Mahābhārata · Adhyāya 1.169
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.169.1
गते भगवति व्यासे पाण्डवा विगतज्वराः ।
ऊषुस्तत्र च षण्मासान्वटवृक्षे यथासुखम् ॥ १.१६९.१ ॥
Tendo partido o venerável Vyāsa, os Pāṇḍavas, libertos da aflição, permaneceram ali sob a figueira-de-bengala por seis meses, em paz.
1.169.2
शाकमूलफलाहारास्तपः कुर्वन्ति पाण्डवाः ।
अनुज्ञाता महाराज ततः कमलपालिका ॥ १.१६९.२ ॥
Vivendo de verduras, raízes e frutos, os Pāṇḍavas praticavam austeridades. Ó grande rei, então, tendo obtido permissão, a guardiã do lótus (chegou ali).
1.169.3
रमयन्ती सदा भीमं तत्रतत्र मनोजवा ।
दिव्याभरणवस्त्रा हि दिव्यस्रगनुलेपना ॥ १.१६९.३ ॥
Veloz como o pensamento, ela sempre deleitava Bhīma aqui e ali, vestindo ornamentos e roupas divinos, com guirlandas e unguentos celestiais.
1.169.4
एवं भ्रातॄन्सप्त मासान्हिडिम्बाऽवासयद्वने ।
पाण्डवान्भीमसेनार्थे राक्षसी कामरूपिणी ॥ १.१६९.४ ॥
Assim Hiḍimbā, uma rākṣasī capaz de assumir qualquer forma à vontade, manteve os Pāṇḍavas e seus irmãos vivendo na floresta por sete meses, por causa de Bhīmasena.
1.169.5
सुखं स विहरन्भीमस्तत्कालं पर्यणामयत् ।
ततोऽलभत सा गर्भं राक्षसी कामरूपिणी ॥ १.१६९.५ ॥
Bhīma, desfrutando da felicidade, passou aquele tempo; então a rākṣasī capaz de assumir qualquer forma concebeu um filho.
1.169.6
अतृप्ता भीमसेनेन सप्तमासोपसंगता ।
प्रजज्ञे राक्षसी पुत्रं भीमसेनान्महाबलात् ॥ १.१६९.६ ॥
Ainda não saciada por Bhīmasena, a rākṣasī, completados sete meses, deu à luz um filho do poderoso Bhīmasena.
1.169.7
विरूपाक्षं महावक्त्रं शङ्कुकर्णं विभीषणम् ।
भीमरूपं सुताम्राक्षं तीक्ष्णदंष्ट्रं महारथम् ॥ १.१६९.७ ॥
De olhos disformes, de boca enorme, de orelhas pontudas, terrível, de forma temível, de olhos muito vermelhos, de presas afiadas, um grande condutor de carro de guerra.
1.169.8
महेष्वासं महावीर्यं महासत्वं महाजवम् ।
महाकायं महाकालं महाग्रीवं महाभुजम् ॥ १.१६९.८ ॥
Grande arqueiro, de grande valor, de grande coragem, de grande velocidade, de corpo imenso, Mahākāla, de pescoço grande, de grandes braços.
1.169.9
अमानुषं मानुषजं भीमवेगमरिन्दमम् ।
पिशाचकानतीत्यान्यान्बभूवाति स मानुषान् ॥ १.१६९.९ ॥
Não humano, porém nascido de um humano; de velocidade terrível, subjugador de inimigos. Superou os piśācas e outros, e foi além dos humanos.
1.169.10
बालोऽपि विक्रमं प्राप्तो मानुषेषु विशांपते ।
सर्वास्त्रेषु वरो वीरः प्रकाममभवद्बली ॥ १.१६९.१० ॥
Ó senhor do povo, embora criança, alcançou a bravura entre os homens; o melhor dos heróis em todas as armas, tornou-se poderoso à vontade.
1.169.11
सद्यो हि गर्भं राक्षस्यो लभन्ते प्रसवन्ति च ।
कामरूपधराश्चैव भवन्ति बहुरूपिकाः ॥ १.१६९.११ ॥
As rākṣasī concebem e dão à luz imediatamente; são portadoras da forma que desejam e tornam-se multiformes.
1.169.12
प्रणम्य विकचः पादावगृह्णात्स पितुस्तदा ।
मातुश्च परमेष्वासस्तौ च नामास्य चक्रतुः ॥ १.१६९.१२ ॥
Então Vikaca curvou-se e tomou os pés do pai; e aquele supremo arqueiro tomou também os pés da mãe. Os dois deram-lhe o nome.
1.169.13
घटोहास्योत्कच इति माता तं प्रत्यभाषत ।
अभवत्तेन नामास्य घटोत्कच इति स्म ह ॥ १.१६९.१३ ॥
Sua mãe lhe falou: 'Ghaṭohāsya, Utkaca', e assim seu nome tornou-se Ghaṭotkaca.
1.169.14
अनुरक्तश्च तानासीत्पाण्डवान्स घटोत्कचः ।
तेषां च दयितो नित्यमात्मनित्यो बभूव ह ॥ १.१६९.१४ ॥
Ghaṭotkaca era devotado aos Pāṇḍavas; foi sempre querido por eles e sempre foi um dos seus.
1.169.15
घटोत्कचो महाकायः पाण्डवान्पृथया सह ।
अभिवाद्य यथान्यायमब्रवीच्च प्रभाष्य तान् ॥ १.१६९.१५ ॥
Ghaṭotkaca, de corpo imenso, saudou os Pāṇḍavas com Pṛthā como convinha e, dirigindo-lhes a palavra, disse:
1.169.16
किं करोम्यहमार्याणां निःशङ्कं वदतानघाः ।
तं ब्रुवन्तं भैमसेनिं कुन्ती वचनमब्रवीत् ॥ १.१६९.१६ ॥
'Ó sem mácula, o que devo fazer pelos nobres? Falai sem receio.' Ao filho de Bhīmasena, que assim falava, Kuntī disse estas palavras.
1.169.17
त्वं कुरूणां कुले जातः साक्षाद्भीमसमो ह्यसि ।
ज्येष्ठः पुत्रोसि पञ्चानां साहाय्यं कुरु पुत्रक ॥ १.१६९.१७ ॥
'Nasceste na linhagem dos Kurus, verdadeiramente igual a Bhīma. És o filho mais velho dos cinco; querido filho, presta-lhes auxílio.'
1.169.18
पृथयाप्येवमुक्तस्तु प्रणम्यैव वचोऽब्रवीत् ।
यथा हि रावणो लोके इन्द्रजिच्च महाबलः।
वर्ष्मवीर्यसमो लोके विशिष्टश्चाभवं नृषु ॥ १.१६९.१८ ॥
Quando Pṛthā assim lhe falou, Ghaṭotkaca inclinou-se e disse: 'Assim como Rāvaṇa no mundo e o poderoso Indrajit foram iguais em força corporal, também eu, igualando-me a eles, me torne distinto entre os homens.'
1.169.19
कृत्यकाल उपस्थास्ये पितॄनिति घटोत्कचः ।
आमन्त्र्य रक्षसां श्रेष्ठः प्रतस्थे चोत्तरां दिशम् ॥ १.१६९.१९ ॥
"No momento devido, servirei aos ancestrais", disse isso, e Ghaṭotkaca, o melhor dos rākṣasas, despediu-se e partiu rumo à direção norte.
1.169.20
स हि सृष्टो भगवता शक्तिहेतोर्महात्मना ।
वर्णस्याप्रतिवीर्यस्य प्रतियोद्धा महारथः ॥ १.१६९.२० ॥
Ele fora criado pelo Senhor magnânimo em vista de Śakti; era o grande condutor de carro que enfrentaria Varṇa, de valor incomparável.
1.169.21
सह वासो मया जीर्णस्त्वया कमलपालिके ।
पुनर्द्रक्ष्यसि राज्यस्थानित्यभाषत तां तदा ॥ १.१६९.२१ ॥
"Viveste muito tempo comigo, ó portadora de guirlanda de lótus; tornarás a ver-me, residindo no reino", disse-lhe então Bhīma.
1.169.22
पदा मां संस्मरेः कान्त रिरंसू रहसि प्रभो ।
तदा तव वशं भूय आगन्तास्म्याशु भारत ॥ १.१६९.२२ ॥
"Amado, ó senhor: quando desejares gozar em segredo, lembra-te de mim com o pé; então, ó Bhārata, voltarei depressa ao teu poder."
1.169.23
इत्युक्त्वा सा जगामाशु भावमासज्य पाण्डवे ।
हिडिम्बा समयं स्मृत्वा स्वां गतिं प्रत्यपद्यत ॥ १.१६९.२३ ॥
Tendo dito isto, partiu depressa; fixando o afeto no Pāṇḍava e lembrando-se do acordo, Hiḍimbā seguiu o seu próprio caminho.