مهابهاراتا · أدهيايا 1.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.167.1
सा तानेवापतत्तूर्णं भगिनी तस्य रक्षसः ।
अब्रुवाणा हिडिम्बा तु राक्षसी पाण्डवान्प्रति ॥ १.१६७.१ ॥
اندفعت أخت ذلك الراكشاسا نحوهم مسرعة، وخاطبت الراكشاسية هِدِمبا البانداڤا.
1.167.2
अभिवाद्य ततः कुन्तीं धर्मराजं च पाण्डवम् ।
अभिपूज्य ततः सर्वान्भीमसेनमभाषत ॥ १.१६७.२ ॥
ثم حيّت بإجلال كونتي وملك الدارما والبانداڤا، ثم أكرمت الجميع، وخاطبت بهيمسينا.
1.167.3
अहं ते दर्शादेव मन्मथस्य वशं गता ।
क्रूरं भ्रातृवचो हित्वा सा त्वामेवानिरुन्धती ॥ १.१६७.३ ॥
منذ أن رأيتك وقعت في سلطان مانماثا؛ تاركةً كلمات أخي القاسية، غير ممسكة بزمامي، صرت لك وحدك.
1.167.4
राक्षसे रौद्रसङ्काशे तवापश्यं विचेष्टितम् ।
अहं शुश्रूषुरिच्छेयं तव गात्रं निषेवितुम् ॥ १.१६७.४ ॥
رأيت بطولتك في هيئة راكشاسا مرعب؛ أرغب في خدمتك والعناية بجسدك.
1.167.5
स्मरन्ति वैरं रक्षांसि मायामाश्रित्य मोहिनीम् ।
हिडिम्बे व्रज पन्थानं त्वमिमं भ्रातृसेवितम् ॥ १.१६७.५ ॥
الراكشاسا يتذكرون العداوة ويلجأون إلى السحر المضلل. يا هِدِمبا، اذهبي في هذا الطريق الذي سلكه أخوك.
1.167.6
क्रुद्धोऽपि पुरुषव्याघ्र भीम मा स्म स्त्रियं वधीः ।
शरीरगुप्त्यभ्यधिकं धर्मं गोपाय पाण्डव ॥ १.१६७.६ ॥
يا بهيما، يا نمر الرجال، حتى وإن غضبت، لا تقتل امرأة. يا بانداڤا، احفظ الدارما أكثر من حماية الجسد.
1.167.7
वधाभिप्रायमायान्तमवधीस्त्वं महाबलम् ।
रक्षसस्तस्य भगिनी किं नः क्रुद्धा करिष्यति ॥ १.१६७.७ ॥
لقد قتلتَ ذا القوة العظيمة الذي جاء بنية القتل. ماذا ستفعل بنا أخته الغاضبة؟
1.167.8
हिडिम्बा तु ततः कुन्तीमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
युधिष्ठिरं तु कौन्तेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१६७.८ ॥
ثم حيّت هيدمبا كونتي، وضمّت كفّيها، وقالت هذه الكلمات ليوديشثيرا ابن كونتي.
1.167.9
आर्ये जानासि यद्दुःखमिह स्त्रीणामनङ्गजम् ।
तदिदं मामनुप्राप्तं भीमसेनकृते शुभे ॥ १.१६७.९ ॥
أيتها الشريفة، أنتِ تعرفين الألم الذي يولده الشهوة للنساء هنا. أيتها المباركة، لقد نزل بي ذلك الألم الآن من أجل بهيماسينا.
1.167.10
सोढं तत्परमं दुःखं मया कालप्रतीक्षया ।
सोऽयमभ्यागतः कालो भविता मे सुखोदयः ॥ १.१६७.१० ॥
وأنا أنتظر الوقت المناسب احتملتُ ذلك الألم الأعظم. وقد أتى ذلك الوقت الآن، وسيكون فجر السعادة لي.
1.167.11
मया ह्युत्सृज्य सुहृदः स्वधर्मं स्वजनं तथा ।
वृतोऽयं पुरुषव्याघ्रस्तव पुत्रः पतिः शुभे ॥ १.१६७.११ ॥
أيتها المباركة، لقد تركتُ الأصدقاء والواجب الخاص بي والأهل، واخترتُ هذا النمر بين الرجال؛ إنه ابنك وزوجي.
1.167.12
वीरेणाऽहं तथाऽनेन त्वया चापि यशस्विनी ।
प्रत्याख्याता न जीवामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१६७.१२ ॥
إن رفضني هذا البطل وكذلك أنت، أنا ذات الشهرة، فلن أعيش؛ هذه هي الحقيقة التي أقولها لك.
1.167.13
यदर्हसि कृपां कर्तुं मयि त्वं वरवर्णिनि ।
मत्वा मूढेति तन्मां त्वं भक्ता वाऽनुगतेति वा ॥ १.१६७.१३ ॥
أيتها الجميلة اللون، ينبغي لك أن تُظهري لي الرحمة، سواء رأيتني أحمق أو متعبّداً أو تابعاً.
1.167.14
भर्त्राऽनेन महाभागे संयोजय सुतेन ह ।
समुपादाय गच्छेयं यथेष्टं देवरूपिणम्।
पुनश्चैवानयिष्यामि विस्रम्भं कुरु मे शुभे ॥ १.१६७.१४ ॥
أيتها ذات الحظ العظيم، اجمعي هذا الابن بزوجك. سآخذه كما أشاء، هذا ذو الهيئة الإلهية، ثم، أيتها المباركة، سأعيده ثانية؛ فضعي ثقتك بي.
1.167.15
अहं हि समये लप्स्ये प्राग्भ्रातुरपर्वजनात् ।
ततः सोऽभ्यपतद्रात्रौ भीमसेनजिघांसया ॥ १.१६७.१५ ॥
سأنال ذلك في الوقت المناسب، قبل أخي. ثم انقضّ عليه ليلاً راغباً في قتل بهيمسينا.
1.167.16
यथायथा विक्रमते यथारिमधितिष्ठति ।
तथातथा समासाद्य पाण्डवं काममोहिता ॥ १.१६७.१६ ॥
كما يتقدّم هو بجرأة ويواجه عدوه، هكذا اقتربت هي، مغلوبةً بالشهوة، من البانداوي.
1.167.17
न यातुधान्यहं त्वार्ये न चास्मि रजनीचरी ।
ईशा रक्षस्स्वसा ह्यस्मि राज्ञि सालकटङ्कटी ॥ १.१६७.१७ ॥
أيتها الشريفة، لستُ شيطانة ولا من الجوّالات بالليل. أيتها الملكة، أنا إيشا، أخت الراكشاسا، ساليكاتانكاتي.
1.167.18
पुत्रेण तव संयुक्ता युवतिर्देववर्णिनी ।
सर्वान्वोऽहमुपस्थास्ये पुरस्कृत्य वृकोदरम् ॥ १.१६७.१८ ॥
وأنا، الفتاة ذات اللون الإلهي، المتّحدة بابنك، سأخدمكم جميعاً، مقدّمةً وركودارا أمامي.
1.167.19
अप्रमत्ता प्रमत्तेषु शुश्रूषुरसकृत्त्वहम् ।
वृजिने तारयिष्यामि दासीवच्च नरर्षभाः ॥ १.१६७.१९ ॥
بين المهملين سأبقى يقظة، أخدمكم مرارا كخادمة، وأنقذكم من المحنة يا ثيران البشر.
1.167.20
पृष्ठेन वो वहिष्यामि विमानं सुकृतानिव ।
यूयं प्रसादं कुरुत भीमसेनो भजेत माम् ॥ १.१६७.२० ॥
سأحملكم على ظهري كمركبة السماء للصالحين. أظهروا فضلكم، ولْيقبلني بهيماسينا.
1.167.21
एवं ब्रुवन्ती ह तथा प्रत्याख्याता क्रियां प्रति ।
भूम्यां दुष्कृतिनो लोकान्गमिष्येऽहं न संशयः ॥ १.१६७.२१ ॥
قالت هكذا وقد رُفضت في أمر المعاشرة: 'لا شك أنني سأذهب إلى عوالم الأشرار على الأرض.'
1.167.22
अहं हि मनसा ध्यात्वा सर्वं वेत्स्यामि सर्वदा ।
आपन्निस्तरणे प्राणान्धारयिष्ये न केनचित् ॥ १.१६७.२२ ॥
بتأمّلي في نفسي سأعرف كل شيء دائما؛ وفي تجاوز المحنة سأحفظ حياتي فلا يفقدها أحد.
1.167.23
सर्वमावृत्य कर्तव्यं धर्मं समनुपश्यता ।
आपत्सु यो धारयति स वै धर्मविदुत्तमः ॥ १.१६७.२३ ॥
من ينظر إلى الدّهرما، ويؤدي كل ما ينبغي بعد أن يحيط بالأمور كلها، ويتمسك به في الشدائد، فهو أفضل العارفين بالدهرما.
1.167.24
व्यसनं ह्येव धर्मस्य धर्मिणामापदुच्यते ।
पुम्यात्प्राणान्धारयति पुण्यं वै प्राणधारणम् ॥ १.१६७.२४ ॥
يُقال إن الشدة نفسها امتحان الدهرما للصالحين؛ وبالفضيلة تُحفظ الحياة، وحفظ الحياة فضيلة في ذاته.
1.167.25
येन केनाचरेद्धर्मं तस्मिन्गर्हा न विद्यते ।
महतोऽत्र स्त्रियं कामाद्वाधितां त्राहि मामपि ॥ १.१६७.२५ ॥
بأي وسيلة يُمارَس الدارما فلا لوم فيه. ها هنا أيها العظيم، أنقذ المرأة المعذَّبة بالشهوة، وأنقذني أنا أيضا.
1.167.26
धर्मार्थकाममोक्षेषु दयां कुर्वन्ति साधवः ।
तत्तु धर्ममिति प्राहुर्मुनयो धर्मवत्सलाः ॥ १.१६७.२६ ॥
في الدارما والثروة والشهوة والتحرر يُظهر الصالحون الرحمة؛ وذلك هو الدارما، كما يقول الحكماء محبو الدارما.
1.167.27
दिव्यज्ञानेन जानामि व्यतीतानागतानहम् ।
तस्माद्वक्ष्यामि वः श्रेय आसन्नं सर उत्तमम् ॥ १.१६७.२७ ॥
بالعلم الإلهي أعلم الماضي والمستقبل؛ لذلك سأخبركم بما هو خير: بحيرة قريبة ممتازة.
1.167.28
अद्यासाद्य सरः स्नात्वा विश्रम्य च वनस्पतौ ।
श्वः प्रभाते महद्भूतं प्रादुर्भूतं जगत्पतिम् ॥ १.१६७.२८ ॥
اليوم، بعد أن تبلغوا البحيرة، اغتسلوا واستريحوا تحت شجرة؛ وغدا عند الفجر سيظهر الكائن العظيم، رب العالم.
1.167.29
व्यासं कमलपत्राक्षं दृष्ट्वा शोकं विहास्यथ ।
धार्तराष्ट्राद्विवासं च दहनं वारणावते ॥ १.१६७.२९ ॥
عندما ترى فياسا ذا العينين كاللوتس تتخلى عن الحزن؛ وتتذكر النفي الذي سببه أبناء دهريتاراشترا والإحراق في فارانافاتا.
1.167.30
त्राणं च विदुरात्तुभ्यं विदितं ज्ञानचक्षुषा ।
आवासे शालिहोत्रस्य स वो वासं विधास्यति ॥ १.१६७.३० ॥
أعلم بعين المعرفة أن الحماية ستأتيكم من فيدورا؛ وفي مسكن شاليهوتره سيرتب لكم مقاما.
1.167.31
वर्षवातातपसहो ह्ययं पुण्यो वनस्पतिः ।
पीतमात्रे तु पानीये क्षुत्पिपासे विनश्यतः ॥ १.१६७.३१ ॥
هذه الشجرة المقدسة تتحمل المطر والريح والشمس، وما إن يُشرب ماؤها حتى يزول الجوع والعطش.
1.167.32
तपसा शालिहोत्रेण सरो वृक्षश्च निर्मितः ।
कादम्बाः सारसा हंसाः कुरर्यः कुररैः सह ॥ १.१६७.३२ ॥
بقوة التقشف خلق شالِيهوتْرا بحيرة وشجرة؛ تعيش فيها بط كادمبا ورافعات سارسا والبجع والعقبان مع العقبان.
1.167.33
रुवन्ति मधुरं गीतं गान्धर्वस्वनमिश्रितम् ।
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कुन्ती वचनमब्रवीत् ॥ १.१६७.३३ ॥
تغني أغاني عذبةممزوجة بأصوات الغاندهاروا. وعندما سمعت كونتي كلامها قالت هذه الكلمات.
1.167.34
युधिष्ठिरं महाप्राज्ञं सर्वधर्मविशारदम् ।
त्वं हि धर्मभृतां श्रेष्ठो मयोक्तं शृणु भारत ॥ १.१६७.३४ ॥
يا يوديشثيرا، يا عظيم الحكمة والخبير بكل دهرما، أنت أفضل حاملي الدهرما. اسمع يا بهاراتا ما أقوله.
1.167.35
राक्षस्येषा हि वाक्येन धर्मं वदति साधु वै ।
भावेन दुष्टा भीमं वै किं करिष्यति राक्षसी ॥ १.१६७.३५ ॥
هذه الراكشاسي تتكلم عن الدهرما بحسن في كلامها، لكنها خبيثة في نيتها. فماذا ستفعل هذه الراكشاسي ببهيما؟
1.167.36
भजतां पाण्डवं वीरमपत्यार्थं यदीच्छसि ।
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं हिडिम्बे नात्र संशयः ॥ १.१६७.३६ ॥
إن كنتِ تريدين نسلاً، فاخدمي هذا البطل البانداوي (بهيما). يا هيدِمبا، ما قلتِه هو كما قلتِ، ولا شك في ذلك.
1.167.37
स्थातव्यं तु त्वया धर्मे यथा ब्रूयां सुमध्यमे ।
नित्यं कृताह्निका स्नाता कृतशौचा सुरूपिणी ॥ १.१६७.३७ ॥
يا ذات الخصر النحيل، يجب أن تثبتي في الدارما كما أقول: دائماً تؤدين شعائرك اليومية، مغتسلة، طاهرة، جميلة الصورة.
1.167.38
स्नातं कृताह्निकं भद्रे कृतकौतुकमङ्गलम् ।
भीमसेनं भजेथास्त्वमुदिते वै दिवाकरे ॥ १.१६७.३८ ॥
يا مباركة، بعد أن تغتسلي وتؤدي شعائرك اليومية وتتزينين بزينة مباركة، ينبغي أن تخدمي بهيمسينا عند شروق الشمس.
1.167.39
अहस्सु विहरानेन यथाकामं मनोजवा ।
अयं त्वानयितव्यस्ते भीमसेनः सदा निशि ॥ १.१६७.३९ ॥
يا سريعة كالفكر، في النهار تنعمين بالتنزه معه كما تشائين؛ وسيؤتى بهذا بهيمسينا إليك دائماً ليلاً.
1.167.40
प्राक्सन्ध्यातो विमोक्तव्यो रक्षितव्यश्च नित्यशः ।
एवं रमस्व भीमेन यावद्गर्भस्य वेदनम् ॥ १.१६७.४० ॥
يجب أن يُطلق قبل الغسق ويُحفظ دائماً. فتمتعي هكذا مع بهيما حتى يأتي ألم الولادة للجنين.
1.167.41
एष ते समयो भद्रे शुश्रूषा चाप्रमत्तया ।
नित्यानुकूलया भूत्वा कर्तव्यं शोभनं त्वया ॥ १.१६७.४१ ॥
يا مباركة، هذا هو شرطك: بخدمة يقظة ودائماً مُرضية، ينبغي أن تفعلي ما هو حسن.