மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.175
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.175.1
न विषादस्त्वया कार्यो भयादस्मात्कथंचन ।
उपायः परिदृष्टोऽत्र तस्मान्मोक्षाय रक्षसः ॥ १.१७५.१ ॥
இந்த அச்சத்தால் நீ எந்த வகையிலும் துயரடையக் கூடாது. இதற்கு ஒரு வழி காணப்பட்டுள்ளது; ஆகவே அந்த ராட்சசனிடமிருந்து விடுபட அதைச் செய்.
1.175.2
नैव स्वयं सपुत्रस्य गमनं तत्र रोचये ।
एकस्तव सुतो बालः कन्या चैका तपस्विनी।
न चैतयोस्तथा पत्न्या गमनं तव रोचये ॥ १.१७५.२ ॥
நான் என் மகனுடன் சேர்ந்து அங்கு செல்வதை விரும்பவில்லை. உனக்கு ஒரே ஒரு சிறு மகன், ஒரே ஒரு தவமுள்ள மகள் இருக்கிறார்கள். உன் மனைவியுடன் இவர்கள் இருவரும் அங்கு செல்வதையும் நான் விரும்பவில்லை.
1.175.3
मम पञ्च सुता ब्रह्मंस्तेषामेको गमिष्यति ।
त्वदर्थं बलिमादाय तस्य पापस्य रक्षसः ॥ १.१७५.३ ॥
பிராமணரே, எனக்கு ஐந்து மகன்கள். அவர்களில் ஒருவன் உனக்காக, அந்தப் பாவியான ராட்சசனுக்குப் பலியைக் கொண்டு செல்வான்.
1.175.4
नाहमेतत्करिष्यामि जीवितार्थी कथंचन ।
ब्राह्मणस्यातिथेश्चैव स्वार्थे प्राणान्वियोजयन् ॥ १.१७५.४ ॥
வாழ்வை விரும்பி நான் எந்த வகையிலும் இதைச் செய்யமாட்டேன். பிராமணருக்கும் விருந்தினருக்கும் பொருட்டு, தன் சுயநலத்திற்காக உயிரை இழப்பவனாக நான் இதைச் செய்யமாட்டேன்.
1.175.5
न त्वेतदकुलीनासु नाधर्मिष्ठासु विद्यते ।
यद्ब्राह्ममार्थं विसृजेदात्मानमपि चात्मजम् ॥ १.१७५.५ ॥
ஆனால் இத்தகைய தியாகம் குலமற்ற, அதர்மமான பெண்களிடம் காணப்படுவதில்லை; பிராமணருக்காகத் தன்னையும் தன் மகனையும் கூட அவர்கள் விட்டுக்கொடுப்பதில்லை.
1.175.6
आत्मनस्तु वधः श्रेयो बोद्धव्यमिति रोचते ।
ब्रहम्वध्याऽऽत्मवध्या वा श्रेयानात्मवधो मम ॥ १.१७५.६ ॥
தன்னை அழித்துக்கொள்வதே நலமானது என்று அறிய வேண்டும்; அதுவே எனக்கு விருப்பமானது. பிராமணனைக் கொல்வதும் தன்னைக் கொல்வதும் என்றால், எனக்கு தன்னைக் கொல்வதே சிறந்தது.
1.175.7
ब्रह्मवध्या परं पापं निष्कृतिर्नात्र विद्यते ।
अबुद्धिपूर्वं कृत्वापि प्रत्यवायो हि विद्यते ॥ १.१७५.७ ॥
பிராமணக் கொலை மிகப்பெரிய பாவம்; இதற்கு இங்கே பரிகாரம் இல்லை. அறியாமல் செய்தாலும் குற்றம் உண்டாகிறது.
1.175.8
न त्वहं वधमाकाङ्क्षे स्वयमेवात्मनः शुभे ।
परैः कृते वधे पापं न किंचिन्मयि विद्यते ॥ १.१७५.८ ॥
ஆனால் ஓ சுபையே, நானே என் கொலையை விரும்பவில்லை. பிறரால் செய்யப்படும் கொலையில் எனக்கு எந்தப் பாவமும் இல்லை.
1.175.9
अभिसंधौ कृते तस्मिन्ब्राह्मणस्य वधे मया ।
निष्कृतिं न प्रपश्यामि नृशंसं क्षुद्रमेव च ॥ १.१७५.९ ॥
நான் பிராமணனைக் கொல்லும் நோக்கத்தைச் செய்துவிட்டால், அதற்கு எந்தப் பரிகாரமும் நான் காணவில்லை. அது கொடியதும் இழிவானதுமான செயல்.
1.175.10
आगतस्य गृहं त्यागस्तथैव शरणार्थिनः ।
याचमानस्य च वधो नृशंसो गर्हितो बुधैः ॥ १.१७५.१० ॥
வீட்டுக்கு வந்தவரைக் கைவிடுவதும், அதுபோல அடைக்கலம் கேட்பவரைக் கைவிடுவதும், இரந்து கேட்பவரைக் கொல்வதும் கொடிய செயல்கள்; அறிஞர்கள் இவற்றை இகழ்கின்றனர்.
1.175.11
कुर्यान्न निन्दितं कर्म न नृशंसं कथंचन ।
इति पूर्वे महात्मान आपद्धर्मविदो विदुः ॥ १.१७५.११ ॥
இழிவானதையும் கொடியதையும் எந்த வகையிலும் செய்யக்கூடாது—என்று ஆபத்தின் தர்மத்தை அறிந்த முந்தைய மகாத்மாக்கள் அறிந்தனர்.
1.175.12
श्रेयांस्तु सहदारस्य विनाशोऽद्य मम स्वयम् ।
ब्राह्मणस्य वधं नाहमनुमंस्ये कदाचन ॥ १.१७५.१२ ॥
எனக்கு இன்று மனைவியுடன் என் சொந்த அழிவே மேலானது; பிராமணனைக் கொல்வதை நான் ஒருபோதும் அங்கீகரிக்க மாட்டேன்.
1.175.13
ममाप्येषा मतिर्ब्रह्मन्विप्रा रक्ष्या इति स्थिरा ।
न चाप्यनिष्टः पुत्रो मे यदि पुत्रशतं भवेत् ॥ १.१७५.१३ ॥
பிராமணரே, பிராமணர்களைக் காக்க வேண்டும் என்பதே என் உறுதியான எண்ணம். என் நூறு மகன்களில் ஒருவனும் எனக்கு அன்பில்லாதவனாக இருக்க மாட்டான்.
1.175.14
न चासौ राक्षसः शक्तो मम पुत्रविनाशने ।
वीर्यमन्मन्त्रसिद्धश्च तेजस्वी च सुतो मम ॥ १.१७५.१४ ॥
அந்த ராட்சசன் என் மகன்களை அழிக்க வல்லவன் அல்ல. என் மகன் வீரமும், மந்திர சித்தியும், ஒளியும் கொண்டவன்.
1.175.15
राक्षसाय च तत्सर्वं प्रापयिष्यति भोजनम् ।
मोक्षयिष्यति चात्मानमिति मे निश्चिता मतिः ॥ १.१७५.१५ ॥
அவன் அந்த உணவு முழுவதையும் ராட்சசனிடம் கொண்டு சேர்ப்பான், தன்னையும் விடுவித்துக் கொள்வான் — இதுவே என் உறுதியான எண்ணம்.
1.175.16
समागताश्च वीरेण दृष्टपूर्वाश्च राक्षसाः ।
बलवन्तो महाकाया निहताश्चाप्यनेकशः ॥ १.१७५.१६ ॥
வீரனால் சந்திக்கப்பட்ட, முன்பு கண்ட, பலமும் பெரும் உடலும் கொண்ட ராட்சசர்கள் பலமுறை எதிர்கொள்ளப்பட்டு கொல்லப்பட்டனர்.
1.175.17
न त्विदं केषुचिद्ब्रह्मान्व्याहर्तव्यं कथंचन ।
विद्यार्थिनो हि मे पुत्रान्विप्रकुर्युः कुतूहलात् ॥ १.१७५.१७ ॥
ஆனால் பிராமணரே, இதை எவரிடமும் எந்த வகையிலும் சொல்லக்கூடாது; ஏனெனில் கல்வி நாடும் என் மகன்கள் ஆர்வத்தால் பிராமணருக்கு தீங்கு செய்யக்கூடும்.
1.175.18
गुरुणा चाननुज्ञातो ग्राहयेद्यः सुतो मम ।
न स कुर्यात्तथा कार्यं विद्ययेति सतां मतम् ॥ १.१७५.१८ ॥
என் மகன்களில் எவன் குருவின் அனுமதியின்றி வித்தையைக் கற்பிக்கிறானோ, அவன் அப்படிச் செய்யக்கூடாது — இதுவே சான்றோரின் கருத்து.
1.175.19
एवमुक्तस्तु पृथया स विप्रो भार्यया सह ।
हृष्टः संपूजयामास तद्वाक्यममृतोपमम् ॥ १.१७५.१९ ॥
பிருதையால் இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், அந்த அந்தணர் தம் மனைவியுடன் மகிழ்ச்சியடைந்து அவளுடைய அமிர்தம் போன்ற சொற்களை மதித்துப் போற்றினார்.
1.175.20
ततः कुन्ती च विप्रश्च सहितावनिलात्मजम् ।
तमब्रूतां कुरुष्वेति स तथेत्यब्रवीच्च तौ ॥ १.१७५.२० ॥
பின்னர் குந்தியும் அந்தணரும் இணைந்து வாயுவின் மகனிடம், ‘அப்படிச் செய்' என்றனர்; அவனும் ‘சரி' என்று அவ்விருவரிடமும் சொன்னான்.