മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.167.1
सा तानेवापतत्तूर्णं भगिनी तस्य रक्षसः ।
अब्रुवाणा हिडिम्बा तु राक्षसी पाण्डवान्प्रति ॥ १.१६७.१ ॥
ആ രാക്ഷസന്റെ സഹോദരി വേഗത്തിൽ അവരുടെ നേരെ തന്നെ ഓടിവന്നു; രാക്ഷസി ഹിഡിംബ പാണ്ഡവരോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട്.
1.167.2
अभिवाद्य ततः कुन्तीं धर्मराजं च पाण्डवम् ।
अभिपूज्य ततः सर्वान्भीमसेनमभाषत ॥ १.१६७.२ ॥
പിന്നെ കുന്തിയെയും ധർമ്മരാജനെയും പാണ്ഡവനെയും വണങ്ങി, പിന്നെ എല്ലാവരെയും ആദരിച്ച് ഭീമസേനനോട് സംസാരിച്ചു.
1.167.3
अहं ते दर्शादेव मन्मथस्य वशं गता ।
क्रूरं भ्रातृवचो हित्वा सा त्वामेवानिरुन्धती ॥ १.१६७.३ ॥
നിന്നെ കണ്ട ഉടൻ ഞാൻ മന്മഥന്റെ വശത്തായി; സഹോദരന്റെ ക്രൂരവചനങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, തടയാനാവാത്തവളായി ഞാൻ നിന്നിലേക്കു തന്നെ ചേർന്നു.
1.167.4
राक्षसे रौद्रसङ्काशे तवापश्यं विचेष्टितम् ।
अहं शुश्रूषुरिच्छेयं तव गात्रं निषेवितुम् ॥ १.१६७.४ ॥
ഭയങ്കരനായ രാക്ഷസനെപ്പോലെ നിന്റെ പരാക്രമം ഞാൻ കണ്ടു; നിന്നെ ശുശ്രൂഷിക്കാനും നിന്റെ ശരീരത്തെ സേവിക്കാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.167.5
स्मरन्ति वैरं रक्षांसि मायामाश्रित्य मोहिनीम् ।
हिडिम्बे व्रज पन्थानं त्वमिमं भ्रातृसेवितम् ॥ १.१६७.५ ॥
രാക്ഷസന്മാർ വൈരം ഓർത്തിരിക്കും; മോഹിനിയായ മായയെ ആശ്രയിക്കും. ഹിഡിംബേ, നിന്റെ സഹോദരൻ നടന്ന ഈ വഴിയിലൂടെ നീ പോകൂ.
1.167.6
क्रुद्धोऽपि पुरुषव्याघ्र भीम मा स्म स्त्रियं वधीः ।
शरीरगुप्त्यभ्यधिकं धर्मं गोपाय पाण्डव ॥ १.१६७.६ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രനായ ഭീമാ, കോപിച്ചാലും സ്ത്രീയെ വധിക്കരുത്. പാണ്ഡവാ, ശരീരരക്ഷയെക്കാൾ അധികമായി ധർമ്മത്തെ കാത്തുകൊൾക.
1.167.7
वधाभिप्रायमायान्तमवधीस्त्वं महाबलम् ।
रक्षसस्तस्य भगिनी किं नः क्रुद्धा करिष्यति ॥ १.१६७.७ ॥
വധിക്കാനുദ്ദേശിച്ച് വന്ന ആ മഹാബലനെ നീ വധിച്ചു. ആ രാക്ഷസന്റെ സഹോദരി കോപിച്ച് നമ്മോട് എന്തു ചെയ്യും?
1.167.8
हिडिम्बा तु ततः कुन्तीमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
युधिष्ठिरं तु कौन्तेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१६७.८ ॥
അനന്തരം ഹിഡിംബ കുന്തിയെ വണങ്ങി, കൈകൂപ്പി, കൗന്തേയനായ യുധിഷ്ഠിരനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.167.9
आर्ये जानासि यद्दुःखमिह स्त्रीणामनङ्गजम् ।
तदिदं मामनुप्राप्तं भीमसेनकृते शुभे ॥ १.१६७.९ ॥
ആര്യേ, സ്ത്രീകൾക്ക് കാമത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദുഃഖം എത്രത്തോളമെന്ന് നിനക്കറിയാം. ശുഭേ, ഭീമസേനനു വേണ്ടി ആ ദുഃഖം ഇപ്പോൾ എന്നെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു.
1.167.10
सोढं तत्परमं दुःखं मया कालप्रतीक्षया ।
सोऽयमभ्यागतः कालो भविता मे सुखोदयः ॥ १.१६७.१० ॥
കാലത്തെ കാത്തിരുന്ന് ഞാൻ ആ പരമദുഃഖം സഹിച്ചു. ആ കാലം ഇപ്പോൾ വന്നെത്തി; അത് എനിക്ക് സുഖോദയമാകും.
1.167.11
मया ह्युत्सृज्य सुहृदः स्वधर्मं स्वजनं तथा ।
वृतोऽयं पुरुषव्याघ्रस्तव पुत्रः पतिः शुभे ॥ १.१६७.११ ॥
ശുഭേ, ഞാൻ സുഹൃത്തുക്കളെയും സ്വധർമ്മത്തെയും സ്വജനങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിച്ച് ഈ പുരുഷവ്യാഘ്രനെ വരിച്ചു; ഇവൻ നിന്റെ പുത്രനും എന്റെ ഭർത്താവുമാണ്.
1.167.12
वीरेणाऽहं तथाऽनेन त्वया चापि यशस्विनी ।
प्रत्याख्याता न जीवामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१६७.१२ ॥
ഈ വീരനാലും നിന്നാലും യശസ്വിനിയായ ഞാൻ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടാൽ ജീവിക്കില്ല; ഇതു നിന്നോട് സത്യമായി പറയുന്നു.
1.167.13
यदर्हसि कृपां कर्तुं मयि त्वं वरवर्णिनि ।
मत्वा मूढेति तन्मां त्वं भक्ता वाऽनुगतेति वा ॥ १.१६७.१३ ॥
സുന്ദരവർണ്ണയായവളേ, എന്നിൽ കൃപ കാണിക്കുന്നതിന് നീ അർഹയാണ്; എന്നെ മൂഢനായോ ഭക്തനായോ അനുഗതനായോ കരുതി ആ കൃപ നീ എനിക്ക് ചെയ്യുക.
1.167.14
भर्त्राऽनेन महाभागे संयोजय सुतेन ह ।
समुपादाय गच्छेयं यथेष्टं देवरूपिणम्।
पुनश्चैवानयिष्यामि विस्रम्भं कुरु मे शुभे ॥ १.१६७.१४ ॥
മഹാഭാഗേ, ഇവനെ നിന്റെ ഭർത്താവുമായി ചേർക്കുക. ദേവരൂപനെ ഇഷ്ടം പോലെ കൊണ്ടുപോകും; ശുഭേ, വീണ്ടും അവനെ കൊണ്ടുവരും; എന്നിൽ വിശ്വാസം വയ്ക്കുക.
1.167.15
अहं हि समये लप्स्ये प्राग्भ्रातुरपर्वजनात् ।
ततः सोऽभ्यपतद्रात्रौ भीमसेनजिघांसया ॥ १.१६७.१५ ॥
ഞാൻ യഥാസമയം, സഹോദരനു മുമ്പേ, അവരെ പ്രാപിക്കും. അപ്പോൾ അവൻ രാത്രിയിൽ ഭീമസേനനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ചാടിവീണു.
1.167.16
यथायथा विक्रमते यथारिमधितिष्ठति ।
तथातथा समासाद्य पाण्डवं काममोहिता ॥ १.१६७.१६ ॥
അവൻ ധീരതയോടെ മുന്നേറി ശത്രുവിനെ നേരിട്ടതുപോലെ, പാണ്ഡവനെ സമീപിച്ച്, കാമമോഹിതയായി അവൾ (കൂടുതൽ അടുത്തുചെന്നു).
1.167.17
न यातुधान्यहं त्वार्ये न चास्मि रजनीचरी ।
ईशा रक्षस्स्वसा ह्यस्मि राज्ञि सालकटङ्कटी ॥ १.१६७.१७ ॥
ആര്യേ, ഞാൻ യാതുധാനിയല്ല, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവളുമല്ല. രാജ്ഞീ, ഞാൻ രാക്ഷസന്റെ സഹോദരിയായ ഈശയാണ്; സാലകടങ്കടി.
1.167.18
पुत्रेण तव संयुक्ता युवतिर्देववर्णिनी ।
सर्वान्वोऽहमुपस्थास्ये पुरस्कृत्य वृकोदरम् ॥ १.१६७.१८ ॥
നിന്റെ പുത്രനോടു ചേർന്ന, ദേവവർണ്ണയായ യുവതിയായ ഞാൻ, വൃകോദരനെ മുന്നിൽ നിർത്തി നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ശുശ്രൂഷിക്കും.
1.167.19
अप्रमत्ता प्रमत्तेषु शुश्रूषुरसकृत्त्वहम् ।
वृजिने तारयिष्यामि दासीवच्च नरर्षभाः ॥ १.१६७.१९ ॥
ജാഗ്രതയില്ലാത്തവരുടെ ഇടയിൽ ഞാൻ ജാഗ്രതയോടെ, പലതവണ സേവിച്ചുകൊണ്ട്, ദാസിയെപ്പോലെ, ഹേ നരശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങളെ ആപത്തിൽ നിന്ന് കരകയറ്റും.
1.167.20
पृष्ठेन वो वहिष्यामि विमानं सुकृतानिव ।
यूयं प्रसादं कुरुत भीमसेनो भजेत माम् ॥ १.१६७.२० ॥
പുണ്യവാന്മാരുടെ വിമാനംപോലെ ഞാൻ നിങ്ങളെ എന്റെ പുറത്ത് വഹിക്കും. നിങ്ങൾ കൃപ ചെയ്യൂ, ഭീമസേനൻ എന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
1.167.21
एवं ब्रुवन्ती ह तथा प्रत्याख्याता क्रियां प्रति ।
भूम्यां दुष्कृतिनो लोकान्गमिष्येऽहं न संशयः ॥ १.१६७.२१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, ലൈംഗികകാര്യത്തിൽ ഇങ്ങനെ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട അവൾ പറഞ്ഞു: 'സംശയമില്ല, ഞാൻ ഭൂമിയിലെ ദുഷ്കർമികളുടെ ലോകങ്ങളിൽ പോകും.'
1.167.22
अहं हि मनसा ध्यात्वा सर्वं वेत्स्यामि सर्वदा ।
आपन्निस्तरणे प्राणान्धारयिष्ये न केनचित् ॥ १.१६७.२२ ॥
ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് എല്ലാം എപ്പോഴും അറിയും. ആപത്തിൽനിന്ന് കരകയറുന്നതിൽ, ആരാലും എന്റെ പ്രാണനെ നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ ഞാൻ പ്രാണനെ നിലനിർത്തും.
1.167.23
सर्वमावृत्य कर्तव्यं धर्मं समनुपश्यता ।
आपत्सु यो धारयति स वै धर्मविदुत्तमः ॥ १.१६७.२३ ॥
ധർമ്മത്തെ നോക്കി എല്ലാം ഉൾക്കൊണ്ട് ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യുന്നവനും, ആപത്തുകളിൽ അതിനെ നിലനിർത്തുന്നവനുമാണ് ധർമ്മജ്ഞരിൽ ഉത്തമൻ.
1.167.24
व्यसनं ह्येव धर्मस्य धर्मिणामापदुच्यते ।
पुम्यात्प्राणान्धारयति पुण्यं वै प्राणधारणम् ॥ १.१६७.२४ ॥
ആപത്തുതന്നെയാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ ദുരിതമെന്ന് ധർമ്മിഷ്ഠർക്ക് പറയപ്പെടുന്നു. പുണ്യത്താൽ പ്രാണനെ നിലനിർത്തുന്നു; പ്രാണധാരണം തന്നെയാണ് പുണ്യം.
1.167.25
येन केनाचरेद्धर्मं तस्मिन्गर्हा न विद्यते ।
महतोऽत्र स्त्रियं कामाद्वाधितां त्राहि मामपि ॥ १.१६७.२५ ॥
ഏതു വിധത്തിലായാലും ധർമ്മം ആചരിച്ചാൽ അതിൽ നിന്ദയില്ല. ഇവിടെ മഹാനേ, കാമത്താൽ പീഡിതയായ സ്ത്രീയെയും എന്നെയും രക്ഷിക്കേണമേ.
1.167.26
धर्मार्थकाममोक्षेषु दयां कुर्वन्ति साधवः ।
तत्तु धर्ममिति प्राहुर्मुनयो धर्मवत्सलाः ॥ १.१६७.२६ ॥
ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയിൽ സജ്ജനങ്ങൾ ദയ കാണിക്കുന്നു. അതിനെ തന്നെ ധർമ്മമെന്ന് ധർമ്മപ്രിയരായ മുനിമാർ പറയുന്നു.
1.167.27
दिव्यज्ञानेन जानामि व्यतीतानागतानहम् ।
तस्माद्वक्ष्यामि वः श्रेय आसन्नं सर उत्तमम् ॥ १.१६७.२७ ॥
ദിവ്യജ്ഞാനത്താൽ ഞാൻ കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും അറിയുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക് ശ്രേയസ്സായത് ഞാൻ പറയാം — അടുത്തുള്ള ഉത്തമമായ തടാകത്തെക്കുറിച്ച്.
1.167.28
अद्यासाद्य सरः स्नात्वा विश्रम्य च वनस्पतौ ।
श्वः प्रभाते महद्भूतं प्रादुर्भूतं जगत्पतिम् ॥ १.१६७.२८ ॥
ഇന്ന് തടാകത്തിലെത്തി സ്നാനം ചെയ്ത്, ഒരു വൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ വിശ്രമിക്കുക. നാളെ പ്രഭാതത്തിൽ ജഗത്പതിയായ മഹാസത്തയായവൻ പ്രത്യക്ഷനാകും.
1.167.29
व्यासं कमलपत्राक्षं दृष्ट्वा शोकं विहास्यथ ।
धार्तराष्ट्राद्विवासं च दहनं वारणावते ॥ १.१६७.२९ ॥
കമലനേത്രനായ വ്യാസനെ കണ്ട് നിങ്ങൾ ശോകം ഉപേക്ഷിക്കും. ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ മൂലമുള്ള പ്രവാസവും വാരണാവതത്തിലെ ദഹനവും (ഓർക്കും).
1.167.30
त्राणं च विदुरात्तुभ्यं विदितं ज्ञानचक्षुषा ।
आवासे शालिहोत्रस्य स वो वासं विधास्यति ॥ १.१६७.३० ॥
വിദുരനിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് രക്ഷ ലഭിക്കുമെന്ന് ജ്ഞാനചക്ഷുസ്സാൽ എനിക്കറിയാം. ശാലിഹോത്രന്റെ ആവാസത്തിൽ അദ്ദേഹം നിങ്ങൾക്ക് വാസസ്ഥലം ഒരുക്കും.
1.167.31
वर्षवातातपसहो ह्ययं पुण्यो वनस्पतिः ।
पीतमात्रे तु पानीये क्षुत्पिपासे विनश्यतः ॥ १.१६७.३१ ॥
മഴയും കാറ്റും വെയിലും സഹിക്കുന്ന ഈ പുണ്യവൃക്ഷം. വെള്ളം കുടിച്ചാലുടൻ വിശപ്പും ദാഹവും നശിക്കുന്നു.
1.167.32
तपसा शालिहोत्रेण सरो वृक्षश्च निर्मितः ।
कादम्बाः सारसा हंसाः कुरर्यः कुररैः सह ॥ १.१६७.३२ ॥
ശാലിഹോത്രൻ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ഒരു സരസ്സും ഒരു വൃക്ഷവും നിർമ്മിച്ചു. കാദംബങ്ങളും സാരസങ്ങളും ഹംസങ്ങളും കുരരികളും കുരരങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ട്.
1.167.33
रुवन्ति मधुरं गीतं गान्धर्वस्वनमिश्रितम् ।
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कुन्ती वचनमब्रवीत् ॥ १.१६७.३३ ॥
ഗന്ധർവസ്വരങ്ങൾ കലർന്ന മധുരഗീതങ്ങൾ അവ പാടുന്നു. അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് കുന്തി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.167.34
युधिष्ठिरं महाप्राज्ञं सर्वधर्मविशारदम् ।
त्वं हि धर्मभृतां श्रेष्ठो मयोक्तं शृणु भारत ॥ १.१६७.३४ ॥
മഹാപ്രാജ്ഞനും സർവധർമ്മ വിശാരദനുമായ യുധിഷ്ഠിരാ! നീ ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്. ഭാരതാ, ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ.
1.167.35
राक्षस्येषा हि वाक्येन धर्मं वदति साधु वै ।
भावेन दुष्टा भीमं वै किं करिष्यति राक्षसी ॥ १.१६७.३५ ॥
ഈ രാക്ഷസി വാക്കിൽ ധർമ്മം നന്നായി പറയുന്നു; പക്ഷേ ഭാവത്തിൽ ദുഷ്ടയാണ്. ആ രാക്ഷസി ഭീമനെ എന്തു ചെയ്യും?
1.167.36
भजतां पाण्डवं वीरमपत्यार्थं यदीच्छसि ।
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं हिडिम्बे नात्र संशयः ॥ १.१६७.३६ ॥
സന്താനത്തിനായി നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ ഈ വീരനായ പാണ്ഡവനെ (ഭീമനെ) സേവിക്കുക. ഹിഡിംബേ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണിത്; സംശയമില്ല.
1.167.37
स्थातव्यं तु त्वया धर्मे यथा ब्रूयां सुमध्यमे ।
नित्यं कृताह्निका स्नाता कृतशौचा सुरूपिणी ॥ १.१६७.३७ ॥
സുമധ്യമേ, ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ നീ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളണം. എപ്പോഴും നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, സ്നാനം ചെയ്ത്, ശൗചം പാലിച്ച്, സുന്ദര രൂപത്തോടെ ഇരിക്കണം.
1.167.38
स्नातं कृताह्निकं भद्रे कृतकौतुकमङ्गलम् ।
भीमसेनं भजेथास्त्वमुदिते वै दिवाकरे ॥ १.१६७.३८ ॥
ഭദ്രേ, സ്നാനം ചെയ്ത്, നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, മംഗള അലങ്കാരമണിഞ്ഞ്, സൂര്യോദയസമയത്ത് നീ ഭീമസേനനെ ശുശ്രൂഷിക്കണം.
1.167.39
अहस्सु विहरानेन यथाकामं मनोजवा ।
अयं त्वानयितव्यस्ते भीमसेनः सदा निशि ॥ १.१६७.३९ ॥
മനോവേഗേ, പകൽ സമയങ്ങളിൽ ഇവനോടൊപ്പം നിനക്കിഷ്ടംപോലെ വിഹരിക്കുക. ഈ ഭീമസേനനെ രാത്രിയിൽ എപ്പോഴും നിന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ടുവരണം.
1.167.40
प्राक्सन्ध्यातो विमोक्तव्यो रक्षितव्यश्च नित्यशः ।
एवं रमस्व भीमेन यावद्गर्भस्य वेदनम् ॥ १.१६७.४० ॥
സന്ധ്യയ്ക്ക് മുമ്പ് അവനെ വിട്ടയക്കണം, എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കണം. ഇങ്ങനെ ഭീമനോടൊപ്പം രമിക്കുക, ഗർഭത്തിന്റെ വേദന വരുന്നതുവരെ.
1.167.41
एष ते समयो भद्रे शुश्रूषा चाप्रमत्तया ।
नित्यानुकूलया भूत्वा कर्तव्यं शोभनं त्वया ॥ १.१६७.४१ ॥
ഭദ്രേ, ഇതാണ് നിന്റെ വ്യവസ്ഥ: ജാഗ്രതയോടെ ശുശ്രൂഷിച്ച്, എപ്പോഴും അനുകൂലയായിരുന്ന്, നീ ശോഭനമായത് ചെയ്യണം.