Mahābhārata · Adhyāya 1.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.175.1
न विषादस्त्वया कार्यो भयादस्मात्कथंचन ।
उपायः परिदृष्टोऽत्र तस्मान्मोक्षाय रक्षसः ॥ १.१७५.१ ॥
Verzweifle deswegen keinesfalls aus Furcht; ein Mittel wurde hier erkannt, also strebe nach der Befreiung von jenem Rākṣasa.
1.175.2
नैव स्वयं सपुत्रस्य गमनं तत्र रोचये ।
एकस्तव सुतो बालः कन्या चैका तपस्विनी।
न चैतयोस्तथा पत्न्या गमनं तव रोचये ॥ १.१७५.२ ॥
Ich billige es nicht, dass ich selbst mit einem Sohn dorthin gehe. Du hast einen einzigen kleinen Sohn und eine einzige fromme Tochter; auch dass diese beiden mit deiner Frau dorthin gehen, billige ich nicht.
1.175.3
मम पञ्च सुता ब्रह्मंस्तेषामेको गमिष्यति ।
त्वदर्थं बलिमादाय तस्य पापस्य रक्षसः ॥ १.१७५.३ ॥
O Brāhmaṇa, ich habe fünf Söhne; einer von ihnen wird gehen und um deinetwillen ein Opfer zu jenem bösen Rākṣasa bringen.
1.175.4
नाहमेतत्करिष्यामि जीवितार्थी कथंचन ।
ब्राह्मणस्यातिथेश्चैव स्वार्थे प्राणान्वियोजयन् ॥ १.१७५.४ ॥
Ich werde dies keinesfalls tun, aus Verlangen nach dem Leben; ich werde nicht Leben für mein eigenes Wohl opfern, zugunsten eines Brāhmaṇa und eines Gastes.
1.175.5
न त्वेतदकुलीनासु नाधर्मिष्ठासु विद्यते ।
यद्ब्राह्ममार्थं विसृजेदात्मानमपि चात्मजम् ॥ १.१७५.५ ॥
Ein solches Opfer findet sich aber nicht bei Frauen niederer Herkunft und ohne Rechtschaffenheit, die für einen Brāhmaṇa sogar sich selbst und den eigenen Sohn hingeben würden.
1.175.6
आत्मनस्तु वधः श्रेयो बोद्धव्यमिति रोचते ।
ब्रहम्वध्याऽऽत्मवध्या वा श्रेयानात्मवधो मम ॥ १.१७५.६ ॥
Man sollte wissen, dass der eigene Tod besser ist, und das gefällt mir. Zwischen der Tötung eines Brāhmaṇa und der Selbsttötung ist für mich die Selbsttötung das Bessere.
1.175.7
ब्रह्मवध्या परं पापं निष्कृतिर्नात्र विद्यते ।
अबुद्धिपूर्वं कृत्वापि प्रत्यवायो हि विद्यते ॥ १.१७५.७ ॥
Die Tötung eines Brahmanen ist die größte Sünde, und dafür gibt es hier keine Sühne. Auch wenn sie unabsichtlich begangen wird, entsteht doch Schuld.
1.175.8
न त्वहं वधमाकाङ्क्षे स्वयमेवात्मनः शुभे ।
परैः कृते वधे पापं न किंचिन्मयि विद्यते ॥ १.१७५.८ ॥
Doch, o Glückliche, ich selbst begehre nicht meinen eigenen Tod. Bei einer Tötung durch andere trifft mich keinerlei Sünde.
1.175.9
अभिसंधौ कृते तस्मिन्ब्राह्मणस्य वधे मया ।
निष्कृतिं न प्रपश्यामि नृशंसं क्षुद्रमेव च ॥ १.१७५.९ ॥
Wenn ich mit Absicht jene Tötung eines Brahmanen begangen habe, sehe ich dafür keine Sühne. Es ist eine grausame und niedrige Tat.
1.175.10
आगतस्य गृहं त्यागस्तथैव शरणार्थिनः ।
याचमानस्य च वधो नृशंसो गर्हितो बुधैः ॥ १.१७५.१० ॥
Den verlassen, der ins Haus gekommen ist, ebenso den verlassen, der Zuflucht sucht, und den töten, der bittet: Das sind grausame Taten, von den Weisen getadelt.
1.175.11
कुर्यान्न निन्दितं कर्म न नृशंसं कथंचन ।
इति पूर्वे महात्मान आपद्धर्मविदो विदुः ॥ १.१७५.११ ॥
Man soll niemals eine tadelnswerte oder grausame Tat begehen, auf keine Weise—so haben es die großen Seelen der Vorzeit erkannt, die das Dharma der Not kannten.
1.175.12
श्रेयांस्तु सहदारस्य विनाशोऽद्य मम स्वयम् ।
ब्राह्मणस्य वधं नाहमनुमंस्ये कदाचन ॥ १.१७५.१२ ॥
Für mich ist heute meine eigene Vernichtung zusammen mit meiner Frau besser; ich werde niemals der Tötung eines Brahmanen zustimmen.
1.175.13
ममाप्येषा मतिर्ब्रह्मन्विप्रा रक्ष्या इति स्थिरा ।
न चाप्यनिष्टः पुत्रो मे यदि पुत्रशतं भवेत् ॥ १.१७५.१३ ॥
O Brahmane, auch mein Entschluss steht fest: Die Brahmanen müssen beschützt werden. Selbst wenn ich hundert Söhne hätte, wäre mir keiner unlieb.
1.175.14
न चासौ राक्षसः शक्तो मम पुत्रविनाशने ।
वीर्यमन्मन्त्रसिद्धश्च तेजस्वी च सुतो मम ॥ १.१७५.१४ ॥
Jener Rākṣasa vermag meine Söhne nicht zu vernichten. Mein Sohn ist tapfer, in Mantras vollendet und strahlend.
1.175.15
राक्षसाय च तत्सर्वं प्रापयिष्यति भोजनम् ।
मोक्षयिष्यति चात्मानमिति मे निश्चिता मतिः ॥ १.१७५.१५ ॥
Er wird dem Rākṣasa all diese Speise bringen und sich selbst befreien — das ist meine feste Überzeugung.
1.175.16
समागताश्च वीरेण दृष्टपूर्वाश्च राक्षसाः ।
बलवन्तो महाकाया निहताश्चाप्यनेकशः ॥ १.१७५.१६ ॥
Rākṣasas, die dem Helden begegnet, zuvor gesehen, stark und riesengroß sind, sind viele Male erschlagen worden.
1.175.17
न त्विदं केषुचिद्ब्रह्मान्व्याहर्तव्यं कथंचन ।
विद्यार्थिनो हि मे पुत्रान्विप्रकुर्युः कुतूहलात् ॥ १.१७५.१७ ॥
Doch, o Brahmane, dies darf keinem auf irgendeine Weise gesagt werden; denn meine Söhne, die nach Wissen streben, könnten dem Brahmanen aus Neugier schaden.
1.175.18
गुरुणा चाननुज्ञातो ग्राहयेद्यः सुतो मम ।
न स कुर्यात्तथा कार्यं विद्ययेति सतां मतम् ॥ १.१७५.१८ ॥
Welcher meiner Söhne ohne Erlaubnis seines Lehrers einen anderen im Wissen unterweist, der soll es nicht tun — so ist die Meinung der Guten.
1.175.19
एवमुक्तस्तु पृथया स विप्रो भार्यया सह ।
हृष्टः संपूजयामास तद्वाक्यममृतोपमम् ॥ १.१७५.१९ ॥
So angesprochen von Pṛthā, ehrte jener Brahmane, zusammen mit seiner Gattin hocherfreut, ihre Worte, die dem Nektar gleichen.
1.175.20
ततः कुन्ती च विप्रश्च सहितावनिलात्मजम् ।
तमब्रूतां कुरुष्वेति स तथेत्यब्रवीच्च तौ ॥ १.१७५.२० ॥
Da sagten Kuntī und der Brahmane gemeinsam zum Sohn des Windes: „Tu dies!“; und er antwortete ihnen beiden: „So sei es.“