Mahābhārata · Adhyāya 1.167
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.167.1
सा तानेवापतत्तूर्णं भगिनी तस्य रक्षसः ।
अब्रुवाणा हिडिम्बा तु राक्षसी पाण्डवान्प्रति ॥ १.१६७.१ ॥
A irmã daquele rākṣasa correu rapidamente em direção a eles, e a rākṣasī Hiḍimbā falou aos Pāṇḍavas.
1.167.2
अभिवाद्य ततः कुन्तीं धर्मराजं च पाण्डवम् ।
अभिपूज्य ततः सर्वान्भीमसेनमभाषत ॥ १.१६७.२ ॥
Então, tendo saudado respeitosamente Kuntī, o rei do dharma e o Pāṇḍava, e depois honrado a todos, falou a Bhīmasena.
1.167.3
अहं ते दर्शादेव मन्मथस्य वशं गता ।
क्रूरं भ्रातृवचो हित्वा सा त्वामेवानिरुन्धती ॥ १.१६७.३ ॥
Ao simples ver-te, caí sob o poder de Manmatha; abandonando as cruéis palavras de meu irmão, sem freio, tornei-me somente tua.
1.167.4
राक्षसे रौद्रसङ्काशे तवापश्यं विचेष्टितम् ।
अहं शुश्रूषुरिच्छेयं तव गात्रं निषेवितुम् ॥ १.१६७.४ ॥
Vi teus feitos na forma de um rākṣasa feroz; desejando servir-te, quero atender ao teu corpo.
1.167.5
स्मरन्ति वैरं रक्षांसि मायामाश्रित्य मोहिनीम् ।
हिडिम्बे व्रज पन्थानं त्वमिमं भ्रातृसेवितम् ॥ १.१६७.५ ॥
Os rākṣasas recordam a inimizade e recorrem à ilusão sedutora. Ó Hiḍimbā, segue por este caminho que teu irmão percorreu.
1.167.6
क्रुद्धोऽपि पुरुषव्याघ्र भीम मा स्म स्त्रियं वधीः ।
शरीरगुप्त्यभ्यधिकं धर्मं गोपाय पाण्डव ॥ १.१६७.६ ॥
Ó Bhīma, tigre entre os homens, mesmo irado, não mates uma mulher. Ó Pāṇḍava, guarda o dharma mais do que a proteção do corpo.
1.167.7
वधाभिप्रायमायान्तमवधीस्त्वं महाबलम् ।
रक्षसस्तस्य भगिनी किं नः क्रुद्धा करिष्यति ॥ १.१६७.७ ॥
Mataste o poderoso que vinha com intenção de matar. O que nos fará a irmã dele, enfurecida?
1.167.8
हिडिम्बा तु ततः कुन्तीमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
युधिष्ठिरं तु कौन्तेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१६७.८ ॥
Então Hiḍimbā, tendo saudado Kuntī e unido as palmas, disse estas palavras a Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī.
1.167.9
आर्ये जानासि यद्दुःखमिह स्त्रीणामनङ्गजम् ।
तदिदं मामनुप्राप्तं भीमसेनकृते शुभे ॥ १.१६७.९ ॥
Nobre senhora, sabes que dor nascida do desejo atinge aqui as mulheres. Ó auspiciosa, essa mesma dor me atingiu agora por causa de Bhīmasena.
1.167.10
सोढं तत्परमं दुःखं मया कालप्रतीक्षया ।
सोऽयमभ्यागतः कालो भविता मे सुखोदयः ॥ १.१६७.१० ॥
Esperando pelo tempo certo, suportei aquela dor suprema. Esse mesmo tempo chegou agora, e será para mim a aurora da felicidade.
1.167.11
मया ह्युत्सृज्य सुहृदः स्वधर्मं स्वजनं तथा ।
वृतोऽयं पुरुषव्याघ्रस्तव पुत्रः पतिः शुभे ॥ १.१६७.११ ॥
Ó auspiciosa, tendo abandonado amigos, meu dever próprio e meus parentes, escolhi este tigre entre os homens; ele é teu filho e meu marido.
1.167.12
वीरेणाऽहं तथाऽनेन त्वया चापि यशस्विनी ।
प्रत्याख्याता न जीवामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१६७.१२ ॥
Se eu, a renomada, for rejeitada por este herói e também por ti, não viverei; esta é a verdade que te digo.
1.167.13
यदर्हसि कृपां कर्तुं मयि त्वं वरवर्णिनि ।
मत्वा मूढेति तन्मां त्वं भक्ता वाऽनुगतेति वा ॥ १.१६७.१३ ॥
Ó tu, de bela tez, deves mostrar compaixão por mim, quer me consideres um tolo, um devoto ou um submisso.
1.167.14
भर्त्राऽनेन महाभागे संयोजय सुतेन ह ।
समुपादाय गच्छेयं यथेष्टं देवरूपिणम्।
पुनश्चैवानयिष्यामि विस्रम्भं कुरु मे शुभे ॥ १.१६७.१४ ॥
Ó tu, de grande fortuna, une este filho ao teu esposo. Levarei consigo, como desejar, este de forma divina, e depois, ó auspiciosa, o trarei de volta; confia em mim.
1.167.15
अहं हि समये लप्स्ये प्राग्भ्रातुरपर्वजनात् ।
ततः सोऽभ्यपतद्रात्रौ भीमसेनजिघांसया ॥ १.१६७.१५ ॥
No momento oportuno, antes do meu irmão, eu os obterei. Então ele se lançou à noite, desejando matar Bhīmasena.
1.167.16
यथायथा विक्रमते यथारिमधितिष्ठति ।
तथातथा समासाद्य पाण्डवं काममोहिता ॥ १.१६७.१६ ॥
Assim como ele avança com bravura e enfrenta o inimigo, assim ela, cega pelo desejo, aproximou-se do Pāṇḍava.
1.167.17
न यातुधान्यहं त्वार्ये न चास्मि रजनीचरी ।
ईशा रक्षस्स्वसा ह्यस्मि राज्ञि सालकटङ्कटी ॥ १.१६७.१७ ॥
Ó nobre senhora, não sou uma demônia nem uma andarilha da noite. Ó rainha, sou Īśā, a irmã do rākṣasa, Sālakaṭaṅkaṭī.
1.167.18
पुत्रेण तव संयुक्ता युवतिर्देववर्णिनी ।
सर्वान्वोऽहमुपस्थास्ये पुरस्कृत्य वृकोदरम् ॥ १.१६७.१८ ॥
Unida ao teu filho, eu, uma jovem de tez divina, servirei a todos vós, pondo Vṛkodara à frente.
1.167.19
अप्रमत्ता प्रमत्तेषु शुश्रूषुरसकृत्त्वहम् ।
वृजिने तारयिष्यामि दासीवच्च नरर्षभाः ॥ १.१६७.१९ ॥
Entre os descuidados permanecerei vigilante, servindo-vos repetidamente como uma criada, e vos livrarei da desgraça, ó touros entre os homens.
1.167.20
पृष्ठेन वो वहिष्यामि विमानं सुकृतानिव ।
यूयं प्रसादं कुरुत भीमसेनो भजेत माम् ॥ १.१६७.२० ॥
Levar-vos-ei nas costas como o carro celeste dos justos. Mostrai vosso favor, e que Bhīmasena me aceite.
1.167.21
एवं ब्रुवन्ती ह तथा प्रत्याख्याता क्रियां प्रति ।
भूम्यां दुष्कृतिनो लोकान्गमिष्येऽहं न संशयः ॥ १.१६७.२१ ॥
Assim falando, rejeitada quanto à união, disse ela: 'Sem dúvida irei aos mundos dos malfeitores sobre a terra.'
1.167.22
अहं हि मनसा ध्यात्वा सर्वं वेत्स्यामि सर्वदा ।
आपन्निस्तरणे प्राणान्धारयिष्ये न केनचित् ॥ १.१६७.२२ ॥
Refletindo em minha mente, sempre saberei tudo; ao superar a desgraça, preservarei minha vida, que não será perdida por ninguém.
1.167.23
सर्वमावृत्य कर्तव्यं धर्मं समनुपश्यता ।
आपत्सु यो धारयति स वै धर्मविदुत्तमः ॥ १.१६७.२३ ॥
Aquele que, contemplando o dharma, cumpre tudo o que deve ser feito, considerando tudo, e o sustenta nas desgraças, é o melhor conhecedor do dharma.
1.167.24
व्यसनं ह्येव धर्मस्य धर्मिणामापदुच्यते ।
पुम्यात्प्राणान्धारयति पुण्यं वै प्राणधारणम् ॥ १.१६७.२४ ॥
A própria desgraça é chamada a prova do dharma para os justos; pelo mérito sustenta-se a vida, e sustentar a vida é em si meritório.
1.167.25
येन केनाचरेद्धर्मं तस्मिन्गर्हा न विद्यते ।
महतोऽत्र स्त्रियं कामाद्वाधितां त्राहि मामपि ॥ १.१६७.२५ ॥
Por qualquer meio que se pratique o dharma, nisso não há censura. Aqui, ó grande, salva a mulher atormentada pelo desejo, e salva-me também.
1.167.26
धर्मार्थकाममोक्षेषु दयां कुर्वन्ति साधवः ।
तत्तु धर्ममिति प्राहुर्मुनयो धर्मवत्सलाः ॥ १.१६७.२६ ॥
No dharma, na riqueza, no desejo e na libertação, os virtuosos demonstram compaixão; isso, declaram os sábios amantes do dharma, é de fato o dharma.
1.167.27
दिव्यज्ञानेन जानामि व्यतीतानागतानहम् ।
तस्माद्वक्ष्यामि वः श्रेय आसन्नं सर उत्तमम् ॥ १.१६७.२७ ॥
Pelo conhecimento divino, conheço o passado e o futuro; por isso vos direi o que é bom: um lago excelente e próximo.
1.167.28
अद्यासाद्य सरः स्नात्वा विश्रम्य च वनस्पतौ ।
श्वः प्रभाते महद्भूतं प्रादुर्भूतं जगत्पतिम् ॥ १.१६७.२८ ॥
Hoje, ao chegar ao lago, banhai-vos e descansai sob uma árvore; amanhã ao amanhecer aparecerá o grande ser, senhor do mundo.
1.167.29
व्यासं कमलपत्राक्षं दृष्ट्वा शोकं विहास्यथ ।
धार्तराष्ट्राद्विवासं च दहनं वारणावते ॥ १.१६७.२९ ॥
Ao ver Vyāsa, de olhos de lótus, abandonareis a tristeza; e (lembrareis) o exílio causado pelos filhos de Dhṛtarāṣṭra e o incêndio em Vāraṇāvata.
1.167.30
त्राणं च विदुरात्तुभ्यं विदितं ज्ञानचक्षुषा ।
आवासे शालिहोत्रस्य स वो वासं विधास्यति ॥ १.१६७.३० ॥
Que a proteção vos virá de Vidura, sei-o pelo olho do conhecimento; na morada de Śālihotra ele preparará para vós uma residência.
1.167.31
वर्षवातातपसहो ह्ययं पुण्यो वनस्पतिः ।
पीतमात्रे तु पानीये क्षुत्पिपासे विनश्यतः ॥ १.१६७.३१ ॥
Esta árvore sagrada suporta chuva, vento e sol; assim que a água é bebida, a fome e a sede são destruídas.
1.167.32
तपसा शालिहोत्रेण सरो वृक्षश्च निर्मितः ।
कादम्बाः सारसा हंसाः कुरर्यः कुररैः सह ॥ १.१६७.३२ ॥
Pelo poder da austeridade, Śālihotra criou um lago e uma árvore; patos kādamba, grous sārasa, cisnes e águias-pescadoras, junto com as águias-pescadoras, ali habitam.
1.167.33
रुवन्ति मधुरं गीतं गान्धर्वस्वनमिश्रितम् ।
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा कुन्ती वचनमब्रवीत् ॥ १.१६७.३३ ॥
Cantam doces canções misturadas ao som gandharva. Ao ouvir aquelas palavras dela, Kuntī falou assim.
1.167.34
युधिष्ठिरं महाप्राज्ञं सर्वधर्मविशारदम् ।
त्वं हि धर्मभृतां श्रेष्ठो मयोक्तं शृणु भारत ॥ १.१६७.३४ ॥
Yudhiṣṭhira, grande em sabedoria e versado em todo dharma, tu és o melhor dos que sustentam o dharma. Ouve, Bhārata, o que digo.
1.167.35
राक्षस्येषा हि वाक्येन धर्मं वदति साधु वै ।
भावेन दुष्टा भीमं वै किं करिष्यति राक्षसी ॥ १.१६७.३५ ॥
Esta rākṣasī fala bem do dharma com suas palavras, mas é maligna na intenção. O que essa rākṣasī poderá fazer a Bhīma?
1.167.36
भजतां पाण्डवं वीरमपत्यार्थं यदीच्छसि ।
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं हिडिम्बे नात्र संशयः ॥ १.१६७.३६ ॥
Se desejas descendência, serve a este herói pāṇḍava, Bhīma. Hiḍimbā, é como disseste; não há dúvida nisso.
1.167.37
स्थातव्यं तु त्वया धर्मे यथा ब्रूयां सुमध्यमे ।
नित्यं कृताह्निका स्नाता कृतशौचा सुरूपिणी ॥ १.१६७.३७ ॥
Ó de cintura esbelta, deves permanecer no dharma, como digo: sempre cumprindo teus ritos diários, banhada, purificada e de bela forma.
1.167.38
स्नातं कृताह्निकं भद्रे कृतकौतुकमङ्गलम् ।
भीमसेनं भजेथास्त्वमुदिते वै दिवाकरे ॥ १.१६७.३८ ॥
Ó bem-aventurada, banhada, tendo cumprido teus ritos diários e adornada com ornamentos auspiciosos, deves servir Bhīmasena ao nascer do sol.
1.167.39
अहस्सु विहरानेन यथाकामं मनोजवा ।
अयं त्वानयितव्यस्ते भीमसेनः सदा निशि ॥ १.१६७.३९ ॥
Ó veloz como o pensamento, de dia passeia com ele como desejares; este Bhīmasena será sempre trazido a ti à noite.
1.167.40
प्राक्सन्ध्यातो विमोक्तव्यो रक्षितव्यश्च नित्यशः ।
एवं रमस्व भीमेन यावद्गर्भस्य वेदनम् ॥ १.१६७.४० ॥
Deve ser libertado antes do crepúsculo e sempre protegido. Assim, regozija-te com Bhīma até que cheguem as dores do parto do feto.
1.167.41
एष ते समयो भद्रे शुश्रूषा चाप्रमत्तया ।
नित्यानुकूलया भूत्वा कर्तव्यं शोभनं त्वया ॥ १.१६७.४१ ॥
Ó bem-aventurada, esta é a tua condição: com serviço atento e sempre complacente, deves cumprir o que é próprio.