மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.16.1
सौते त्वं कथयस्वेमां विस्तरेण कथां पुनः ।
आस्तीकस्य कवेःसाधोः शुश्रूषा परमा हिनः ॥ १.१६.१ ॥
சௌதியே, இந்தக் கதையை மீண்டும் விரிவாகச் சொல்லுங்கள். கவியும் சாதுவுமான ஆஸ்தீகரின் கதையைக் கேட்பதே எங்களுக்கு மிகுந்த விருப்பம்.
1.16.2
मधुरं कथ्यते सौम्य श्लक्ष्णाक्षरपदं त्वया ।
प्रीयामहे भृशं तात पितेवेदं प्रभाषसे ॥ १.१६.२ ॥
அன்பனே, நீ இனிமையாக, மென்மையான எழுத்துக்களும் சொற்களும் கொண்டு பேசுகிறாய். அன்பு மகனே, தந்தை பேசுவது போல நீ பேசுகிறாய்; நாங்கள் மிகவும் மகிழ்கிறோம்.
1.16.3
अस्मच्छुश्रूषणे नित्यं पिता हि निरतस्तव ।
आचष्टैतद्यथाऽऽक्यानं पिता तेत्वं तथा वद ॥ १.१६.३ ॥
எங்களுக்குச் சேவை செய்வதில் எப்போதும் உன் தந்தை ஈடுபட்டிருந்தார். உன் தந்தை இந்த ஆக்யானத்தை எவ்வாறு சொன்னாரோ, அவ்வாறே நீயும் சொல்.
1.16.4
आयुष्मन्निदमाख्यानमास्तीकं कथयामि ते ।
यथाश्रुतं कथयतः सकाशाद्वै पितुर्मया ॥ १.१६.४ ॥
நீண்ட ஆயுள் பெற்றவனே, ஆஸ்தீகரின் இந்த ஆக்யானத்தை உனக்குச் சொல்கிறேன். என் தந்தை சொன்னபோது நான் கேட்டதைப் போலவே சொல்கிறேன்.
1.16.5
पुरा देवयुगे ब्रह्मन्प्रजापतिसुते शुभे ।
आस्तां भगिन्यौ रूपेण समुपेतेऽद्भुतेऽनघ ॥ १.१६.५ ॥
பிராமணரே, முன்பு தேவயுகத்தில் பிரஜாபதியின் இரு நல்ல மகள்கள் இருந்தனர். அவர்கள் இரு சகோதரிகள், அழகில் அற்புதமானவர்கள், களங்கமற்றவர்கள்.
1.16.6
ते भार्ये कश्यपस्यास्तां कद्रूश्च विनता च ह ।
प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतः प्रजापतिसमः पतिः ॥ १.१६.६ ॥
அவர்கள் இருவரும் காசியபரின் மனைவியர் ஆவர்: கத்ருவும் வினதையும். பிரஜாபதிக்கு நிகரான கணவர் மகிழ்ந்து அவ்விருவருக்கும் வரம் அளித்தார்.
1.16.7
कश्यपो धर्मपत्नीभ्यां मुदा परमया युतः ।
वरातिसर्गं श्रुत्वैवं कश्यपादुत्तमं च ते ॥ १.१६.७ ॥
காசியபர் தம் இரு தர்மபத்தினிகளுடன் பேரானந்தத்தால் நிறைந்தார். வரம் அளிக்கப்பட்டதைக் கேட்டு, காசியபரிடமிருந்து அந்த உயர்ந்த வரத்தை அவர்கள் இருவரும் பெற்றனர்.
1.16.8
हर्षादप्रतिमां प्रीतिं प्रापतुः स्म वरस्त्रियौ ।
वव्रे कद्रूः सुतान्नागान्सहस्रं तुल्यवर्चसः ॥ १.१६.८ ॥
வரம் பெற்ற அவ்விரு பெண்களும் மகிழ்ச்சியால் ஒப்பற்ற பேரின்பத்தை அடைந்தனர். கத்ரு ஒப்பான ஒளியுடைய ஆயிரம் நாக மகன்களை வேண்டினாள்.
1.16.9
द्वौ पुत्रौ विनता वव्रे कद्रूपुत्राधिकौ बले ।
तेजसा वपुषा चैव विक्रमेणाधिकौ च तौ ॥ १.१६.९ ॥
வினதா கத்ருவின் மகன்களை விட பலத்தில் உயர்ந்த இரண்டு மகன்களை வேண்டினாள். அவர்கள் ஒளியிலும், உடலமைப்பிலும், வீரத்திலும் மேம்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டும்.
1.16.10
तस्यै भर्ता वरं प्रादादीदृसौ ते भविष्यतः ।
एवमस्त्विति तं चाह कश्यपं विनता तदा ॥ १.१६.१० ॥
அவளுடைய கணவர் அவளுக்கு இத்தகைய வரம் அளித்தார்: "அவ்வாறே உன் மகன்கள் ஆவார்கள்." அப்போது வினதா காசியபரிடம், "அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்றாள்.
1.16.11
यथावत्प्रार्थितं लब्ध्वा वरं तुष्टाभवत्तदा ।
कृतकृत्या तु विनता लब्ध्वा वीर्याधिकौ सुतौ ॥ १.१६.११ ॥
கேட்டபடியே வரம் பெற்று அவள் அப்போது மகிழ்ந்தாள். வீரியத்தில் மேம்பட்ட இரு மகன்களைப் பெற்று வினதா தன் நோக்கம் நிறைவேறியவளானாள்.
1.16.12
कद्रूश्च लब्ध्वा पुत्राणां सहस्रं तुल्यवर्चसाम् ।
धार्यौ प्रयत्नतो गर्भावित्युक्त्वा स महातपाः ॥ १.१६.१२ ॥
கத்ருவும் ஒப்பான ஒளியுடைய ஆயிரம் மகன்களைப் பெற்றாள். "இந்தக் கருக்களை முயற்சியுடன் தாங்குக" என்று அந்த மகாதபஸ்வி கூறினார்.
1.16.13
ते भार्ये वरसंतुष्टे कश्यपो वनमाविशत् ।
कालेन महता कद्रूरण्डानां दशतीर्दश ॥ १.१६.१३ ॥
வரத்தால் மகிழ்ந்த அந்த இரு மனைவியரிடமிருந்தும் காசியபர் காட்டிற்குள் சென்றார். நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு கத்ரு நூறு நூறு பத்து முட்டைகளைப் பெற்றாள்.
1.16.14
जनयामास विप्रेन्द्र द्वे चाण्डे विनता तदा ।
तयोरण्डानि निदधुः प्रहृष्टाः परिचारिकाः ॥ १.१६.१४ ॥
அந்தணர்களில் சிறந்தவரே, அப்போது வினதை இரண்டு முட்டைகளைப் பெற்றாள். மகிழ்ந்த பணிப்பெண்கள் அவற்றை வைத்தனர்.
1.16.15
सोपस्वेदेषु भाण्डेषु पञ्चवर्षशतानि च ।
ततः पञ्चशते काले कद्रूपुत्रा विनिःसृताः ॥ १.१६.१५ ॥
சூடான பாத்திரங்களில் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. பின்னர் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் கழிந்ததும் கத்ருவின் மகன்கள் வெளிப்பட்டனர்.
1.16.16
अण्डाभ्यां विनतायास्तु मिथुनं न व्यदृश्यत ।
ततः पुत्रार्थिनी देवी व्रीडिता च तपस्विनी ॥ १.१६.१६ ॥
ஆனால் வினதையின் முட்டைகளிலிருந்து எந்த இணையும் தோன்றவில்லை. அப்போது மகனை விரும்பிய, வெட்கமுற்ற, தவமுள்ள தேவி...
1.16.17
अण्डं बिभेद विनता तत्र पुत्रमपश्यत ।
पूर्वार्धकायसंपन्नमितरेणाप्रकाशता ॥ १.१६.१७ ॥
வினதை முட்டையை உடைத்தாள்; அங்கே மேல் உடல் நிறைவுற்ற ஒரு மகனைக் கண்டாள், மற்றொன்று முழுமையற்றிருந்தது.
1.16.18
स पुत्रः क्रोधसंरब्धः शशापैनामिति श्रुतिः ।
योऽहमेवं कृतो मातस्त्वया लोभपरीतया ॥ १.१६.१८ ॥
அந்த மகன் கோபத்தால் நிறைந்து அவளைச் சபித்தான் என்று கேட்கப்பட்டது: 'அம்மா, பேராசையால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட நீ என்னை இவ்வாறு ஆக்கினாய்.'
1.16.19
शरीरेणासमग्रेण तस्माद्दासी भविष्यसि ।
पञ्च वर्षशतान्यस्या यया विस्पर्धसे सह ॥ १.१६.१९ ॥
குறையுடலுடன் நீ இவளுக்கு அடிமையாவாய்; எவளுடன் நீ போட்டியிடுகிறாயோ அவளுக்கு ஐநூறு ஆண்டுகள்.
1.16.20
एष च त्वां सुतो मातर्दासीत्वान्मोचयिष्यति ।
यद्येनमपि मातस्त्वं मामिवाण्डविभेदनात् ॥ १.१६.२० ॥
அம்மா, இந்த உன் மகன் உன்னை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிப்பான்; முட்டை உடைந்ததால் என்னைப்போல் நீயும் இவனையும்...
1.16.21
न करिष्यस्यनङ्गं वा व्यङ्गं वापि तपस्विनम् ।
प्रतिपालयितव्यस्ते जन्मकालोऽस्य धीरया ॥ १.१६.२१ ॥
அவனை உறுப்பிழந்தவனாகவோ குறையுள்ளவனாகவோ ஆக்கமாட்டாய்; அவன் பிறக்கும் காலத்தை பொறுமையுடன் நீ எதிர்பார்க்க வேண்டும்.
1.16.22
विशिष्टं बलमीप्सन्त्या पञ्चवर्षशतात्परः ।
एवं शप्त्वा ततः पुत्रो विनतामन्तरिक्षगः ॥ १.१६.२२ ॥
சிறந்த வலிமையை விரும்பும் உனக்கு ஐநூறு ஆண்டுகளுக்குப் பின் (விடுதலை). இவ்வாறு சபித்த பின், ஆகாயத்தில் சஞ்சரிக்கும் அந்த மகன் வினதையிடம்...
1.16.23
अरुणोऽदृश्यत ब्रह्मन्प्रभातसमये तदा ।
उद्यन्नथ सहस्रांशुर्दृष्ट्वा तमरुणं प्रभुः ॥ १.१६.२३ ॥
பிராமணரே, அப்போது விடியற்காலையில் அருணன் தோன்றினான். பின்னர் உதிக்கும் ஆயிரங்கதிர் இறைவன் அந்த அருணனைக் கண்டான்.
1.16.24
स्वतेजसा प्रज्वलन्तमात्मनः समतेजसम् ।
सारथ्ये कल्पयामास प्रीयमाणस्तमोनुदः ॥ १.१६.२४ ॥
தன் ஒளியால் ஜொலிக்கும், தனக்கு சமமான ஒளியுடைய அவனை, மகிழ்ந்த இருளை ஓட்டுபவன் தேரோட்டியாக நியமித்தான்.
1.16.25
सोऽपि तं रथमारुह्य भानोरमिततेजसः ।
सर्वलोकप्रदीपस्य ह्यमरोऽप्यरुणोऽभवत् ॥ १.१६.२५ ॥
அவனும் அந்த ரதத்தில் ஏறி, அளவற்ற ஒளியுடைய, எல்லா உலகங்களுக்கும் விளக்கான சூரியனின் தேரோட்டியானான்; அழியாதவனாக இருந்தும் அவன் அருணன் ஆனான்.
1.16.26
गरुडोऽपि यथाकालं जज्ञे पन्नगभोजनः ।
स जातमात्रो विनतां परित्यज्य खमाविशत् ॥ १.१६.२६ ॥
கருடனும் உரிய காலத்தில் பிறந்தான்; பாம்புகளை உண்பவனான அவன், பிறந்த உடனேயே வினதையை விட்டு ஆகாயத்தில் புகுந்தான்.
1.16.27
आदास्यन्नात्मनो भोज्यमन्नं विहितमस्य यत् ।
विधात्रा भृगुशार्दूल क्षुधितः पतगेश्वरः ॥ १.१६.२७ ॥
பிருகுவின் புலியே! பிரம்மதேவனால் அவனுக்கு விதிக்கப்பட்ட உணவை எடுத்துக்கொள்ள விரும்பிய பசித்த பறவைகளின் தலைவன்…