Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 1.164

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.164.1

तत्र तेषु शयानेषु हिडिम्बो नाम राक्षसः ।
अविदूरे वनात्तस्माच्छालवृक्षं समाश्रितः ॥ १.१६४.१ ॥

ที่นั่น ขณะที่พวกเขากำลังนอนหลับอยู่ ยักษ์ชื่อหิฑิมพะ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากป่านั้น พักพิงอยู่บนต้นศาล

1.164.2

क्रूरो मानुषमांसादो महावीर्यपराक्रमः ।
प्रावृड्जलधरश्यामः पिङ्गाक्षो दारुणाकृतिः ॥ १.१६४.२ ॥

มันโหดร้าย กินเนื้อมนุษย์ มีกำลังและความกล้าหาญยิ่งใหญ่ มีสีดำดุจเมฆฝนในฤดูมรสุม ดวงตาสีเหลืองทอง และมีร่างกายน่าสะพรึงกลัว

1.164.3

दष्ट्राकरालवदनः करालो भीमदर्शनः ।
लम्बस्फिग्लम्बजठरो रक्तश्मश्रुशिरोरुहः ॥ १.१६४.३ ॥

ใบหน้าของมันเต็มไปด้วยเขี้ยวคมน่าสยดสยอง ดุร้ายและน่ากลัวยิ่งนัก สะโพกห้อยย้อย ท้องห้อยลง มีหนวดเคราและเส้นผมบนศีรษะสีแดง

1.164.4

महावृक्षगलस्कन्धः शङ्कर्णो विभीषणः ।
यदृच्छया तानपश्यत्पाण्डुपुत्रान्महारथान् ॥ १.१६४.४ ॥

มีคอและบ่าเหมือนต้นไม้ใหญ่ มีหูเหมือนสังข์ น่าหวาดหวั่นยิ่งนัก มันบังเอิญเห็นบรรดาพระโอรสของพระปาณฑุ ผู้เป็นมหารถทั้งหลาย

1.164.5

विरूपरूपः पिङ्गाक्षः करालो घोरदर्शनः ।
पिशितेप्सुः क्षुधार्तश्च जिघ्रन्गन्धं यदृच्छया ॥ १.१६४.५ ॥

มันมีรูปร่างอัปลักษณ์ ดวงตาสีเหลืองทอง ดุร้ายและน่าสะพรึงกลัว ปรารถนาเนื้อ หิวโหยจนทรมาน มันบังเอิญได้กลิ่นหอมนั้น

1.164.6

ऊर्ध्वाङ्गुलिः स कण्डूयन्धुन्वन्रूक्षाञ्शिरोरुहान् ।
जृम्भमाणो महावक्त्रः पुनःपुनरवेक्ष्य च ॥ १.१६४.६ ॥

มันชูนิ้วขึ้น เกาตัว สะบัดเส้นผมหยาบบนศีรษะ อ้าปากใหญ่หาว มองดูพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำอีก

1.164.7

हृष्टो मानुषमांसस्य महाकायो महाबलः ।
आघ्राय मानुषं गन्धं भगिनीमिदमब्रवीत् ॥ १.१६४.७ ॥

มันดีใจเมื่อได้กลิ่นเนื้อมนุษย์ มีร่างกายใหญ่โตและมีกำลังมหาศาล มันสูดกลิ่นมนุษย์แล้วพูดกับน้องสาวของมันว่า

1.164.8

उपपन्नं चिरस्याद्य भक्ष्यं मम मनःप्रियम् ।
जिघ्रतः प्रस्रुता स्नेहाज्जिह्वा पर्येति मे मुखात् ॥ १.१६४.८ ॥

วันนี้ในที่สุด หลังจากผ่านมานาน ข้าได้อาหารที่ถูกใจข้า เมื่อข้าสูดดมกลิ่นนั้น ลิ้นของข้าก็ไหลออกจากปากด้วยความปรารถนา

1.164.9

अष्टौ दंष्ट्राः सुतीक्ष्णाग्राश्चिरस्यापातदुःसहाः ।
देहेषु मज्जयिष्यामि स्निग्धेषु पिशितेषु च ॥ १.१६४.९ ॥

เขี้ยวทั้งแปดของข้า ปลายแหลมคมยิ่ง หลังจากผ่านมานานแล้ว เมื่อจมลงไปจะทนไม่ไหว ข้าจะจมมันลงในร่างกายที่อ่อนนุ่มและเนื้อ

1.164.10

आक्रम्य मानुषं कण्ठमाच्छिद्य धमनीमपि ।
उष्णं नवं प्रपास्यामि फेनलिं रुधिरं बहु ॥ १.१६४.१० ॥

ข้าจะตะครุบคอของมนุษย์ และตัดเส้นเลือดของเขาด้วย แล้วข้าจะดื่มเลือดอุ่นสดใหม่ที่เปรอะด้วยฟองให้มากมาย

1.164.11

गच्छ जानीहि के त्वेते शेरते वनमाश्रिताः ।
मानुषो बलवान्गन्धो घ्राणं तर्पयतीव मे ॥ १.१६४.११ ॥

ไปเถิด จงหาให้รู้ว่าคนเหล่านี้เป็นใคร ที่นอนอยู่ตรงนี้ ซึ่งได้มาพักพิงอยู่ในป่า กลิ่นมนุษย์อันแรงกล้านี้ดูเหมือนจะทำให้จมูกของข้าอิ่มเอม

1.164.12

हत्वैतान्मानुषान्सर्वानानयस्व ममान्तिकम् ।
अस्मद्विषयसुप्तेभ्यो नैतेभ्यो भयमस्ति ते ॥ १.१६४.१२ ॥

จงฆ่ามนุษย์เหล่านี้ทั้งหมด แล้วนำมาหาข้า ไม่มีอันตรายใดต่อเจ้าจากคนเหล่านี้ที่นอนหลับอยู่ในดินแดนของเรา

1.164.13

एषामुत्कृत्य मांसानि मानुषाणां यथेष्टतः ।
भक्षयिष्याव सहितौ कुरु पूर्णं वचो मम ॥ १.१६४.१३ ॥

เราทั้งสองจะตัดเนื้อของมนุษย์เหล่านี้มากเท่าที่เราต้องการ แล้วจะกินมันด้วยกัน จงทำตามคำของข้าให้สมบูรณ์

1.164.14

भक्षयित्वा च मांसानि मानुषाणां प्रकामतः ।
नृत्याव सहितावावां दत्ततालावनेकशः ॥ १.१६४.१४ ॥

เมื่อกินเนื้อมนุษย์จนพอใจเต็มที่แล้ว เราทั้งสองจะร่ายรำด้วยกัน ปรบมือกันหลายครั้ง

1.164.15

एवमुक्ता हिडिम्बा तु हिडिम्बेन महावने ।
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय त्वरमाणेव राक्षसी ॥ १.१६४.१५ ॥

เมื่อหิฑิมพาได้กล่าวดังนี้ในป่าใหญ่ นางหิฑิมพาผู้เป็นยักษิณี รู้ความหมายจากคำของพี่ชาย ก็รีบออกเดินทางไปทันที

1.164.16

आप्लुत्याप्लुत्य च तरूनगच्छत्पाण्डवान्प्रति ।
जगाम तत्र यत्र स्म शेरते पाण्डवा वने ॥ १.१६४.१६ ॥

นางกระโดดข้ามจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่งมุ่งหน้าไปยังบรรดาปาณฑพ และไปถึงที่ที่บรรดาปาณฑพนอนหลับอยู่ในป่า

1.164.17

ददर्श तत्र सा गत्वा पाण्डवान्पृथया सह ।
शयानान्भीमसेनं च जाग्रतं त्वपराजितम् ॥ १.१६४.१७ ॥

เมื่อไปถึงที่นั้น นางเห็นบรรดาปาณฑพนอนหลับอยู่พร้อมกับพระปฤถา และเห็นภีมเสนผู้ไม่มีใครเอาชนะได้ กำลังตื่นอยู่

1.164.18

उपास्यमानान्भीमेन रूपयौवनशालिनः ।
सुकुमारांश्च पार्थान्सा व्यायामेन च कर्शितान् ॥ १.१६४.१८ ॥

นางเห็นบรรดาโอรสของพระปฤถา ผู้อ่อนโยนและเพียบพร้อมด้วยรูปโฉมและความหนุ่มสาว ซึ่งภีมะคอยดูแลอยู่ และอ่อนล้าเพราะการออกกำลังกาย

1.164.19

दुःखेन संप्रयुक्तांश्च सहज्येष्ठान्प्रमाथिनः ।
रौद्री सती राजपुत्रं दर्शनीयप्रदर्शनम् ॥ १.१६४.१९ ॥

นางเห็นพี่ชายคนโตที่เกิดร่วมกัน ซึ่งทุกข์ระทมและถูกทรมาน และเห็นพระโอรสของกษัตริย์ผู้มีรูปโฉมน่าชมยิ่ง ยักษิณีผู้ดุร้ายนั้นจึงเกิดปฏิพัทธ์

1.164.20

दृष्ट्वैव भीमसेनं सा सालस्कन्धमिवोद्यतम् ।
राक्षसी कामयामास रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ १.१६४.२० ॥

เมื่อเห็นภีมเสนซึ่งไหล่ตั้งตรงดุจลำต้นของต้นศาล ยักษิณีก็ปรารถนาเขา ผู้ที่ไม่มีใครเทียบได้ในรูปโฉมบนแผ่นดินนี้

1.164.21

अन्तर्गतेन मनसा चिन्तयामास राक्षसी ।
अयं श्यामो महाबाहुः सिंहस्कन्धो महाद्युतिः ॥ १.१६४.२१ ॥

ราক္ษสีนั้นคิดอยู่ในใจว่า ผู้นี้มีผิวคล้ำ แขนใหญ่ ไหล่เหมือนราชสีห์ และรุ่งโรจน์ยิ่งนัก

1.164.22

कम्बुग्रीवः पुष्कराक्षो भर्ता युक्तो भवेन्मम ।
नाहं भ्रातृवचो जातु कुर्यां क्रूरमसांप्रतम् ॥ १.१६४.२२ ॥

คอประดุจสังข์ ดวงตาดุจดอกบัว ผู้นี้น่าจะเป็นสามีที่เหมาะสมของเรา เราจะไม่ทำตามคำของพี่ชายในทางที่โหดร้ายและไม่สมควรเป็นอันขาด

1.164.23

पतिस्नेहोऽतिबलवान्न तथा भ्रातृसौहृदम् ।
मुहूर्तमिव तृप्तिश्च भवेद्धातुर्ममैव च ॥ १.१६४.२३ ॥

ความรักต่อสามีรุนแรงยิ่งกว่าความรักใคร่ต่อพี่ชาย ความพึงพอใจของเรา และของผู้ที่เลี้ยงดูเรา จะคงอยู่เพียงชั่วครู่เท่านั้น

1.164.24

हतैरेतैरहत्वा तु मोदिष्ये शाश्वतीः समाः ।
निश्चित्येत्थं हिडिम्बा सा भीमं दृष्ट्वा महाभुजं ॥ १.१६४.२४ ॥

ถ้าไม่ฆ่าคนเหล่านี้ไว้ เราจะยินดีอยู่ได้อย่างไรตลอดปีนับไม่ถ้วน เมื่อตัดสินใจเช่นนี้แล้ว หิดิมพาก็มองดูภีมะผู้แขนใหญ่

1.164.25

उत्सृज्य राक्षसं रूपं मानुषं रूपमास्थिता ।
सा कामरूपिणी रूपं कृत्वा मदनमोहिता ॥ १.१६४.२५ ॥

นางละทิ้งรูปร่างอสูร รับรูปมนุษย์ และในฐานะผู้แปลงกายได้ตามใจปรารถนา นางถูกความใคร่ทำให้หลงใหล จึงแปลงกายให้งดงาม

1.164.26

उपतस्थे महात्मानं भीमसेनमनिन्दिता ।
इङ्गिताकारकुशला सोपासर्पच्छनैः शनैः ॥ १.१६४.२६ ॥

หญิงผู้ไร้ที่ติเข้าไปหาภีมเสนผู้ยิ่งใหญ่ นางชำนาญในการใช้ท่าทางและสีหน้า จึงค่อย ๆ เข้าใกล้เขาทีละน้อย ๆ

1.164.27

विनम्यमानेव लता दिव्याभरणभूषिता ।
शनैः शनैश्च तां भीमः समीपमुपसर्पतीम् ॥ १.१६४.२७ ॥

นางโน้มกายดุจเถาวัลย์ที่โค้งงอ ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ทิพย์ ค่อย ๆ เดินเข้ามา ภีมะมองดูนางที่ค่อย ๆ เข้าใกล้เขาทีละน้อย

1.164.28

हर्षमाणां तदा पश्यत्तन्वीं पीनपयोधराम् ।
चन्द्राननां पद्मनेत्रां नीलकुञ्चितमूर्धजाम् ॥ १.१६४.२८ ॥

ครั้งนั้นเขาเห็นนางเปี่ยมด้วยความยินดี รูปร่างบอบบาง เอวคอด อกอวบอิ่ม ใบหน้าดุจพระจันทร์ ดวงตาดุจดอกบัว และผมดำม้วนงาม

1.164.29

कृष्णां सुपाण्डुरैर्दन्तैर्बिम्बोष्ठीं चारुदर्शनाम् ।
दृष्ट्वा तां रूपसंपन्नां भीमो विस्मयमागतः ॥ १.१६४.२९ ॥

ผิวคล้ำ มีฟันขาวสะอาด ริมฝีปากแดงดุจผลบิมพะ มีโฉมงดงามน่าชม เมื่อภีมะเห็นนางผู้เพียบพร้อมด้วยความงาม ก็เกิดความอัศจรรย์ใจ

1.164.30

उपचारगुणैर्युक्तां ललितैर्हाससंमितैः ।
समीपमुपसंप्राप्य भीमं साथ वरानता ॥ १.१६४.३० ॥

นางเปี่ยมด้วยกิริยามารยาทอันงดงาม ด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน เมื่อเข้ามาใกล้ภีมะแล้ว หญิงรูปงามผู้โน้มกายน้อมคารวะก็ยืนอยู่เบื้องหน้าเขา

1.164.31

वचो वचनवेलायां भीमं प्रोवाच भामिनी ।
लज्जया नम्यमानेव सर्वाभरणभूषिता ॥ १.१६४.३१ ॥

ในยามที่กำลังจะเอ่ยวาจา หญิงสาวผู้งดงามก็กล่าวกับภีมะ โน้มกายลงดุจด้วยความเขินอาย ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ทั้งปวง

1.164.32

स्मितपूर्वमिदं वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत् ।
कुतस्त्वमसि संप्राप्तः कश्चासि पुरुषर्षभ ॥ १.१६४.३२ ॥

นางเอ่ยวาจานี้กับภีมเสนด้วยรอยยิ้มเป็นเบื้องต้นว่า "ท่านมาจากที่ใด และท่านเป็นผู้ใด ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์"

1.164.33

क इमे शेरते चेह पुरुषा देवरूपिणः ।
केयं वै बृहती श्यामा सुकुमारी तवानघ ॥ १.१६४.३३ ॥

บุรุษเหล่านี้ที่นอนอยู่ที่นี่มีรูปร่างดุจเทพเจ้า เป็นผู้ใดกัน และสตรีร่างสูงผิวคล้ำ บอบบางผู้นี้เป็นใครของท่าน โอ้ผู้ไร้มลทิน

1.164.34

शेते वनमिदं प्राप्य विश्वस्ता स्वगृहे यथा ।
नेदं जानीथ गहनं वनं राक्षससेवितम् ॥ १.१६४.३४ ॥

นางมาถึงป่านี้แล้วก็หลับอย่างไว้วางใจ ราวกับอยู่ในบ้านของตน ท่านไม่รู้หรอกว่าป่าทึบแห่งนี้เป็นที่อาศัยของบรรดารากษส

1.164.35

वसति ह्यत्र पापात्मा हिडिम्बो नाम राक्षसः ॥ १.१६४.३५ ॥

ที่นี่มีรากษสชั่วร้ายชื่อหิดิมพาอาศัยอยู่

1.164.36

तेनाहं प्रेषिता भ्रात्रा दुष्टभावेन रक्षसा ।
बिभक्षयिषता मांसं युष्माकममरोपमाः ॥ १.१६४.३६ ॥

ข้าพเจ้าถูกพี่ชายซึ่งเป็นรากษสมีจิตคิดร้ายส่งมาที่นี่ เขาปรารถนาจะกินเนื้อของพวกท่าน โอ้ผู้เปรียบดังเทพเจ้า

1.164.37

साऽहं त्वमभिसंप्रेक्ष्य देवगर्भसमप्रभम् ।
नान्यं भर्तारमिच्छामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१६४.३७ ॥

เมื่อข้าพเจ้าได้เห็นท่านผู้มีรัศมีดุจเทพเจ้า ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาสามีอื่นใดเลย ข้าพเจ้าพูดความจริงนี้กับท่าน

1.164.38

एतद्विज्ञाय धर्मज्ञ युक्तं मयि समाचर ।
कामोपहतचित्तां हि भजमानां भजस्व माम् ॥ १.१६४.३८ ॥

เมื่อรู้ดังนี้แล้ว โอ้ผู้รู้ธรรม จงปฏิบัติต่อข้าพเจ้าอย่างเหมาะสมเถิด ข้าพเจ้าผู้มีจิตถูกความใคร่ครอบงำ และเฝ้าปรนนิบัติท่าน ขอท่านรับข้าพเจ้าไว้เถิด

1.164.39

त्रास्यामि त्वां महाबाहो राक्षसात्पुरुषादकात् ।
वत्स्यावो गिरिदुर्गेषु भर्ता भव ममानघ ॥ १.१६४.३९ ॥

ข้าพเจ้าจะคุ้มครองท่าน โอ้ผู้มีแขนทรงพลัง จากรากษสผู้กินคนนั้น เราทั้งสองจะอยู่ในป่าเขาอันแข็งแกร่ง จงเป็นสามีของข้าพเจ้าเถิด โอ้ผู้ไร้บาป

1.164.40

इच्छामि वीर भद्रं ते मा मे प्राणान्विहासिषः ।
त्वया ह्यहं परित्यक्ता न जीवेयमरिन्दम ॥ १.१६४.४० ॥

ข้าพเจ้าปรารถนาให้ท่านเป็นสุข โอ้วีรบุรุษ ขออย่าได้ทำลายชีวิตของข้าพเจ้า โอ้ผู้ปราบศัตรู เมื่อถูกท่านทอดทิ้ง ข้าพเจ้าคงไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้

1.164.41

अन्तरिक्षचरी ह्यस्मि कामतो विचरामि च ।
अतुलामाप्नुहि प्रीतिं तत्र तत्र मया सह ॥ १.१६४.४१ ॥

ข้าเป็นผู้เที่ยวไปในอากาศ และท่องไปตามใจปรารถนา จงได้รับความปีติอันหาที่เปรียบมิได้ ณ ที่นั้นๆ กับข้าเถิด

1.164.42

एष ज्येष्ठो मम भ्राता मान्यः परमको गुरुः ।
अनिविष्टो हि तन्नाहं परिविद्यां कथंचन ॥ १.१६४.४२ ॥

ผู้นี้คือพี่ชายคนโตของข้า เป็นผู้ควรเคารพ เป็นครูผู้ยิ่งใหญ่สูงสุด ตราบใดที่เขายังไม่ได้แต่งงาน ข้าก็จะไม่แต่งงานเด็ดขาด

1.164.43

मातरं भ्रातरं ज्येष्ठं कनिष्ठानपरानपि ।
परित्यजेत कोन्वद्य प्रभवन्निह राक्षसि ॥ १.१६४.४३ ॥

ใครเล่าในวันนี้ ผู้มีอำนาจอยู่ ณ ที่นี้ จะทิ้งมารดา พี่ชายคนโต น้องชายคนเล็ก และคนอื่นๆ ได้ โอ นางรากษสี

1.164.44

को हि सुप्तानिमान्भ्रातॄन्दत्त्वा राक्षसभोजनम् ।
मातरं च नरो गच्छेत्कामार्त इव मद्विधः ॥ १.१६४.४४ ॥

ชายผู้ใดเล่าที่เป็นเหมือนข้า จะยกพี่น้องที่กำลังหลับใหลเหล่านี้และมารดาให้เป็นอาหารของรากษส แล้วจากไปเหมือนคนที่ถูกความปรารถนาเผาผลาญ

1.164.45

एकं त्वां मोक्षयिष्यामि सह मात्रा परन्तप ।
सोदरानुत्सृजैनांस्त्वमारोह जघनं मम ॥ १.१६४.४५ ॥

โอ ผู้เผาผลาญศัตรู ข้าจะช่วยเจ้าเพียงผู้เดียวพร้อมกับมารดาของเจ้า จงละทิ้งพี่น้องเหล่านี้เสีย แล้วขึ้นมาบนตักของข้าเถิด

1.164.46

नाहं जीवितुमाशंसे भ्रातॄनुत्सृज्य राक्षसि ।
यथाश्रद्धं व्रजैका हि विप्रियं मे प्रभाषसे ॥ १.१६४.४६ ॥

โอ นางรากษสี ข้าไม่ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่ โดยทอดทิ้งพี่น้องของข้า จงไปเพียงลำพังตามที่เจ้าศรัทธาเถิด เพราะเจ้ากำลังพูดสิ่งที่ไม่น่าพอใจแก่ข้า

1.164.47

यत्ते प्रियं तत्करिष्ये सर्वानेतान्प्रबोधय ।
मोक्षयिष्याम्यहं कामं राक्षसात्पुरुषादकात् ॥ १.१६४.४७ ॥

สิ่งใดที่เป็นที่รักของเจ้า ข้าจะทำสิ่งนั้น จงปลุกคนเหล่านี้ทั้งหมดให้ตื่นเถิด ข้าจะช่วยเจ้าให้พ้นจากรากษสผู้กินคนนั้นตามที่ปรารถนา

1.164.48

सुखसुप्तान्वने भ्रातॄन्मातरं चैव राक्षसि ।
न भयाद्बोधयिष्यामि भ्रातुस्तव दुरात्मनः ॥ १.१६४.४८ ॥

โอ นางรากษสี พี่น้องและมารดาของข้าที่กำลังหลับอย่างเป็นสุขในป่า ข้าจะไม่ปลุกพวกเขา ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อพี่ชายผู้มีจิตใจชั่วร้ายของเจ้า

1.164.49

न हि मे राक्षसा भीरु सोढुं शक्ताः पराक्रमम् ।
न मनुष्या न गन्धर्वा न यक्षाश्चारुलोचने ॥ १.१६४.४९ ॥

เจ้าผู้ขี้กลัวและมีดวงตางดงาม รากษสทั้งหลายไม่อาจทนต่อความกล้าหาญของข้าได้ มนุษย์ คันธรรพ์ หรือยักษ์ก็ไม่อาจเช่นกัน

1.164.50

गच्छ वा तिष्ठ वा भद्रे यद्वा पीच्छसि तत्कुरु ।
तं वा प्रेषय तन्वङ्गि भ्रातरं पुरुषादकम् ॥ १.१६४.५० ॥

โอ สตรีผู้ประเสริฐ จะไปหรือจะอยู่ก็ตาม จงทำสิ่งที่เจ้าปรารถนาเถิด โอ ผู้มีร่างเรียวงาม จงส่งพี่ชายที่กินคนของเจ้าคนนั้นมาเถิด