مهابهاراتا · أدهيايا 1.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.16.1
सौते त्वं कथयस्वेमां विस्तरेण कथां पुनः ।
आस्तीकस्य कवेःसाधोः शुश्रूषा परमा हिनः ॥ १.१६.१ ॥
يا سوتي، أعد سرد هذه الحكاية بالتفصيل. إن الاستماع إلى أستيكا، الحكيم الشاعر الفاضل، هو أسمى أمنيتنا.
1.16.2
मधुरं कथ्यते सौम्य श्लक्ष्णाक्षरपदं त्वया ।
प्रीयामहे भृशं तात पितेवेदं प्रभाषसे ॥ १.१६.२ ॥
أيها الوديع، إنك تتكلم بعذوبة، بمقاطع وكلمات ناعمة. يا عزيزي، تتكلم كما يتكلم الأب، ونحن نغتبط غاية الاغتباط.
1.16.3
अस्मच्छुश्रूषणे नित्यं पिता हि निरतस्तव ।
आचष्टैतद्यथाऽऽक्यानं पिता तेत्वं तथा वद ॥ १.१६.३ ॥
لقد كان أبوك دائمًا مكرسًا لخدمتنا. وكما روى أبوك هذه الحكاية، فروها أنت أيضًا.
1.16.4
आयुष्मन्निदमाख्यानमास्तीकं कथयामि ते ।
यथाश्रुतं कथयतः सकाशाद्वै पितुर्मया ॥ १.१६.४ ॥
يا طويل العمر، أقص عليك حكاية أستيكا هذه كما سمعتها من أبي حين كان يرويها.
1.16.5
पुरा देवयुगे ब्रह्मन्प्रजापतिसुते शुभे ।
आस्तां भगिन्यौ रूपेण समुपेतेऽद्भुतेऽनघ ॥ १.१६.५ ॥
أيها البراهمي، في الزمن القديم، عصر الآلهة، كانت لبرجاباتي ابنتان مباركتان، أختان، بارعتا الجمال، طاهرتان بلا عيب.
1.16.6
ते भार्ये कश्यपस्यास्तां कद्रूश्च विनता च ह ।
प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतः प्रजापतिसमः पतिः ॥ १.१६.६ ॥
كانت كلتاهما زوجتي كشيبا، كدرو وفيناتا، فأعطاهما زوجهما، المساوي لبرجاباتي، وقد سُرَّ، نعمة كلٍّ منهما.
1.16.7
कश्यपो धर्मपत्नीभ्यां मुदा परमया युतः ।
वरातिसर्गं श्रुत्वैवं कश्यपादुत्तमं च ते ॥ १.१६.७ ॥
كشيبا، ممتلئا بفرح عظيم مع زوجتيه الشرعيتين، سمع أن الهبة قد مُنحت؛ ومن كشيبا نالت كلتاهما تلك النعمة الفاضلة.
1.16.8
हर्षादप्रतिमां प्रीतिं प्रापतुः स्म वरस्त्रियौ ।
वव्रे कद्रूः सुतान्नागान्सहस्रं तुल्यवर्चसः ॥ १.१६.८ ॥
نالت المرأتان اللتان نالتا النعمة فرحا لا نظير له من شدة السرور؛ واختارت كدرو ألف ابن من الثعابين ذوي بهاء مساوٍ.
1.16.9
द्वौ पुत्रौ विनता वव्रे कद्रूपुत्राधिकौ बले ।
तेजसा वपुषा चैव विक्रमेणाधिकौ च तौ ॥ १.१६.९ ॥
اختارت فيناتا ابنين يفوقان أبناء كدرو في القوة، ويفوقانهم أيضا في البهاء والهيئة الجسدية والشجاعة.
1.16.10
तस्यै भर्ता वरं प्रादादीदृसौ ते भविष्यतः ।
एवमस्त्विति तं चाह कश्यपं विनता तदा ॥ १.१६.१० ॥
منحها زوجها نعمة كهذه: ستكون لك أبناء على هذه الصفة. فقالت فيناتا لكشيبا: «ليكن ذلك كذلك».
1.16.11
यथावत्प्रार्थितं लब्ध्वा वरं तुष्टाभवत्तदा ।
कृतकृत्या तु विनता लब्ध्वा वीर्याधिकौ सुतौ ॥ १.१६.११ ॥
وبعد أن نالت النعمة كما طلبتها، رضيت حينئذ؛ وقد حققت فيناتا مرادها إذ نالت ابنين يفوقان في البأس.
1.16.12
कद्रूश्च लब्ध्वा पुत्राणां सहस्रं तुल्यवर्चसाम् ।
धार्यौ प्रयत्नतो गर्भावित्युक्त्वा स महातपाः ॥ १.१६.१२ ॥
ونالت كدرو أيضا ألف ابن ذي بهاء مساوٍ، فرضيت. وقال ذلك الزاهد العظيم: «احملن هذه الأجنة بعناية»…
1.16.13
ते भार्ये वरसंतुष्टे कश्यपो वनमाविशत् ।
कालेन महता कद्रूरण्डानां दशतीर्दश ॥ १.१६.१३ ॥
ترك كاشيبا الزوجتين الراضيتين بالنعمة ودخل الغابة. وبعد زمن طويل ولدت كَدرو ألف بيضة.
1.16.14
जनयामास विप्रेन्द्र द्वे चाण्डे विनता तदा ।
तयोरण्डानि निदधुः प्रहृष्टाः परिचारिकाः ॥ १.१६.१४ ॥
يا خير البراهمة، ولدت فينتا حينئذ بيضتين. فوضعتهما الخادمات المسرورات.
1.16.15
सोपस्वेदेषु भाण्डेषु पञ्चवर्षशतानि च ।
ततः पञ्चशते काले कद्रूपुत्रा विनिःसृताः ॥ १.१६.१५ ॥
بقيت في جرار دافئة خمسمئة سنة. ثم بعد خمسمئة سنة خرج أبناء كَدرو.
1.16.16
अण्डाभ्यां विनतायास्तु मिथुनं न व्यदृश्यत ।
ततः पुत्रार्थिनी देवी व्रीडिता च तपस्विनी ॥ १.१६.१६ ॥
لكن من بيض فينتا لم يظهر زوج. فحينئذ الإلهة الراغبة في ابن، الخجلة، المتقشفة...
1.16.17
अण्डं बिभेद विनता तत्र पुत्रमपश्यत ।
पूर्वार्धकायसंपन्नमितरेणाप्रकाशता ॥ १.१६.१७ ॥
كسرت فينتا بيضة فرأت فيها ابنًا اكتمل جسده العلوي، أما الجزء الآخر فبقي غير مكتمل.
1.16.18
स पुत्रः क्रोधसंरब्धः शशापैनामिति श्रुतिः ।
योऽहमेवं कृतो मातस्त्वया लोभपरीतया ॥ १.१६.१८ ॥
يُسمع أن الابن، وقد امتلأ غضبًا، لعنها قائلًا: «يا أمي، لقد جعلتِني هكذا وأنتِ مأخوذة بالطمع.»
1.16.19
शरीरेणासमग्रेण तस्माद्दासी भविष्यसि ।
पञ्च वर्षशतान्यस्या यया विस्पर्धसे सह ॥ १.१६.१९ ॥
بجسد ناقص ستصبحين خادمة لمن تنافسينها، خمسمئة عام.
1.16.20
एष च त्वां सुतो मातर्दासीत्वान्मोचयिष्यति ।
यद्येनमपि मातस्त्वं मामिवाण्डविभेदनात् ॥ १.१६.२० ॥
هذا ابنك يا أمي سيحررك من العبودية؛ وإن كنتِ تفعلين به كما فعلتِ بي عند كسر البيضة، ...
1.16.21
न करिष्यस्यनङ्गं वा व्यङ्गं वापि तपस्विनम् ।
प्रतिपालयितव्यस्ते जन्मकालोऽस्य धीरया ॥ १.१६.२१ ॥
لن تجعليه بلا أطراف أو مشوّهاً؛ بصبر عليك أن تنتظري وقت ولادته.
1.16.22
विशिष्टं बलमीप्सन्त्या पञ्चवर्षशतात्परः ।
एवं शप्त्वा ततः पुत्रो विनतामन्तरिक्षगः ॥ १.१६.२२ ॥
لكِ، وأنتِ تتوقين إلى قوة أعظم، ستكون الحرية بعد خمسمئة عام. وبعد أن لعن هكذا، ذلك الابن الذي يجوب السماء، ...
1.16.23
अरुणोऽदृश्यत ब्रह्मन्प्रभातसमये तदा ।
उद्यन्नथ सहस्रांशुर्दृष्ट्वा तमरुणं प्रभुः ॥ १.१६.२३ ॥
أيها البراهمي، عندئذٍ في وقت الفجر ظهر أرونا؛ ثم رأى الربّ ذو الألف شعاع، وهو يشرق، ذلك أرونا.
1.16.24
स्वतेजसा प्रज्वलन्तमात्मनः समतेजसम् ।
सारथ्ये कल्पयामास प्रीयमाणस्तमोनुदः ॥ १.१६.२४ ॥
وهو يتوهج بنوره الخاص، مساوياً له في الإشراق، عيّنه مزيل الظلام، مسروراً، سائقاً لعربته.
1.16.25
सोऽपि तं रथमारुह्य भानोरमिततेजसः ।
सर्वलोकप्रदीपस्य ह्यमरोऽप्यरुणोऽभवत् ॥ १.१६.२५ ॥
وصعد هو أيضًا على تلك المركبة وصار سائق بهانو، ذي البهاء اللامتناهي، مصباح جميع العوالم؛ وإن كان خالدًا فقد صار أَرُونا.
1.16.26
गरुडोऽपि यथाकालं जज्ञे पन्नगभोजनः ।
स जातमात्रो विनतां परित्यज्य खमाविशत् ॥ १.१६.२६ ॥
وولد غارودا أيضًا في وقته، آكل الثعابين؛ ما إن وُلد حتى ترك فيناتا ودخل السماء.
1.16.27
आदास्यन्नात्मनो भोज्यमन्नं विहितमस्य यत् ।
विधात्रा भृगुशार्दूल क्षुधितः पतगेश्वरः ॥ १.१६.२७ ॥
يا نمر البهريغو! سيد الطيور، جائعًا، وكان على وشك أن يأخذ لنفسه الطعام الذي قدّره له الخالق…