மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.164.1
तत्र तेषु शयानेषु हिडिम्बो नाम राक्षसः ।
अविदूरे वनात्तस्माच्छालवृक्षं समाश्रितः ॥ १.१६४.१ ॥
அங்கே அவர்கள் உறங்கிக்கொண்டிருக்கையில், ஹிடிம்பன் என்ற பெயருடைய ஓர் அரக்கன் அந்தக் காட்டிலிருந்து சற்றுத் தொலைவில் ஒரு சால மரத்தில் அமர்ந்திருந்தான்।
1.164.2
क्रूरो मानुषमांसादो महावीर्यपराक्रमः ।
प्रावृड्जलधरश्यामः पिङ्गाक्षो दारुणाकृतिः ॥ १.१६४.२ ॥
அவன் கொடியவன், மனித மாமிசம் உண்பவன், பெரும் வலிமையும் வீரமும் உடையவன்; மழைக்கால மேகம்போல் கருநிறமும், மஞ்சள் நிறக் கண்களும், பயங்கரமான உருவமும் கொண்டவன்।
1.164.3
दष्ट्राकरालवदनः करालो भीमदर्शनः ।
लम्बस्फिग्लम्बजठरो रक्तश्मश्रुशिरोरुहः ॥ १.१६४.३ ॥
பற்களால் பயங்கரமான வாயுடையவன், கோரமானவன், பார்க்கப் பயமூட்டுபவன்; தொங்கும் இடுப்பும் தொங்கும் வயிறும் கொண்டவன்; தலையிலும் தாடியிலும் சிவந்த மயிர் உடையவன்।
1.164.4
महावृक्षगलस्कन्धः शङ्कर्णो विभीषणः ।
यदृच्छया तानपश्यत्पाण्डुपुत्रान्महारथान् ॥ १.१६४.४ ॥
பெரிய மரங்களைப் போன்ற கழுத்தும் தோள்களும் உடையவன், சங்கு போன்ற காதுகள் கொண்டவன், பயங்கரமானவன்; தற்செயலாக அவன் பாண்டுவின் அந்த மகாரதப் புதல்வர்களைக் கண்டான்।
1.164.5
विरूपरूपः पिङ्गाक्षः करालो घोरदर्शनः ।
पिशितेप्सुः क्षुधार्तश्च जिघ्रन्गन्धं यदृच्छया ॥ १.१६४.५ ॥
விகாரமான உருவம், மஞ்சள் கண்கள், கோரமானவன், பயங்கரமாகத் தோன்றுபவன்; மாமிசத்தை விரும்பி பசியால் வாடியவன்; தற்செயலாக மணத்தை முகர்ந்து கொண்டிருந்தான்।
1.164.6
ऊर्ध्वाङ्गुलिः स कण्डूयन्धुन्वन्रूक्षाञ्शिरोरुहान् ।
जृम्भमाणो महावक्त्रः पुनःपुनरवेक्ष्य च ॥ १.१६४.६ ॥
மேல்நோக்கி நீண்ட விரல்களுடன் அவன் சொறிந்துகொண்டும், தலையின் வறண்ட மயிரை உதறிக்கொண்டும், பெரிய வாயால் கொட்டாவி விட்டுக்கொண்டும், மீண்டும் மீண்டும் அவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டும் இருந்தான்।
1.164.7
हृष्टो मानुषमांसस्य महाकायो महाबलः ।
आघ्राय मानुषं गन्धं भगिनीमिदमब्रवीत् ॥ १.१६४.७ ॥
மனித மாம்சத்தில் மகிழ்ச்சியடைந்த, பெரிய உடலும் பெரும் வலிமையும் கொண்ட அவன், மனிதனின் வாசனையை முகர்ந்து தன் சகோதரியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
1.164.8
उपपन्नं चिरस्याद्य भक्ष्यं मम मनःप्रियम् ।
जिघ्रतः प्रस्रुता स्नेहाज्जिह्वा पर्येति मे मुखात् ॥ १.१६४.८ ॥
நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு இன்று எனக்கு மனத்திற்கினிய உணவு கிடைத்தது; அதை முகர்ந்ததும் ஆசையால் என் நாக்கு வாயிலிருந்து வெளியே ஓடுகிறது.
1.164.9
अष्टौ दंष्ट्राः सुतीक्ष्णाग्राश्चिरस्यापातदुःसहाः ।
देहेषु मज्जयिष्यामि स्निग्धेषु पिशितेषु च ॥ १.१६४.९ ॥
மிகக் கூர்மையான முனைகள் கொண்ட எட்டுப் பற்கள், நீண்ட நாளுக்குப் பிறகு தாக்கும்போது தாங்க முடியாதவை; அவற்றை மென்மையான உடல்களிலும் சதையிலும் ஆழ்த்துவேன்.
1.164.10
आक्रम्य मानुषं कण्ठमाच्छिद्य धमनीमपि ।
उष्णं नवं प्रपास्यामि फेनलिं रुधिरं बहु ॥ १.१६४.१० ॥
மனிதனின் தொண்டையை அழுத்தி, நாடியையும் அறுத்து, சூடான, புதிய, நுரையால் பூசப்பட்ட இரத்தத்தை மிகுதியாக குடிப்பேன்.
1.164.11
गच्छ जानीहि के त्वेते शेरते वनमाश्रिताः ।
मानुषो बलवान्गन्धो घ्राणं तर्पयतीव मे ॥ १.१६४.११ ॥
போ, காட்டில் அடைக்கலம் புகுந்து படுத்திருப்பவர்கள் யார் என்று அறிந்து வா; மனிதனின் வலுவான வாசனை என் மூக்கைத் திருப்திப்படுத்துவது போல் இருக்கிறது.
1.164.12
हत्वैतान्मानुषान्सर्वानानयस्व ममान्तिकम् ।
अस्मद्विषयसुप्तेभ्यो नैतेभ्यो भयमस्ति ते ॥ १.१६४.१२ ॥
இந்த மனிதர்கள் அனைவரையும் கொன்று என் அருகில் கொண்டு வா; நம் எல்லையில் உறங்கும் இவர்களால் உனக்கு எந்த பயமும் இல்லை.
1.164.13
एषामुत्कृत्य मांसानि मानुषाणां यथेष्टतः ।
भक्षयिष्याव सहितौ कुरु पूर्णं वचो मम ॥ १.१६४.१३ ॥
இவர்களின் மனிதர்களின் இறைச்சியை விரும்பும் அளவு வெட்டி எடுத்து நாம் இருவரும் சேர்ந்து உண்போம். என் சொல்லை முழுமையாக நிறைவேற்று.
1.164.14
भक्षयित्वा च मांसानि मानुषाणां प्रकामतः ।
नृत्याव सहितावावां दत्ततालावनेकशः ॥ १.१६४.१४ ॥
மனிதர்களின் இறைச்சியை மனநிறைவாக உண்டு, நாம் இருவரும் சேர்ந்து பலமுறை தாளமிட்டு ஆடுவோம்.
1.164.15
एवमुक्ता हिडिम्बा तु हिडिम्बेन महावने ।
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय त्वरमाणेव राक्षसी ॥ १.१६४.१५ ॥
பெரிய காட்டில் ஹிடிம்பன் இவ்வாறு சொல்ல, தன் சகோதரனின் சொல்லைப் புரிந்துகொண்ட ராட்சசி ஹிடிம்பை விரைந்தாள்.
1.164.16
आप्लुत्याप्लुत्य च तरूनगच्छत्पाण्डवान्प्रति ।
जगाम तत्र यत्र स्म शेरते पाण्डवा वने ॥ १.१६४.१६ ॥
மரங்கள் மீது தாவித் தாவி அவள் பாண்டவர்களை நோக்கிச் சென்றாள்; காட்டில் பாண்டவர்கள் உறங்கிக்கொண்டிருந்த இடத்துக்குச் சென்றாள்.
1.164.17
ददर्श तत्र सा गत्वा पाण्डवान्पृथया सह ।
शयानान्भीमसेनं च जाग्रतं त्वपराजितम् ॥ १.१६४.१७ ॥
அங்குச் சென்று அவள் குந்தியுடன் உறங்கிக்கொண்டிருந்த பாண்டவர்களைக் கண்டாள்; விழித்திருந்த தோற்கடிக்கப்படாத பீமசேனனையும் கண்டாள்.
1.164.18
उपास्यमानान्भीमेन रूपयौवनशालिनः ।
सुकुमारांश्च पार्थान्सा व्यायामेन च कर्शितान् ॥ १.१६४.१८ ॥
பீமனால் பணிவிடை பெற்றவர்களும், அழகும் இளமையும் நிறைந்தவர்களும், மென்மையானவர்களுமான பார்த்தர்களை, பயிற்சியின் சோர்வால் மெலிந்தவர்களையும் அவள் கண்டாள்.
1.164.19
दुःखेन संप्रयुक्तांश्च सहज्येष्ठान्प्रमाथिनः ।
रौद्री सती राजपुत्रं दर्शनीयप्रदर्शनम् ॥ १.१६४.१९ ॥
துன்புற்ற மூத்த சகோதரர்களுடன் இருந்த அந்த கொடூரமான ராக்ஷஸி, பார்ப்பதற்கு அழகான அந்த இளவரசனைக் கண்டாள்.
1.164.20
दृष्ट्वैव भीमसेनं सा सालस्कन्धमिवोद्यतम् ।
राक्षसी कामयामास रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ १.१६४.२० ॥
சால மரத்தின் தண்டைப் போல் உயர்ந்த தோள்களைக் கொண்ட பீமசேனனைக் கண்டதும், உலகில் ஒப்பற்ற அழகுடைய அவனை அந்த ராக்ஷஸி விரும்பினாள்.
1.164.21
अन्तर्गतेन मनसा चिन्तयामास राक्षसी ।
अयं श्यामो महाबाहुः सिंहस्कन्धो महाद्युतिः ॥ १.१६४.२१ ॥
ராக்ஷஸி உள்ளத்தில் சிந்தித்தாள்: 'இவன் கருநிறமுடையவன், பெரிய தோள்களுடையவன், சிங்கத் தோள்களையுடையவன், மிகுந்த ஒளியுடையவன்.'
1.164.22
कम्बुग्रीवः पुष्कराक्षो भर्ता युक्तो भवेन्मम ।
नाहं भ्रातृवचो जातु कुर्यां क्रूरमसांप्रतम् ॥ १.१६४.२२ ॥
சங்கு போன்ற கழுத்தும் தாமரைக் கண்களும் கொண்ட இவனே எனக்குப் பொருத்தமான கணவனாவான். சகோதரனின் சொல்லை நான் ஒருபோதும் கொடுமையாகவும் தகாததாகவும் செய்யமாட்டேன்.
1.164.23
पतिस्नेहोऽतिबलवान्न तथा भ्रातृसौहृदम् ।
मुहूर्तमिव तृप्तिश्च भवेद्धातुर्ममैव च ॥ १.१६४.२३ ॥
கணவனிடம் கொண்ட அன்பு மிகவும் வலிமையானது; சகோதரனிடம் கொண்ட நட்பு அவ்வளவு வலிமையானதல்ல. எனக்கும் அவனுக்கும் நிறைவு ஒரு கணம் போலவே இருக்கும்.
1.164.24
हतैरेतैरहत्वा तु मोदिष्ये शाश्वतीः समाः ।
निश्चित्येत्थं हिडिम्बा सा भीमं दृष्ट्वा महाभुजं ॥ १.१६४.२४ ॥
இவர்களைக் கொல்லாமல் நான் எப்படி நித்தியமாக மகிழ்வேன்' என்று இவ்வாறு முடிவெடுத்து, பெருந்தோள் பீமனை ஹிடிம்பை கண்டாள்.
1.164.25
उत्सृज्य राक्षसं रूपं मानुषं रूपमास्थिता ।
सा कामरूपिणी रूपं कृत्वा मदनमोहिता ॥ १.१६४.२५ ॥
அரக்கன் வடிவை விட்டுவிட்டு, மனித வடிவை ஏற்று, விரும்பிய வடிவை எடுக்கும் அவள், காமத்தால் மயங்கி (அழகிய வடிவம் கொண்டாள்).
1.164.26
उपतस्थे महात्मानं भीमसेनमनिन्दिता ।
इङ्गिताकारकुशला सोपासर्पच्छनैः शनैः ॥ १.१६४.२६ ॥
குற்றமற்ற அவள் மகாத்மா பீமசேனனின் அருகில் வந்தாள்; குறிப்புகளிலும் சைகைகளிலும் வல்லவளான அவள் மெல்ல மெல்ல நெருங்கினாள்.
1.164.27
विनम्यमानेव लता दिव्याभरणभूषिता ।
शनैः शनैश्च तां भीमः समीपमुपसर्पतीम् ॥ १.१६४.२७ ॥
வளையும் கொடி போல், தெய்வீக அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவள்; மெல்ல மெல்ல பீமன் அவள் அருகில் வருவதைக் கண்டான்.
1.164.28
हर्षमाणां तदा पश्यत्तन्वीं पीनपयोधराम् ।
चन्द्राननां पद्मनेत्रां नीलकुञ्चितमूर्धजाम् ॥ १.१६४.२८ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த அவளைக் கண்டான்: மெல்லிய இடையும், செழுமையான மார்பும், சந்திரமுகமும், தாமரைக் கண்களும், கருநிற சுருள் கூந்தலும் உடையவளை.
1.164.29
कृष्णां सुपाण्डुरैर्दन्तैर्बिम्बोष्ठीं चारुदर्शनाम् ।
दृष्ट्वा तां रूपसंपन्नां भीमो विस्मयमागतः ॥ १.१६४.२९ ॥
கருநிறம் கொண்டவள், மிக வெண்மையான பற்கள், கொவ்வைக் கனி போன்ற உதடுகள், அழகிய தோற்றம் கொண்டவள் — அந்த அழகியைக் கண்டு பீமன் வியப்பில் ஆழ்ந்தான்.
1.164.30
उपचारगुणैर्युक्तां ललितैर्हाससंमितैः ।
समीपमुपसंप्राप्य भीमं साथ वरानता ॥ १.१६४.३० ॥
நற்பண்புகளுடன் கூடியவள், இனிய புன்னகையுடன் — அருகில் வந்து, அந்த அழகி வணங்கி பீமனிடம் நின்றாள்.
1.164.31
वचो वचनवेलायां भीमं प्रोवाच भामिनी ।
लज्जया नम्यमानेव सर्वाभरणभूषिता ॥ १.१६४.३१ ॥
பேசும் வேளையில் அழகி பீமனிடம் சொன்னாள்; நாணத்தால் குனிந்தவள் போல, எல்லா அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாய்.
1.164.32
स्मितपूर्वमिदं वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत् ।
कुतस्त्वमसि संप्राप्तः कश्चासि पुरुषर्षभ ॥ १.१६४.३२ ॥
புன்னகையுடன் அவள் பீமசேனனிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்: 'ஆண்களில் சிறந்தவனே, நீ எங்கிருந்து வந்தாய், நீ யார்?'
1.164.33
क इमे शेरते चेह पुरुषा देवरूपिणः ।
केयं वै बृहती श्यामा सुकुमारी तवानघ ॥ १.१६४.३३ ॥
இங்கே தேவ உருவம் கொண்டு படுத்திருப்பவர்கள் யார்? குற்றமற்றவனே, உன்னுடையவளாய் இருக்கும் இந்த உயரமான, கருநிறமான, மென்மையான பெண் யார்?
1.164.34
शेते वनमिदं प्राप्य विश्वस्ता स्वगृहे यथा ।
नेदं जानीथ गहनं वनं राक्षससेवितम् ॥ १.१६४.३४ ॥
இந்தக் காட்டை அடைந்து, தன் வீட்டில் இருப்பது போல் நம்பிக்கையுடன் அவள் படுத்திருக்கிறாள். இந்த அடர்ந்த காடு ராட்சசர்களால் நிறைந்தது என்று நீங்கள் அறியவில்லை.
1.164.35
वसति ह्यत्र पापात्मा हिडिम्बो नाम राक्षसः ॥ १.१६४.३५ ॥
இங்கே பாவ மனம் கொண்ட ஹிடிம்பன் என்ற ராட்சசன் வசிக்கிறான்.
1.164.36
तेनाहं प्रेषिता भ्रात्रा दुष्टभावेन रक्षसा ।
बिभक्षयिषता मांसं युष्माकममरोपमाः ॥ १.१६४.३६ ॥
தீய எண்ணமுடைய அந்த ராட்சசனான சகோதரனால் நான் அனுப்பப்பட்டேன்; தேவர்களுக்கு ஒப்பானவர்களே, உங்கள் மாம்சத்தை உண்ண விரும்பி.
1.164.37
साऽहं त्वमभिसंप्रेक्ष्य देवगर्भसमप्रभम् ।
नान्यं भर्तारमिच्छामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१६४.३७ ॥
தேவகர்ப்பத்திற்கு ஒப்பான ஒளியுடைய உன்னைக் கண்டு, நான் வேறொரு கணவனை விரும்பவில்லை; இதையே உனக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.
1.164.38
एतद्विज्ञाय धर्मज्ञ युक्तं मयि समाचर ।
कामोपहतचित्तां हि भजमानां भजस्व माम् ॥ १.१६४.३८ ॥
தர்மம் அறிந்தவனே, இதை அறிந்து என்னிடம் தகுந்தவாறு நடந்துகொள்; காமத்தால் கலங்கிய மனமுடைய, உன்னை நாடும் என்னை ஏற்றுக்கொள்.
1.164.39
त्रास्यामि त्वां महाबाहो राक्षसात्पुरुषादकात् ।
वत्स्यावो गिरिदुर्गेषु भर्ता भव ममानघ ॥ १.१६४.३९ ॥
மகாபாகுவே, நரமாம்சம் உண்ணும் அந்த ராட்சசனிடமிருந்து உன்னைக் காப்பாற்றுவேன்; மலைக் கோட்டைகளில் நாம் வாழ்வோம்; பாவமற்றவனே, நீ என் கணவனாக இரு.
1.164.40
इच्छामि वीर भद्रं ते मा मे प्राणान्विहासिषः ।
त्वया ह्यहं परित्यक्ता न जीवेयमरिन्दम ॥ १.१६४.४० ॥
வீரனே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; என் உயிரை விட்டுவிடாதே. பகைவரை அடக்குபவனே, நீ என்னைக் கைவிட்டால் நான் உயிர் வாழமாட்டேன்.
1.164.41
अन्तरिक्षचरी ह्यस्मि कामतो विचरामि च ।
अतुलामाप्नुहि प्रीतिं तत्र तत्र मया सह ॥ १.१६४.४१ ॥
நான் ஆகாயத்தில் சஞ்சரிப்பவள்; விரும்பியவாறு திரிவேன். என்னுடன் எங்கெங்கும் ஒப்பற்ற இன்பத்தை அடைவாய்.
1.164.42
एष ज्येष्ठो मम भ्राता मान्यः परमको गुरुः ।
अनिविष्टो हि तन्नाहं परिविद्यां कथंचन ॥ १.१६४.४२ ॥
இவன் என் மூத்த சகோதரன்; மதிக்கத்தக்கவன், மிக உயர்ந்த குரு. இவன் திருமணம் செய்யாமல் எவ்வகையிலும் நான் திருமணம் செய்ய மாட்டேன்.
1.164.43
मातरं भ्रातरं ज्येष्ठं कनिष्ठानपरानपि ।
परित्यजेत कोन्वद्य प्रभवन्निह राक्षसि ॥ १.१६४.४३ ॥
தாயையும், மூத்த சகோதரனையும், இளைய சகோதரர்களையும், மற்றவர்களையும்—ராட்சசியே, சக்தி இருந்தும் இன்று யார் இவர்களைக் கைவிடுவான்?
1.164.44
को हि सुप्तानिमान्भ्रातॄन्दत्त्वा राक्षसभोजनम् ।
मातरं च नरो गच्छेत्कामार्त इव मद्विधः ॥ १.१६४.४४ ॥
என்னைப் போன்ற எந்த மனிதன், தூங்கும் இந்த சகோதரர்களையும் தாயையும் ராட்சசனுக்கு இரையாகக் கொடுத்துவிட்டு, காமத்தால் வாட்டப்பட்டவனைப் போல் செல்வான்?
1.164.45
एकं त्वां मोक्षयिष्यामि सह मात्रा परन्तप ।
सोदरानुत्सृजैनांस्त्वमारोह जघनं मम ॥ १.१६४.४५ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, உன்னையும் தாயையும் மட்டும் நான் விடுவிப்பேன்; இந்த சகோதரர்களை விட்டுவிட்டு என் மடியில் ஏறு.
1.164.46
नाहं जीवितुमाशंसे भ्रातॄनुत्सृज्य राक्षसि ।
यथाश्रद्धं व्रजैका हि विप्रियं मे प्रभाषसे ॥ १.१६४.४६ ॥
ராட்சசியே, சகோதரர்களை விட்டுவிட்டு நான் வாழ விரும்பேன்; உன் விருப்பப்படி அகன்று போ, நீ எனக்கு விருப்பமில்லாததைப் பேசுகிறாய்.
1.164.47
यत्ते प्रियं तत्करिष्ये सर्वानेतान्प्रबोधय ।
मोक्षयिष्याम्यहं कामं राक्षसात्पुरुषादकात् ॥ १.१६४.४७ ॥
உனக்கு எது பிரியமோ அதையே நான் செய்வேன்; இவர்கள் அனைவரையும் எழுப்பு. விரும்பியபடி அந்த மனிதர் உண்ணும் ராட்சசனிடமிருந்து நான் உன்னை விடுவிப்பேன்.
1.164.48
सुखसुप्तान्वने भ्रातॄन्मातरं चैव राक्षसि ।
न भयाद्बोधयिष्यामि भ्रातुस्तव दुरात्मनः ॥ १.१६४.४८ ॥
ராட்சசியே, காட்டில் சுகமாகத் தூங்கும் சகோதரர்களையும் தாயையும் நான் பயத்தால் எழுப்ப மாட்டேன்—உன் தீய மனமுடைய சகோதரனுக்கு அஞ்சி.
1.164.49
न हि मे राक्षसा भीरु सोढुं शक्ताः पराक्रमम् ।
न मनुष्या न गन्धर्वा न यक्षाश्चारुलोचने ॥ १.१६४.४९ ॥
அஞ்சுபவளே, அழகிய விழிகளை உடையவளே, ராட்சசர்களும் மனிதர்களும் கந்தர்வர்களும் யக்ஷர்களும் என் வீரத்தைத் தாங்க முடியாது.
1.164.50
गच्छ वा तिष्ठ वा भद्रे यद्वा पीच्छसि तत्कुरु ।
तं वा प्रेषय तन्वङ्गि भ्रातरं पुरुषादकम् ॥ १.१६४.५० ॥
நல்லவளே, போ அல்லது நில், உனக்கு விருப்பமானதைச் செய், மெல்லிய அங்கங்களை உடையவளே, அந்த நரபட்சகனான சகோதரனை அனுப்பு.