مهابهاراتا · أدهيايا 1.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.175.1
न विषादस्त्वया कार्यो भयादस्मात्कथंचन ।
उपायः परिदृष्टोऽत्र तस्मान्मोक्षाय रक्षसः ॥ १.१७५.१ ॥
لا تيأس بأي حال بسبب هذا الخوف؛ فقد رُئي هنا وسيلة، فاسعَ إذن إلى الخلاص من ذلك الراكشاسا.
1.175.2
नैव स्वयं सपुत्रस्य गमनं तत्र रोचये ।
एकस्तव सुतो बालः कन्या चैका तपस्विनी।
न चैतयोस्तथा पत्न्या गमनं तव रोचये ॥ १.१७५.२ ॥
لا أرى أن أذهب إلى هناك بنفسي مع ابن. فلك ابن صغير واحد وابنة متعبدة واحدة، ولا أرى أن يذهب هذان الاثنان إلى هناك مع زوجتك.
1.175.3
मम पञ्च सुता ब्रह्मंस्तेषामेको गमिष्यति ।
त्वदर्थं बलिमादाय तस्य पापस्य रक्षसः ॥ १.१७५.३ ॥
أيها البراهمي، لي خمسة أبناء؛ وسيذهب واحد منهم، حاملاً قربانًا من أجلك إلى ذلك الراكشاسا الشرير.
1.175.4
नाहमेतत्करिष्यामि जीवितार्थी कथंचन ।
ब्राह्मणस्यातिथेश्चैव स्वार्थे प्राणान्वियोजयन् ॥ १.१७५.४ ॥
لن أفعل هذا بأي حال، متمسكًا بالحياة؛ فلن أضحي بالأرواح لمصلحتي الخاصة، في حق براهمي وضيف.
1.175.5
न त्वेतदकुलीनासु नाधर्मिष्ठासु विद्यते ।
यद्ब्राह्ममार्थं विसृजेदात्मानमपि चात्मजम् ॥ १.१७५.५ ॥
لكن مثل هذه التضحية لا توجد عند النساء الدنيئات الأصل وغير المتدينات، اللواتي يتخلّين عن أنفسهن وعن ابنهن حتى من أجل براهمي.
1.175.6
आत्मनस्तु वधः श्रेयो बोद्धव्यमिति रोचते ।
ब्रहम्वध्याऽऽत्मवध्या वा श्रेयानात्मवधो मम ॥ १.१७५.६ ॥
ينبغي أن يُفهم أن موت المرء نفسه أفضل، وهذا يرضيني. بين قتل براهمي وقتل النفس، فقتل النفس أفضل لي.
1.175.7
ब्रह्मवध्या परं पापं निष्कृतिर्नात्र विद्यते ।
अबुद्धिपूर्वं कृत्वापि प्रत्यवायो हि विद्यते ॥ १.१७५.७ ॥
قتل البراهمي أعظم الذنوب، ولا كفّارة له هنا. وحتى إن وقع دون قصد، فإن الإثم لازم.
1.175.8
न त्वहं वधमाकाङ्क्षे स्वयमेवात्मनः शुभे ।
परैः कृते वधे पापं न किंचिन्मयि विद्यते ॥ १.१७५.८ ॥
لكنّي، أيتها المباركة، لا أشتهي بنفسي قتل نفسي. وفي قتلٍ يقع من غيري، لا يلحقني أي إثم.
1.175.9
अभिसंधौ कृते तस्मिन्ब्राह्मणस्य वधे मया ।
निष्कृतिं न प्रपश्यामि नृशंसं क्षुद्रमेव च ॥ १.१७५.९ ॥
إن كنت قد قتلت البراهمي عن قصد، فلا أرى له كفّارة. إنه فعل قاسٍ وخسيس.
1.175.10
आगतस्य गृहं त्यागस्तथैव शरणार्थिनः ।
याचमानस्य च वधो नृशंसो गर्हितो बुधैः ॥ १.१७५.१० ॥
ترك من جاء إلى البيت، وكذلك ترك طالب الحماية، وقتل المتضرّع — هذه أفعال قاسية يذمّها الحكماء.
1.175.11
कुर्यान्न निन्दितं कर्म न नृशंसं कथंचन ।
इति पूर्वे महात्मान आपद्धर्मविदो विदुः ॥ १.१७५.११ ॥
لا ينبغي أن يُفعل فعل مذموم أو قاسٍ بأي حال — هكذا علم العظماء الأوائل العارفون بدهرم الشدّة.
1.175.12
श्रेयांस्तु सहदारस्य विनाशोऽद्य मम स्वयम् ।
ब्राह्मणस्य वधं नाहमनुमंस्ये कदाचन ॥ १.१७५.१२ ॥
إنّ هلاكي أنا وزوجتي اليوم أفضل لي؛ فلن أرضى أبدًا بقتل البراهمي.
1.175.13
ममाप्येषा मतिर्ब्रह्मन्विप्रा रक्ष्या इति स्थिरा ।
न चाप्यनिष्टः पुत्रो मे यदि पुत्रशतं भवेत् ॥ १.१७५.१३ ॥
أيها البراهمي، عزمي أيضًا راسخ: يجب حماية البراهمة. ولو كان لي مئة ابن، فلن يكون أحدهم غير محبوب عندي.
1.175.14
न चासौ राक्षसः शक्तो मम पुत्रविनाशने ।
वीर्यमन्मन्त्रसिद्धश्च तेजस्वी च सुतो मम ॥ १.१७५.१४ ॥
ذلك الراكشاسا لا يقدر على إهلاك أبنائي. ابني شجاع، متمكن من التعاويذ، ومتألق.
1.175.15
राक्षसाय च तत्सर्वं प्रापयिष्यति भोजनम् ।
मोक्षयिष्यति चात्मानमिति मे निश्चिता मतिः ॥ १.१७५.१५ ॥
سيأتي بكل ذلك الطعام إلى الراكشاسا، وسينقذ نفسه أيضًا — هذا اعتقادي الراسخ.
1.175.16
समागताश्च वीरेण दृष्टपूर्वाश्च राक्षसाः ।
बलवन्तो महाकाया निहताश्चाप्यनेकशः ॥ १.१७५.१६ ॥
لقد قابل البطل راكشاسات قويين ضخام الأجسام شوهدوا من قبل، وقُتلوا مرارًا.
1.175.17
न त्विदं केषुचिद्ब्रह्मान्व्याहर्तव्यं कथंचन ।
विद्यार्थिनो हि मे पुत्रान्विप्रकुर्युः कुतूहलात् ॥ १.१७५.१७ ॥
لكن أيها البراهمي، لا يجوز أن يُقال هذا لأحد بأي حال؛ فقد يؤذي أبنائي، الراغبون في العلم، البراهمي بدافع الفضول.
1.175.18
गुरुणा चाननुज्ञातो ग्राहयेद्यः सुतो मम ।
न स कुर्यात्तथा कार्यं विद्ययेति सतां मतम् ॥ १.१७५.१८ ॥
أي ابن من أبنائي يعلّم غيره العلم دون إذن معلمه، فليمتنع عن ذلك؛ هذا رأي الأخيار.
1.175.19
एवमुक्तस्तु पृथया स विप्रो भार्यया सह ।
हृष्टः संपूजयामास तद्वाक्यममृतोपमम् ॥ १.१७५.१९ ॥
فلما قالت بريثا ذلك، فرح ذلك البراهمي مع زوجته، وأكرم كلامها الذي كان كالرحيق.
1.175.20
ततः कुन्ती च विप्रश्च सहितावनिलात्मजम् ।
तमब्रूतां कुरुष्वेति स तथेत्यब्रवीच्च तौ ॥ १.१७५.२० ॥
ثم قالت كونتي والبراهمي معًا لابن الريح: «افعل ذلك»، فأجابهما قائلاً: «فليكن كذلك».