ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.164.1
तत्र तेषु शयानेषु हिडिम्बो नाम राक्षसः ।
अविदूरे वनात्तस्माच्छालवृक्षं समाश्रितः ॥ १.१६४.१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಹಿಡಿಂಬ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಕ್ಷಸನು ಆ ಕಾಡಿನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಲ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಇದ್ದನು।
1.164.2
क्रूरो मानुषमांसादो महावीर्यपराक्रमः ।
प्रावृड्जलधरश्यामः पिङ्गाक्षो दारुणाकृतिः ॥ १.१६४.२ ॥
ಅವನು ಕ್ರೂರನು, ಮನುಷ್ಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು, ಮಹಾ ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು; ಮಳೆಗಾಲದ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾದವನು, ಹಳದಿ ಕಣ್ಣಿನವನು, ಭೀಕರ ರೂಪದವನು।
1.164.3
दष्ट्राकरालवदनः करालो भीमदर्शनः ।
लम्बस्फिग्लम्बजठरो रक्तश्मश्रुशिरोरुहः ॥ १.१६४.३ ॥
ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಭೀಕರ ಮುಖವುಳ್ಳವನು, ಭಯಂಕರನು, ನೋಡಲು ಭೀತಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವವನು; ಜೋತುಬಿದ್ದ ಕಟಿ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಯುಳ್ಳವನು; ಕೆಂಪು ಗಡ್ಡ ಮತ್ತು ತಲೆಗೂದಲು ಉಳ್ಳವನು।
1.164.4
महावृक्षगलस्कन्धः शङ्कर्णो विभीषणः ।
यदृच्छया तानपश्यत्पाण्डुपुत्रान्महारथान् ॥ १.१६४.४ ॥
ದೊಡ್ಡ ಮರದಂತಹ ಕತ್ತು ಮತ್ತು ಭುಜಗಳುಳ್ಳವನು, ಶಂಖದಂತಹ ಕಿವಿಯುಳ್ಳವನು, ಭಯಂಕರನು; ಯದೃಚ್ಛೆಯಾಗಿ ಅವನು ಪಾಂಡುವಿನ ಆ ಮಹಾರಥರಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿದನು।
1.164.5
विरूपरूपः पिङ्गाक्षः करालो घोरदर्शनः ।
पिशितेप्सुः क्षुधार्तश्च जिघ्रन्गन्धं यदृच्छया ॥ १.१६४.५ ॥
ವಿಕೃತ ರೂಪದವನು, ಹಳದಿ ಕಣ್ಣಿನವನು, ವಿಕರಾಳನು, ಭಯಂಕರ ನೋಟದವನು; ಮಾಂಸವನ್ನು ಬಯಸಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಯದೃಚ್ಛೆಯಾಗಿ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।
1.164.6
ऊर्ध्वाङ्गुलिः स कण्डूयन्धुन्वन्रूक्षाञ्शिरोरुहान् ।
जृम्भमाणो महावक्त्रः पुनःपुनरवेक्ष्य च ॥ १.१६४.६ ॥
ಮೇಲೆತ್ತಿದ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ತುರಿಕೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ತಲೆಯ ಒರಟು ಕೂದಲನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತ, ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಆಕಳಿಸುತ್ತ, ಪದೇ ಪದೇ ಅವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು।
1.164.7
हृष्टो मानुषमांसस्य महाकायो महाबलः ।
आघ्राय मानुषं गन्धं भगिनीमिदमब्रवीत् ॥ १.१६४.७ ॥
ಮನುಷ್ಯ ಮಾಂಸದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ, ಮಹಾಕಾಯನೂ ಮಹಾಬಲನೂ ಆದ ಅವನು ಮಾನುಷ ಗಂಧವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ ತನ್ನ ತಂಗಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.164.8
उपपन्नं चिरस्याद्य भक्ष्यं मम मनःप्रियम् ।
जिघ्रतः प्रस्रुता स्नेहाज्जिह्वा पर्येति मे मुखात् ॥ १.१६४.८ ॥
ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ಇಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆಹಾರ ದೊರೆತಿದೆ; ಅದನ್ನು ಮೂಸಿದಾಗ ಆಸೆಯಿಂದ ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಚಾಚುತ್ತದೆ.
1.164.9
अष्टौ दंष्ट्राः सुतीक्ष्णाग्राश्चिरस्यापातदुःसहाः ।
देहेषु मज्जयिष्यामि स्निग्धेषु पिशितेषु च ॥ १.१६४.९ ॥
ಬಹಳ ಚೂಪಾದ ತುದಿಗಳ ಎಂಟು ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳು ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ಇರಿದಾಗ ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯ; ಅವನ್ನು ಮೃದುವಾದ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮಾಂಸಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುವೆನು.
1.164.10
आक्रम्य मानुषं कण्ठमाच्छिद्य धमनीमपि ।
उष्णं नवं प्रपास्यामि फेनलिं रुधिरं बहु ॥ १.१६४.१० ॥
ಮನುಷ್ಯನ ಕಂಠವನ್ನು ಒತ್ತಿ, ರಕ್ತನಾಳವನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಬಿಸಿಯಾದ, ತಾಜಾ, ನೊರೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಕ್ತವನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಕುಡಿಯುವೆನು.
1.164.11
गच्छ जानीहि के त्वेते शेरते वनमाश्रिताः ।
मानुषो बलवान्गन्धो घ्राणं तर्पयतीव मे ॥ १.१६४.११ ॥
ಹೋಗಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ಮಲಗಿರುವವರು ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿ; ಮನುಷ್ಯನ ಬಲವಾದ ಗಂಧ ನನ್ನ ಮೂಗನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ.
1.164.12
हत्वैतान्मानुषान्सर्वानानयस्व ममान्तिकम् ।
अस्मद्विषयसुप्तेभ्यो नैतेभ्यो भयमस्ति ते ॥ १.१६४.१२ ॥
ಈ ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೊಂದು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೋ; ನಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಇವರಿಂದ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.
1.164.13
एषामुत्कृत्य मांसानि मानुषाणां यथेष्टतः ।
भक्षयिष्याव सहितौ कुरु पूर्णं वचो मम ॥ १.१६४.१३ ॥
ಇವರ ಮನುಷ್ಯರ ಮಾಂಸವನ್ನು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕತ್ತರಿಸಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ತಿನ್ನೋಣ. ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು.
1.164.14
भक्षयित्वा च मांसानि मानुषाणां प्रकामतः ।
नृत्याव सहितावावां दत्ततालावनेकशः ॥ १.१६४.१४ ॥
ಮನುಷ್ಯರ ಮಾಂಸವನ್ನು ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವಷ್ಟು ತಿಂದು, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತಾಳ ಹಾಕುತ್ತಾ ನರ್ತಿಸೋಣ.
1.164.15
एवमुक्ता हिडिम्बा तु हिडिम्बेन महावने ।
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय त्वरमाणेव राक्षसी ॥ १.१६४.१५ ॥
ಮಹಾವನದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಂಬ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅಣ್ಣನ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿದ ರಾಕ್ಷಸಿ ಹಿಡಿಂಬೆ ಅವಸರದಿಂದ ಹೊರಟಳು.
1.164.16
आप्लुत्याप्लुत्य च तरूनगच्छत्पाण्डवान्प्रति ।
जगाम तत्र यत्र स्म शेरते पाण्डवा वने ॥ १.१६४.१६ ॥
ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಹಾರಿ ಅವಳು ಪಾಂಡವರ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಮಲಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಳು.
1.164.17
ददर्श तत्र सा गत्वा पाण्डवान्पृथया सह ।
शयानान्भीमसेनं च जाग्रतं त्वपराजितम् ॥ १.१६४.१७ ॥
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಳು ಕುಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕಂಡಳು; ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದ ಅಜೇಯ ಭೀಮಸೇನನನ್ನೂ ಕಂಡಳು.
1.164.18
उपास्यमानान्भीमेन रूपयौवनशालिनः ।
सुकुमारांश्च पार्थान्सा व्यायामेन च कर्शितान् ॥ १.१६४.१८ ॥
ಭೀಮನಿಂದ ಸೇವೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ರೂಪ-ಯೌವನಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ, ಸುಕುಮಾರರಾದ ಪಾರ್ಥರನ್ನು, ವ್ಯಾಯಾಮದಿಂದ ದಣಿದಿದ್ದವರನ್ನು ಅವಳು ಕಂಡಳು.
1.164.19
दुःखेन संप्रयुक्तांश्च सहज्येष्ठान्प्रमाथिनः ।
रौद्री सती राजपुत्रं दर्शनीयप्रदर्शनम् ॥ १.१६४.१९ ॥
ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗಿದ್ದ, ನೋಡಲು ಸುಂದರನಾದ ಆ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸಿ ಕಂಡಳು.
1.164.20
दृष्ट्वैव भीमसेनं सा सालस्कन्धमिवोद्यतम् ।
राक्षसी कामयामास रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ १.१६४.२० ॥
ಸಾಲ ವೃಕ್ಷದ ಕಾಂಡದಂತೆ ಮೇಲೆದ್ದ ಭುಜವುಳ್ಳ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣವೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ ರೂಪವುಳ್ಳ ಅವನನ್ನು ಆ ರಾಕ್ಷಸಿ ಬಯಸಿದಳು.
1.164.21
अन्तर्गतेन मनसा चिन्तयामास राक्षसी ।
अयं श्यामो महाबाहुः सिंहस्कन्धो महाद्युतिः ॥ १.१६४.२१ ॥
ರಾಕ್ಷಸಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದಳು: 'ಇವನು ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದವನು, ದೊಡ್ಡ ಭುಜಗಳುಳ್ಳವನು, ಸಿಂಹದ ಹೆಗಲುಳ್ಳವನು, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿ.'
1.164.22
कम्बुग्रीवः पुष्कराक्षो भर्ता युक्तो भवेन्मम ।
नाहं भ्रातृवचो जातु कुर्यां क्रूरमसांप्रतम् ॥ १.१६४.२२ ॥
ಶಂಖದಂತಹ ಕತ್ತು, ಕಮಲದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ಇವನೇ ನನಗೆ ತಕ್ಕ ಪತಿಯಾಗಬಲ್ಲ. ಅಣ್ಣನ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಕ್ರೂರವಾಗಿ, ಅನುಚಿತವಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
1.164.23
पतिस्नेहोऽतिबलवान्न तथा भ्रातृसौहृदम् ।
मुहूर्तमिव तृप्तिश्च भवेद्धातुर्ममैव च ॥ १.१६४.२३ ॥
ಪತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿ; ಸಹೋದರನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಹಾಗಲ್ಲ. ನನಗೂ, ಆ ಪೋಷಕನಿಗೂ ತೃಪ್ತಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಂತೆ ಇರುವುದು.
1.164.24
हतैरेतैरहत्वा तु मोदिष्ये शाश्वतीः समाः ।
निश्चित्येत्थं हिडिम्बा सा भीमं दृष्ट्वा महाभुजं ॥ १.१६४.२४ ॥
ಇವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ನಾನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷಪಡಲಿ?' ಎಂದು ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನನ್ನು ಹಿಡಿಂಬೆ ನೋಡಿದಳು.
1.164.25
उत्सृज्य राक्षसं रूपं मानुषं रूपमास्थिता ।
सा कामरूपिणी रूपं कृत्वा मदनमोहिता ॥ १.१६४.२५ ॥
ರಾಕ್ಷಸ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮಾನುಷ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸಬಲ್ಲ ಆಕೆ, ಮದನನಿಂದ ಮೋಹಿತಳಾಗಿ (ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು).
1.164.26
उपतस्थे महात्मानं भीमसेनमनिन्दिता ।
इङ्गिताकारकुशला सोपासर्पच्छनैः शनैः ॥ १.१६४.२६ ॥
ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ಆಕೆ ಮಹಾತ್ಮ ಭೀಮಸೇನನ ಬಳಿ ಬಂದಳು; ಸನ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವಭಂಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಶಲಳಾದ ಆಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿದಳು.
1.164.27
विनम्यमानेव लता दिव्याभरणभूषिता ।
शनैः शनैश्च तां भीमः समीपमुपसर्पतीम् ॥ १.१६४.२७ ॥
ಬಾಗುವ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದ ಆಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ; ಭೀಮನು ಆಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
1.164.28
हर्षमाणां तदा पश्यत्तन्वीं पीनपयोधराम् ।
चन्द्राननां पद्मनेत्रां नीलकुञ्चितमूर्धजाम् ॥ १.१६४.२८ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಿತಳಾದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು — ತೆಳ್ಳನೆಯ ನಡುವಿನ, ಪೀನ ಸ್ತನಗಳ, ಚಂದ್ರಮುಖಿ, ಕಮಲನೇತ್ರೆ, ಕಪ್ಪು ಸುರುಳಿ ಕೂದಲಿನ ಆಕೆಯನ್ನು.
1.164.29
कृष्णां सुपाण्डुरैर्दन्तैर्बिम्बोष्ठीं चारुदर्शनाम् ।
दृष्ट्वा तां रूपसंपन्नां भीमो विस्मयमागतः ॥ १.१६४.२९ ॥
ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದವಳು, ಅತಿ ಬಿಳಿಯ ಹಲ್ಲುಗಳುಳ್ಳವಳು, ಬಿಂಬಫಲದಂತಹ ತುಟಿಯುಳ್ಳವಳು, ಸುಂದರ ರೂಪದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಭೀಮ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡನು.
1.164.30
उपचारगुणैर्युक्तां ललितैर्हाससंमितैः ।
समीपमुपसंप्राप्य भीमं साथ वरानता ॥ १.१६४.३० ॥
ಉಪಚಾರ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳು, ಲಲಿತ ಮಂದಹಾಸದಿಂದ — ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಂದರಿ ಭೀಮನ ಎದುರು ಬಾಗಿ ನಿಂತಳು.
1.164.31
वचो वचनवेलायां भीमं प्रोवाच भामिनी ।
लज्जया नम्यमानेव सर्वाभरणभूषिता ॥ १.१६४.३१ ॥
ಮಾತನಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಸುಂದರಿ ಭೀಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು; ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಬಾಗಿದವಳಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ.
1.164.32
स्मितपूर्वमिदं वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत् ।
कुतस्त्वमसि संप्राप्तः कश्चासि पुरुषर्षभ ॥ १.१६४.३२ ॥
ನಗುತ್ತಾ ಅವಳು ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ, ನೀನು ಯಾರು?'
1.164.33
क इमे शेरते चेह पुरुषा देवरूपिणः ।
केयं वै बृहती श्यामा सुकुमारी तवानघ ॥ १.१६४.३३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದೇವರೂಪರಾಗಿ ಮಲಗಿರುವ ಈ ಪುರುಷರು ಯಾರು? ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ನಿನ್ನವಳಾದ ಈ ಎತ್ತರದ, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ, ಸುಕುಮಾರಿ ಸ್ತ್ರೀ ಯಾರು?
1.164.34
शेते वनमिदं प्राप्य विश्वस्ता स्वगृहे यथा ।
नेदं जानीथ गहनं वनं राक्षससेवितम् ॥ १.१६४.३४ ॥
ಈ ಕಾಡನ್ನು ತಲುಪಿ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಅವಳು ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ. ಈ ದಟ್ಟ ಕಾಡು ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದದ್ದೆಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
1.164.35
वसति ह्यत्र पापात्मा हिडिम्बो नाम राक्षसः ॥ १.१६४.३५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯ ಹಿಡಿಂಬ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.164.36
तेनाहं प्रेषिता भ्रात्रा दुष्टभावेन रक्षसा ।
बिभक्षयिषता मांसं युष्माकममरोपमाः ॥ १.१६४.३६ ॥
ದುಷ್ಟ ಬುದ್ಧಿಯ ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಸಹೋದರನು ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ; ದೇವಸದೃಶರಾದ ನಿಮ್ಮ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ.
1.164.37
साऽहं त्वमभिसंप्रेक्ष्य देवगर्भसमप्रभम् ।
नान्यं भर्तारमिच्छामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१६४.३७ ॥
ದೇವಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬೇರೆ ಪತಿಯನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
1.164.38
एतद्विज्ञाय धर्मज्ञ युक्तं मयि समाचर ।
कामोपहतचित्तां हि भजमानां भजस्व माम् ॥ १.१६४.३८ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಇದನ್ನರಿತು ನನ್ನ ಕುರಿತು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊ; ಕಾಮದಿಂದ ಕಲಕಲ್ಪಟ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸುವ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
1.164.39
त्रास्यामि त्वां महाबाहो राक्षसात्पुरुषादकात् ।
वत्स्यावो गिरिदुर्गेषु भर्ता भव ममानघ ॥ १.१६४.३९ ॥
ಮಹಾಬಾಹು, ನರಭಕ್ಷಕ ಆ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ; ಪರ್ವತದ ಕೋಟೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ವಾಸಿಸೋಣ; ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಪತಿಯಾಗು.
1.164.40
इच्छामि वीर भद्रं ते मा मे प्राणान्विहासिषः ।
त्वया ह्यहं परित्यक्ता न जीवेयमरिन्दम ॥ १.१६४.४० ॥
ವೀರನೇ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಡ. ಶತ್ರುದಮನನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತೊರೆದರೆ ನಾನು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ.
1.164.41
अन्तरिक्षचरी ह्यस्मि कामतो विचरामि च ।
अतुलामाप्नुहि प्रीतिं तत्र तत्र मया सह ॥ १.१६४.४१ ॥
ನಾನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವಳು; ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅತುಲ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆ.
1.164.42
एष ज्येष्ठो मम भ्राता मान्यः परमको गुरुः ।
अनिविष्टो हि तन्नाहं परिविद्यां कथंचन ॥ १.१६४.४२ ॥
ಇವನು ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ; ಮಾನ್ಯನು, ಪರಮ ಗುರುವು. ಇವನ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ನಾನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ವಿವಾಹವಾಗಲಾರೆ.
1.164.43
मातरं भ्रातरं ज्येष्ठं कनिष्ठानपरानपि ।
परित्यजेत कोन्वद्य प्रभवन्निह राक्षसि ॥ १.१६४.४३ ॥
ತಾಯಿ, ಹಿರಿಯ ಅಣ್ಣ, ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು—ಓ ರಾಕ್ಷಸಿ, ಸಮರ್ಥನಾಗಿರುವಾಗ ಇಂದು ಯಾರು ಇವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ?
1.164.44
को हि सुप्तानिमान्भ्रातॄन्दत्त्वा राक्षसभोजनम् ।
मातरं च नरो गच्छेत्कामार्त इव मद्विधः ॥ १.१६४.४४ ॥
ನನ್ನಂತಹ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಹೋದರರನ್ನು ಮತ್ತು ತಾಯಿಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸನ ಆಹಾರವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು, ಕಾಮಪೀಡಿತನಂತೆ ಹೋಗುವನು?
1.164.45
एकं त्वां मोक्षयिष्यामि सह मात्रा परन्तप ।
सोदरानुत्सृजैनांस्त्वमारोह जघनं मम ॥ १.१६४.४५ ॥
ಓ ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ತಾಯಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಈ ಸಹೋದರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ತೊಡೆಯನ್ನು ಏರು.
1.164.46
नाहं जीवितुमाशंसे भ्रातॄनुत्सृज्य राक्षसि ।
यथाश्रद्धं व्रजैका हि विप्रियं मे प्रभाषसे ॥ १.१६४.४६ ॥
ಓ ರಾಕ್ಷಸಿ, ಸಹೋದರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಲು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಹೋಗು, ನೀನು ನನಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವೆ.
1.164.47
यत्ते प्रियं तत्करिष्ये सर्वानेतान्प्रबोधय ।
मोक्षयिष्याम्यहं कामं राक्षसात्पुरुषादकात् ॥ १.१६४.४७ ॥
ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೇ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಸು. ಮನುಷ್ಯಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
1.164.48
सुखसुप्तान्वने भ्रातॄन्मातरं चैव राक्षसि ।
न भयाद्बोधयिष्यामि भ्रातुस्तव दुरात्मनः ॥ १.१६४.४८ ॥
ಓ ರಾಕ್ಷಸಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗಿರುವ ಸಹೋದರರನ್ನು ಮತ್ತು ತಾಯಿಯನ್ನು ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಎಚ್ಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ನಿನ್ನ ದುಷ್ಟ ಸಹೋದರನ ಭಯದಿಂದ.
1.164.49
न हि मे राक्षसा भीरु सोढुं शक्ताः पराक्रमम् ।
न मनुष्या न गन्धर्वा न यक्षाश्चारुलोचने ॥ १.१६४.४९ ॥
ಹೇ ಭೀರು, ರಾಕ್ಷಸರೂ ಮನುಷ್ಯರೂ ಗಂಧರ್ವರೂ ಯಕ್ಷರೂ ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರರು, ಸುಂದರ ನೇತ್ರೆಯೇ.
1.164.50
गच्छ वा तिष्ठ वा भद्रे यद्वा पीच्छसि तत्कुरु ।
तं वा प्रेषय तन्वङ्गि भ्रातरं पुरुषादकम् ॥ १.१६४.५० ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಹೋಗು ಅಥವಾ ಇರು, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು; ಕೋಮಲಾಂಗಿ, ಆ ನರಭಕ್ಷಕ ಸಹೋದರನನ್ನು ಕಳುಹಿಸು.