடுங்கள், ஒளிமிகுந்த தேவர்களைப் போல.
1.155.12
कंचित्कालं विहृत्यैवमनुभूय परां मुदम् ।
इदं वै हास्तिनपुरं सुखिनः पुनरेष्यथ ॥ १.१५५.१२ ॥
சிறிது காலம் இவ்வாறு இன்புற்று, உயர்ந்த மகிழ்ச்சியை அனுபவித்த பின்னர், இந்த ஹாஸ்தினாபுரத்திற்கு நீங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் வருவீர்கள்.
1.155.13
निवसध्वं च तत्रैव संरक्षणपरायणाः ।
वैलक्षण्यं न वै तत्र भविष्यति परंतपाः ॥ १.१५५.१३ ॥
அங்கேயே தங்கி பாதுகாப்பில் ஈடுபட்டிருங்கள். எதிரிகளைத் தகிப்பவர்களே, அங்கு எந்த வேறுபாடும் இருக்காது.
1.155.14
धृतराष्ट्रस्य तं काममनुबुध्य युधिष्ठिरः ।
आत्मनश्चासहायत्वं तथेति प्रत्युवाच तम् ॥ १.१५५.१४ ॥
திருதராஷ்டிரரின் அந்த விருப்பத்தை உணர்ந்த யுதிஷ்டிரர், தமக்குத் துணையில்லாததையும் எண்ணி, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அவருக்குப் பதிலளித்தார்.
1.155.15
ततो भीष्मं शान्तनवं विदुरं च महामतिम् ।
द्रोणं च बाह्लिकं चैव सोमदत्तं च कौरवम् ॥ १.१५५.१५ ॥
பின்னர் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரையும், பெரும் அறிவுடைய விதுரரையும், துரோணரையும், பாஹ்லிகரையும், மற்றும் கௌரவ சோமதத்தரையும் (அழைத்தார்).
1.155.16
कृपमाचार्यपुत्रं च भूरिश्रवसमेव च ।
मान्यानन्यानमात्यांश्च ब्राह्मणांश्च तपोधनान् ॥ १.१५५.१६ ॥
கிருபரையும், ஆசாரியரின் மகனையும், பூரிசிரவஸையும்; மற்ற மதிப்புக்குரிய அமைச்சர்களையும், தவமே செல்வமாகக் கொண்ட அந்தணர்களையும் (அழைத்தார்).
1.155.17
पुरोहितांश्च पौत्रांश्च गान्धारीं च यशस्विनीम् ।
सर्वा मातॄरुपस्पृष्ट्वा विदुरस्य च योषितः।
युधिष्ठिरः शनैर्दीन उवाचेदं वचस्तदा ॥ १.१५५.१७ ॥
புரோகிதர்களையும், பேரர்களையும், புகழ்மிக்க காந்தாரியையும்; எல்லா அன்னையரையும் மரியாதையுடன் தொட்டு வணங்கி, விதுரரின் மனைவியரையும் (வணங்கி), அப்போது துயருற்ற யுதிஷ்டிரர் மெல்ல இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
1.155.18
रमणीये जनाकीर्णे नगरे वारणावते ।
सगणास्तत्र यास्यामो धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१५५.१८ ॥
இனிமையான, மக்கள் நிறைந்த வாரணாவத நகரத்திற்கு, திருதராஷ்டிரரின் கட்டளைப்படி, நம் பரிவாரங்களுடன் நாங்கள் அங்கே செல்வோம்.
1.155.19
प्रसन्नमनसः सर्वे पुण्या वाचो विमुञ्चत ।
आशीर्भिर्बृहितानस्मान्न पापं प्रसहिष्यते ॥ १.१५५.१९ ॥
அனைவரும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் புண்ணிய வார்த்தைகளைச் சொல்லுங்கள். ஆசிகளால் எங்களை வளப்படுத்துங்கள்; பாவம் எங்களை வெல்லாது.
1.155.20
एवमुक्तास्तु ते सर्वे पाण्डुपुत्रेण कौरवाः ।
प्रसन्नवदना भूत्वा तेऽन्ववर्तन्त पाण्डवान् ॥ १.१५५.२० ॥
பாண்டுவின் மகன் இவ்வாறு சொல்லியதும், அனைத்துக் கௌரவர்களும் மலர்ந்த முகத்துடன் பாண்டவர்களைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
1.155.21
स्वस्त्यस्तु वः पथि सदा भूतेभ्यश्चैव सर्वशः ।
मा च वोस्त्वशुभं किंचित्सर्वशः पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१५५.२१ ॥
வழியில் எல்லா உயிர்களிடமிருந்தும் எப்போதும் உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; பாண்டுவின் மைந்தர்களே, உங்களுக்கு எந்த அமங்கலமும் எவ்வகையிலும் நேராதிருக்கட்டும்.
1.155.22
ततः कृतस्वस्त्ययना राज्यलाभाय पार्थिवाः ।
कृत्वा सर्वाणि कार्याणि प्रययुर्वारणावतम् ॥ १.१५५.२२ ॥
பின்னர் மங்கல சடங்குகளைச் செய்து, அரசைப் பெறும் நோக்கில், அரசர்கள் அனைத்துக் கடமைகளையும் முடித்து வாரணாவதத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.