Mahābhārata · Adhyāya 1.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.169.1
गते भगवति व्यासे पाण्डवा विगतज्वराः ।
ऊषुस्तत्र च षण्मासान्वटवृक्षे यथासुखम् ॥ १.१६९.१ ॥
Cuando el venerable Vyāsa se hubo marchado, los Pāṇḍavas, libres de aflicción, habitaron allí junto al árbol banyan seis meses, con alegría.
1.169.2
शाकमूलफलाहारास्तपः कुर्वन्ति पाण्डवाः ।
अनुज्ञाता महाराज ततः कमलपालिका ॥ १.१६९.२ ॥
Viviendo de hierbas, raíces y frutos, los Pāṇḍavas practicaban austeridades. Oh gran rey, entonces, con permiso, la guardiana del loto (llegó allí).
1.169.3
रमयन्ती सदा भीमं तत्रतत्र मनोजवा ।
दिव्याभरणवस्त्रा हि दिव्यस्रगनुलेपना ॥ १.१६९.३ ॥
Veloz como el pensamiento, siempre deleitaba a Bhīma aquí y allá, vistiendo ornamentos y ropas divinos, con guirnaldas y ungüentos celestiales.
1.169.4
एवं भ्रातॄन्सप्त मासान्हिडिम्बाऽवासयद्वने ।
पाण्डवान्भीमसेनार्थे राक्षसी कामरूपिणी ॥ १.१६९.४ ॥
Así Hiḍimbā, una rākṣasī capaz de adoptar cualquier forma a voluntad, mantuvo a los Pāṇḍavas y a sus hermanos viviendo en el bosque durante siete meses, por Bhīmasena.
1.169.5
सुखं स विहरन्भीमस्तत्कालं पर्यणामयत् ।
ततोऽलभत सा गर्भं राक्षसी कामरूपिणी ॥ १.१६९.५ ॥
Bhīma, disfrutando de la felicidad, pasó aquel tiempo; entonces la rākṣasī capaz de adoptar cualquier forma concibió un hijo.
1.169.6
अतृप्ता भीमसेनेन सप्तमासोपसंगता ।
प्रजज्ञे राक्षसी पुत्रं भीमसेनान्महाबलात् ॥ १.१६९.६ ॥
Aún no saciada por Bhīmasena, la rākṣasī, cumplidos siete meses, dio a luz a un hijo del poderoso Bhīmasena.
1.169.7
विरूपाक्षं महावक्त्रं शङ्कुकर्णं विभीषणम् ।
भीमरूपं सुताम्राक्षं तीक्ष्णदंष्ट्रं महारथम् ॥ १.१६९.७ ॥
De ojos deformes, de boca enorme, de orejas como estacas, terrible, de forma temible, de ojos muy rojos, de colmillos afilados, gran auriga.
1.169.8
महेष्वासं महावीर्यं महासत्वं महाजवम् ।
महाकायं महाकालं महाग्रीवं महाभुजम् ॥ १.१६९.८ ॥
Gran arquero, de gran valor, de gran coraje, de gran velocidad, de cuerpo enorme, Mahākāla, de cuello grande, de grandes brazos.
1.169.9
अमानुषं मानुषजं भीमवेगमरिन्दमम् ।
पिशाचकानतीत्यान्यान्बभूवाति स मानुषान् ॥ १.१६९.९ ॥
No humano, sin embargo nacido de un humano; de velocidad terrible, domador de enemigos. Superó a los piśācas y a otros, y fue más allá de los humanos.
1.169.10
बालोऽपि विक्रमं प्राप्तो मानुषेषु विशांपते ।
सर्वास्त्रेषु वरो वीरः प्रकाममभवद्बली ॥ १.१६९.१० ॥
Oh señor del pueblo, aunque niño alcanzó la proeza entre los hombres; el mejor de los héroes en todas las armas, se volvió poderoso a su antojo.
1.169.11
सद्यो हि गर्भं राक्षस्यो लभन्ते प्रसवन्ति च ।
कामरूपधराश्चैव भवन्ति बहुरूपिकाः ॥ १.१६९.११ ॥
Las rākṣasī conciben y dan a luz de inmediato; son portadoras de la forma que desean y se vuelven de muchas formas.
1.169.12
प्रणम्य विकचः पादावगृह्णात्स पितुस्तदा ।
मातुश्च परमेष्वासस्तौ च नामास्य चक्रतुः ॥ १.१६९.१२ ॥
Entonces Vikaca se inclinó y tomó los pies de su padre; y aquel supremo arquero tomó también los pies de su madre. Los dos le dieron su nombre.
1.169.13
घटोहास्योत्कच इति माता तं प्रत्यभाषत ।
अभवत्तेन नामास्य घटोत्कच इति स्म ह ॥ १.१६९.१३ ॥
Su madre le habló: 'Ghaṭohāsya, Utkaca', y así su nombre se convirtió en Ghaṭotkaca.
1.169.14
अनुरक्तश्च तानासीत्पाण्डवान्स घटोत्कचः ।
तेषां च दयितो नित्यमात्मनित्यो बभूव ह ॥ १.१६९.१४ ॥
Ghaṭotkaca estaba apegado a los Pāṇḍavas; siempre fue querido por ellos y siempre fue de los suyos.
1.169.15
घटोत्कचो महाकायः पाण्डवान्पृथया सह ।
अभिवाद्य यथान्यायमब्रवीच्च प्रभाष्य तान् ॥ १.१६९.१५ ॥
Ghaṭotkaca, de cuerpo enorme, saludó respetuosamente a los Pāṇḍavas junto con Pṛthā y, dirigiéndoles la palabra, habló.
1.169.16
किं करोम्यहमार्याणां निःशङ्कं वदतानघाः ।
तं ब्रुवन्तं भैमसेनिं कुन्ती वचनमब्रवीत् ॥ १.१६९.१६ ॥
'Oh sin mancha, ¿qué haré por los nobles? Hablad sin vacilar.' Al hijo de Bhīmasena, que así hablaba, Kuntī le dirigió estas palabras.
1.169.17
त्वं कुरूणां कुले जातः साक्षाद्भीमसमो ह्यसि ।
ज्येष्ठः पुत्रोसि पञ्चानां साहाय्यं कुरु पुत्रक ॥ १.१६९.१७ ॥
'Naciste en la familia de los Kurus, en verdad igual a Bhīma. Eres el hijo mayor de los cinco; hijo querido, ayúdales.'
1.169.18
पृथयाप्येवमुक्तस्तु प्रणम्यैव वचोऽब्रवीत् ।
यथा हि रावणो लोके इन्द्रजिच्च महाबलः।
वर्ष्मवीर्यसमो लोके विशिष्टश्चाभवं नृषु ॥ १.१६९.१८ ॥
Cuando Pṛthā le habló así, Ghaṭotkaca se inclinó y dijo: 'Igual que en el mundo lo fueron Rāvaṇa y el poderoso Indrajit en fuerza corporal, así también yo, igualándolos, llegue a ser distinguido entre los hombres.'
1.169.19
कृत्यकाल उपस्थास्ये पितॄनिति घटोत्कचः ।
आमन्त्र्य रक्षसां श्रेष्ठः प्रतस्थे चोत्तरां दिशम् ॥ १.१६९.१९ ॥
«A su debido tiempo atenderé a los antepasados», diciendo esto, Ghaṭotkaca, el primero de los rākṣasas, se despidió y partió hacia la dirección norte.
1.169.20
स हि सृष्टो भगवता शक्तिहेतोर्महात्मना ।
वर्णस्याप्रतिवीर्यस्य प्रतियोद्धा महारथः ॥ १.१६९.२० ॥
Él había sido creado por el bienaventurado de gran alma con el fin de Śakti; era el gran auriga que se enfrentaría a Varṇa, de valor incomparable.
1.169.21
सह वासो मया जीर्णस्त्वया कमलपालिके ।
पुनर्द्रक्ष्यसि राज्यस्थानित्यभाषत तां तदा ॥ १.१६९.२१ ॥
«Has vivido largo tiempo conmigo, oh portadora de guirnalda de loto; volverás a verme residiendo en el reino», le dijo entonces Bhīma.
1.169.22
पदा मां संस्मरेः कान्त रिरंसू रहसि प्रभो ।
तदा तव वशं भूय आगन्तास्म्याशु भारत ॥ १.१६९.२२ ॥
«Amado, señor mío: cuando desees gozar en secreto, recuérdame con el pie; entonces, oh Bhārata, volveré pronto a estar bajo tu poder.»
1.169.23
इत्युक्त्वा सा जगामाशु भावमासज्य पाण्डवे ।
हिडिम्बा समयं स्मृत्वा स्वां गतिं प्रत्यपद्यत ॥ १.१६९.२३ ॥
Habiendo dicho esto, se marchó rápidamente; fijando su afecto en el Pāṇḍava y recordando el acuerdo, Hiḍimbā tomó su propio camino.