Mahābhārata · Adhyāya 1.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.16.1
सौते त्वं कथयस्वेमां विस्तरेण कथां पुनः ।
आस्तीकस्य कवेःसाधोः शुश्रूषा परमा हिनः ॥ १.१६.१ ॥
Oh Sauti, cuenta de nuevo esta historia con detalle. Escuchar sobre Āstīka, el sabio poeta y virtuoso, es nuestro deseo supremo.
1.16.2
मधुरं कथ्यते सौम्य श्लक्ष्णाक्षरपदं त्वया ।
प्रीयामहे भृशं तात पितेवेदं प्रभाषसे ॥ १.१६.२ ॥
Oh amable, hablas dulcemente, con sílabas y palabras suaves. Querido, hablas como lo haría un padre, y nos alegras enormemente.
1.16.3
अस्मच्छुश्रूषणे नित्यं पिता हि निरतस्तव ।
आचष्टैतद्यथाऽऽक्यानं पिता तेत्वं तथा वद ॥ १.१६.३ ॥
Tu padre siempre se dedicó a servirnos. Así como tu padre contó este relato, así también debes contarlo tú.
1.16.4
आयुष्मन्निदमाख्यानमास्तीकं कथयामि ते ।
यथाश्रुतं कथयतः सकाशाद्वै पितुर्मया ॥ १.१६.४ ॥
Oh longevo, te cuento este relato de Āstīka tal como lo escuché de mi padre mientras él lo narraba.
1.16.5
पुरा देवयुगे ब्रह्मन्प्रजापतिसुते शुभे ।
आस्तां भगिन्यौ रूपेण समुपेतेऽद्भुतेऽनघ ॥ १.१६.५ ॥
Oh brahmín, antiguamente en la edad de los dioses, había dos hijas auspiciosas de Prajāpati, dos hermanas, admirables en belleza e inmaculadas.
1.16.6
ते भार्ये कश्यपस्यास्तां कद्रूश्च विनता च ह ।
प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतः प्रजापतिसमः पतिः ॥ १.१६.६ ॥
Ambas eran esposas de Kaśyapa, Kadrū y Vinatā; su esposo, igual a Prajāpati, complacido, concedió un don a ambas.
1.16.7
कश्यपो धर्मपत्नीभ्यां मुदा परमया युतः ।
वरातिसर्गं श्रुत्वैवं कश्यपादुत्तमं च ते ॥ १.१६.७ ॥
Kaśyapa, lleno de suprema alegría junto a sus dos esposas legítimas, oyó que se había concedido el don; y de Kaśyapa ambas recibieron aquel excelente don.
1.16.8
हर्षादप्रतिमां प्रीतिं प्रापतुः स्म वरस्त्रियौ ।
वव्रे कद्रूः सुतान्नागान्सहस्रं तुल्यवर्चसः ॥ १.१६.८ ॥
Aquellas dos mujeres que habían recibido el don obtuvieron, por la alegría, una dicha incomparable. Kadrū eligió mil hijos serpientes de igual esplendor.
1.16.9
द्वौ पुत्रौ विनता वव्रे कद्रूपुत्राधिकौ बले ।
तेजसा वपुषा चैव विक्रमेणाधिकौ च तौ ॥ १.१६.९ ॥
Vinatā eligió dos hijos superiores en fuerza a los hijos de Kadrū, y también superiores en esplendor, en forma corporal y en valor.
1.16.10
तस्यै भर्ता वरं प्रादादीदृसौ ते भविष्यतः ।
एवमस्त्विति तं चाह कश्यपं विनता तदा ॥ १.१६.१० ॥
Su esposo le concedió tal don: tales serán sus hijos. Entonces Vinatā dijo a Kaśyapa: "Así sea."
1.16.11
यथावत्प्रार्थितं लब्ध्वा वरं तुष्टाभवत्तदा ।
कृतकृत्या तु विनता लब्ध्वा वीर्याधिकौ सुतौ ॥ १.१६.११ ॥
Habiendo obtenido el don tal como lo había pedido, quedó entonces complacida; y Vinatā, habiendo cumplido su propósito, obtuvo dos hijos superiores en vigor.
1.16.12
कद्रूश्च लब्ध्वा पुत्राणां सहस्रं तुल्यवर्चसाम् ।
धार्यौ प्रयत्नतो गर्भावित्युक्त्वा स महातपाः ॥ १.१६.१२ ॥
Kadrū también, habiendo obtenido mil hijos de igual esplendor, quedó satisfecha. Diciendo: "Llevad estos embriones con cuidado", aquel gran asceta…
1.16.13
ते भार्ये वरसंतुष्टे कश्यपो वनमाविशत् ।
कालेन महता कद्रूरण्डानां दशतीर्दश ॥ १.१६.१३ ॥
Kaśyapa, dejando a aquellas dos esposas satisfechas con sus dones, entró en el bosque. Tras mucho tiempo, Kadrū dio a luz mil huevos.
1.16.14
जनयामास विप्रेन्द्र द्वे चाण्डे विनता तदा ।
तयोरण्डानि निदधुः प्रहृष्टाः परिचारिकाः ॥ १.१६.१४ ॥
Oh, mejor de los brahmanes, entonces Vinatā dio a luz dos huevos. Encantadas, sus sirvientas los depositaron.
1.16.15
सोपस्वेदेषु भाण्डेषु पञ्चवर्षशतानि च ।
ततः पञ्चशते काले कद्रूपुत्रा विनिःसृताः ॥ १.१६.१५ ॥
Yacieron en vasijas tibias durante quinientos años. Entonces, pasados quinientos años, salieron los hijos de Kadrū.
1.16.16
अण्डाभ्यां विनतायास्तु मिथुनं न व्यदृश्यत ।
ततः पुत्रार्थिनी देवी व्रीडिता च तपस्विनी ॥ १.१६.१६ ॥
Pero de los huevos de Vinatā no apareció ninguna pareja. Entonces la diosa, deseosa de un hijo, avergonzada y asceta...
1.16.17
अण्डं बिभेद विनता तत्र पुत्रमपश्यत ।
पूर्वार्धकायसंपन्नमितरेणाप्रकाशता ॥ १.१६.१७ ॥
Vinatā rompió un huevo y allí vio a un hijo cuyo cuerpo superior estaba completo, mientras la otra parte permanecía sin formar.
1.16.18
स पुत्रः क्रोधसंरब्धः शशापैनामिति श्रुतिः ।
योऽहमेवं कृतो मातस्त्वया लोभपरीतया ॥ १.१६.१८ ॥
Se dice que el hijo, lleno de ira, la maldijo: 'Oh madre, dominada por la codicia, me has hecho así.'
1.16.19
शरीरेणासमग्रेण तस्माद्दासी भविष्यसि ।
पञ्च वर्षशतान्यस्या यया विस्पर्धसे सह ॥ १.१६.१९ ॥
Con un cuerpo imperfecto, serás esclava de aquella con quien compites durante quinientos años.
1.16.20
एष च त्वां सुतो मातर्दासीत्वान्मोचयिष्यति ।
यद्येनमपि मातस्त्वं मामिवाण्डविभेदनात् ॥ १.१६.२० ॥
Este hijo tuyo, madre, te liberará de la esclavitud; si tú también, como a mí al romperse el huevo, ...
1.16.21
न करिष्यस्यनङ्गं वा व्यङ्गं वापि तपस्विनम् ।
प्रतिपालयितव्यस्ते जन्मकालोऽस्य धीरया ॥ १.१६.२१ ॥
No lo harás mutilado ni deforme; con paciencia debes esperar el momento de su nacimiento.
1.16.22
विशिष्टं बलमीप्सन्त्या पञ्चवर्षशतात्परः ।
एवं शप्त्वा ततः पुत्रो विनतामन्तरिक्षगः ॥ १.१६.२२ ॥
Para ti, que deseas una fuerza superior, la liberación llegará tras quinientos años. Habiendo maldecido así, aquel hijo que se mueve por el cielo se dirigió a Vinatā.
1.16.23
अरुणोऽदृश्यत ब्रह्मन्प्रभातसमये तदा ।
उद्यन्नथ सहस्रांशुर्दृष्ट्वा तमरुणं प्रभुः ॥ १.१६.२३ ॥
Oh brahmán, entonces al amanecer apareció Aruṇa; luego el señor de los mil rayos, al alzarse, vio a aquel Aruṇa.
1.16.24
स्वतेजसा प्रज्वलन्तमात्मनः समतेजसम् ।
सारथ्ये कल्पयामास प्रीयमाणस्तमोनुदः ॥ १.१६.२४ ॥
Resplandeciente con su propio fulgor, igual a él en esplendor, el complacido disipador de la oscuridad lo designó como su auriga.
1.16.25
सोऽपि तं रथमारुह्य भानोरमिततेजसः ।
सर्वलोकप्रदीपस्य ह्यमरोऽप्यरुणोऽभवत् ॥ १.१६.२५ ॥
Él también subió a aquel carro y se convirtió en auriga de Bhānu, el de esplendor inmensurable, lámpara de todos los mundos; aunque inmortal, se hizo Aruṇa.
1.16.26
गरुडोऽपि यथाकालं जज्ञे पन्नगभोजनः ।
स जातमात्रो विनतां परित्यज्य खमाविशत् ॥ १.१६.२६ ॥
Garuḍa también nació a su tiempo, el devorador de serpientes; apenas nacido, abandonó a Vinatā y se elevó hacia el cielo.
1.16.27
आदास्यन्नात्मनो भोज्यमन्नं विहितमस्य यत् ।
विधात्रा भृगुशार्दूल क्षुधितः पतगेश्वरः ॥ १.१६.२७ ॥
¡Oh tigre entre los Bhṛgu! El señor de las aves, hambriento, a punto de tomar para sí el alimento que el Creador le había prescrito…