മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.173.1
तयोर्दुःखितयोर्वाक्यमतिमात्रं निशम्य तु ।
ततो दुःखपरीताङ्गी कन्या तावभ्यभाषत ॥ १.१७३.१ ॥
ദുഃഖിതരായ ആ ഇരുവരുടെയും അമിതമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദുഃഖം ബാധിച്ച അംഗങ്ങളോടുകൂടിയ ആ കന്യക അവരോടു പറഞ്ഞു.
1.173.2
किमेवं भृशदुःखार्तौ रोरूयेतामनाथवत् ।
ममापि श्रूयतां वाक्यं श्रुत्वा च क्रियतां क्षमम् ॥ १.१७३.२ ॥
ഇങ്ങനെ അതിദുഃഖാർത്തരായി അനാഥരെപ്പോലെ എന്തിനു കരയുന്നു? എന്റെ വാക്കും കേൾക്കൂ; കേട്ട് യോഗ്യമായത് ചെയ്യൂ.
1.173.3
धर्मतोऽहं परित्याज्या युवयोर्नात्र संशयः ।
त्यक्तव्यां मां परित्यज्य त्राहि सर्वं मयैकया ॥ १.१७३.३ ॥
ധർമ്മപ്രകാരം നിങ്ങൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാവുന്നവരാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഞാൻ ഒരുവൾ മാത്രമായി എല്ലാവരെയും രക്ഷിക്കൂ.
1.173.4
इत्यर्थमिष्यतेऽपत्यं तारयिष्यति मामिति ।
अस्मिन्नुपस्थिते काले तरध्वं प्लववन्मया ॥ १.१७३.४ ॥
'ഇതിനുവേണ്ടിയാണ് സന്താനം ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നത്; അവൻ എന്നെ കരയ്ക്കെത്തിക്കും' എന്ന്. ഈ സമയം വന്നപ്പോൾ എന്നെ തോണിപോലെ ഉപയോഗിച്ച് കടക്കൂ.
1.173.5
इह वा तारयेद्दुर्गादुत वा प्रेत्य भारत ।
सर्वथा तारयेत्पुत्रः पुत्र इत्युच्यते बुधैः ॥ १.१७३.५ ॥
ഭരതവംശജാ, ഇഹലോകത്തിലോ പരലോകത്തിലോ, ദുർഗതിയിൽനിന്ന് മകൻ കരകയറ്റും; എല്ലാ വിധത്തിലും മകൻതന്നെ കരകയറ്റുന്നു—എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
1.173.6
आकाङ्क्षन्ते च दौहित्रान्मयि नित्यं पितामहाः ।
तत्स्वयं वै परित्रास्ये रक्षन्ती जीवितं पितुः ॥ १.१७३.६ ॥
പിതാമഹന്മാർ എപ്പോഴും എന്നിൽനിന്ന് മകളുടെ മക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഞാൻതന്നെ പിതാവിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അവരെ തീർച്ചയായും രക്ഷിക്കും.
1.173.7
भ्राता च मम बालोऽयं गते लोकममुं त्वयि ।
अचिरेणैव कालेन विनश्येत न संशयः ॥ १.१७३.७ ॥
നീ ആ ലോകത്തേക്ക് പോയാൽ, എന്റെ ഈ ചെറിയ സഹോദരനും വേഗത്തിൽ കാലത്താൽ നശിക്കും, സംശയമില്ല.
1.173.8
तातेपि हि गते स्वर्गं विनष्टे च ममानुजे ।
पिण्डः पितॄणां व्युच्छिद्येत्तत्तेषां विप्रियं भवेत् ॥ १.१७३.८ ॥
അച്ഛൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുകയും എന്റെ അനുജൻ നശിക്കുകയും ചെയ്താൽ, പിതൃക്കളുടെ പിണ്ഡം മുറിഞ്ഞുപോകും; അത് അവർക്ക് പ്രിയകരമല്ലാതാകും.
1.173.9
पित्रा त्यक्ता तथा मात्रा भ्रात्रा चाहमसंशयम् ।
दुःखाद्दुःखतरं प्राप्य म्रियेयमतथोचिताम् ॥ १.१७३.९ ॥
അച്ഛനും അമ്മയും സഹോദരനും ഉപേക്ഷിച്ച ഞാൻ, സംശയമില്ലാതെ ദുഃഖത്തിൽനിന്ന് കൂടുതൽ ദുഃഖം പ്രാപിച്ച്, അനുചിതമായി മരിക്കും.
1.173.10
त्वयि त्वरोगे निर्मुक्तो माता भ्राता च मे शिशुः ।
सन्तानश्चैव पिण्डश्च प्रतिष्ठास्यत्यसंशयम् ॥ १.१७३.१० ॥
നീ രോഗമില്ലാത്തവനാണെങ്കിൽ, എന്റെ അമ്മയും അനുജനും ശിശുവും മോചിതരാകും; സന്താനവും പിണ്ഡവും സംശയമില്ലാതെ നിലനിൽക്കും.
1.173.11
आत्मा पुत्रः सखी भार्या कृच्छ्रं तु दुहिता किल ।
स कृच्छ्रान्मोचयात्मानं मां च धर्मे नियोजया ॥ १.१७३.११ ॥
ആത്മാവ്, മകൻ, സുഹൃത്ത്, ഭാര്യ—ഇവർ പ്രിയരാണ്; എന്നാൽ മകൾ സത്യമായും ദുഃഖമാണ്. അവൻ തന്നെ ദുഃഖത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിച്ച്, എന്നെയും ധർമ്മത്തിൽ നിയോഗിക്കട്ടെ.
1.173.12
अनाथा कृपणा बाला यत्र क्वचन गामिनी ।
भविष्यामि त्वया तात विहीना कृपणा सदा ॥ १.१७३.१२ ॥
അച്ഛാ! നിന്നില്ലാതെ ഞാൻ രക്ഷയില്ലാത്ത, ദീനയായ, ബാലികയായി എവിടെയെല്ലാമോ അലയും; എന്നും ദീനയായിരിക്കും.
1.173.13
अथवाहं करिष्यामि कुलस्यास्य विमोचनम् ।
फलसंस्था भविष्यामि कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ १.१७३.१३ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഈ കുലത്തെ മോചിപ്പിക്കും; അതിദുഷ്കരമായ കർമ്മം ചെയ്ത് ഫലം നേടും.
1.173.14
अथवा यास्यसे तत्र त्यक्त्वा मां द्विजसत्तम ।
पीडिताऽहं भविष्यामि तदवेक्षस्व मामपि ॥ १.१७३.१४ ॥
അല്ലെങ്കിൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് അവിടേക്ക് പോയാൽ ഞാൻ ദുഃഖിതയാകും; ആകയാൽ എന്നെയും പരിഗണിക്കേണമേ.
1.173.15
तदस्मदर्थं धर्मार्थं प्रसवार्थं च सत्तम ।
आत्मानं परिरक्षस्व त्यक्तव्यां मां च संत्यज ॥ १.१७३.१५ ॥
അതിനാൽ, സത്തമാ, ഞങ്ങൾക്കായും ധർമ്മത്തിനായും സന്തതിക്കായും നിന്നെത്തന്നെ രക്ഷിക്കുക; ത്യജിക്കപ്പെടേണ്ട എന്നെ ത്യജിച്ചാലും.
1.173.16
अवश्यकरणीये च मा त्वां कालोत्यगादयम् ।
किं त्वतः परमं दुःखं यद्वयं स्वर्गते त्वयि ॥ १.१७३.१६ ॥
അവശ്യം ചെയ്യേണ്ടതിൽ ഈ കാലം നിന്നെ കടന്നുപോകാതിരിക്കട്ടെ. നീ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോയി ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ശേഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ ദുഃഖം എന്താണുള്ളത്?
1.173.17
याचमानाः परादन्नं परिधावेमहि श्ववत् ।
त्वयि त्वरोगे निर्मुक्ते क्लेशादस्मात्सबान्धवे।
अमृतेव सती लोके भविष्यामि सुखान्विता ॥ १.१७३.१७ ॥
മറ്റുള്ളവരോട് ഭക്ഷണം യാചിച്ച് ഞങ്ങൾ നായ്ക്കളെപ്പോലെ അലയും. നീ ഈ ക്ലേശത്തിൽ നിന്ന്, ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം, രോഗമില്ലാതെ മോചിതനായാൽ, ഞാൻ ലോകത്തിൽ അമൃതംപോലെ സുഖിതയാകും.
1.173.18
इतः प्रदाने देवाश्च पितरश्चेति नः श्रुतम् ।
त्वया दत्तेन तोयेन भविष्यति हिताय वै ॥ १.१७३.१८ ॥
ഇവിടെനിന്ന് ദാനം നൽകുമ്പോൾ ദേവന്മാരും പിതൃക്കളും തൃപ്തരാകുമെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; നീ നൽകുന്ന ജലത്താൽ അത് ഞങ്ങൾക്ക് ഹിതമായി ഭവിക്കും.
1.173.19
इत्येतदुभयं तात निशाम्य तव यद्धितम् ।
तद्व्यवस्य तथाम्बाया हितं स्वस्य सुतस्य च ॥ १.१७३.१९ ॥
പ്രിയ മകനേ, ഈ രണ്ടും കേട്ട് നിനക്ക് ഏതാണ് ഹിതമെന്ന് നിശ്ചയിക്കുക; അമ്മയ്ക്കും നിന്റെ മകനും ഹിതമായതും അതുതന്നെ.
1.173.20
मातापित्रोश्च पुत्रास्तु भवितारो गुणान्विताः ।
न तु पुत्रस्य पितरो पुनर्जातु भविष्यतः ॥ १.१७३.२० ॥
മാതാപിതാക്കൾക്ക് പുത്രന്മാർ ഗുണവാന്മാരായിരിക്കും; എന്നാൽ പുത്രന് ആ മാതാപിതാക്കൾ വീണ്ടും ഒരിക്കലും ആകില്ല.
1.173.21
एवं बहुविधं तस्या निशम्य परिदेवितम् ।
पिता माता च सा चैव कन्या प्ररुरुदुस्त्रयः ॥ १.१७३.२१ ॥
അവളുടെ ഇങ്ങനെ പലവിധത്തിലുള്ള വിലാപം കേട്ട് അച്ഛനും അമ്മയും ആ കന്യകയും — മൂവരും ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.
1.173.22
ततः प्ररुदितान्सर्वान्निशम्याथ सुतस्तदा ।
उत्फुल्लनयनो बालः कलमव्यक्तमब्रवीत् ॥ १.१७३.२२ ॥
എല്ലാവരും ഉറക്കെ കരയുന്നത് കണ്ട്, അപ്പോൾ വിടർന്ന കണ്ണുകളുള്ള ആ ബാലൻ മധുരവും എന്നാൽ അവ്യക്തവുമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
1.173.23
मा पिता रुद मा मातर्मा स्वसस्त्विति चाब्रवीत् ।
प्रहसन्निव सर्वांस्तानेकैकमनुसर्पति ॥ १.१७३.२३ ॥
"അച്ഛാ, കരയരുത്; അമ്മേ, കരയരുത്; സഹോദരീ, കരയരുത്" എന്നു പറഞ്ഞ്, ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ അവരോരോരുത്തരുടെയും അടുത്തേക്ക് ഇഴഞ്ഞുചെന്നു.
1.173.24
ततः स तृणमादाय प्रहृष्टः पुनरब्रवीत् ।
अनेनाहं हनिष्यामि राक्षसं पुरुषादकम् ॥ १.१७३.२४ ॥
അപ്പോൾ അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ഒരു പുല്ലുകഷണം എടുത്ത് വീണ്ടും പറഞ്ഞു — "ഇതുകൊണ്ട് ഞാൻ ആ നരഭോജിയായ രാക്ഷസനെ കൊല്ലും."
1.173.25
तथापि तेषां दुःखेन परीतानां निशम्य तत् ।
बालस्य वाक्यमव्यक्तं हर्षः समभवन्महान् ॥ १.१७३.२५ ॥
എങ്കിലും ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്ന അവർ ആ കുട്ടിയുടെ അവ്യക്തമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് വലിയ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
1.173.26
अयं काल इति ज्ञात्वा कुन्ती समुपसृत्य तान् ।
गतासूनमृतेनेव जीवयन्तीदमब्रवीत् ॥ १.१७३.२६ ॥
ഇതാണ് സമയം എന്നറിഞ്ഞ് കുന്തി അവരുടെ അടുത്തെത്തി, മരിച്ചവരെ അമൃതുകൊണ്ട് ജീവിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.