ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.167.1
सा तानेवापतत्तूर्णं भगिनी तस्य रक्षसः ।
अब्रुवाणा हिडिम्बा तु राक्षसी पाण्डवान्प्रति ॥ १.१६७.१ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ತಂಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಅವರ ಕಡೆಗೇ ಓಡಿಬಂದಳು; ರಾಕ್ಷಸಿ ಹಿಡಿಂಬಾ ಪಾಂಡವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ.
1.167.2
अभिवाद्य ततः कुन्तीं धर्मराजं च पाण्डवम् ।
अभिपूज्य ततः सर्वान्भीमसेनमभाषत ॥ १.१६७.२ ॥
ನಂತರ ಕುಂತಿಗೆ, ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಿ, ಭೀಮಸೇನನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
1.167.3
अहं ते दर्शादेव मन्मथस्य वशं गता ।
क्रूरं भ्रातृवचो हित्वा सा त्वामेवानिरुन्धती ॥ १.१६७.३ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ನಾನು ಮನ್ಮಥನ ವಶವಾದೆ; ಸೋದರನ ಕ್ರೂರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ತಡೆಯಲಾಗದವಳಾಗಿ ನಿನ್ನವಳೇ ಆದೆ.
1.167.4
राक्षसे रौद्रसङ्काशे तवापश्यं विचेष्टितम् ।
अहं शुश्रूषुरिच्छेयं तव गात्रं निषेवितुम् ॥ १.१६७.४ ॥
ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನಂತಿರುವ ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ; ನಿನಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು, ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಪರಿಚರ್ಯೆ ಮಾಡಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
1.167.5
स्मरन्ति वैरं रक्षांसि मायामाश्रित्य मोहिनीम् ।
हिडिम्बे व्रज पन्थानं त्वमिमं भ्रातृसेवितम् ॥ १.१६७.५ ॥
ರಾಕ್ಷಸರು ವೈರವನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಮೋಹಕ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಿಡಿಂಬೆ, ನಿನ್ನ ಸೋದರ ನಡೆದ ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೋಗು.
1.167.6
क्रुद्धोऽपि पुरुषव्याघ्र भीम मा स्म स्त्रियं वधीः ।
शरीरगुप्त्यभ्यधिकं धर्मं गोपाय पाण्डव ॥ १.१६७.६ ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಭೀಮ, ಕೋಪಗೊಂಡರೂ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ವಧಿಸಬೇಡ. ಪಾಂಡವ, ದೇಹರಕ್ಷಣೆಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಪಾಡು.
1.167.7
वधाभिप्रायमायान्तमवधीस्त्वं महाबलम् ।
रक्षसस्तस्य भगिनी किं नः क्रुद्धा करिष्यति ॥ १.१६७.७ ॥
ವಧೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಆ ಮಹಾಬಲನನ್ನು ನೀನು ಕೊಂದೆ. ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ತಂಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ನಮಗೇನು ಮಾಡುವಳು?
1.167.8
हिडिम्बा तु ततः कुन्तीमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
युधिष्ठिरं तु कौन्तेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१६७.८ ॥
ಆಗ ಹಿಡಿಂಬೆ ಕುಂತಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ಕೌಂತೇಯ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
1.167.9
आर्ये जानासि यद्दुःखमिह स्त्रीणामनङ्गजम् ।
तदिदं मामनुप्राप्तं भीमसेनकृते शुभे ॥ १.१६७.९ ॥
ಆರ್ಯೇ, ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಕಾಮದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದುಃಖ ಎಷ್ಟು ಎಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಓ ಶುಭೆ, ಭೀಮಸೇನನ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ದುಃಖವೇ ಈಗ ನನಗೆ ಬಂದಿದೆ.
1.167.10
सोढं तत्परमं दुःखं मया कालप्रतीक्षया ।
सोऽयमभ्यागतः कालो भविता मे सुखोदयः ॥ १.१६७.१० ॥
ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಾನು ಆ ಪರಮ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸಿದೆ. ಆ ಕಾಲ ಈಗ ಬಂದಿದೆ; ಅದು ನನಗೆ ಸುಖೋದಯವಾಗಲಿದೆ.
1.167.11
मया ह्युत्सृज्य सुहृदः स्वधर्मं स्वजनं तथा ।
वृतोऽयं पुरुषव्याघ्रस्तव पुत्रः पतिः शुभे ॥ १.१६७.११ ॥
ಓ ಶುಭೆ, ನಾನು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು, ನನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು, ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಈ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನನ್ನು ವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇವನು ನಿನ್ನ ಮಗ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪತಿ.
1.167.12
वीरेणाऽहं तथाऽनेन त्वया चापि यशस्विनी ।
प्रत्याख्याता न जीवामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१६७.१२ ॥
ಈ ವೀರನಿಂದ, ನಿನ್ನಿಂದಲೂ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ನಾನು ತಿರಸ್ಕೃತಳಾದರೆ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
1.167.13
यदर्हसि कृपां कर्तुं मयि त्वं वरवर्णिनि ।
मत्वा मूढेति तन्मां त्वं भक्ता वाऽनुगतेति वा ॥ १.१६७.१३ ॥
ಓ ಸುಂದರ ವರ್ಣದವಳೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ; ನನ್ನನ್ನು ಮೂಢನೆಂದೋ, ಭಕ್ತನೆಂದೋ, ಅನುಗತನೆಂದೋ ಭಾವಿಸಿ ಆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರು.
1.167.14
भर्त्राऽनेन महाभागे संयोजय सुतेन ह ।
समुपादाय गच्छेयं यथेष्टं देवरूपिणम्।
पुनश्चैवानयिष्यामि विस्रम्भं कुरु मे शुभे ॥ १.१६७.१४ ॥
ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಈ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನೂ ಸೇರಿಸು. ದೇವರೂಪಿಯನ್ನು ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಕರೆದೊಯ್ಯುವೆನು; ಓ ಶುಭೆ, ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ಕರೆತರುವೆನು; ನನ್ನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡು.
1.167.15
अहं हि समये लप्स्ये प्राग्भ्रातुरपर्वजनात् ।
ततः सोऽभ्यपतद्रात्रौ भीमसेनजिघांसया ॥ १.१६७.१५ ॥
ನಾನು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಹೋದರನಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ, ಅವರನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು. ಆಗ ಅವನು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು.
1.167.16
यथायथा विक्रमते यथारिमधितिष्ठति ।
तथातथा समासाद्य पाण्डवं काममोहिता ॥ १.१६७.१६ ॥
ಅವನು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಂತೆ, ಪಾಂಡವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಿತಳಾಗಿ ಅವಳು (ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾದಳು).
1.167.17
न यातुधान्यहं त्वार्ये न चास्मि रजनीचरी ।
ईशा रक्षस्स्वसा ह्यस्मि राज्ञि सालकटङ्कटी ॥ १.१६७.१७ ॥
ಆರ್ಯೆ, ನಾನು ಯಾತುಧಾನಿಯಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ ಸಂಚರಿಸುವವಳೂ ಅಲ್ಲ. ರಾಣಿ, ನಾನು ರಾಕ್ಷಸನ ಸಹೋದರಿ ಈಶಾ; ಸಾಲಕಟಂಕಟಿ.
1.167.18
पुत्रेण तव संयुक्ता युवतिर्देववर्णिनी ।
सर्वान्वोऽहमुपस्थास्ये पुरस्कृत्य वृकोदरम् ॥ १.१६७.१८ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ, ದೇವವರ್ಣದ ಯುವತಿಯಾದ ನಾನು; ವೃಕೋದರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸೇವೆ ಮಾಡುವೆನು.
1.167.19
अप्रमत्ता प्रमत्तेषु शुश्रूषुरसकृत्त्वहम् ।
वृजिने तारयिष्यामि दासीवच्च नरर्षभाः ॥ १.१६७.१९ ॥
ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರದವರ ನಡುವೆ ನಾನು ಎಚ್ಚರದಿಂದ, ಪದೇ ಪದೇ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ದಾಸಿಯಂತೆ, ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಪಾರುಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
1.167.20
पृष्ठेन वो वहिष्यामि विमानं सुकृतानिव ।
यूयं प्रसादं कुरुत भीमसेनो भजेत माम् ॥ १.१६७.२० ॥
ಪುಣ್ಯವಂತರ ವಿಮಾನದಂತೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನನ್ನ ಬೆನ್ನಮೇಲೆ ಹೊರುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಕೃಪೆ ತೋರಿಸಿ, ಭೀಮಸೇನನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ.
1.167.21
एवं ब्रुवन्ती ह तथा प्रत्याख्याता क्रियां प्रति ।
भूम्यां दुष्कृतिनो लोकान्गमिष्येऽहं न संशयः ॥ १.१६७.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಕಾಮಕ್ರಿಯೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ತಿರಸ್ಕೃತಳಾದ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನಾನು ಭೂಮಿಯ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.'
1.167.22
अहं हि मनसा ध्यात्वा सर्वं वेत्स्यामि सर्वदा ।
आपन्निस्तरणे प्राणान्धारयिष्ये न केनचित् ॥ १.१६७.२२ ॥
ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸದಾ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ಪಾರಾಗುವಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ನಾಶವಾಗಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
1.167.23
सर्वमावृत्य कर्तव्यं धर्मं समनुपश्यता ।
आपत्सु यो धारयति स वै धर्मविदुत्तमः ॥ १.१६७.२३ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಆಪತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು ಧರ್ಮಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
1.167.24
व्यसनं ह्येव धर्मस्य धर्मिणामापदुच्यते ।
पुम्यात्प्राणान्धारयति पुण्यं वै प्राणधारणम् ॥ १.१६७.२४ ॥
ಆಪತ್ತೇ ಧರ್ಮದ ಸಂಕಟವೆಂದು ಧರ್ಮಾತ್ಮರಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಾಣ ಧಾರಣೆಯೇ ಪುಣ್ಯ.
1.167.25
येन केनाचरेद्धर्मं तस्मिन्गर्हा न विद्यते ।
महतोऽत्र स्त्रियं कामाद्वाधितां त्राहि मामपि ॥ १.१६७.२५ ॥
ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಾದರೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಂದೆ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಕಾಮದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸು.
1.167.26
धर्मार्थकाममोक्षेषु दयां कुर्वन्ति साधवः ।
तत्तु धर्ममिति प्राहुर्मुनयो धर्मवत्सलाः ॥ १.१६७.२६ ॥
ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧುಗಳು ದಯೆಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನೇ ಧರ್ಮವೆಂದು ಧರ್ಮಪ್ರಿಯ ಮುನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
1.167.27
दिव्यज्ञानेन जानामि व्यतीतानागतानहम् ।
तस्माद्वक्ष्यामि वः श्रेय आसन्नं सर उत्तमम् ॥ १.१६७.२७ ॥
ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಕಳೆದುದನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಬರುವುದನ್ನೂ ಬಲ್ಲೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ಸಮೀಪದ ಉತ್ತಮ ಸರೋವರವನ್ನು.
1.167.28
अद्यासाद्य सरः स्नात्वा विश्रम्य च वनस्पतौ ।
श्वः प्रभाते महद्भूतं प्रादुर्भूतं जगत्पतिम् ॥ १.१६७.२८ ॥
ಇಂದು ಸರೋವರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮರದ ಕೆಳಗೆ ವಿಶ್ರಮಿಸಿರಿ. ನಾಳೆ ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ಜಗತ್ಪತಿ, ಮಹಾ ಸತ್ತ್ವವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವುದು.
1.167.29
व्यासं कमलपत्राक्षं दृष्ट्वा शोकं विहास्यथ ।
धार्तराष्ट्राद्विवासं च दहनं वारणावते ॥ १.१६७.२९ ॥
ಕಮಲನೇತ್ರ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ನೋಡಿ ನೀವು ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವಿರಿ. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳಿಂದಾದ ವನವಾಸವನ್ನೂ ವಾರಣಾವತದಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದುದನ್ನೂ (ಸ್ಮರಿಸುವಿರಿ).
1.167.30
त्राणं च विदुरात्तुभ्यं विदितं ज्ञानचक्षुषा ।
आवासे शालिहोत्रस्य स वो वासं विधास्यति ॥ १.१६७.३० ॥
ವಿದುರನಿಂದ ನಿಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯುವುದೆಂದು ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಶಾಲಿಹೋತ್ರನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿಮಗೆ ವಾಸ್ತವ್ಯವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುವನು.
1.167.31
वर्षवातातपसहो ह्ययं पुण्यो वनस्पतिः ।
पीतमात्रे तु पानीये क्षुत्पिपासे विनश्यतः ॥ १.१६७.३१ ॥
ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಬಿಸಿಲನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಪವಿತ್ರ ವೃಕ್ಷ ಇದು. ನೀರು ಕುಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
1.167.32
तपसा शालिहोत्रेण सरो वृक्षश्च निर्मितः ।
कादम्बाः सारसा हंसाः कुरर्यः कुररैः सह ॥ १.१६७.३२ ॥
ಶಾಲಿಹೋತ್ರನು ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ಒಂದು ಸರೋವರ ಮತ್ತು ಒಂದು ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಕಾದಂಬ, ಸಾರಸ, ಹಂಸ, ಕುರರಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕುರರಗಳೊಂದಿಗೆ ಇವೆ.
1.167.33
रुवन्ति मधुरं गीतं गान्धर्वस्वनमिश्रितम् ।
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कुन्ती वचनमब्रवीत् ॥ १.१६७.३३ ॥
ಅವು ಗಂಧರ್ವ ಸ್ವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ಮಧುರ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿವೆ. ಅವಳ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುಂತಿ ಹೀಗೆ ನುಡಿದಳು.
1.167.34
युधिष्ठिरं महाप्राज्ञं सर्वधर्मविशारदम् ।
त्वं हि धर्मभृतां श्रेष्ठो मयोक्तं शृणु भारत ॥ १.१६७.३४ ॥
ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೂ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನೂ ಆದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ! ನೀನು ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಭಾರತ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು.
1.167.35
राक्षस्येषा हि वाक्येन धर्मं वदति साधु वै ।
भावेन दुष्टा भीमं वै किं करिष्यति राक्षसी ॥ १.१६७.३५ ॥
ಈ ರಾಕ್ಷಸಿ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟಳು. ಆ ರಾಕ್ಷಸಿ ಭೀಮನಿಗೆ ಏನು ಮಾಡುವಳು?
1.167.36
भजतां पाण्डवं वीरमपत्यार्थं यदीच्छसि ।
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं हिडिम्बे नात्र संशयः ॥ १.१६७.३६ ॥
ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ಈ ವೀರ ಪಾಂಡವನನ್ನು (ಭೀಮನನ್ನು) ಸೇರು. ಹಿಡಿಂಬೆ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
1.167.37
स्थातव्यं तु त्वया धर्मे यथा ब्रूयां सुमध्यमे ।
नित्यं कृताह्निका स्नाता कृतशौचा सुरूपिणी ॥ १.१६७.३७ ॥
ಸುಮಧ್ಯಮೆ, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನೀನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸದಾ ನಿತ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಸುಂದರ ರೂಪದಿಂದ ಇರಬೇಕು.
1.167.38
स्नातं कृताह्निकं भद्रे कृतकौतुकमङ्गलम् ।
भीमसेनं भजेथास्त्वमुदिते वै दिवाकरे ॥ १.१६७.३८ ॥
ಭದ್ರೆ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಿತ್ಯಕರ್ಮ ಮುಗಿಸಿ, ಮಂಗಳಾಲಂಕಾರ ಧರಿಸಿ, ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು.
1.167.39
अहस्सु विहरानेन यथाकामं मनोजवा ।
अयं त्वानयितव्यस्ते भीमसेनः सदा निशि ॥ १.१६७.३९ ॥
ಮನೋವೇಗೆ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಇವನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಿಹರಿಸು. ಈ ಭೀಮಸೇನನು ಸದಾ ರಾತ್ರಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತರಲ್ಪಡುವನು.
1.167.40
प्राक्सन्ध्यातो विमोक्तव्यो रक्षितव्यश्च नित्यशः ।
एवं रमस्व भीमेन यावद्गर्भस्य वेदनम् ॥ १.१६७.४० ॥
ಸಂಧ್ಯೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಅವನನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು, ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಭೀಮನೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸು, ಗರ್ಭದ ಪ್ರಸವವೇದನೆ ಬರುವವರೆಗೆ.
1.167.41
एष ते समयो भद्रे शुश्रूषा चाप्रमत्तया ।
नित्यानुकूलया भूत्वा कर्तव्यं शोभनं त्वया ॥ १.१६७.४१ ॥
ಭದ್ರೆ, ಇದೇ ನಿನ್ನ ಒಪ್ಪಂದ: ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ, ಸದಾ ಅನುಕೂಲಳಾಗಿದ್ದು, ನೀನು ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.