ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.177.1
उपपन्नमिदं मातस्त्वया यद्बुद्धिपूर्वकम् ।
आर्तस्य ब्राह्मणस्यैतदनुक्रोशादिदं कृतम् ॥ १.१७७.१ ॥
ಅಮ್ಮಾ, ನೀನು ಯೋಚಿಸಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಸರಿಯಾಗಿದೆ. ದುಃಖಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದಲೇ ನೀನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.
1.177.2
ध्रुवमेष्यति भीमोऽयं निहत्य पुरुषादकम् ।
सर्वथा ब्राह्मणस्यार्थे यदनुक्रोशवत्यसि ॥ १.१७७.२ ॥
ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಈ ಭೀಮ ಆ ನರಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೊಂದು ಬರುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರುಣಾಮಯಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
1.177.3
यथा त्विदं न विन्देयुर्नरा नगरवासिनः ।
तथाऽयं ब्राह्मणो वाच्यः परिग्राह्यश्च यत्नतः ॥ १.१७७.३ ॥
ನಗರವಾಸಿಗಳು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯದಂತೆ, ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡಬೇಕು.
1.177.4
युधिष्ठिरेण संमन्त्र्य ब्राह्मणार्थमरिन्दम ।
कुन्ती प्रविश्य तान्सर्वान्मन्त्रयामास भारत ॥ १.१७७.४ ॥
ಶತ್ರುದಮನ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ, ಕುಂತಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿದಳು, ಭಾರತ.
1.177.5
अथ रात्र्यां व्यतीतायां भीमसेनो महाबलः ।
ब्राह्मणं समुपागम्य वचश्चेदमुवाच ह ॥ १.१७७.५ ॥
ಆಗ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮಸೇನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.177.6
आपदस्त्वां विमोक्ष्येऽहं सपुत्रं ब्राह्मण प्रियम् ।
मा भैषी राक्षसात्तस्मान्मां ददातु बलिं भवान् ॥ १.१७७.६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಗನನ್ನು ಈ ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ನಾನು ಬಿಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ಹೆದರಬೇಡ; ಅವನಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಡು.
1.177.7
इद मामशितं कर्तुं प्रयतस्व सकृद्गृहे ।
आथात्मानं प्रादास्यामि तस्मै घोराय रक्षसे ॥ १.१७७.७ ॥
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು. ಆಗ ನಾನು ನನ್ನನ್ನೇ ಆ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ಕೊಡುವೆನು.
1.177.8
त्वरध्वं किं विलम्बध्वे मा चिरं कुरुतानघाः ।
व्यवस्येयं मनः प्राणैर्युष्मान्रक्षितुमद्य वै ॥ १.१७७.८ ॥
ಬೇಗ ಮಾಡಿ, ಏಕೆ ತಡಮಾಡುತ್ತೀರಿ? ಓ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳೇ, ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಮಾಡಬೇಡಿ. ಇಂದು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣದಿಂದಾದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನಾನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದೇನೆ.
1.177.9
एवमुक्तः स भीमेन ब्राह्मणो भरतर्षभ ।
सुहृदां तत्समाख्याय ददावन्नं सुसंस्कृतम् ॥ १.१७७.९ ॥
ಭೀಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
1.177.10
पिशितोदनमाजह्रुरथास्मै पुरवासिनः ।
सघृतं सोपदंशं च सूपैर्नानाविधैः सह ॥ १.१७७.१० ॥
ನಂತರ ನಗರವಾಸಿಗಳು ಅವನಿಗಾಗಿ ಮಾಂಸದ ಅನ್ನ, ತುಪ್ಪ, ಉಪದಂಶ ಮತ್ತು ಹಲವು ವಿಧದ ಸಾರುಗಳೊಂದಿಗೆ ತಂದರು.
1.177.11
तदाऽशित्वा भीमसेनो मांसानि विविधानि च ।
मोदकानि च मुख्यानि चित्रोदनचयान्बहून् ॥ १.१७७.११ ॥
ಆಗ ಭೀಮಸೇನನು ಹಲವು ವಿಧದ ಮಾಂಸ, ಉತ್ತಮ ಮೋದಕ ಮತ್ತು ಬಗೆಬಗೆಯ ಚಿತ್ರಾನ್ನದ ರಾಶಿಗಳನ್ನು ತಿಂದನು.
1.177.12
ततोऽपिबद्दधिघटान्सुबहून्द्रोणसंमितान् ।
तस्य भुक्तवतः पौरा यथावत्समुपार्जितान् ॥ १.१७७.१२ ॥
ನಂತರ ಅವನು ದ್ರೋಣದಷ್ಟು ಅಳತೆಯ ಬಹಳ ಮೊಸರಿನ ಮಡಕೆಗಳನ್ನು ಕುಡಿದನು. ಅವನು ಉಂಡ ನಂತರ ನಗರವಾಸಿಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದನ್ನು (ತಂದರು).
1.177.13
उपजह्रुर्भृतं भागं समृद्धमनसस्तदा ।
ततो रात्र्यां व्यतीतायां सव्यञ्जनदधिप्लुतम् ॥ १.१७७.१३ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಜನರು ಅವನ ಪಾಲನ್ನು ತಂದರು. ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಾಗ, ಪದಾರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಮೊಸರಿನಿಂದ ತೋಯ್ದ ಆಹಾರ ತರಲಾಯಿತು.
1.177.14
समारुह्यान्नसंपूर्णं शकटं स वृकोदरः ।
प्रययौ तूर्यनिर्घोषैः पौरैश्च परिवारितः ॥ १.१७७.१४ ॥
ಅನ್ನದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಾಡಿಯನ್ನು ಏರಿ ಆ ವೃಕೋದರನು ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ, ಪೌರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಹೊರಟನು.
1.177.15
आत्मानमेषोऽन्नभूतो राक्षसाय प्रदास्यति ।
तरुणोऽप्रतिरूपश्च दृढ औदरिको युवा ॥ १.१७७.१५ ॥
ಇವನು ಅನ್ನರೂಪ ತಾಳಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಆ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವನು ತರುಣ, ಅಸಾಮಾನ್ಯ, ದೃಢ, ಹೊಟ್ಟೆಬಾಕ.
1.177.16
वाग्भिरेवंप्रकाराभिः स्तूयमानो वृकोदरः ।
चुचोद स बलीवर्दौ युक्तौ सर्वाङ्गकालकौ ॥ १.१७७.१६ ॥
ಇಂಥ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟ ವೃಕೋದರನು, ಸರ್ವಾಂಗ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದ ಆ ಎರಡು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
1.177.17
वादित्राणां प्रवादेन ततस्तं पुरुषादकम् ।
अभ्यगच्छत्सुसंहृष्टः सर्वत्र मनुजैर्वृतः ॥ १.१७७.१७ ॥
ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ನರಭಕ್ಷಕನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು.
1.177.18
संप्राप्य स च तं देशमेकाकी समुपाययौ ।
पुरुषादभयाद्भीतस्तत्रैवासीज्जनव्रजः ॥ १.१७७.१८ ॥
ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು; ನರಭಕ್ಷಕನ ಭಯದಿಂದ ಹೆದರಿದ ಜನಸಮೂಹ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು.
1.177.19
स गत्वा दूरमध्वानं दक्षिणामभितो दिशम् ।
यतोपदिष्टमुद्देशे ददर्श विपुलं द्रुमम् ॥ १.१७७.१९ ॥
ಅವನು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಬಹಳ ದೂರ ನಡೆದು, ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಾಲ ಮರವನ್ನು ಕಂಡನು.
1.177.20
केशमज्जास्थिमेदोभिर्बाहूरुचरणैरपि ।
आर्द्रैः शुष्कैश्च संकीर्णमभितोऽथ वनस्पतिम् ॥ १.१७७.२० ॥
ಕೂದಲು, ಮಜ್ಜೆ, ಮೂಳೆ, ಕೊಬ್ಬು, ತೋಳು, ತೊಡೆ, ಪಾದಗಳು, ಹಸಿ ಮತ್ತು ಒಣಗಿದ ಅವಶೇಷಗಳಿಂದ ಆ ಮರ ಸುತ್ತಲೂ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.177.21
गृध्रकङ्कबलच्छन्नं गोमायुगणसेवितम् ।
उग्रगन्धमचक्षुष्यं श्मशानमिव दारुणम् ॥ १.१७७.२१ ॥
ಹದ್ದುಗಳು, ಕೊಕ್ಕರೆಗಳು, ಗಿಡುಗಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ನರಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿ, ಉಗ್ರ ವಾಸನೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಯಾತನೆ ನೀಡುವ, ಸ್ಮಶಾನದಂತೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು.
1.177.22
तं प्रविश्य महावृक्षं चिन्तयामास वीर्यवान् ।
यावन्न पश्यते रक्षो बकाभिख्यं बलोत्तरम् ॥ १.१७७.२२ ॥
ಆ ಮಹಾವೃಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಪರಾಕ್ರಮಿ, ಬಕ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಕ್ಷಸನು ಕಾಣಿಸುವ ವರೆಗೆ ಯೋಚಿಸಿದನು.
1.177.23
आचितं विविधैर्भोज्यैरन्नैरुच्चावचैरिदम् ।
शकटं सूपसंपूर्णं यावद्द्रक्ष्यति राक्षसः ॥ १.१७७.२३ ॥
ವಿವಿಧ ಭೋಜ್ಯಗಳು, ಬಗೆಬಗೆಯ ಅನ್ನಗಳು, ಸಾರು-ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ಬಂಡಿ, ರಾಕ್ಷಸನು ನೋಡುವವರೆಗೆ.
1.177.24
तावदेवेह भोक्ष्येऽहं दुर्लभं हि पुनर्भवेत् ।
विप्रकीर्येत सर्वं हि प्रयुद्धे मयि रक्षसा ॥ १.१७७.२४ ॥
ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇಂತಹ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತೆ ದುರ್ಲಭ. ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ರಾಕ್ಷಸ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವಾಗ ಇವೆಲ್ಲ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗುವುದು.
1.177.25
अभोज्यं हि शवस्पर्शे निगृहीते बके भवेत् ।
स त्वेवं भीमकर्मा तु भीमसेनोऽभिलक्ष्य च ॥ १.१७७.२५ ॥
ಶವದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಬಕನು ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಆಹಾರವು ಭೋಜ್ಯವಲ್ಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಭೀಕರ ಕರ್ಮಗಳ ಆ ಭೀಮಸೇನನು ಗಮನಿಸಿ (ಇದನ್ನು ತಿಳಿದನು).
1.177.26
उपविश्य विविक्तेऽन्नं भुङ्क्ते स्म परमं परः ।
तं ततः सर्वतोऽपश्यन्द्रुमानारुह्य नागराः ॥ १.१७७.२६ ॥
ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಆ ಪರಮ ಪುರುಷನು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ಪುರವಾಸಿಗಳು ಮರಗಳನ್ನು ಏರಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು.
1.177.27
नारक्षो बलिमश्नीयादेवं बहु च मानवाः ।
भुङ्क्ते ब्राह्मणरूपेण बकोऽयमिति चाब्रुवन् ॥ १.१७७.२७ ॥
ರಾಕ್ಷಸನು ಬಲಿಯನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು ಎಂದು ಜನರು ಹಲವರು ಹೇಳಿದರು. ಇವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂಪದಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಇವನು ಬಕ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.
1.177.28
स तं हसति तेजस्वी तदन्नमुपभुज्य च ।
आसाद्य तु वनं तस्य रक्षसः पाण्डवो बली।
आजुहाव ततो नाम्ना तदन्नमुपपादयन् ॥ १.१७७.२८ ॥
ಆ ತೇಜಸ್ವಿಯು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕನು. ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಭುಜಿಸಿ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಕಾಡಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಬಲಶಾಲಿ ಪಾಂಡವನು ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಕರೆದನು, ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ತರಿಸುತ್ತಾ.
1.177.29
ततः स राक्षसः क्रुद्धो भीमस्य वचनात्तदा ।
आजगाम सुसंक्रुद्धो यत्र भीमो व्यवस्थितः ॥ १.१७७.२९ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಭೀಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅತಿಯಾದ ಕೋಪದಿಂದ ಭೀಮನು ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
1.177.30
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम् ।
लोहिताक्षः करालश्च लोहितश्मश्रुमूर्धजः ॥ १.१७७.३० ॥
ದೊಡ್ಡ ದೇಹ, ಮಹಾ ವೇಗ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳುವವನಂತೆ, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನ, ಭಯಂಕರ, ಕೆಂಪು ಗಡ್ಡ ಮತ್ತು ಕೂದಲು ಉಳ್ಳವನು.
1.177.31
आकर्णाद्भिन्नवक्त्रश्च शङ्कुकर्णो विभीषणः ।
त्रिशिखां भ्रुकुटिं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम् ॥ १.१७७.३१ ॥
ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಬಿರಿದ ಬಾಯಿಯ, ಸೂಜಿಯಂತಹ ಕಿವಿಗಳ ಆ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನು, ಮೂರು ಶಿಖರಗಳಂತಹ ಹುಬ್ಬುಗಳನ್ನು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ, ತುಟಿಯನ್ನು ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡನು.
1.177.32
भुञ्जानमन्नं तं दृष्ट्वा भीमसेनं स राक्षसः ।
विवृत्य नयने क्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१७७.३२ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.
1.177.33
कोऽयमन्नमिदं भुङ्क्ते मदर्थमुपकल्पितम् ।
पश्यतो मम दुर्बुद्धिर्यियासुर्यमसादनम् ॥ १.१७७.३३ ॥
"ನನಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಈ ಅನ್ನವನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವವನು ಯಾರು? ಓ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ, ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ?"
1.177.34
भीमसेनस्ततः श्रुत्वा प्रहसन्निव भारत ।
राक्षसं तमनादृत्य भुङ्क्त एव पराङ्मुखः ॥ १.१७७.३४ ॥
ಓ ಭರತನೇ! ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೀಮಸೇನನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಊಟ ಮುಂದುವರಿಸಿದನು.
1.177.35
रवं स भैरवं कृत्वा समुद्यम्य करावुभौ ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं जिङांसुः पुरुषादकः ॥ १.१७७.३५ ॥
ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಆ ನರಭಕ್ಷಕ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
1.177.36
तथापि परिभूयैनं प्रेक्षमाणो वृकोदरः ।
राक्षसं भुङ्क्त एवान्नं पाण्डवः परवीरहा ॥ १.१७७.३६ ॥
ಆದರೂ ವೃಕೋದರನು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಪಾಂಡವನು, ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಊಟ ಮುಂದುವರಿಸಿದನು.
1.177.37
अमर्षेण तु संपूर्णः कुन्तीपुत्रं वृकोदरम् ।
जघान पृष्ठे पाणिभ्यामुभाभ्यां पृष्ठतः स्थितः ॥ १.१७७.३७ ॥
ಆದರೆ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹಿಂದೆ ನಿಂತು ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಕುಂತೀಪುತ್ರ ವೃಕೋದರನ (ಭೀಮನ) ಬೆನ್ನಿಗೆ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
1.177.38
तथा बलवता भीमः पाणिभ्यां भृशमाहतः ।
नैवावलोकयामास राक्षसं भुङ्क्त एव सः ॥ १.१७७.३८ ॥
ಆ ಬಲಶಾಲಿಯ ಎರಡೂ ಕೈಗಳ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಭೀಮನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನೋಡಲೇ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು.
1.177.39
ततः स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः ।
ताडयिष्यंस्तदा भीमं पुनरभ्यद्रवद्बली ॥ १.१७७.३९ ॥
ನಂತರ ಆ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಕ್ಷಸನು ಮತ್ತೆ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು ಒಂದು ಮರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಭೀಮನನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಮತ್ತೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
1.177.40
क्षिप्तं क्रुद्धेन तं वृक्षं प्रतिजग्राह वीर्यवान् ।
सव्येन पाणिना भीमो दक्षिणेनाप्यभुङ्क्त ह ॥ १.१७७.४० ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸನು ಎಸೆದ ಆ ಮರವನ್ನು ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ಭೀಮನು ಎಡಗೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು; ಬಲಗೈಯಿಂದ ಅವನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು.
1.177.41
शकटान्नं ततो भुक्त्वा रक्षसः पाणिना सह ।
गृह्णन्नेव तदा वृक्षं निःशेषं पर्वतोपमम् ॥ १.१७७.४१ ॥
ನಂತರ ಒಂದು ಗಾಡಿಯಷ್ಟು ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದು, ರಾಕ್ಷಸನ ಕೈಯೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ಆ ಮರವನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ ಇದ್ದನು.
1.177.42
भीमसेनो हसन्नेव भुक्त्वा त्यक्त्वा च राक्षसम् ।
पीत्वा दधिघटान्पूर्णान्घृतकुम्भाञ्शतं शतम् ॥ १.१७७.४२ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ನಗುತ್ತಲೇ ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿ, ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು; ನಂತರ ತುಂಬಿದ ಮೊಸರಿನ ಮಡಕೆಗಳನ್ನು ನೂರು ನೂರು ಹಾಗೂ ತುಪ್ಪದ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ನೂರು ನೂರು ಕುಡಿದನು.
1.177.43
वार्युपस्पृश्य संहृष्टस्तस्थौ गिरिरिवापरः ।
भ्रामयन्तं महावृक्षमायान्तं भीमदर्शनम् ॥ १.१७७.४३ ॥
ನೀರಿನಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನು ಇನ್ನೊಂದು ಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತನು; ದೊಡ್ಡ ಮರವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಅವನು ಎದುರಿಸಿದನು.
1.177.44
दृष्ट्वोत्थायाहवे वीरः सिंहनादं व्यनादयत् ।
भुजवेगं तथाऽऽस्फोटं क्ष्वेलितं च महास्वनम् ॥ १.१७७.४४ ॥
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ವೀರನು ಎದ್ದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು; ಬಾಹುಗಳ ವೇಗ, ತಟ್ಟುವಿಕೆ, ಕೂಗು—ಮಹಾಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸಿದನು.
1.177.45
कृत्वाऽऽह्वयत संक्रुद्धो भीमसेनोऽथ राक्षसम् ।
उवाचाशनिशब्देन ध्वनिना भीषयन्निव ॥ १.१७७.४५ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಭೀಮಸೇನನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸವಾಲು ಹಾಕಿ, ಸಿಡಿಲಿನಂತಹ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.177.46
बहुकालं सुपुष्टं ते शरीरं राक्षसाधम ।
द्विपच्चतुष्पन्मांसैश्च बहुभिश्चौदनैरपि ॥ १.१७७.४६ ॥
ಅಧಮ ರಾಕ್ಷಸನೇ! ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ನಿನ್ನ ದೇಹವು ದ್ವಿಪದ ಮತ್ತು ಚತುಷ್ಪದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಾಂಸದಿಂದ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಅನ್ನದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
1.177.47
मद्बाहुबलमाश्रित्य न त्वं भूयस्त्वशिष्यसि ।
अद्य मद्बाहुनिष्पिष्टो गमिष्यसि यमालयम् ॥ १.१७७.४७ ॥
ನನ್ನ ಬಾಹುಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನೀನು ಇನ್ನು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದು ನನ್ನ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಪುಡಿಯಾಗಿ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ.
1.177.48
अद्यप्रभृति स्वप्स्यन्ति वेत्रकीयनिवासिनः ।
निरुद्विग्नाः पुरस्यास्य कण्टके सूद्धृते मया ॥ १.१७७.४८ ॥
ಇಂದಿನಿಂದ ವೇತ್ರಕೀಯ ನಗರದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಲಗುವರು; ಈ ನಗರದ ಮುಳ್ಳನ್ನು ನಾನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಿದ್ದೇನೆ.
1.177.49
अद्य युद्धे शरीरं ते कङ्कगोमायुवायसाः ।
मया हतस्य खादन्तु विकर्षन्तु च भूतले ॥ १.१७७.४९ ॥
ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಕ್ಕರೆಗಳು, ನರಿಗಳು, ಕಾಗೆಗಳು ತಿನ್ನಲಿ; ನಾನು ಕೊಂದ ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಳೆದಾಡಲಿ.
1.177.50
एवमुक्त्वा सुसंक्रुद्धः पार्थो बकजिघांसया ।
उपाधावद्बकश्चापि पार्थं पार्थिवसत्तम ॥ १.१७७.५० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾರ್ಥನು ಬಕನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು; ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನೇ, ಬಕನೂ ಪಾರ್ಥನತ್ತ ಓಡಿದನು.
1.177.51
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम् ।
पिशङ्गरूपः पिङ्गाक्षो भीमसेनमभिद्रवत् ॥ १.१७७.५१ ॥
ದೊಡ್ಡ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮಹಾ ವೇಗವುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳುವಂತೆ, ಹಳದಿ ರೂಪ ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನು ಭೀಮಸೇನನತ್ತ ನುಗ್ಗಿದನು.
1.177.52
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम् ।
भृशं स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः ॥ १.१७७.५२ ॥
ಮೂರು ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಹುಬ್ಬುಗಳನ್ನು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ, ತುಟಿಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಮರವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
1.177.53
ताडयिष्यंस्तदा भीमं तरसाऽभ्यद्रवद्बली ।
क्रुद्धेनाभिहतं वृक्षं प्रतिजग्राह लीलया ॥ १.१७७.५३ ॥
ಆಗ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಭೀಮನನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ವೇಗವಾಗಿ ಅವನತ್ತ ನುಗ್ಗಿದನು; ಕ್ರುದ್ಧನು ಎಸೆದ ಮರವನ್ನು ಭೀಮನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
1.177.54
सव्येन पाणिना भीमः प्रहसन्निव भारत ।
ततः स पुनरुद्यम्य वृक्षान्बहुविधान्बली ॥ १.१७७.५४ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಭೀಮನು ಎಡಗೈಯಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ಆಗ ಆ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಕ್ಷಸನು ಮತ್ತೆ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಮರಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
1.177.55
प्राहिणोद्भीमसेनाय बकोऽपि बलवान्रणे ।
सर्वानपोहयद्वृक्षान्स्वस्य हस्तस्य शाखया ॥ १.१७७.५५ ॥
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಬಕನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನತ್ತ ಮರಗಳನ್ನು ಎಸೆದನು; ತನ್ನ ಕೈಯ ಕೊಂಬೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಮರಗಳನ್ನು ಸರಿಸಿದನು.
1.177.56
तद्वृक्षयुद्धमभवद्वृक्षषण्डविनाशनम् ।
महत्सुघोरं राजेन्द्र बकपाण्डवयोस्तदा ॥ १.१७७.५६ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಆಗ ಬಕ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವನ ನಡುವೆ ಆ ವೃಕ್ಷಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಅದು ಮರಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.
1.177.57
नाम विश्राव्य स बकः समभिद्रुत्य पाण्डवम् ।
समयुध्यत तीव्रेण वेगेन पुरुषादकः ॥ १.१७७.५७ ॥
ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ಆ ಬಕನು ಪಾಂಡವನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿ ತೀವ್ರ ವೇಗದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದನು; ಆ ನರಭಕ್ಷಕನು.
1.177.58
तयोर्वेगेन महता पृथिवी समकम्पत ।
पादपांश्च महामात्रांश्चूर्णयामासतुः क्षणात् ॥ १.१७७.५८ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು; ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕಾಂಡಗಳನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದರು.
1.177.59
द्रुतमागत्य पाणिभ्यां गृहीत्वा चैनमाक्षिपत् ।
आक्षिप्तो भीमसेनश्च पुनरेवोत्थितो हसन् ॥ १.१७७.५९ ॥
ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಸೆದನು; ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಭೀಮಸೇನನು ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದನು.
1.177.60
आलिङ्ग्यापि बकं भीमो न्यहनद्वसुधातले ।
भीमो विसर्जयित्वैनं समाश्वसिहि राक्षस ॥ १.१७७.६० ॥
ಭೀಮನು ಬಕನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡೂ ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಡಿದು ಕೆಡವಿದನು; ಬಳಿಕ ಭೀಮನು ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, 'ಓ ರಾಕ್ಷಸನೇ, ಧೈರ್ಯದಿಂದಿರು' ಎಂದನು.
1.177.61
इत्युक्त्वा पुनरास्फोट्य उत्तिष्ठेति च सोऽब्रवीत् ।
समुत्पत्य ततः क्रुद्धो रूपं कृत्वा महत्तरम् ॥ १.१७७.६१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮತ್ತೆ ತೋಳುಗಳನ್ನು ತಟ್ಟಿ "ಏಳು!" ಎಂದನು. ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ಹಾರಿ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿಸಿಕೊಂಡನು.
1.177.62
विरूपः सहसा तस्थौ तर्जयित्वा वृकोदरम् ।
अहसद्भीमसेनोऽपि राक्षसं भीमदर्शनम् ॥ १.१७७.६२ ॥
ಆ ವಿಕೃತ ರಾಕ್ಷಸನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತು ವೃಕೋದರನನ್ನು ಬೆದರಿಸಿದನು. ಭೀಕರ ನೋಟದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನೋಡಿ ಭೀಮಸೇನನೂ ನಕ್ಕನು.
1.177.63
असौ गृहीत्वा पाणिभ्यां पृष्ठतश्च व्यवस्थितः ।
जानुभ्यां पीडयित्वाथ पातयामास भूतले ॥ १.१७७.६३ ॥
ಅವನು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಿಂದಿನಿಂದ ನಿಂತನು; ನಂತರ ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದ ಒತ್ತಿ ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
1.177.64
पुनः क्रुद्धो विसृज्यैनं राक्षसं क्रोधजीवितम् ।
स्वां कटीमीषदुन्नम्य बाहू तस्य परामृशत् ॥ १.१७७.६४ ॥
ಮತ್ತೆ ಕೋಪದಿಂದ, ಕೋಪವೇ ಜೀವವಾಗಿದ್ದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು. ತನ್ನ ಸೊಂಟವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತಿ ಅವನ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
1.177.65
तस्य बाहू समादाय त्वरमाणो वृकोदरः ।
उत्क्षिप्य चावधूयैनं पातयन्बलवान्भुवि ॥ १.१७७.६५ ॥
ಅವನ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ವೇಗವಾಗಿ ವೃಕೋದರನು ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ, ಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮನು ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
1.177.66
तं तु वामेन पादेन क्रुद्धो भीमपराक्रमः ।
उरस्येनं समाजघ्ने भीमस्तु पतितं भुवि ॥ १.१७७.६६ ॥
ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮನು ಕೋಪದಿಂದ ಎಡಗಾಲಿನಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಅವನ ಎದೆಗೆ ಒದ್ದನು.
1.177.67
व्यात्ताननेन घोरेण लम्बजिह्वेन रक्षसा ।
तेनाभिद्रुत्य भीमेन भीमो मूर्ध्नि समाहतः ॥ १.१७७.६७ ॥
ತೆರೆದ ಭಯಂಕರ ಬಾಯಿ ಮತ್ತು ಉದ್ದ ನಾಲಿಗೆಯ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಧಾವಿಸಿ ಭೀಮನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.
1.177.68
एवं निहन्यमानः स राक्षसेन बलीयसा ।
रोषेण महताऽऽविष्टो भीमो भीमपराक्रमः ॥ १.१७७.६८ ॥
ಹೀಗೆ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಭೀಮಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮನು ಮಹಾ ರೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
1.177.69
गृहीत्वा मध्यमुत्क्षिप्य बली जग्राह राक्षसम् ।
तावन्योन्यं पीडयन्तौ पुरुषादवृकोदरौ ॥ १.१७७.६९ ॥
ಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮನು ರಾಕ್ಷಸನ ಸೊಂಟವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮೇಲೆತ್ತಿದನು. ನರಭಕ್ಷಕರೂ ತೋಳ ಹೊಟ್ಟೆಯವರೂ ಆದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪೀಡಿಸಿದರು.
1.177.70
मत्ताविव महानागावन्योन्यं विचकर्षतुः ॥ १.१७७.७० ॥
ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಎರಡು ಮಹಾ ಆನೆಗಳಂತೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಎಳೆದಾಡಿದರು.
1.177.71
बाहुविक्षेपशब्दैश्च भीमराक्षसयोस्तदा ।
वेत्रकीयपुरी सर्वा वित्रस्ता समपद्यत ॥ १.१७७.७१ ॥
ಭೀಮ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸನ ತೋಳು ಬೀಸುವ ಸದ್ದಿನಿಂದ ಆಗ ವೇತ್ರಕೀಯ ನಗರವೆಲ್ಲ ಭಯಭೀತವಾಯಿತು.
1.177.72
तयोर्वेगेन महता तत्र भूमिरकम्पत ।
पादपान्वीरुधश्चैव चूर्णयामासतू रयात् ॥ १.१७७.७२ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು. ಅವರು ವೇಗವಾಗಿ ಮರಗಳನ್ನೂ ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನೂ ಪುಡಿಮಾಡಿದರು.
1.177.73
समागतौ च तौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ।
गिरिभिर्गिरिशृह्गैश्च पाषाणैः पर्वतच्युतैः ॥ १.१७७.७३ ॥
ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಎದುರಾದರು; ಪರ್ವತಗಳಿಂದ, ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಿಂದ, ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಉರುಳಿದ ಬಂಡೆಗಳಿಂದ.
1.177.74
अन्योन्यं ताडयन्तौ तौ चूर्णयामासतुस्तदा ।
आयामविस्तराभ्यां च परितो योजनद्वयम् ॥ १.१७७.७४ ॥
ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆಗ ಉದ್ದ ಅಗಲಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ಎರಡು ಯೋಜನದವರೆಗಿನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದರು.
1.177.75
निर्महीरुहपाषाणतृणकुञ्जलतावलिम् ।
चक्रतुर्युद्धदुर्मत्तौ कूर्मपृष्ठोपमां महीम् ॥ १.१७७.७५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉನ್ಮತ್ತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮರ, ಬಂಡೆ, ಹುಲ್ಲು, ಪೊದೆ, ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ನೆಲವನ್ನು ಆಮೆಯ ಬೆನ್ನಿನಂತೆ ಮಾಡಿದರು.
1.177.76
मुहूर्तमेवं संयुध्य समं रक्षःकुरूद्वहौ ।
ततो रक्षोविनाशाय मतिं कृत्वा कुरूत्तमः ॥ १.१७७.७६ ॥
ಹೀಗೆ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ ನಂತರ, ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ಕುರುವಂಶದ ಇಬ್ಬರೂ; ನಂತರ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
1.177.77
दन्तान्कटकटीकृत्य दष्ट्वा च दशनच्छदम् ।
नेत्रे संवृत्य विकटं तिर्यक्प्रैक्षत राक्षसम् ॥ १.१७७.७७ ॥
ಹಲ್ಲು ಕಟಕಟಿಸಿ, ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ, ಅವನು ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೊಂಕು ನೋಟದಿಂದ ನೋಡಿದನು.
1.177.78
अथ तं लोलयित्वा तु भीमसेनो महाबलः ।
अगृह्णात्परिरभ्यैनं बाहुभ्यां परिरभ्य च ॥ १.१७७.७८ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಲಿ ಭೀಮಸೇನನು ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ, ಎರಡು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹಿಡಿದನು.
1.177.79
जानुभ्यां पार्श्वयोः कुक्षौ पृष्ठे वक्षसि जघ्निवान् ।
भग्नोरुबाहुहृच्चैव विस्रंसद्देहबन्धनः ॥ १.१७७.७९ ॥
ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದ ಅವನ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಿಗೆ, ಹೊಟ್ಟೆಗೆ, ಬೆನ್ನಿಗೆ, ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದನು; ತೊಡೆ, ತೋಳು, ಹೃದಯ ಮುರಿದವು, ದೇಹದ ಬಂಧನಗಳು ಸಡಿಲಾದವು.
1.177.80
प्रस्वेददीर्घनिश्वासो निर्यञ्जीवाक्षितारकः ।
अजाण्डास्फोटनं कुर्वन्नाक्रोशंश्च श्वसञ्छनैः ॥ १.१७७.८० ॥
ಬೆವರುತ್ತಾ, ದೀರ್ಘ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜೀವ ಹೊರಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಣ್ಣಿನ ಕಪ್ಪುಗುಡ್ಡೆ ಜಾರುತ್ತಾ, ಮೊಟ್ಟೆ ಒಡೆದಂತೆ ಕಿರುಚುತ್ತಾ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾ.
1.177.81
भूमौ निपत्य विलुठन्दण्डाहत इवोरगः ।
विस्फुरन्तं महाकायं परितो विचकर्ष ह ॥ १.१७७.८१ ॥
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ದಂಡದಿಂದ ಹೊಡೆದ ಹಾವಿನಂತೆ ಉರುಳಾಡುತ್ತಾ, ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಕಾಯವನ್ನು ಅವನು ಸುತ್ತಲೂ ಎಳೆದೊಯ್ದನು.
1.177.82
विकृष्यमाणो वेगेन पाण्डवेन बलीयसा ।
समयुज्यत तीव्रेण श्रमेण पुरुषादकः ॥ १.१७७.८२ ॥
ಬಲಶಾಲಿ ಪಾಂಡವನಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಆ ನರಭಕ್ಷಕನು ತೀವ್ರ ಶ್ರಮದಿಂದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು.
1.177.83
हीयमानबलं रक्षः समीक्ष्य पुरुषर्षभः ।
निष्पिष्य भूमौ जानुभ्यां समाजघ्ने वृकोदरः ॥ १.१७७.८३ ॥
ರಾಕ್ಷಸನ ಬಲ ಕುಗ್ಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃಕೋದರನು ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಅದುಮಿ ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
1.177.84
ततो।ञस्य जानुना पृष्ठमवपीड्य बलादिव ।
बाहुना परिजग्राह दक्षिणेन शिरोधराम् ॥ १.१७७.८४ ॥
ನಂತರ ಅವನ ಬೆನ್ನನ್ನು ಮೊಣಕಾಲಿನಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಅದುಮಿ, ಬಲಗೈಯಿಂದ ಅವನ ಕತ್ತನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
1.177.85
सव्येन च कटीदेशे गृह्य वाससि पाण्डवः ।
जानुन्यारोप्य तत्पृष्ठं महाशब्दं बभञ्ज ह ॥ १.१७७.८५ ॥
ಪಾಂಡವನು (ಭೀಮ) ಎಡಗೈಯಿಂದ ಸೊಂಟದ ಬಳಿ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನನ್ನು ಮೊಣಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಎತ್ತಿ, ಮಹಾ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಬೆನ್ನನ್ನು ಮುರಿದನು.
1.177.86
ततोऽस्य रुधिरं वक्त्रात्प्रादुरासीद्विशांपते ।
भज्यमानस्य भीमेन तस्य घोरस्य रक्षसः ॥ १.१७७.८६ ॥
ಆಗ, ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಭೀಮನಿಂದ ಮುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನ ಬಾಯಿಂದ ರಕ್ತ ಹೊರಬಂದಿತು.