ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.16.1
सौते त्वं कथयस्वेमां विस्तरेण कथां पुनः ।
आस्तीकस्य कवेःसाधोः शुश्रूषा परमा हिनः ॥ १.१६.१ ॥
ହେ ସୌତି, ଏହି କଥାକୁ ପୁଣି ବିସ୍ତାରରେ କୁହ। କବି ଓ ସାଧୁ ଆସ୍ତୀକଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା ଆମର ପରମ ଇଚ୍ଛା।
1.16.2
मधुरं कथ्यते सौम्य श्लक्ष्णाक्षरपदं त्वया ।
प्रीयामहे भृशं तात पितेवेदं प्रभाषसे ॥ १.१६.२ ॥
ହେ ସୌମ୍ୟ, ତୁମେ ମଧୁର ଓ କୋମଳ ଅକ୍ଷର ଓ ପଦରେ କହୁଛ। ହେ ତାତ, ପିତାଙ୍କ ପରି ତୁମେ କହୁଛ; ଆମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ।
1.16.3
अस्मच्छुश्रूषणे नित्यं पिता हि निरतस्तव ।
आचष्टैतद्यथाऽऽक्यानं पिता तेत्वं तथा वद ॥ १.१६.३ ॥
ଆମ ସେବାରେ ତୁମ ପିତା ସର୍ବଦା ନିରତ ଥିଲେ। ତୁମ ପିତା ଯେପରି ଏହି ଆଖ୍ୟାନ କହିଥିଲେ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ କୁହ।
1.16.4
आयुष्मन्निदमाख्यानमास्तीकं कथयामि ते ।
यथाश्रुतं कथयतः सकाशाद्वै पितुर्मया ॥ १.१६.४ ॥
ହେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆସ୍ତୀକଙ୍କର ଏହି ଆଖ୍ୟାନ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି। ମୋ ପିତାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଯେପରି ଶୁଣିଥିଲି, ସେପରି କହୁଛି।
1.16.5
पुरा देवयुगे ब्रह्मन्प्रजापतिसुते शुभे ।
आस्तां भगिन्यौ रूपेण समुपेतेऽद्भुतेऽनघ ॥ १.१६.५ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୂର୍ବରେ ଦେବଯୁଗରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଦୁଇ ଶୁଭ କନ୍ୟା ଥିଲେ। ସେମାନେ ଦୁଇ ଭଉଣୀ, ରୂପରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ନିଷ୍ପାପ।
1.16.6
ते भार्ये कश्यपस्यास्तां कद्रूश्च विनता च ह ।
प्रादात्ताभ्यां वरं प्रीतः प्रजापतिसमः पतिः ॥ १.१६.६ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ କଶ୍ୟପଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ: କଦ୍ରୁ ଓ ବିନତା। ପ୍ରଜାପତି ସମାନ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ।
1.16.7
कश्यपो धर्मपत्नीभ्यां मुदा परमया युतः ।
वरातिसर्गं श्रुत्वैवं कश्यपादुत्तमं च ते ॥ १.१६.७ ॥
କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ଧର୍ମପତ୍ନୀଙ୍କ ସହିତ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ବର ପ୍ରଦାନ ହୋଇଛି ବୋଲି ଶୁଣି, କଶ୍ୟପଙ୍କଠାରୁ ସେହି ଉତ୍ତମ ବର ଉଭୟ ପାଇଲେ।
1.16.8
हर्षादप्रतिमां प्रीतिं प्रापतुः स्म वरस्त्रियौ ।
वव्रे कद्रूः सुतान्नागान्सहस्रं तुल्यवर्चसः ॥ १.१६.८ ॥
ବର ପାଇଥିବା ସେହି ଦୁଇ ସ୍ତ୍ରୀ ହର୍ଷରେ ଅତୁଳନୀୟ ପ୍ରୀତି ପାଇଲେ। କଦ୍ରୁ ସମାନ ତେଜର ହଜାର ନାଗପୁତ୍ର ବାଛିଲେ।
1.16.9
द्वौ पुत्रौ विनता वव्रे कद्रूपुत्राधिकौ बले ।
तेजसा वपुषा चैव विक्रमेणाधिकौ च तौ ॥ १.१६.९ ॥
ବିନତା କଦ୍ରୁଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ ବଳରେ ଅଧିକ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ବାଛିଲେ। ସେମାନେ ତେଜ, ଶରୀର ଓ ପରାକ୍ରମରେ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ହେବେ।
1.16.10
तस्यै भर्ता वरं प्रादादीदृसौ ते भविष्यतः ।
एवमस्त्विति तं चाह कश्यपं विनता तदा ॥ १.१६.१० ॥
ତାଙ୍କ ସ୍ବାମୀ ତାଙ୍କୁ ଏହିପରି ବର ଦେଲେ ଯେ ଏପରି ପୁତ୍ର ହେବେ। ସେତେବେଳେ ବିନତା କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ।"
1.16.11
यथावत्प्रार्थितं लब्ध्वा वरं तुष्टाभवत्तदा ।
कृतकृत्या तु विनता लब्ध्वा वीर्याधिकौ सुतौ ॥ १.१६.११ ॥
ଯାହା ମାଗିଥିଲେ ସେହିପରି ବର ପାଇ ସେ ସେତେବେଳେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଅଧିକ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ପାଇ ବିନତା କୃତକୃତ୍ୟ ହେଲେ।
1.16.12
कद्रूश्च लब्ध्वा पुत्राणां सहस्रं तुल्यवर्चसाम् ।
धार्यौ प्रयत्नतो गर्भावित्युक्त्वा स महातपाः ॥ १.१६.१२ ॥
କଦ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ତେଜର ହଜାର ପୁତ୍ର ପାଇଲେ। "ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଯତ୍ନ ସହିତ ଧାରଣ କର" ଏହା କହି ସେହି ମହାତପସ୍ୱୀ।
1.16.13
ते भार्ये वरसंतुष्टे कश्यपो वनमाविशत् ।
कालेन महता कद्रूरण्डानां दशतीर्दश ॥ १.१६.१३ ॥
ବରରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ସେହି ଦୁଇ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି କଶ୍ୟପ ବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ବହୁ ସମୟ ପରେ କଦ୍ରୁ ହଜାର ଅଣ୍ଡା ପ୍ରସବ କଲେ।
1.16.14
जनयामास विप्रेन्द्र द्वे चाण्डे विनता तदा ।
तयोरण्डानि निदधुः प्रहृष्टाः परिचारिकाः ॥ १.१६.१४ ॥
ହେ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେତେବେଳେ ବିନତା ଦୁଇଟି ଅଣ୍ଡା ପ୍ରସବ କଲେ। ଆନନ୍ଦିତ ପରିଚାରିକାମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିଲେ।
1.16.15
सोपस्वेदेषु भाण्डेषु पञ्चवर्षशतानि च ।
ततः पञ्चशते काले कद्रूपुत्रा विनिःसृताः ॥ १.१६.१५ ॥
ଉଷ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ପାଞ୍ଚଶହ ବର୍ଷ ରଖାଗଲା। ତା'ପରେ ପାଞ୍ଚଶହ ବର୍ଷ ଗଲା ପରେ କଦ୍ରୁଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ବାହାରିଲେ।
1.16.16
अण्डाभ्यां विनतायास्तु मिथुनं न व्यदृश्यत ।
ततः पुत्रार्थिनी देवी व्रीडिता च तपस्विनी ॥ १.१६.१६ ॥
କିନ୍ତୁ ବିନତାଙ୍କ ଅଣ୍ଡାରୁ କୌଣସି ଯୋଡ଼ା ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ। ତେବେ ପୁତ୍ରାଭିଳାଷିଣୀ, ଲଜ୍ଜିତା, ତପସ୍ବିନୀ ଦେବୀ...
1.16.17
अण्डं बिभेद विनता तत्र पुत्रमपश्यत ।
पूर्वार्धकायसंपन्नमितरेणाप्रकाशता ॥ १.१६.१७ ॥
ବିନତା ଅଣ୍ଡା ଭାଙ୍ଗିଲେ; ସେଠାରେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱଶରୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ପୁତ୍ର ଦେଖିଲେ; ଅନ୍ୟ ଭାଗ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଲା।
1.16.18
स पुत्रः क्रोधसंरब्धः शशापैनामिति श्रुतिः ।
योऽहमेवं कृतो मातस्त्वया लोभपरीतया ॥ १.१६.१८ ॥
ସେହି ପୁତ୍ର କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲେ ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ: 'ହେ ମାତା, ଲୋଭରେ ଆବୃତ ହୋଇ ତୁମେ ମୋତେ ଏପରି କଲ।'
1.16.19
शरीरेणासमग्रेण तस्माद्दासी भविष्यसि ।
पञ्च वर्षशतान्यस्या यया विस्पर्धसे सह ॥ १.१६.१९ ॥
ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀରରେ ଯାହା ସହ ତୁମେ ସ୍ପର୍ଧା କରୁଛ, ତାହାରି ପାଞ୍ଚ ଶହ ବର୍ଷ ଦାସୀ ହେବ।
1.16.20
एष च त्वां सुतो मातर्दासीत्वान्मोचयिष्यति ।
यद्येनमपि मातस्त्वं मामिवाण्डविभेदनात् ॥ १.१६.२० ॥
ମା, ଏହି ତୁମ ପୁତ୍ର ତୁମକୁ ଦାସତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ କରିବ; ଅଣ୍ଡା ଫୁଟିବା ପରି ମୋ ପରି ତୁମେ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ...
1.16.21
न करिष्यस्यनङ्गं वा व्यङ्गं वापि तपस्विनम् ।
प्रतिपालयितव्यस्ते जन्मकालोऽस्य धीरया ॥ १.१६.२१ ॥
ତୁମେ ତାକୁ ଅଙ୍ଗହୀନ କିମ୍ବା ବିକଳାଙ୍ଗ କରିବ ନାହିଁ; ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହ ତୁମେ ତାହାର ଜନ୍ମକାଳର ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
1.16.22
विशिष्टं बलमीप्सन्त्या पञ्चवर्षशतात्परः ।
एवं शप्त्वा ततः पुत्रो विनतामन्तरिक्षगः ॥ १.१६.२२ ॥
ବିଶିଷ୍ଟ ବଳ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ତୁମକୁ ପାଞ୍ଚ ଶହ ବର୍ଷ ପରେ (ମୁକ୍ତି)। ଏପରି ଅଭିଶାପ ଦେଇ ଆକାଶଚାରୀ ସେହି ପୁତ୍ର ବିନତାଙ୍କୁ...
1.16.23
अरुणोऽदृश्यत ब्रह्मन्प्रभातसमये तदा ।
उद्यन्नथ सहस्रांशुर्दृष्ट्वा तमरुणं प्रभुः ॥ १.१६.२३ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ଅରୁଣ ଦେଖାଗଲେ। ତାପରେ ଉଦିତ ହେଉଥିବା ସହସ୍ରାଂଶୁ ପ୍ରଭୁ ସେହି ଅରୁଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
1.16.24
स्वतेजसा प्रज्वलन्तमात्मनः समतेजसम् ।
सारथ्ये कल्पयामास प्रीयमाणस्तमोनुदः ॥ १.१६.२४ ॥
ନିଜ ତେଜରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ନିଜ ସମାନ ତେଜସ୍ବୀ ତାକୁ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତମୋନୁଦ (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ସାରଥି ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
1.16.25
सोऽपि तं रथमारुह्य भानोरमिततेजसः ।
सर्वलोकप्रदीपस्य ह्यमरोऽप्यरुणोऽभवत् ॥ १.१६.२५ ॥
ସେ ମଧ୍ୟ ସେହି ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ, ସର୍ବଲୋକର ପ୍ରଦୀପ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ସାରଥି ହେଲେ; ଅମର ହୋଇ ମଧ୍ୟ ସେ ଅରୁଣ ହେଲେ।
1.16.26
गरुडोऽपि यथाकालं जज्ञे पन्नगभोजनः ।
स जातमात्रो विनतां परित्यज्य खमाविशत् ॥ १.१६.२६ ॥
ଗରୁଡ଼ ମଧ୍ୟ ଯଥାସମୟରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ; ସର୍ପଭୋଜୀ ସେ ଜନ୍ମ ମାତ୍ରେ ବିନତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆକାଶରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
1.16.27
आदास्यन्नात्मनो भोज्यमन्नं विहितमस्य यत् ।
विधात्रा भृगुशार्दूल क्षुधितः पतगेश्वरः ॥ १.१६.२७ ॥
ହେ ଭୃଗୁଶାର୍ଦ୍ଦୂଳ! ବିଧାତା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଭୋଜନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତାହା ନିଜ ପାଇଁ ନେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତ ପକ୍ଷୀରାଜ…