مهابهاراتا · أدهيايا 1.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.173.1
तयोर्दुःखितयोर्वाक्यमतिमात्रं निशम्य तु ।
ततो दुःखपरीताङ्गी कन्या तावभ्यभाषत ॥ १.१७३.१ ॥
وبعد أن سمعت الفتاة كلام الاثنين الشديد الحزن، وقد غلب الحزن أعضاءها، خاطبتهما.
1.173.2
किमेवं भृशदुःखार्तौ रोरूयेतामनाथवत् ।
ममापि श्रूयतां वाक्यं श्रुत्वा च क्रियतां क्षमम् ॥ १.१७३.२ ॥
لماذا تبكيان هكذا، منكسران بحزن شديد، كمن لا معين لهما؟ اسمعا كلامي أيضا، واعملا بما هو مناسب بعد أن تسمعاه.
1.173.3
धर्मतोऽहं परित्याज्या युवयोर्नात्र संशयः ।
त्यक्तव्यां मां परित्यज्य त्राहि सर्वं मयैकया ॥ १.१७३.३ ॥
بحكم الدهرم أنتما تستطيعان تركي، ولا شك في ذلك. فبعد أن تتركاني، أنقذا كل شيء بي وحدي.
1.173.4
इत्यर्थमिष्यतेऽपत्यं तारयिष्यति मामिति ।
अस्मिन्नुपस्थिते काले तरध्वं प्लववन्मया ॥ १.१७३.४ ॥
«لهذا الغرض يُرغب في الذرية، ليُعبرني.» ولما يحين هذا الوقت، فاعبرا بي كما يُعبر بالطوف.
1.173.5
इह वा तारयेद्दुर्गादुत वा प्रेत्य भारत ।
सर्वथा तारयेत्पुत्रः पुत्र इत्युच्यते बुधैः ॥ १.१७३.५ ॥
يا من من نسل بهاراتا، سواء في هذه الدنيا أو في الآخرة، فإن الابن هو الذي ينقذ من الشدة؛ بكل حال الابن هو الذي ينقذ — هكذا يقول الحكماء.
1.173.6
आकाङ्क्षन्ते च दौहित्रान्मयि नित्यं पितामहाः ।
तत्स्वयं वै परित्रास्ये रक्षन्ती जीवितं पितुः ॥ १.१७३.६ ॥
إن الأجداد يرغبون دائما في أحفاد من جهتي؛ لذلك سأنقذهم بنفسي حتما، حافظة على حياة أبي.
1.173.7
भ्राता च मम बालोऽयं गते लोकममुं त्वयि ।
अचिरेणैव कालेन विनश्येत न संशयः ॥ १.१७३.७ ॥
وعندما تذهب إلى ذلك العالم، سيهلك أخي الصغير هذا قريبًا بمرور الزمن، ولا شك في ذلك.
1.173.8
तातेपि हि गते स्वर्गं विनष्टे च ममानुजे ।
पिण्डः पितॄणां व्युच्छिद्येत्तत्तेषां विप्रियं भवेत् ॥ १.१७३.८ ॥
عندما يذهب أبي إلى السماء ويهلك أخي الصغير، ستنقطع قرابين الطعام (البِنْدَا) للأسلاف، وسيكون ذلك مكروهًا لهم.
1.173.9
पित्रा त्यक्ता तथा मात्रा भ्रात्रा चाहमसंशयम् ।
दुःखाद्दुःखतरं प्राप्य म्रियेयमतथोचिताम् ॥ १.१७३.९ ॥
وأنا متروكة من أبي وأمي وأخي، سأنتقل بلا ريب من حزن إلى حزن أعظم، وأموت ميتةً لا تليق بي.
1.173.10
त्वयि त्वरोगे निर्मुक्तो माता भ्राता च मे शिशुः ।
सन्तानश्चैव पिण्डश्च प्रतिष्ठास्यत्यसंशयम् ॥ १.१७३.१० ॥
إن بقيتَ معافى من المرض، فسيتحرر أمي وأخي الصغير وطفلي أيضًا، وستثبت السلالة وقرابين الطعام بلا ريب.
1.173.11
आत्मा पुत्रः सखी भार्या कृच्छ्रं तु दुहिता किल ।
स कृच्छ्रान्मोचयात्मानं मां च धर्मे नियोजया ॥ १.१७३.११ ॥
النفس والابن والصديق والزوجة أحبّاء، أما الابنة فهي حقًا مصدر كرب؛ فلتُنقذ نفسها من الكرب، ولتُوجّهني أنا أيضًا إلى الدَّرْما.
1.173.12
अनाथा कृपणा बाला यत्र क्वचन गामिनी ।
भविष्यामि त्वया तात विहीना कृपणा सदा ॥ १.१७३.१२ ॥
يا أبي! بدونك سأتجوّل فتاةً صغيرةً بلا حامٍ، بائسةً، أذهب إلى أي مكان، وأبقى دائمًا وحيدةً عاجزة.
1.173.13
अथवाहं करिष्यामि कुलस्यास्य विमोचनम् ।
फलसंस्था भविष्यामि कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ १.१७३.१३ ॥
أو أنا سأخلّص هذه الأسرة؛ وبعد أن أؤدي عملاً شاقاً للغاية، سأنال ثمره.
1.173.14
अथवा यास्यसे तत्र त्यक्त्वा मां द्विजसत्तम ।
पीडिताऽहं भविष्यामि तदवेक्षस्व मामपि ॥ १.१७३.१४ ॥
أو، يا أفضل المولودين مرتين، إن ذهبتَ إلى هناك تاركاً إياي، فسأتألم؛ فانظر إليّ أنا أيضاً.
1.173.15
तदस्मदर्थं धर्मार्थं प्रसवार्थं च सत्तम ।
आत्मानं परिरक्षस्व त्यक्तव्यां मां च संत्यज ॥ १.१७३.१५ ॥
فلذلك، يا أفضل الرجال، من أجلنا، ومن أجل الدharma ومن أجل النسل، احفظ نفسك؛ واترك أنا التي يجب أن تُترك.
1.173.16
अवश्यकरणीये च मा त्वां कालोत्यगादयम् ।
किं त्वतः परमं दुःखं यद्वयं स्वर्गते त्वयि ॥ १.१७३.१६ ॥
لا يمر عليك هذا الوقت فيما لا بد من فعله. فأي حزن أعظم من هذا: أن تذهب إلى السماء ونبقى نحن؟
1.173.17
याचमानाः परादन्नं परिधावेमहि श्ववत् ।
त्वयि त्वरोगे निर्मुक्ते क्लेशादस्मात्सबान्धवे।
अमृतेव सती लोके भविष्यामि सुखान्विता ॥ १.१७३.१७ ॥
نتسوّل الطعام من غيرنا ونجوب كالكلاب. فإن خلصتَ أنت مع أقاربك من هذا البلاء، خاليًا من المرض، فسأعيش في الدنيا سعيدة كالرحيق.
1.173.18
इतः प्रदाने देवाश्च पितरश्चेति नः श्रुतम् ।
त्वया दत्तेन तोयेन भविष्यति हिताय वै ॥ १.१७३.१८ ॥
لقد سمعنا أن الآلهة والأجداد يُرضون بالعطاء من هنا؛ وبالماء الذي تقدّمه يكون ذلك لخيرنا.
1.173.19
इत्येतदुभयं तात निशाम्य तव यद्धितम् ।
तद्व्यवस्य तथाम्बाया हितं स्वस्य सुतस्य च ॥ १.१७३.१९ ॥
يا بني العزيز، بعد أن تسمع هذين الأمرين، فاعزم على ما فيه منفعتك؛ فذلك بعينه فيه منفعة لأمك ولابنك.
1.173.20
मातापित्रोश्च पुत्रास्तु भवितारो गुणान्विताः ।
न तु पुत्रस्य पितरो पुनर्जातु भविष्यतः ॥ १.१७३.२० ॥
سيكون للأم والأب أبناء مزودون بالفضائل، أما الابن فلن يكون له ذانك الأبوان مرة أخرى أبداً.
1.173.21
एवं बहुविधं तस्या निशम्य परिदेवितम् ।
पिता माता च सा चैव कन्या प्ररुरुदुस्त्रयः ॥ १.१७३.२१ ॥
وحين سمعوا نواحها بأنواع شتى، بكى الأب والأم والفتاة — الثلاثة — بصوت عالٍ.
1.173.22
ततः प्ररुदितान्सर्वान्निशम्याथ सुतस्तदा ।
उत्फुल्लनयनो बालः कलमव्यक्तमब्रवीत् ॥ १.१७३.२२ ॥
فلما رأى الجميع يبكون بصوت عالٍ، تكلّم الطفل ذو العينين الواسعتين بصوت عذب لكنه غير واضح.
1.173.23
मा पिता रुद मा मातर्मा स्वसस्त्विति चाब्रवीत् ।
प्रहसन्निव सर्वांस्तानेकैकमनुसर्पति ॥ १.१७३.२३ ॥
قائلاً: «لا تبكِ يا أبي، لا تبكِ يا أمي، لا تبكِ يا أختي»، وكان يزحف نحو كل واحد منهم على حدة، وكأنه يضحك.
1.173.24
ततः स तृणमादाय प्रहृष्टः पुनरब्रवीत् ।
अनेनाहं हनिष्यामि राक्षसं पुरुषादकम् ॥ १.१७३.२४ ॥
ثم أخذ، مسروراً، عشبة وقال مرة أخرى: «بهذه سأقتل الرّاكشاسا آكل البشر.»
1.173.25
तथापि तेषां दुःखेन परीतानां निशम्य तत् ।
बालस्य वाक्यमव्यक्तं हर्षः समभवन्महान् ॥ १.१७३.२५ ॥
ومع ذلك، فإن أولئك المحاطين بالحزن، لما سمعوا كلام الطفل غير الواضح، امتلأوا بفرح عظيم.
1.173.26
अयं काल इति ज्ञात्वा कुन्ती समुपसृत्य तान् ।
गतासूनमृतेनेव जीवयन्तीदमब्रवीत् ॥ १.१७३.२६ ॥
علمت كونتي أن هذا هو الوقت، فاقتربت منهم وقالت هذا، كأنها تحيي الموتى بالأمرت.