மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.169.1
गते भगवति व्यासे पाण्डवा विगतज्वराः ।
ऊषुस्तत्र च षण्मासान्वटवृक्षे यथासुखम् ॥ १.१६९.१ ॥
பகவான் வியாசர் சென்ற பின், துன்பம் நீங்கிய பாண்டவர்கள் அங்கே அந்த ஆலமரத்தின் அடியில் ஆறு மாதங்கள் சுகமாகத் தங்கினர்.
1.169.2
शाकमूलफलाहारास्तपः कुर्वन्ति पाण्डवाः ।
अनुज्ञाता महाराज ततः कमलपालिका ॥ १.१६९.२ ॥
கீரை, வேர், பழங்களை உண்டு பாண்டவர்கள் தவம் செய்தனர். மகாராஜாவே, பின்னர் அனுமதி பெற்று அந்த தாமரைக் கையுடைய பெண் வந்தாள்.
1.169.3
रमयन्ती सदा भीमं तत्रतत्र मनोजवा ।
दिव्याभरणवस्त्रा हि दिव्यस्रगनुलेपना ॥ १.१६९.३ ॥
மனத்தைப் போல் வேகமான அவள் எங்கெங்கும் பீமனை எப்போதும் மகிழ்வித்தாள்; தெய்வீக ஆபரணங்களும் ஆடைகளும் மாலைகளும் சந்தனமும் அணிந்திருந்தாள்.
1.169.4
एवं भ्रातॄन्सप्त मासान्हिडिम्बाऽवासयद्वने ।
पाण्डवान्भीमसेनार्थे राक्षसी कामरूपिणी ॥ १.१६९.४ ॥
இவ்வாறு ஹிடிம்பை பீமசேனனுக்காக பாண்டவர்களையும் சகோதரர்களையும் காட்டில் ஏழு மாதங்கள் தங்க வைத்தாள்; அவள் விரும்பிய உருவம் எடுக்கும் ராட்சசி.
1.169.5
सुखं स विहरन्भीमस्तत्कालं पर्यणामयत् ।
ततोऽलभत सा गर्भं राक्षसी कामरूपिणी ॥ १.१६९.५ ॥
இன்பமாக விளையாடிய பீமன் அந்தக் காலத்தைக் கழித்தான்; பின்னர் விரும்பிய உருவம் எடுக்கும் அந்த ராட்சசி கருவுற்றாள்.
1.169.6
अतृप्ता भीमसेनेन सप्तमासोपसंगता ।
प्रजज्ञे राक्षसी पुत्रं भीमसेनान्महाबलात् ॥ १.१६९.६ ॥
பீமசேனனால் நிறைவடையாத அவள் ஏழு மாதங்கள் நிறைவடைந்ததும் மகாபலசாலியான பீமசேனனுக்குப் புதல்வனைப் பெற்றெடுத்தாள்.
1.169.7
विरूपाक्षं महावक्त्रं शङ्कुकर्णं विभीषणम् ।
भीमरूपं सुताम्राक्षं तीक्ष्णदंष्ट्रं महारथम् ॥ १.१६९.७ ॥
விரூபாக்ஷன், பெரிய வாய், சங்கு போன்ற காதுகள், பயங்கரமானவன், பயங்கர உருவம், மிகச் சிவந்த கண்கள், கூரிய கோரைப்பற்கள், மகாரதன்.
1.169.8
महेष्वासं महावीर्यं महासत्वं महाजवम् ।
महाकायं महाकालं महाग्रीवं महाभुजम् ॥ १.१६९.८ ॥
மகா வில்லாளி, பெரும் வீரியமுள்ளவன், பெரும் தைரியமுள்ளவன், பெரு வேகமுள்ளவன், பெரிய உடலுள்ளவன், மகாகாலன், பெரிய கழுத்துள்ளவன், பெரிய புஜங்களுள்ளவன்.
1.169.9
अमानुषं मानुषजं भीमवेगमरिन्दमम् ।
पिशाचकानतीत्यान्यान्बभूवाति स मानुषान् ॥ १.१६९.९ ॥
அவன் மனிதனல்லாதவன்; ஆனாலும் மனிதனிடமிருந்து பிறந்தவன். பயங்கர வேகமும் எதிரிகளை அடக்குபவனும் ஆனவன். அவன் பிசாசுகளையும் பிறரையும் கடந்து, மனிதர்களையும் மிஞ்சினான்.
1.169.10
बालोऽपि विक्रमं प्राप्तो मानुषेषु विशांपते ।
सर्वास्त्रेषु वरो वीरः प्रकाममभवद्बली ॥ १.१६९.१० ॥
ஓ மக்களின் அரசே, அவன் குழந்தையாக இருந்தபோதும் மனிதர்களிடையே வீரத்தை அடைந்தான்; எல்லா ஆயுதங்களிலும் சிறந்த வீரன், விருப்பம்போல் பலசாலியானான்.
1.169.11
सद्यो हि गर्भं राक्षस्यो लभन्ते प्रसवन्ति च ।
कामरूपधराश्चैव भवन्ति बहुरूपिकाः ॥ १.१६९.११ ॥
ராட்சசிகள் உடனே கருவைப் பெறுகின்றனர், பிரசவிக்கவும் செய்கின்றனர்; விருப்பப்படி உருவம் எடுப்பவர்களாகவும் பல உருவங்கள் கொண்டவர்களாகவும் இருக்கின்றனர்.
1.169.12
प्रणम्य विकचः पादावगृह्णात्स पितुस्तदा ।
मातुश्च परमेष्वासस्तौ च नामास्य चक्रतुः ॥ १.१६९.१२ ॥
பின்னர் விகசன் வணங்கி தந்தையின் பாதங்களைப் பற்றினான்; அந்த பரம வில்லாளி தாயின் பாதங்களையும் பற்றினான். அவ்விருவரும் அவனுக்கு பெயர் சூட்டினர்.
1.169.13
घटोहास्योत्कच इति माता तं प्रत्यभाषत ।
अभवत्तेन नामास्य घटोत्कच इति स्म ह ॥ १.१६९.१३ ॥
தாய் அவனிடம் கூறினாள்: 'கடோஹாஸ்யன், உத்கசன்' என்று. அதனால் அவனுக்குப் பெயர் கடோத்கசன் ஆயிற்று.
1.169.14
अनुरक्तश्च तानासीत्पाण्डवान्स घटोत्कचः ।
तेषां च दयितो नित्यमात्मनित्यो बभूव ह ॥ १.१६९.१४ ॥
கடோத்கசன் பாண்டவர்களிடம் பற்றுடையவனாக இருந்தான். அவர்களுக்கு எப்போதும் அன்பிற்குரியவனாகவும், எப்போதும் அவர்களுக்கே உரியவனாகவும் ஆனான்.
1.169.15
घटोत्कचो महाकायः पाण्डवान्पृथया सह ।
अभिवाद्य यथान्यायमब्रवीच्च प्रभाष्य तान् ॥ १.१६९.१५ ॥
பெருவுடல் கொண்ட கடோத்கசன் குந்தியுடன் பாண்டவர்களை முறைப்படி வணங்கி, அவர்களுடன் உரையாடி பேசினான்.
1.169.16
किं करोम्यहमार्याणां निःशङ्कं वदतानघाः ।
तं ब्रुवन्तं भैमसेनिं कुन्ती वचनमब्रवीत् ॥ १.१६९.१६ ॥
'குற்றமற்றவர்களே, நான் பெரியோர்களுக்காக என்ன செய்வேன்? தயங்காமல் சொல்லுங்கள்.' இவ்வாறு பேசிய பீமசேனியிடம் குந்தி இந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
1.169.17
त्वं कुरूणां कुले जातः साक्षाद्भीमसमो ह्यसि ।
ज्येष्ठः पुत्रोसि पञ्चानां साहाय्यं कुरु पुत्रक ॥ १.१६९.१७ ॥
'நீ குருக்களின் குலத்தில் பிறந்தவன்; நேரில் பீமனுக்கு நிகரானவன். நீ ஐவரில் மூத்த மகன்; மகனே, உதவி செய்.'
1.169.18
पृथयाप्येवमुक्तस्तु प्रणम्यैव वचोऽब्रवीत् ।
यथा हि रावणो लोके इन्द्रजिच्च महाबलः।
वर्ष्मवीर्यसमो लोके विशिष्टश्चाभवं नृषु ॥ १.१६९.१८ ॥
குந்தி இவ்வாறு சொல்ல, கடோத்கசன் வணங்கி இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்: 'உலகில் ராவணனும் பெரும்பலம் கொண்ட இந்திரஜித்தும் இருந்ததுபோல, உடல் வலிமையில் நிகராகி நான் மனிதர்களில் சிறந்தவனாவேன்.'
1.169.19
कृत्यकाल उपस्थास्ये पितॄनिति घटोत्कचः ।
आमन्त्र्य रक्षसां श्रेष्ठः प्रतस्थे चोत्तरां दिशम् ॥ १.१६९.१९ ॥
"உரிய காலத்தில் முன்னோர்களைக் கவனிப்பேன்" என்று கூறி, அரக்கர்களில் சிறந்த கடோத்கசன் விடைபெற்று வடக்குத் திசை நோக்கிச் சென்றான்.
1.169.20
स हि सृष्टो भगवता शक्तिहेतोर्महात्मना ।
वर्णस्याप्रतिवीर्यस्य प्रतियोद्धा महारथः ॥ १.१६९.२० ॥
அவன் மகாத்மாவான பகவானால் சக்தியின் பொருட்டு படைக்கப்பட்டவன்; ஒப்பற்ற வீரனான வர்ணனுக்கு எதிர்த்துப் போராடும் மகாரதன் ஆனான்.
1.169.21
सह वासो मया जीर्णस्त्वया कमलपालिके ।
पुनर्द्रक्ष्यसि राज्यस्थानित्यभाषत तां तदा ॥ १.१६९.२१ ॥
"என்னுடன் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தாய், தாமரை மாலை அணிந்தவளே! மீண்டும் அரசில் வசிக்கும் என்னைக் காண்பாய்" என்று அப்போது பீமன் அவளிடம் கூறினான்.
1.169.22
पदा मां संस्मरेः कान्त रिरंसू रहसि प्रभो ।
तदा तव वशं भूय आगन्तास्म्याशु भारत ॥ १.१६९.२२ ॥
"அன்பனே, ஆண்டவனே! தனிமையில் இன்புற விரும்பும்போது காலால் என்னை நினைவுகூர்; பரதனே, அப்போது விரைவில் மீண்டும் உன் வசத்திற்கு வருவேன்."
1.169.23
इत्युक्त्वा सा जगामाशु भावमासज्य पाण्डवे ।
हिडिम्बा समयं स्मृत्वा स्वां गतिं प्रत्यपद्यत ॥ १.१६९.२३ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு அவள் விரைவாகச் சென்றாள்; பாண்டவன் மீது அன்பைச் செலுத்தி, ஹிடிம்பை உடன்படிக்கையை நினைவுகூர்ந்து தன் வழியை மேற்கொண்டாள்.