ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.173.1
तयोर्दुःखितयोर्वाक्यमतिमात्रं निशम्य तु ।
ततो दुःखपरीताङ्गी कन्या तावभ्यभाषत ॥ १.१७३.१ ॥
ದುಃಖಿತರಾದ ಅವರಿಬ್ಬರ ಅತಿಯಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂಗಗಳ ಕನ್ಯೆ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಹೇಳಿದಳು.
1.173.2
किमेवं भृशदुःखार्तौ रोरूयेतामनाथवत् ।
ममापि श्रूयतां वाक्यं श्रुत्वा च क्रियतां क्षमम् ॥ १.१७३.२ ॥
ಹೀಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅನಾಥರಂತೆ ಏಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ನನ್ನ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳಿ, ಕೇಳಿ ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಿ.
1.173.3
धर्मतोऽहं परित्याज्या युवयोर्नात्र संशयः ।
त्यक्तव्यां मां परित्यज्य त्राहि सर्वं मयैकया ॥ १.१७३.३ ॥
ಧರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ನೀವಿಬ್ಬರು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಹುದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸು.
1.173.4
इत्यर्थमिष्यतेऽपत्यं तारयिष्यति मामिति ।
अस्मिन्नुपस्थिते काले तरध्वं प्लववन्मया ॥ १.१७३.४ ॥
'ಈ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ದಾಟಿಸುವನು' ಎಂದು. ಈ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ನನ್ನ ಮೂಲಕ ತೆಪ್ಪದಂತೆ ದಾಟಿರಿ.
1.173.5
इह वा तारयेद्दुर्गादुत वा प्रेत्य भारत ।
सर्वथा तारयेत्पुत्रः पुत्र इत्युच्यते बुधैः ॥ १.१७३.५ ॥
ಭರತವಂಶಜನೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಸಂಕಟದಿಂದ ಮಗನೇ ದಾಟಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮಗನೇ ದಾಟಿಸುತ್ತಾನೆ—ಎಂದು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
1.173.6
आकाङ्क्षन्ते च दौहित्रान्मयि नित्यं पितामहाः ।
तत्स्वयं वै परित्रास्ये रक्षन्ती जीवितं पितुः ॥ १.१७३.६ ॥
ಪಿತಾಮಹರು ಸದಾ ನನ್ನ ಮೂಲಕ ದೌಹಿತ್ರರನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನೇ ತಂದೆಯ ಜೀವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತ ಅವರನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುವೆನು.
1.173.7
भ्राता च मम बालोऽयं गते लोकममुं त्वयि ।
अचिरेणैव कालेन विनश्येत न संशयः ॥ १.१७३.७ ॥
ನೀನು ಆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ನನ್ನ ಈ ಚಿಕ್ಕ ಸೋದರನೂ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಕಾಲದಿಂದ ನಾಶವಾಗುವನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
1.173.8
तातेपि हि गते स्वर्गं विनष्टे च ममानुजे ।
पिण्डः पितॄणां व्युच्छिद्येत्तत्तेषां विप्रियं भवेत् ॥ १.१७३.८ ॥
ತಂದೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನನ್ನ ತಮ್ಮನೂ ನಾಶವಾದರೆ, ಪಿತೃಗಳ ಪಿಂಡವು ತುಂಡಾಗುವುದು; ಅದು ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾಗುವುದು.
1.173.9
पित्रा त्यक्ता तथा मात्रा भ्रात्रा चाहमसंशयम् ।
दुःखाद्दुःखतरं प्राप्य म्रियेयमतथोचिताम् ॥ १.१७३.९ ॥
ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಸೋದರ ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಬಿಟ್ಟ ನಾನು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ದುಃಖದಿಂದ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಅನುಚಿತವಾಗಿ ಸಾಯುವೆನು.
1.173.10
त्वयि त्वरोगे निर्मुक्तो माता भ्राता च मे शिशुः ।
सन्तानश्चैव पिण्डश्च प्रतिष्ठास्यत्यसंशयम् ॥ १.१७३.१० ॥
ನೀನು ರೋಗರಹಿತನಾದರೆ, ನನ್ನ ತಾಯಿ, ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿಶುವು ಮುಕ್ತರಾಗುವರು; ಸಂತಾನವೂ ಪಿಂಡವೂ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವುವು.
1.173.11
आत्मा पुत्रः सखी भार्या कृच्छ्रं तु दुहिता किल ।
स कृच्छ्रान्मोचयात्मानं मां च धर्मे नियोजया ॥ १.१७३.११ ॥
ಆತ್ಮ, ಮಗ, ಗೆಳೆಯ, ಹೆಂಡತಿ—ಇವರು ಪ್ರಿಯರು; ಆದರೆ ಮಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಷ್ಟವೇ. ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನನ್ನೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಲಿ.
1.173.12
अनाथा कृपणा बाला यत्र क्वचन गामिनी ।
भविष्यामि त्वया तात विहीना कृपणा सदा ॥ १.१७३.१२ ॥
ಅಪ್ಪಾ! ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದ, ದೀನಳಾದ, ಬಾಲಕಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಅಲೆದಾಡುವೆನು; ಸದಾ ದೀನಳಾಗಿಯೇ ಇರುವೆನು.
1.173.13
अथवाहं करिष्यामि कुलस्यास्य विमोचनम् ।
फलसंस्था भविष्यामि कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ १.१७३.१३ ॥
ಅಥವಾ ನಾನು ಈ ಕುಲದ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
1.173.14
अथवा यास्यसे तत्र त्यक्त्वा मां द्विजसत्तम ।
पीडिताऽहं भविष्यामि तदवेक्षस्व मामपि ॥ १.१७३.१४ ॥
ಅಥವಾ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೆ ನಾನು ಪೀಡಿತಳಾಗುತ್ತೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನೂ ಗಮನಿಸು.
1.173.15
तदस्मदर्थं धर्मार्थं प्रसवार्थं च सत्तम ।
आत्मानं परिरक्षस्व त्यक्तव्यां मां च संत्यज ॥ १.१७३.१५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಉತ್ತಮನೇ, ನಮಗಾಗಿ, ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ, ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊ; ತ್ಯಜಿಸಲು ಯೋಗ್ಯಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.
1.173.16
अवश्यकरणीये च मा त्वां कालोत्यगादयम् ।
किं त्वतः परमं दुःखं यद्वयं स्वर्गते त्वयि ॥ १.१७३.१६ ॥
ಅವಶ್ಯ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಲ ನಿನ್ನನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗದಿರಲಿ. ನೀನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖ ಯಾವುದು?
1.173.17
याचमानाः परादन्नं परिधावेमहि श्ववत् ।
त्वयि त्वरोगे निर्मुक्ते क्लेशादस्मात्सबान्धवे।
अमृतेव सती लोके भविष्यामि सुखान्विता ॥ १.१७३.१७ ॥
ಇತರರ ಬಳಿ ಅನ್ನ ಬೇಡುತ್ತಾ ನಾಯಿಗಳಂತೆ ನಾವು ಅಲೆದಾಡುವೆವು. ನೀನು ಈ ಕ್ಲೇಶದಿಂದ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ರೋಗರಹಿತನಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದರೆ, ನಾನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಮೃತದಂತೆ ಸುಖಿಯಾಗಿರುವೆ.
1.173.18
इतः प्रदाने देवाश्च पितरश्चेति नः श्रुतम् ।
त्वया दत्तेन तोयेन भविष्यति हिताय वै ॥ १.१७३.१८ ॥
ಇಲ್ಲಿಂದ ದಾನದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ನೀರಿನಿಂದ ಅದು ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಆಗುವುದು.
1.173.19
इत्येतदुभयं तात निशाम्य तव यद्धितम् ।
तद्व्यवस्य तथाम्बाया हितं स्वस्य सुतस्य च ॥ १.१७३.१९ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಇವೆರಡನ್ನೂ ಕೇಳಿ ನಿನಗೆ ಯಾವುದು ಹಿತವೋ ಅದನ್ನೇ ನಿಶ್ಚಯಿಸು; ತಾಯಿಗೂ ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೂ ಹಿತವಾದುದು ಅದೇ.
1.173.20
मातापित्रोश्च पुत्रास्तु भवितारो गुणान्विताः ।
न तु पुत्रस्य पितरो पुनर्जातु भविष्यतः ॥ १.१७३.२० ॥
ತಾಯಿತಂದೆಯರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಗುಣವಂತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಮಗನಿಗೆ ಆ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
1.173.21
एवं बहुविधं तस्या निशम्य परिदेवितम् ।
पिता माता च सा चैव कन्या प्ररुरुदुस्त्रयः ॥ १.१७३.२१ ॥
ಅವಳ ಹೀಗೆ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಲಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಆ ಕನ್ಯೆ — ಮೂವರೂ ಜೋರಾಗಿ ಅತ್ತರು.
1.173.22
ततः प्ररुदितान्सर्वान्निशम्याथ सुतस्तदा ।
उत्फुल्लनयनो बालः कलमव्यक्तमब्रवीत् ॥ १.१७३.२२ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಗ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣಿನ ಆ ಬಾಲಕ ಮಧುರ ಆದರೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
1.173.23
मा पिता रुद मा मातर्मा स्वसस्त्विति चाब्रवीत् ।
प्रहसन्निव सर्वांस्तानेकैकमनुसर्पति ॥ १.१७३.२३ ॥
"ಅಪ್ಪಾ, ಅಳಬೇಡ; ಅಮ್ಮಾ, ಅಳಬೇಡ; ತಂಗಿ, ಅಳಬೇಡ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ನಗುವವನಂತೆ ಅವನು ಅವರೆಲ್ಲರ ಬಳಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ತೆವಳಿಕೊಂಡು ಹೋದನು.
1.173.24
ततः स तृणमादाय प्रहृष्टः पुनरब्रवीत् ।
अनेनाहं हनिष्यामि राक्षसं पुरुषादकम् ॥ १.१७३.२४ ॥
ಆಗ ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಂದು ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಪುನಃ ಹೇಳಿದನು — "ಇದರಿಂದ ನಾನು ಆ ನರಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ."
1.173.25
तथापि तेषां दुःखेन परीतानां निशम्य तत् ।
बालस्य वाक्यमव्यक्तं हर्षः समभवन्महान् ॥ १.१७३.२५ ॥
ಆದರೂ, ದುಃಖದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದ ಅವರು ಆ ಬಾಲಕನ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾ ಹರ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.
1.173.26
अयं काल इति ज्ञात्वा कुन्ती समुपसृत्य तान् ।
गतासूनमृतेनेव जीवयन्तीदमब्रवीत् ॥ १.१७३.२६ ॥
ಇದೇ ಸಮಯವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಕುಂತಿ ಅವರ ಬಳಿ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಸತ್ತವರನ್ನು ಅಮೃತದಿಂದ ಬದುಕಿಸುವಂತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.