മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.164
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.164.1
तत्र तेषु शयानेषु हिडिम्बो नाम राक्षसः ।
अविदूरे वनात्तस्माच्छालवृक्षं समाश्रितः ॥ १.१६४.१ ॥
അവിടെ അവർ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, ഹിഡിംബൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു രാക്ഷസൻ ആ കാട്ടിൽനിന്ന് അധികം അകലെയല്ലാതെ ഒരു സാലവൃക്ഷത്തിൽ ചാരിനിന്നിരുന്നു।
1.164.2
क्रूरो मानुषमांसादो महावीर्यपराक्रमः ।
प्रावृड्जलधरश्यामः पिङ्गाक्षो दारुणाकृतिः ॥ १.१६४.२ ॥
അവൻ ക്രൂരനായിരുന്നു, മനുഷ്യമാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ, മഹാബലവും പരാക്രമവുമുള്ളവൻ; മഴക്കാലത്തെ നിറഞ്ഞ മേഘംപോലെ കറുത്തവൻ, മഞ്ഞക്കണ്ണുള്ളവൻ, ഭയങ്കര രൂപമുള്ളവൻ।
1.164.3
दष्ट्राकरालवदनः करालो भीमदर्शनः ।
लम्बस्फिग्लम्बजठरो रक्तश्मश्रुशिरोरुहः ॥ १.१६४.३ ॥
പല്ലുകളാൽ ഭയങ്കരമായ മുഖമുള്ളവൻ, ഉഗ്രൻ, കാണാൻ ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നവൻ; തൂങ്ങിയ ഇടുപ്പും തൂങ്ങിയ വയറുമുള്ളവൻ; ചുവന്ന താടിയും തലമുടിയുമുള്ളവൻ।
1.164.4
महावृक्षगलस्कन्धः शङ्कर्णो विभीषणः ।
यदृच्छया तानपश्यत्पाण्डुपुत्रान्महारथान् ॥ १.१६४.४ ॥
വലിയ വൃക്ഷംപോലെ കഴുത്തും തോളുമുള്ളവൻ, ശംഖുപോലെ ചെവികളുള്ളവൻ, ഭയങ്കരൻ; യാദൃച്ഛികമായി അവൻ പാണ്ഡുവിന്റെ ആ മഹാരഥന്മാരായ പുത്രന്മാരെ കണ്ടു।
1.164.5
विरूपरूपः पिङ्गाक्षः करालो घोरदर्शनः ।
पिशितेप्सुः क्षुधार्तश्च जिघ्रन्गन्धं यदृच्छया ॥ १.१६४.५ ॥
വികൃത രൂപമുള്ളവൻ, മഞ്ഞക്കണ്ണുള്ളവൻ, ഉഗ്രൻ, ഭയങ്കരമായി കാണപ്പെടുന്നവൻ; മാംസം ആഗ്രഹിച്ച് വിശപ്പുകൊണ്ട് പീഡിതനായി, യാദൃച്ഛികമായി ഗന്ധം മണത്തുകൊണ്ടിരുന്നു।
1.164.6
ऊर्ध्वाङ्गुलिः स कण्डूयन्धुन्वन्रूक्षाञ्शिरोरुहान् ।
जृम्भमाणो महावक्त्रः पुनःपुनरवेक्ष्य च ॥ १.१६४.६ ॥
മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിയ വിരലുകളാൽ ചൊറിഞ്ഞും, തലയിലെ പരുക്കൻ മുടി ഇളക്കിയും, വലിയ വായ തുറന്ന് കോട്ടുവായിട്ടും, വീണ്ടും വീണ്ടും അവരെ നോക്കിയും നിന്നു।
1.164.7
हृष्टो मानुषमांसस्य महाकायो महाबलः ।
आघ्राय मानुषं गन्धं भगिनीमिदमब्रवीत् ॥ १.१६४.७ ॥
മനുഷ്യമാംസത്തിൽ സന്തോഷിച്ച, വലിയ ശരീരവും മഹാബലവുമുള്ള അവൻ മനുഷ്യഗന്ധം മണത്ത് തന്റെ സഹോദരിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.164.8
उपपन्नं चिरस्याद्य भक्ष्यं मम मनःप्रियम् ।
जिघ्रतः प्रस्रुता स्नेहाज्जिह्वा पर्येति मे मुखात् ॥ १.१६४.८ ॥
വളരെക്കാലത്തിനുശേഷം ഇന്ന് എന്റെ മനസ്സിനു പ്രിയമായ ഭക്ഷണം ലഭിച്ചു; അത് മണക്കുമ്പോൾ ആഗ്രഹത്താൽ എന്റെ നാവ് വായിൽനിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നു.
1.164.9
अष्टौ दंष्ट्राः सुतीक्ष्णाग्राश्चिरस्यापातदुःसहाः ।
देहेषु मज्जयिष्यामि स्निग्धेषु पिशितेषु च ॥ १.१६४.९ ॥
വളരെ മൂർച്ചയുള്ള അഗ്രങ്ങളോടുകൂടിയ എട്ടു കോമ്പല്ലുകൾ, ദീർഘകാലത്തിനുശേഷം കുത്തുമ്പോൾ സഹിക്കാനാവാത്തവയാണ്; അവയെ മൃദുവായ ശരീരങ്ങളിലും മാംസത്തിലും ആഴ്ത്തും.
1.164.10
आक्रम्य मानुषं कण्ठमाच्छिद्य धमनीमपि ।
उष्णं नवं प्रपास्यामि फेनलिं रुधिरं बहु ॥ १.१६४.१० ॥
മനുഷ്യന്റെ കഴുത്തമർത്തി, ധമനിയും അറുത്ത്, ചൂടുള്ള പുതിയ നുരപുതഞ്ഞ രക്തം ധാരാളം ഞാൻ കുടിക്കും.
1.164.11
गच्छ जानीहि के त्वेते शेरते वनमाश्रिताः ।
मानुषो बलवान्गन्धो घ्राणं तर्पयतीव मे ॥ १.१६४.११ ॥
പോയി, കാട്ടിൽ അഭയം തേടി കിടക്കുന്നവർ ആരെന്ന് അറിയുക; മനുഷ്യന്റെ ശക്തമായ ഗന്ധം എന്റെ മൂക്കിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ.
1.164.12
हत्वैतान्मानुषान्सर्वानानयस्व ममान्तिकम् ।
अस्मद्विषयसुप्तेभ्यो नैतेभ्यो भयमस्ति ते ॥ १.१६४.१२ ॥
ഈ മനുഷ്യരെയെല്ലാം കൊന്ന് എന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ടുവരിക; നമ്മുടെ പ്രദേശത്ത് ഉറങ്ങുന്ന ഇവരിൽനിന്ന് നിനക്ക് ഭയമൊന്നുമില്ല.
1.164.13
एषामुत्कृत्य मांसानि मानुषाणां यथेष्टतः ।
भक्षयिष्याव सहितौ कुरु पूर्णं वचो मम ॥ १.१६४.१३ ॥
ഇവരുടെ മനുഷ്യമാംസം ഇഷ്ടംപോലെ മുറിച്ചെടുത്ത് നമ്മൾ ഇരുവരും ചേർന്ന് തിന്നും. എന്റെ വാക്ക് പൂർണ്ണമായി നിറവേറ്റുക.
1.164.14
भक्षयित्वा च मांसानि मानुषाणां प्रकामतः ।
नृत्याव सहितावावां दत्ततालावनेकशः ॥ १.१६४.१४ ॥
മനുഷ്യമാംസം തൃപ്തിയാകുവോളം തിന്ന് നമ്മൾ ഇരുവരും ചേർന്ന് പലവട്ടം കൈയടിച്ച് നൃത്തം ചെയ്യും.
1.164.15
एवमुक्ता हिडिम्बा तु हिडिम्बेन महावने ।
भ्रातुर्वचनमाज्ञाय त्वरमाणेव राक्षसी ॥ १.१६४.१५ ॥
മഹാവനത്തിൽ ഹിഡിംബൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സഹോദരന്റെ വാക്ക് മനസ്സിലാക്കിയ രാക്ഷസി ഹിഡിംബ ധൃതിയോടെ പുറപ്പെട്ടു.
1.164.16
आप्लुत्याप्लुत्य च तरूनगच्छत्पाण्डवान्प्रति ।
जगाम तत्र यत्र स्म शेरते पाण्डवा वने ॥ १.१६४.१६ ॥
മരങ്ങളിൽനിന്ന് മരങ്ങളിലേക്ക് ചാടിച്ചാടി അവൾ പാണ്ഡവരുടെ അടുത്തേക്കു പോയി; കാട്ടിൽ പാണ്ഡവർ ഉറങ്ങിക്കിടന്നിടത്ത് എത്തി.
1.164.17
ददर्श तत्र सा गत्वा पाण्डवान्पृथया सह ।
शयानान्भीमसेनं च जाग्रतं त्वपराजितम् ॥ १.१६४.१७ ॥
അവിടെ ചെന്ന് അവൾ പൃഥയോടൊപ്പം ഉറങ്ങിക്കിടന്ന പാണ്ഡവരെ കണ്ടു; ഉണർന്നിരുന്ന അജയ്യനായ ഭീമസേനനെയും കണ്ടു.
1.164.18
उपास्यमानान्भीमेन रूपयौवनशालिनः ।
सुकुमारांश्च पार्थान्सा व्यायामेन च कर्शितान् ॥ १.१६४.१८ ॥
ഭീമന്റെ സേവ സ്വീകരിക്കുന്നവരും രൂപയൗവനം വിളങ്ങുന്നവരും സുകുമാരന്മാരുമായ പാർത്ഥരെയും വ്യായാമത്താൽ ക്ഷീണിച്ചവരെയും അവൾ കണ്ടു.
1.164.19
दुःखेन संप्रयुक्तांश्च सहज्येष्ठान्प्रमाथिनः ।
रौद्री सती राजपुत्रं दर्शनीयप्रदर्शनम् ॥ १.१६४.१९ ॥
ദുഃഖിതരായ മൂത്ത സഹോദരന്മാരോടുകൂടിയ, കാണേണ്ട സുന്ദരരൂപനായ ആ രാജകുമാരനെ ക്രൂരയായ രാക്ഷസി കണ്ടു.
1.164.20
दृष्ट्वैव भीमसेनं सा सालस्कन्धमिवोद्यतम् ।
राक्षसी कामयामास रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ १.१६४.२० ॥
സാലവൃക്ഷത്തടിപോലെ ഉയർന്ന തോളുള്ള ഭീമസേനനെ കണ്ടമാത്രയിൽ ഭൂമിയിൽ അതുല്യരൂപനായ അവനെ ആ രാക്ഷസി ആഗ്രഹിച്ചു.
1.164.21
अन्तर्गतेन मनसा चिन्तयामास राक्षसी ।
अयं श्यामो महाबाहुः सिंहस्कन्धो महाद्युतिः ॥ १.१६४.२१ ॥
രാക്ഷസി മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു: 'ഇവൻ കറുത്ത നിറമുള്ളവൻ, വലിയ ബാഹുക്കളുള്ളവൻ, സിംഹത്തോളുള്ളവൻ, മഹാതേജസ്വി.'
1.164.22
कम्बुग्रीवः पुष्कराक्षो भर्ता युक्तो भवेन्मम ।
नाहं भ्रातृवचो जातु कुर्यां क्रूरमसांप्रतम् ॥ १.१६४.२२ ॥
ശംഖുപോലെ കഴുത്തും താമരക്കണ്ണുകളുമുള്ള ഇവൻ എനിക്ക് യോജിച്ച ഭർത്താവാകും. സഹോദരന്റെ വാക്ക് ഞാൻ ഒരിക്കലും ക്രൂരവും അനുചിതവുമായി ചെയ്യില്ല.
1.164.23
पतिस्नेहोऽतिबलवान्न तथा भ्रातृसौहृदम् ।
मुहूर्तमिव तृप्तिश्च भवेद्धातुर्ममैव च ॥ १.१६४.२३ ॥
ഭർത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹം അത്യന്തം ശക്തം; സഹോദരസ്നേഹം അത്രയ്ക്കില്ല. എനിക്കും ആ പോഷകനും തൃപ്തി ഒരു നിമിഷംപോലെയാകും.
1.164.24
हतैरेतैरहत्वा तु मोदिष्ये शाश्वतीः समाः ।
निश्चित्येत्थं हिडिम्बा सा भीमं दृष्ट्वा महाभुजं ॥ १.१६४.२४ ॥
ഇവരെ കൊല്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ എന്നേക്കും സന്തോഷിക്കും?' എന്നുറച്ച് മഹാബാഹുവായ ഭീമനെ ഹിഡിംബ കണ്ടു.
1.164.25
उत्सृज्य राक्षसं रूपं मानुषं रूपमास्थिता ।
सा कामरूपिणी रूपं कृत्वा मदनमोहिता ॥ १.१६४.२५ ॥
രാക്ഷസരൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, മാനുഷരൂപം സ്വീകരിച്ച്, ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കാൻ കഴിവുള്ള അവൾ, കാമമോഹിതയായി (സുന്ദരരൂപം സൃഷ്ടിച്ചു).
1.164.26
उपतस्थे महात्मानं भीमसेनमनिन्दिता ।
इङ्गिताकारकुशला सोपासर्पच्छनैः शनैः ॥ १.१६४.२६ ॥
കുറ്റമറ്റവളായ അവൾ മഹാത്മാവായ ഭീമസേനന്റെ സമീപത്തേക്ക് വന്നു; ആംഗ്യങ്ങളിലും ഭാവങ്ങളിലും നിപുണയായ അവൾ പതുക്കെ പതുക്കെ അടുത്തു.
1.164.27
विनम्यमानेव लता दिव्याभरणभूषिता ।
शनैः शनैश्च तां भीमः समीपमुपसर्पतीम् ॥ १.१६४.२७ ॥
വളയുന്ന വള്ളി പോലെ, ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലംകൃതയായ അവൾ പതുക്കെ; ഭീമൻ അവൾ പതുക്കെ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ടു.
1.164.28
हर्षमाणां तदा पश्यत्तन्वीं पीनपयोधराम् ।
चन्द्राननां पद्मनेत्रां नीलकुञ्चितमूर्धजाम् ॥ १.१६४.२८ ॥
അപ്പോൾ സന്തോഷിതയായ അവളെ അവൻ കണ്ടു — മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടും, നിറഞ്ഞ മാറും, ചന്ദ്രമുഖവും, താമരക്കണ്ണുകളും, കറുത്ത ചുരുണ്ട മുടിയുമുള്ളവളെ.
1.164.29
कृष्णां सुपाण्डुरैर्दन्तैर्बिम्बोष्ठीं चारुदर्शनाम् ।
दृष्ट्वा तां रूपसंपन्नां भीमो विस्मयमागतः ॥ १.१६४.२९ ॥
കറുത്ത നിറമുള്ളവളും, അതിവെളുത്ത പല്ലുകളുള്ളവളും, കൊവ്വപ്പഴം പോലുള്ള അധരമുള്ളവളും, സുന്ദരദർശനയുമായ അവളെ കണ്ട് ഭീമൻ വിസ്മയിച്ചു.
1.164.30
उपचारगुणैर्युक्तां ललितैर्हाससंमितैः ।
समीपमुपसंप्राप्य भीमं साथ वरानता ॥ १.१६४.३० ॥
മര്യാദയുടെ ഗുണങ്ങളോടെ, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരികളോടെ — അടുത്തെത്തി, ആ ശ്രേഷ്ഠസുന്ദരി വിനീതയായി ഭീമന്റെ മുന്നിൽ വണങ്ങി നിന്നു.
1.164.31
वचो वचनवेलायां भीमं प्रोवाच भामिनी ।
लज्जया नम्यमानेव सर्वाभरणभूषिता ॥ १.१६४.३१ ॥
സംസാരിക്കുന്ന നേരത്ത് ആ സുന്ദരി ഭീമനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; ലജ്ജയാൽ വളഞ്ഞവളെപ്പോലെ, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളായി.
1.164.32
स्मितपूर्वमिदं वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत् ।
कुतस्त्वमसि संप्राप्तः कश्चासि पुरुषर्षभ ॥ १.१६४.३२ ॥
പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ ഭീമസേനനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, നീ എവിടെനിന്നു വന്നു, നീ ആരാണ്?'
1.164.33
क इमे शेरते चेह पुरुषा देवरूपिणः ।
केयं वै बृहती श्यामा सुकुमारी तवानघ ॥ १.१६४.३३ ॥
ഇവിടെ ദേവരൂപരായി ഉറങ്ങുന്ന ഈ പുരുഷന്മാർ ആരാണ്? നിർമ്മലനേ, നിന്റേതായ ഈ ഉയരമുള്ള, കറുത്ത, സുകുമാരിയായ സ്ത്രീ ആരാണ്?
1.164.34
शेते वनमिदं प्राप्य विश्वस्ता स्वगृहे यथा ।
नेदं जानीथ गहनं वनं राक्षससेवितम् ॥ १.१६४.३४ ॥
ഈ കാട്ടിൽ എത്തി സ്വന്തം വീട്ടിലെന്നപോലെ നിർഭയയായി അവൾ ഉറങ്ങുന്നു. ഈ ഇടതൂർന്ന കാട് രാക്ഷസന്മാർ വസിക്കുന്നതാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല.
1.164.35
वसति ह्यत्र पापात्मा हिडिम्बो नाम राक्षसः ॥ १.१६४.३५ ॥
ഇവിടെ പാപിയായ ഹിഡിംബൻ എന്ന രാക്ഷസൻ വസിക്കുന്നു.
1.164.36
तेनाहं प्रेषिता भ्रात्रा दुष्टभावेन रक्षसा ।
बिभक्षयिषता मांसं युष्माकममरोपमाः ॥ १.१६४.३६ ॥
ദുഷ്ടചിന്തയുള്ള ആ രാക്ഷസ സഹോദരൻ എന്നെ അയച്ചു; ദേവതുല്യരായ നിങ്ങളുടെ മാംസം ഭക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്.
1.164.37
साऽहं त्वमभिसंप्रेक्ष्य देवगर्भसमप्रभम् ।
नान्यं भर्तारमिच्छामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१६४.३७ ॥
ദേവഗർഭത്തിനു തുല്യമായ പ്രഭയുള്ള നിന്നെ കണ്ടശേഷം ഞാൻ മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; ഇത് നിന്നോട് സത്യമായി പറയുന്നു.
1.164.38
एतद्विज्ञाय धर्मज्ञ युक्तं मयि समाचर ।
कामोपहतचित्तां हि भजमानां भजस्व माम् ॥ १.१६४.३८ ॥
ധർമ്മജ്ഞാ, ഇത് അറിഞ്ഞ് എന്നോട് യുക്തമായി പെരുമാറുക; കാമത്താൽ മനസ്സ് ഇളകിയ, നിന്നെ ആശ്രയിക്കുന്ന എന്നെ സ്വീകരിക്കുക.
1.164.39
त्रास्यामि त्वां महाबाहो राक्षसात्पुरुषादकात् ।
वत्स्यावो गिरिदुर्गेषु भर्ता भव ममानघ ॥ १.१६४.३९ ॥
മഹാബാഹോ, ആ നരഭോജിയായ രാക്ഷസനിൽനിന്ന് ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കും; പർവതദുർഗ്ഗങ്ങളിൽ നമുക്ക് വസിക്കാം; നിഷ്കളങ്കനേ, നീ എന്റെ ഭർത്താവാകൂ.
1.164.40
इच्छामि वीर भद्रं ते मा मे प्राणान्विहासिषः ।
त्वया ह्यहं परित्यक्ता न जीवेयमरिन्दम ॥ १.१६४.४० ॥
വീരനേ, നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; എന്റെ പ്രാണനെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ. ശത്രുദമനനേ, നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ഞാൻ ജീവിക്കില്ല.
1.164.41
अन्तरिक्षचरी ह्यस्मि कामतो विचरामि च ।
अतुलामाप्नुहि प्रीतिं तत्र तत्र मया सह ॥ १.१६४.४१ ॥
ഞാൻ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നവളാണ്; ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. എന്നോടൊപ്പം എല്ലായിടത്തും അതുല്യമായ ആനന്ദം നേടുക.
1.164.42
एष ज्येष्ठो मम भ्राता मान्यः परमको गुरुः ।
अनिविष्टो हि तन्नाहं परिविद्यां कथंचन ॥ १.१६४.४२ ॥
ഇവൻ എന്റെ ജ്യേഷ്ഠസഹോദരനാണ്; ആദരണീയനും പരമഗുരുവുമാണ്. ഇവന് വിവാഹം കഴിയുംമുമ്പ് ഞാൻ ഒരു വിധത്തിലും വിവാഹം കഴിക്കില്ല.
1.164.43
मातरं भ्रातरं ज्येष्ठं कनिष्ठानपरानपि ।
परित्यजेत कोन्वद्य प्रभवन्निह राक्षसि ॥ १.१६४.४३ ॥
അമ്മയെയും, മൂത്ത സഹോദരനെയും, ഇളയ സഹോദരന്മാരെയും, മറ്റുള്ളവരെയും—രാക്ഷസീ, കഴിവുണ്ടായിരിക്കെ ഇന്ന് ആരാണ് ഇവരെ ഉപേക്ഷിക്കുക?
1.164.44
को हि सुप्तानिमान्भ्रातॄन्दत्त्वा राक्षसभोजनम् ।
मातरं च नरो गच्छेत्कामार्त इव मद्विधः ॥ १.१६४.४४ ॥
എന്നെപ്പോലെയുള്ള ഏത് മനുഷ്യനാണ് ഉറങ്ങുന്ന ഈ സഹോദരന്മാരെയും അമ്മയെയും രാക്ഷസഭക്ഷണമായി നൽകി, കാമാർത്തനെപ്പോലെ പോകുക?
1.164.45
एकं त्वां मोक्षयिष्यामि सह मात्रा परन्तप ।
सोदरानुत्सृजैनांस्त्वमारोह जघनं मम ॥ १.१६४.४५ ॥
ശത്രുനാശകാ, നിന്നെയും അമ്മയെയും മാത്രം ഞാൻ മോചിപ്പിക്കാം; ഈ സഹോദരന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ച് എന്റെ മടിയിൽ കയറൂ.
1.164.46
नाहं जीवितुमाशंसे भ्रातॄनुत्सृज्य राक्षसि ।
यथाश्रद्धं व्रजैका हि विप्रियं मे प्रभाषसे ॥ १.१६४.४६ ॥
രാക്ഷസീ, സഹോദരന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ച് ജീവിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; നിനക്കിഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകൂ, നീ എനിക്ക് അപ്രിയമായത് പറയുന്നു.
1.164.47
यत्ते प्रियं तत्करिष्ये सर्वानेतान्प्रबोधय ।
मोक्षयिष्याम्यहं कामं राक्षसात्पुरुषादकात् ॥ १.१६४.४७ ॥
നിനക്കിഷ്ടമുള്ളത് ഞാൻ ചെയ്യാം; ഇവരെയെല്ലാം ഉണർത്തുക. നരഭോജിയായ ആ രാക്ഷസനിൽ നിന്ന് നിന്നെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഞാൻ മോചിപ്പിക്കാം.
1.164.48
सुखसुप्तान्वने भ्रातॄन्मातरं चैव राक्षसि ।
न भयाद्बोधयिष्यामि भ्रातुस्तव दुरात्मनः ॥ १.१६४.४८ ॥
രാക്ഷസീ, കാട്ടിൽ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്ന സഹോദരന്മാരെയും അമ്മയെയും ഭയംകൊണ്ട് ഞാൻ ഉണർത്തുകയില്ല—നിന്റെ ദുഷ്ടനായ സഹോദരനെ ഭയന്ന്.
1.164.49
न हि मे राक्षसा भीरु सोढुं शक्ताः पराक्रमम् ।
न मनुष्या न गन्धर्वा न यक्षाश्चारुलोचने ॥ १.१६४.४९ ॥
ഭീരുവേ, സുന്ദരനേത്രേ, രാക്ഷസന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും യക്ഷന്മാർക്കും എന്റെ പരാക്രമം സഹിക്കാനാവില്ല.
1.164.50
गच्छ वा तिष्ठ वा भद्रे यद्वा पीच्छसि तत्कुरु ।
तं वा प्रेषय तन्वङ्गि भ्रातरं पुरुषादकम् ॥ १.१६४.५० ॥
ഭദ്രേ, പോകൂ അല്ലെങ്കിൽ നിൽക്കൂ, നിനക്കിഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യൂ; മൃദുലാംഗീ, ആ നരഭോജിയായ സഹോദരനെ അയയ്ക്കൂ.