ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.177.1
उपपन्नमिदं मातस्त्वया यद्बुद्धिपूर्वकम् ।
आर्तस्य ब्राह्मणस्यैतदनुक्रोशादिदं कृतम् ॥ १.१७७.१ ॥
ହେ ମାତା, ତୁମେ ବିଚାର କରି ଯାହା କରିଛ ତାହା ଉଚିତ। ଦୁଃଖୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରତି କରୁଣାରୁ ତୁମେ ଏହା କରିଛ।
1.177.2
ध्रुवमेष्यति भीमोऽयं निहत्य पुरुषादकम् ।
सर्वथा ब्राह्मणस्यार्थे यदनुक्रोशवत्यसि ॥ १.१७७.२ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଭୀମ ସେହି ନରଭକ୍ଷକ ରାକ୍ଷସକୁ ବଧ କରି ଫେରିବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ତୁମେ ସର୍ବଥା କରୁଣାମୟୀ।
1.177.3
यथा त्विदं न विन्देयुर्नरा नगरवासिनः ।
तथाऽयं ब्राह्मणो वाच्यः परिग्राह्यश्च यत्नतः ॥ १.१७७.३ ॥
ନଗରବାସୀମାନେ ଏହା ନ ଜାଣିବା ପାଇଁ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସେପରି କହିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଯତ୍ନରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପାଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
1.177.4
युधिष्ठिरेण संमन्त्र्य ब्राह्मणार्थमरिन्दम ।
कुन्ती प्रविश्य तान्सर्वान्मन्त्रयामास भारत ॥ १.१७७.४ ॥
ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ କରି କୁନ୍ତୀ ଭିତରକୁ ଯାଇ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଶ କଲେ, ହେ ଭାରତ।
1.177.5
अथ रात्र्यां व्यतीतायां भीमसेनो महाबलः ।
ब्राह्मणं समुपागम्य वचश्चेदमुवाच ह ॥ १.१७७.५ ॥
ତା'ପରେ ରାତ୍ରି ବିତିଗଲେ ମହାବଳୀ ଭୀମସେନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.177.6
आपदस्त्वां विमोक्ष्येऽहं सपुत्रं ब्राह्मण प्रियम् ।
मा भैषी राक्षसात्तस्मान्मां ददातु बलिं भवान् ॥ १.१७७.६ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମକୁ ଓ ତୁମ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରକୁ ମୁଁ ଏହି ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି। ସେ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଭୟ କର ନାହିଁ; ତା'ପାଇଁ ବଳି ରୂପେ ମୋତେ ଦିଅ।
1.177.7
इद मामशितं कर्तुं प्रयतस्व सकृद्गृहे ।
आथात्मानं प्रादास्यामि तस्मै घोराय रक्षसे ॥ १.१७७.७ ॥
ଘରେ ଥରେ ମୋତେ ଖାଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କର। ତା'ପରେ ମୁଁ ନିଜକୁ ସେହି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସକୁ ଦେବି।
1.177.8
त्वरध्वं किं विलम्बध्वे मा चिरं कुरुतानघाः ।
व्यवस्येयं मनः प्राणैर्युष्मान्रक्षितुमद्य वै ॥ १.१७७.८ ॥
ଶୀଘ୍ର କର, କାହିଁକି ବିଳମ୍ବ କରୁଛ? ହେ ନିଷ୍ପାପମାନେ, ଅଧିକ ସମୟ କରନି। ଆଜି ମୋ ପ୍ରାଣ ଦେଇ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ମୁଁ ସ୍ଥିର କରିଛି।
1.177.9
एवमुक्तः स भीमेन ब्राह्मणो भरतर्षभ ।
सुहृदां तत्समाख्याय ददावन्नं सुसंस्कृतम् ॥ १.१७७.९ ॥
ଭୀମ ଏପରି କହିବାରୁ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ତାହା ଜଣାଇ ସୁସଂସ୍କୃତ ଅନ୍ନ ଦେଲେ।
1.177.10
पिशितोदनमाजह्रुरथास्मै पुरवासिनः ।
सघृतं सोपदंशं च सूपैर्नानाविधैः सह ॥ १.१७७.१० ॥
ତା'ପରେ ନଗରବାସୀମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମାଂସ ସହିତ ଭାତ, ଘିଅ, ଉପଦଂଶ ଏବଂ ନାନା ପ୍ରକାରର ଝୋଳ ଆଣିଲେ।
1.177.11
तदाऽशित्वा भीमसेनो मांसानि विविधानि च ।
मोदकानि च मुख्यानि चित्रोदनचयान्बहून् ॥ १.१७७.११ ॥
ତା'ପରେ ଭୀମସେନ ନାନା ପ୍ରକାରର ମାଂସ, ଉତ୍ତମ ମୋଦକ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ୱାଦର ଭାତର ବହୁ ସ୍ତୂପ ଖାଇଲେ।
1.177.12
ततोऽपिबद्दधिघटान्सुबहून्द्रोणसंमितान् ।
तस्य भुक्तवतः पौरा यथावत्समुपार्जितान् ॥ १.१७७.१२ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଦ୍ରୋଣ ପରିମାଣର ବହୁ ଦହିର ଘଡ଼ା ପିଇଲେ। ସେ ଖାଇସାରିବା ପରେ ନଗରବାସୀମାନେ ଯଥାବିଧି ସଂଗ୍ରହ କରିଥିବା (ଆଣିଲେ)।
1.177.13
उपजह्रुर्भृतं भागं समृद्धमनसस्तदा ।
ततो रात्र्यां व्यतीतायां सव्यञ्जनदधिप्लुतम् ॥ १.१७७.१३ ॥
ସେତେବେଳେ ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ଭାଗ ଆଣିଲେ। ପରେ ରାତି ଗଲେ, ବ୍ୟଞ୍ଜନ ଓ ଦହିରେ ତିନ୍ତା ଅନ୍ନ ଆଣାଗଲା।
1.177.14
समारुह्यान्नसंपूर्णं शकटं स वृकोदरः ।
प्रययौ तूर्यनिर्घोषैः पौरैश्च परिवारितः ॥ १.१७७.१४ ॥
ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକଟରେ ଆରୋହଣ କରି ସେ ବୃକୋଦର ବାଦ୍ୟଧ୍ୱନି ସହିତ ପୌରଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ ଯାତ୍ରା କଲେ।
1.177.15
आत्मानमेषोऽन्नभूतो राक्षसाय प्रदास्यति ।
तरुणोऽप्रतिरूपश्च दृढ औदरिको युवा ॥ १.१७७.१५ ॥
ଏ ଅନ୍ନରୂପ ହୋଇ ନିଜକୁ ସେଇ ରାକ୍ଷସକୁ ଦେବ। ଏ ଯୁବକ, ଅତୁଳନୀୟ, ଦୃଢ଼ ଓ ପେଟୁକ।
1.177.16
वाग्भिरेवंप्रकाराभिः स्तूयमानो वृकोदरः ।
चुचोद स बलीवर्दौ युक्तौ सर्वाङ्गकालकौ ॥ १.१७७.१६ ॥
ଏପରି ବଚନରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ବୃକୋଦର ସର୍ବାଙ୍ଗ କଳା ସେହି ଦୁଇ ବଳଦକୁ ଚଳାଇଲେ।
1.177.17
वादित्राणां प्रवादेन ततस्तं पुरुषादकम् ।
अभ्यगच्छत्सुसंहृष्टः सर्वत्र मनुजैर्वृतः ॥ १.१७७.१७ ॥
ବାଦ୍ୟଧ୍ୱନି ସହିତ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସେଇ ନରଭକ୍ଷକ ପାଖକୁ ଗଲେ; ସର୍ବତ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ।
1.177.18
संप्राप्य स च तं देशमेकाकी समुपाययौ ।
पुरुषादभयाद्भीतस्तत्रैवासीज्जनव्रजः ॥ १.१७७.१८ ॥
ସେ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚି ସେ ଏକୁଟିଆ ଆଗକୁ ଗଲେ; ନରଭକ୍ଷକର ଭୟରେ ଭୀତ ଜନସମୂହ ସେଠାରେ ହିଁ ରହିଗଲା।
1.177.19
स गत्वा दूरमध्वानं दक्षिणामभितो दिशम् ।
यतोपदिष्टमुद्देशे ददर्श विपुलं द्रुमम् ॥ १.१७७.१९ ॥
ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ବହୁ ଦୂର ଯାଇ, କହିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଏକ ବିଶାଳ ବୃକ୍ଷ ଦେଖିଲା।
1.177.20
केशमज्जास्थिमेदोभिर्बाहूरुचरणैरपि ।
आर्द्रैः शुष्कैश्च संकीर्णमभितोऽथ वनस्पतिम् ॥ १.१७७.२० ॥
କେଶ, ମଜ୍ଜା, ହାଡ଼, ମେଦ, ବାହୁ, ଊରୁ ଓ ପାଦ ସହିତ, ଓଦା ଓ ଶୁଖିଲା ଅବଶେଷରେ ସେଇ ବୃକ୍ଷ ଚାରିପଟେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
1.177.21
गृध्रकङ्कबलच्छन्नं गोमायुगणसेवितम् ।
उग्रगन्धमचक्षुष्यं श्मशानमिव दारुणम् ॥ १.१७७.२१ ॥
ଗିଧ, ବଗ ଓ ଚିଲରେ ଆବୃତ, ଶିଆଳ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ଉଗ୍ର ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ, ଆଖି ପାଇଁ କଷ୍ଟଦାୟକ, ଶ୍ମଶାନ ପରି ଭୟଙ୍କର।
1.177.22
तं प्रविश्य महावृक्षं चिन्तयामास वीर्यवान् ।
यावन्न पश्यते रक्षो बकाभिख्यं बलोत्तरम् ॥ १.१७७.२२ ॥
ସେ ମହାବୃକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରି ପରାକ୍ରମୀ ବୀର ଚିନ୍ତା କଲା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବକ ନାମକ ଅତିବଳଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଦେଖା ନ ଦିଏ।
1.177.23
आचितं विविधैर्भोज्यैरन्नैरुच्चावचैरिदम् ।
शकटं सूपसंपूर्णं यावद्द्रक्ष्यति राक्षसः ॥ १.१७७.२३ ॥
ବିବିଧ ଭୋଜ୍ୟ, ନାନା ପ୍ରକାର ଅନ୍ନ ଓ ଡାଲି-ତରକାରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ଶଗଡ଼, ରାକ୍ଷସ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
1.177.24
तावदेवेह भोक्ष्येऽहं दुर्लभं हि पुनर्भवेत् ।
विप्रकीर्येत सर्वं हि प्रयुद्धे मयि रक्षसा ॥ १.१७७.२४ ॥
ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଏଠାରେ ଖାଇବି; କାରଣ ଏଭଳି ସୁଯୋଗ ପୁଣି ଦୁର୍ଲଭ। ମୋ ସହିତ ରାକ୍ଷସ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ଏସବ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇଯିବ।
1.177.25
अभोज्यं हि शवस्पर्शे निगृहीते बके भवेत् ।
स त्वेवं भीमकर्मा तु भीमसेनोऽभिलक्ष्य च ॥ १.१७७.२५ ॥
ଶବ ସ୍ପର୍ଶରେ ବକ ଧରାପଡିଲେ ସେହି ଅନ୍ନ ଅଭୋଜ୍ୟ ହୋଇଥାନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ଭୟଙ୍କର କର୍ମା ଭୀମସେନ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି (ଏହା ଜାଣିଲେ)।
1.177.26
उपविश्य विविक्तेऽन्नं भुङ्क्ते स्म परमं परः ।
तं ततः सर्वतोऽपश्यन्द्रुमानारुह्य नागराः ॥ १.१७७.२६ ॥
ନିର୍ଜନରେ ବସି ସେହି ପରମ ପୁରୁଷ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ। ତହିଁ ନଗରବାସୀମାନେ ଗଛ ଉପରେ ଚଢ଼ି ସବୁଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
1.177.27
नारक्षो बलिमश्नीयादेवं बहु च मानवाः ।
भुङ्क्ते ब्राह्मणरूपेण बकोऽयमिति चाब्रुवन् ॥ १.१७७.२७ ॥
ରାକ୍ଷସ ବଳି ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏପରି ଅନେକ ମନୁଷ୍ୟ କହୁଥିଲେ। ଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ଭୋଜନ କରୁଛି, ଏ ବକ ବୋଲି ସେମାନେ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
1.177.28
स तं हसति तेजस्वी तदन्नमुपभुज्य च ।
आसाद्य तु वनं तस्य रक्षसः पाण्डवो बली।
आजुहाव ततो नाम्ना तदन्नमुपपादयन् ॥ १.१७७.२८ ॥
ସେ ତେଜସ୍ୱୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ହସିଲେ। ସେହି ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରି, ସେହି ରାକ୍ଷସର ବନରେ ପହଞ୍ଚି, ବଳବାନ ପାଣ୍ଡବ ନାମ ଧରି ଡାକିଲେ, ସେହି ଅନ୍ନ ଆଣିବାକୁ।
1.177.29
ततः स राक्षसः क्रुद्धो भीमस्य वचनात्तदा ।
आजगाम सुसंक्रुद्धो यत्र भीमो व्यवस्थितः ॥ १.१७७.२९ ॥
ତା'ପରେ ସେ ରାକ୍ଷସ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଭୀମଙ୍କ କଥାରେ, ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧରେ ଯେଉଁଠାରେ ଭୀମ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ ସେଠାକୁ ଆସିଲା।
1.177.30
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम् ।
लोहिताक्षः करालश्च लोहितश्मश्रुमूर्धजः ॥ १.१७७.३० ॥
ବିଶାଳ ଶରୀରଧାରୀ, ମହାବେଗୀ, ଯେମିତି ପୃଥିବୀ ଚିରୁଥିବା ପରି, ଲାଲ ଆଖିର ଓ ଭୟଙ୍କର, ଲାଲ ଦାଢ଼ି ଓ କେଶଧାରୀ।
1.177.31
आकर्णाद्भिन्नवक्त्रश्च शङ्कुकर्णो विभीषणः ।
त्रिशिखां भ्रुकुटिं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम् ॥ १.१७७.३१ ॥
କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚିରା ମୁଖ ଓ ସୂଚି ପରି କାନ ଥିବା ସେହି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ, ତିନି ଶିଖର ପରି ଭ୍ରୂ କୁଞ୍ଚି, ଓଠକୁ ଦାନ୍ତରେ ଚାପି ଧରିଲା।
1.177.32
भुञ्जानमन्नं तं दृष्ट्वा भीमसेनं स राक्षसः ।
विवृत्य नयने क्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१७७.३२ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଦେଖି ସେହି ରାକ୍ଷସ କ୍ରୋଧରେ ଆଖି ବିସ୍ଫାରିତ କରି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।
1.177.33
कोऽयमन्नमिदं भुङ्क्ते मदर्थमुपकल्पितम् ।
पश्यतो मम दुर्बुद्धिर्यियासुर्यमसादनम् ॥ १.१७७.३३ ॥
"ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏହି ଅନ୍ନ ମୋ ଆଖି ସମ୍ମୁଖରେ କିଏ ଖାଉଛି? ହେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି, ତୁ କି ଯମଲୋକ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ?"
1.177.34
भीमसेनस्ततः श्रुत्वा प्रहसन्निव भारत ।
राक्षसं तमनादृत्य भुङ्क्त एव पराङ्मुखः ॥ १.१७७.३४ ॥
ହେ ଭାରତ! ତାହା ଶୁଣି ଭୀମସେନ ଯେପରି ହସିଲା ପରି, ସେହି ରାକ୍ଷସକୁ ଅବହେଳା କରି, ମୁହଁ ଫେରାଇ ଭୋଜନ କରିଚାଲିଲେ।
1.177.35
रवं स भैरवं कृत्वा समुद्यम्य करावुभौ ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं जिङांसुः पुरुषादकः ॥ १.१७७.३५ ॥
ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କରି, ଦୁଇ ହାତ ଉଠାଇ, ସେହି ନରଭକ୍ଷକ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଗଲା।
1.177.36
तथापि परिभूयैनं प्रेक्षमाणो वृकोदरः ।
राक्षसं भुङ्क्त एवान्नं पाण्डवः परवीरहा ॥ १.१७७.३६ ॥
ତଥାପି ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କୁ ସଂହାର କରୁଥିବା ପାଣ୍ଡବ ବୃକୋଦର ଭୀମସେନ, ସେହି ରାକ୍ଷସକୁ ଅବହେଳା କରି, ତାକୁ ଦେଖୁଦେଖୁ ଭୋଜନ କରିଚାଲିଲେ।
1.177.37
अमर्षेण तु संपूर्णः कुन्तीपुत्रं वृकोदरम् ।
जघान पृष्ठे पाणिभ्यामुभाभ्यां पृष्ठतः स्थितः ॥ १.१७७.३७ ॥
କିନ୍ତୁ କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପଛରେ ଠିଆ ହୋଇ ସେହି ରାକ୍ଷସ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ବୃକୋଦର (ଭୀମ)ର ପିଠିରେ ଦୁଇ ହାତରେ ପ୍ରହାର କଲା।
1.177.38
तथा बलवता भीमः पाणिभ्यां भृशमाहतः ।
नैवावलोकयामास राक्षसं भुङ्क्त एव सः ॥ १.१७७.३८ ॥
ସେହି ବଳବାନ୍ଙ୍କ ଦୁଇ ହାତର ପ୍ରବଳ ଆଘାତରେ ଆହତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଭୀମ ସେହି ରାକ୍ଷସ ପ୍ରତି ଚାହିଁଲେ ନାହିଁ; ସେ ଖାଇବା ଜାରି ରଖିଲେ।
1.177.39
ततः स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः ।
ताडयिष्यंस्तदा भीमं पुनरभ्यद्रवद्बली ॥ १.१७७.३९ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ବଳବାନ ରାକ୍ଷସ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଏକ ଗଛ ଉଠାଇ ଭୀମଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ପୁଣି ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲା।
1.177.40
क्षिप्तं क्रुद्धेन तं वृक्षं प्रतिजग्राह वीर्यवान् ।
सव्येन पाणिना भीमो दक्षिणेनाप्यभुङ्क्त ह ॥ १.१७७.४० ॥
କ୍ରୋଧିତ ରାକ୍ଷସ ଫିଙ୍ଗିଥିବା ସେହି ଗଛକୁ ପରାକ୍ରମୀ ଭୀମ ବାମ ହାତରେ ଧରି ନେଲେ; ଡାହାଣ ହାତରେ ସେ ଖାଇବା ଜାରି ରଖିଲେ।
1.177.41
शकटान्नं ततो भुक्त्वा रक्षसः पाणिना सह ।
गृह्णन्नेव तदा वृक्षं निःशेषं पर्वतोपमम् ॥ १.१७७.४१ ॥
ତା'ପରେ ଗୋଟିଏ ଶକଟ ପରିମାଣର ଅନ୍ନ ଖାଇ, ରାକ୍ଷସର ହାତ ସହିତ ପର୍ବତ ପରି ସେହି ସମଗ୍ର ଗଛକୁ ମଧ୍ୟ ଧରି ରଖିଲେ।
1.177.42
भीमसेनो हसन्नेव भुक्त्वा त्यक्त्वा च राक्षसम् ।
पीत्वा दधिघटान्पूर्णान्घृतकुम्भाञ्शतं शतम् ॥ १.१७७.४२ ॥
ଭୀମସେନ ହସି ହସି ଖାଇଲେ ଓ ରାକ୍ଷସକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ; ତା'ପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦହିର ଶହେ ଘଡ଼ା ଓ ଘିଅର ଶହେ କୁମ୍ଭ ପାନ କଲେ।
1.177.43
वार्युपस्पृश्य संहृष्टस्तस्थौ गिरिरिवापरः ।
भ्रामयन्तं महावृक्षमायान्तं भीमदर्शनम् ॥ १.१७७.४३ ॥
ଜଳରେ ଆଚମନ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ପର୍ବତ ପରି ଠିଆ ହେଲେ; ବଡ଼ ବୃକ୍ଷ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଭୟଙ୍କର ରୂପେ ଆସୁଥିବା ତାକୁ ସେ ସାମ୍ନା କଲେ।
1.177.44
दृष्ट्वोत्थायाहवे वीरः सिंहनादं व्यनादयत् ।
भुजवेगं तथाऽऽस्फोटं क्ष्वेलितं च महास्वनम् ॥ १.१७७.४४ ॥
ତାକୁ ଦେଖି ବୀର ଉଠି ଯୁଦ୍ଧରେ ସିଂହନାଦ କଲେ; ବାହୁବେଗ, ତାଳି ଓ ଗର୍ଜନ ସହିତ ମହାଧ୍ୱନି କଲେ।
1.177.45
कृत्वाऽऽह्वयत संक्रुद्धो भीमसेनोऽथ राक्षसम् ।
उवाचाशनिशब्देन ध्वनिना भीषयन्निव ॥ १.१७७.४५ ॥
କ୍ରୋଧିତ ଭୀମସେନ ସେ ରାକ୍ଷସକୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ; ବଜ୍ର ସଦୃଶ ଶବ୍ଦରେ ତାକୁ ଭୟ ଦେଖାଇ ଏହିପରି କହିଲେ।
1.177.46
बहुकालं सुपुष्टं ते शरीरं राक्षसाधम ।
द्विपच्चतुष्पन्मांसैश्च बहुभिश्चौदनैरपि ॥ १.१७७.४६ ॥
ହେ ଅଧମ ରାକ୍ଷସ! ବହୁକାଳ ଧରି ତୁମ ଶରୀର ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମାଂସ ଓ ବହୁ ଭାତରେ ଭଲ ପୋଷିତ ହୋଇଛି।
1.177.47
मद्बाहुबलमाश्रित्य न त्वं भूयस्त्वशिष्यसि ।
अद्य मद्बाहुनिष्पिष्टो गमिष्यसि यमालयम् ॥ १.१७७.४७ ॥
ମୋ ବାହୁବଳ ଉପରେ ଭରସା କରି ତୁମେ ଆଉ ବଞ୍ଚିବ ନାହିଁ। ଆଜି ମୋ ବାହୁରେ ପିଷ୍ଟ ହୋଇ ତୁମେ ଯମାଳୟକୁ ଯିବ।
1.177.48
अद्यप्रभृति स्वप्स्यन्ति वेत्रकीयनिवासिनः ।
निरुद्विग्नाः पुरस्यास्य कण्टके सूद्धृते मया ॥ १.१७७.४८ ॥
ଆଜିଠାରୁ ବେତ୍ରକୀୟ ନଗରବାସୀ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇ ଶୋଇବେ, କାରଣ ଏହି ନଗରର କଣ୍ଟାକୁ ମୁଁ ଉପାଡ଼ି ଦେଇଛି।
1.177.49
अद्य युद्धे शरीरं ते कङ्कगोमायुवायसाः ।
मया हतस्य खादन्तु विकर्षन्तु च भूतले ॥ १.१७७.४९ ॥
ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ଶରୀରକୁ ବଗ, ଶୃଗାଳ ଓ କାଉମାନେ ଖାଉନୁ; ମୋ ଦ୍ୱାରା ହତ ସେହି ଶରୀର ଭୂମିରେ ଟାଣି ନିଆଯାଉ।
1.177.50
एवमुक्त्वा सुसंक्रुद्धः पार्थो बकजिघांसया ।
उपाधावद्बकश्चापि पार्थं पार्थिवसत्तम ॥ १.१७७.५० ॥
ଏପରି କହି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ପାର୍ଥ ବକକୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ତାହା ଉପରେ ଧାଇଁଲେ; ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ବକ ମଧ୍ୟ ପାର୍ଥ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା।
1.177.51
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम् ।
पिशङ्गरूपः पिङ्गाक्षो भीमसेनमभिद्रवत् ॥ १.१७७.५१ ॥
ବିଶାଳ ଶରୀର ଓ ମହାବେଗଶାଳୀ ସେ, ଯେପରି ପୃଥିବୀକୁ ବିଦାରଣ କରୁଥିଲା, ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ରୂପ ଓ ପିଙ୍ଗଳ ଆଖିରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା।
1.177.52
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम् ।
भृशं स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः ॥ १.१७७.५२ ॥
ତିନି ଶିଖର ପରି ଭ୍ରୂ କୁଞ୍ଚିତ କରି, ଓଠ ଦାନ୍ତରେ ଚାପି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସେ ରାକ୍ଷସ ପୁଣି ଏକ ଗଛ ଉଠାଇଲା।
1.177.53
ताडयिष्यंस्तदा भीमं तरसाऽभ्यद्रवद्बली ।
क्रुद्धेनाभिहतं वृक्षं प्रतिजग्राह लीलया ॥ १.१७७.५३ ॥
ସେତେବେଳେ ବଳବାନ ସେ ଭୀମଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରିବାକୁ ବେଗରେ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା; କ୍ରୁଦ୍ଧ ରାକ୍ଷସ ଫିଙ୍ଗିଥିବା ଗଛକୁ ଭୀମ ଲୀଳାରେ ଧରି ନେଲେ।
1.177.54
सव्येन पाणिना भीमः प्रहसन्निव भारत ।
ततः स पुनरुद्यम्य वृक्षान्बहुविधान्बली ॥ १.१७७.५४ ॥
ହେ ଭାରତ, ଭୀମ ବାମ ହାତରେ ହସୁଥିବା ପରି ତାହା ଧରିଲେ। ତା'ପରେ ସେ ବଳବାନ ରାକ୍ଷସ ପୁଣି ନାନା ପ୍ରକାର ଗଛ ଉଠାଇଲା।
1.177.55
प्राहिणोद्भीमसेनाय बकोऽपि बलवान्रणे ।
सर्वानपोहयद्वृक्षान्स्वस्य हस्तस्य शाखया ॥ १.१७७.५५ ॥
ବଳବାନ୍ ବକ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବୃକ୍ଷ ଫୋପାଡ଼ିଲା; ନିଜ ହାତର ଡାଳରେ ସମସ୍ତ ବୃକ୍ଷକୁ ଦୂରେଇ ଦେଲା।
1.177.56
तद्वृक्षयुद्धमभवद्वृक्षषण्डविनाशनम् ।
महत्सुघोरं राजेन्द्र बकपाण्डवयोस्तदा ॥ १.१७७.५६ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେତେବେଳେ ବକ ଓ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବୃକ୍ଷଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯାହା ବୃକ୍ଷସମୂହର ବିନାଶ କଲା ଏବଂ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଥିଲା।
1.177.57
नाम विश्राव्य स बकः समभिद्रुत्य पाण्डवम् ।
समयुध्यत तीव्रेण वेगेन पुरुषादकः ॥ १.१७७.५७ ॥
ନିଜ ନାମ ଘୋଷଣା କରି ସେହି ବକ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁ ଆସି ପ୍ରବଳ ବେଗରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲା; ସେ ନରଭକ୍ଷକ।
1.177.58
तयोर्वेगेन महता पृथिवी समकम्पत ।
पादपांश्च महामात्रांश्चूर्णयामासतुः क्षणात् ॥ १.१७७.५८ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କ ମହାବେଗରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଲା; କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ବୃକ୍ଷ ଓ ବଡ଼ ଗଛ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
1.177.59
द्रुतमागत्य पाणिभ्यां गृहीत्वा चैनमाक्षिपत् ।
आक्षिप्तो भीमसेनश्च पुनरेवोत्थितो हसन् ॥ १.१७७.५९ ॥
ଶୀଘ୍ର ଆସି ଦୁଇ ହାତରେ ତାକୁ ଧରି ଫୋପାଡ଼ିଲା; ଫୋପାଡ଼ି ହୋଇଥିବା ଭୀମସେନ ହସି ହସି ପୁଣି ଉଠିଲେ।
1.177.60
आलिङ्ग्यापि बकं भीमो न्यहनद्वसुधातले ।
भीमो विसर्जयित्वैनं समाश्वसिहि राक्षस ॥ १.१७७.६० ॥
ଭୀମ ବକକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ପକାଇଦେଲେ; ପରେ ଭୀମ ତାକୁ ଛାଡ଼ି କହିଲେ, 'ହେ ରାକ୍ଷସ, ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୁଅ।'
1.177.61
इत्युक्त्वा पुनरास्फोट्य उत्तिष्ठेति च सोऽब्रवीत् ।
समुत्पत्य ततः क्रुद्धो रूपं कृत्वा महत्तरम् ॥ १.१७७.६१ ॥
ଏପରି କହି ପୁଣି ବାହୁ ଆସ୍ଫୋଟ କରି "ଉଠ!" ବୋଲି କହିଲା। ତା'ପରେ କ୍ରୋଧରେ ଲମ୍ଫ ଦେଇ ଉଠି ନିଜ ରୂପ ଆହୁରି ବଡ଼ କଲା।
1.177.62
विरूपः सहसा तस्थौ तर्जयित्वा वृकोदरम् ।
अहसद्भीमसेनोऽपि राक्षसं भीमदर्शनम् ॥ १.१७७.६२ ॥
ସେହି ବିକୃତ ରାକ୍ଷସ ହଠାତ୍ ଉଠି ଛିଡ଼ା ହେଲା ଏବଂ ବୃକୋଦରଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଖାଇବାକୁ ଲାଗିଲା। ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ସେହି ରାକ୍ଷସକୁ ଦେଖି ଭୀମସେନ ମଧ୍ୟ ହସିଲେ।
1.177.63
असौ गृहीत्वा पाणिभ्यां पृष्ठतश्च व्यवस्थितः ।
जानुभ्यां पीडयित्वाथ पातयामास भूतले ॥ १.१७७.६३ ॥
ସେ ଦୁଇ ହାତରେ ତାହାକୁ ଧରି ପଛରୁ ଛିଡ଼ା ହେଲା; ତା'ପରେ ଆଣ୍ଠୁରେ ଚାପି ତାହାକୁ ଭୂମିରେ ପକାଇଲା।
1.177.64
पुनः क्रुद्धो विसृज्यैनं राक्षसं क्रोधजीवितम् ।
स्वां कटीमीषदुन्नम्य बाहू तस्य परामृशत् ॥ १.१७७.६४ ॥
ପୁଣି କ୍ରୋଧରେ ସେ କ୍ରୋଧକୁ ହିଁ ଜୀବନ କରିଥିବା ସେହି ରାକ୍ଷସକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲା। ନିଜ କଟି ଟିକେ ଉଚ୍ଚ କରି ତାହାର ବାହୁ ଧରିଲା।
1.177.65
तस्य बाहू समादाय त्वरमाणो वृकोदरः ।
उत्क्षिप्य चावधूयैनं पातयन्बलवान्भुवि ॥ १.१७७.६५ ॥
ତାହାର ବାହୁ ଧରି ଶୀଘ୍ର ବୃକୋଦର ତାହାକୁ ଉଠାଇଲା, ଝଟକା ଦେଲା, ଏବଂ ବଳବାନ ଭୀମ ତାହାକୁ ଭୂମିରେ ପକାଇଲା।
1.177.66
तं तु वामेन पादेन क्रुद्धो भीमपराक्रमः ।
उरस्येनं समाजघ्ने भीमस्तु पतितं भुवि ॥ १.१७७.६६ ॥
ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଭୀମ କ୍ରୋଧରେ ବାମ ପାଦରେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ତାହାର ବକ୍ଷରେ ପ୍ରହାର କଲା।
1.177.67
व्यात्ताननेन घोरेण लम्बजिह्वेन रक्षसा ।
तेनाभिद्रुत्य भीमेन भीमो मूर्ध्नि समाहतः ॥ १.१७७.६७ ॥
ଖୋଲା ଭୟଙ୍କର ମୁଖ ଓ ଲମ୍ବା ଜିଭ ଥିବା ସେ ରାକ୍ଷସ ଧାଇଁ ଆସି ଭୀମଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଆଘାତ କଲା।
1.177.68
एवं निहन्यमानः स राक्षसेन बलीयसा ।
रोषेण महताऽऽविष्टो भीमो भीमपराक्रमः ॥ १.१७७.६८ ॥
ଏହିପରି ବଳବାନ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ଆଘାତରେ ଭୀମପରାକ୍ରମ ଭୀମ ମହାକ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
1.177.69
गृहीत्वा मध्यमुत्क्षिप्य बली जग्राह राक्षसम् ।
तावन्योन्यं पीडयन्तौ पुरुषादवृकोदरौ ॥ १.१७७.६९ ॥
ବଳବାନ ଭୀମ ରାକ୍ଷସର କଟିଦେଶ ଧରି ତାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲେ। ନରଭକ୍ଷକ, ଓଟି ପେଟ ଥିବା ସେ ଦୁଇଜଣ ପରସ୍ପରକୁ ପୀଡ଼ନ କଲେ।
1.177.70
मत्ताविव महानागावन्योन्यं विचकर्षतुः ॥ १.१७७.७० ॥
ମତ୍ତ ଦୁଇ ମହା ହାତୀ ପରି ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଟାଣିଲେ।
1.177.71
बाहुविक्षेपशब्दैश्च भीमराक्षसयोस्तदा ।
वेत्रकीयपुरी सर्वा वित्रस्ता समपद्यत ॥ १.१७७.७१ ॥
ଭୀମ ଓ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ବାହୁ ଝଟକିବା ଶବ୍ଦରେ ସେତେବେଳେ ବେତ୍ରକୀୟ ନଗରୀ ସମସ୍ତ ଭୟଭୀତ ହେଲା।
1.177.72
तयोर्वेगेन महता तत्र भूमिरकम्पत ।
पादपान्वीरुधश्चैव चूर्णयामासतू रयात् ॥ १.१७७.७२ ॥
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମହାବେଗରେ ସେଠାରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଗଲା। ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଗଛ ଓ ଲତାଗୁଳ୍ମ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
1.177.73
समागतौ च तौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ।
गिरिभिर्गिरिशृह्गैश्च पाषाणैः पर्वतच्युतैः ॥ १.१७७.७३ ॥
ପରସ୍ପରକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେହି ଦୁଇ ବୀର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ; ପର୍ବତ, ପର୍ବତ-ଶିଖର ଏବଂ ପର୍ବତରୁ ଖସିପଡ଼ିଥିବା ପଥରମାନଙ୍କ ସହିତ।
1.177.74
अन्योन्यं ताडयन्तौ तौ चूर्णयामासतुस्तदा ।
आयामविस्तराभ्यां च परितो योजनद्वयम् ॥ १.१७७.७४ ॥
ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରହାର କରି ସେ ଦୁଇଜଣ ସେତେବେଳେ ଲମ୍ବ ଓ ପ୍ରସ୍ଥରେ ଚାରିପାଖେ ଦୁଇ ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂମିକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
1.177.75
निर्महीरुहपाषाणतृणकुञ्जलतावलिम् ।
चक्रतुर्युद्धदुर्मत्तौ कूर्मपृष्ठोपमां महीम् ॥ १.१७७.७५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ସେହି ଦୁଇଜଣ ଗଛ, ପଥର, ଘାସ, ଝୁଲ ଓ ଲତାଗୁଳ୍ମ ଉପାଡ଼ି ଭୂମିକୁ କଇଁଛ ପିଠି ପରି କରିଦେଲେ।
1.177.76
मुहूर्तमेवं संयुध्य समं रक्षःकुरूद्वहौ ।
ततो रक्षोविनाशाय मतिं कृत्वा कुरूत्तमः ॥ १.१७७.७६ ॥
ଏହିପରି କ୍ଷଣେ ସମାନ ଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପରେ, ରାକ୍ଷସ ଓ କୁରୁବଂଶର ସେହି ଦୁଇଜଣ; ତାପରେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସର ବିନାଶ କରିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ କଲେ।
1.177.77
दन्तान्कटकटीकृत्य दष्ट्वा च दशनच्छदम् ।
नेत्रे संवृत्य विकटं तिर्यक्प्रैक्षत राक्षसम् ॥ १.१७७.७७ ॥
ଦାନ୍ତ କଟକଟାଇ, ଓଠ କାମୁଡ଼ି, ଆଖି ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ସଂକୁଚିତ କରି ସେ ରାକ୍ଷସକୁ ବଙ୍କା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାହିଁଲେ।
1.177.78
अथ तं लोलयित्वा तु भीमसेनो महाबलः ।
अगृह्णात्परिरभ्यैनं बाहुभ्यां परिरभ्य च ॥ १.१७७.७८ ॥
ତା'ପରେ ମହାବଳୀ ଭୀମସେନ ତାକୁ ଝଙ୍କାରି, ଦୁଇ ବାହୁରେ ଜୋରରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଧରିଲେ।
1.177.79
जानुभ्यां पार्श्वयोः कुक्षौ पृष्ठे वक्षसि जघ्निवान् ।
भग्नोरुबाहुहृच्चैव विस्रंसद्देहबन्धनः ॥ १.१७७.७९ ॥
ଆଣ୍ଠୁରେ ତାର ପାର୍ଶ୍ୱ, କୁକ୍ଷି, ପିଠି, ଛାତିରେ ଆଘାତ କଲେ; ଊରୁ, ବାହୁ ଓ ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଦେହର ବନ୍ଧନ ଢିଲା ପଡ଼ିଗଲା।
1.177.80
प्रस्वेददीर्घनिश्वासो निर्यञ्जीवाक्षितारकः ।
अजाण्डास्फोटनं कुर्वन्नाक्रोशंश्च श्वसञ्छनैः ॥ १.१७७.८० ॥
ଝାଳରେ ଭିଜା, ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ପକାଉଥିବା, ପ୍ରାଣ ବାହାରୁଥିବା ଆଖିର କଳା ଗୋଳକ ସହ, ଅଣ୍ଡା ଫୁଟିବା ପରି ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ଏବଂ ଧୀରେ ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା।
1.177.81
भूमौ निपत्य विलुठन्दण्डाहत इवोरगः ।
विस्फुरन्तं महाकायं परितो विचकर्ष ह ॥ १.१७७.८१ ॥
ଭୂମିରେ ପଡ଼ି, ଦଣ୍ଡରେ ମରା ସାପ ପରି ଗଡ଼ାଗଡ଼ି ହୋଇ, ତରପୁଥିବା ସେ ମହାକାୟକୁ ସେ ଚାରିଆଡ଼େ ଟାଣିଲେ।
1.177.82
विकृष्यमाणो वेगेन पाण्डवेन बलीयसा ।
समयुज्यत तीव्रेण श्रमेण पुरुषादकः ॥ १.१७७.८२ ॥
ବଳବାନ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଗରେ ଟଣାଯାଉଥିବା ସେ ନରଭକ୍ଷକ ପ୍ରବଳ ପରିଶ୍ରମରେ ସଂଘର୍ଷରେ ଲାଗିଗଲା।
1.177.83
हीयमानबलं रक्षः समीक्ष्य पुरुषर्षभः ।
निष्पिष्य भूमौ जानुभ्यां समाजघ्ने वृकोदरः ॥ १.१७७.८३ ॥
ରାକ୍ଷସର ବଳ କମୁଥିବା ଦେଖି, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃକୋଦର ତାକୁ ଭୂମିରେ ପେଷି ଆଣ୍ଠୁରେ ଆଘାତ କଲେ।
1.177.84
ततो।ञस्य जानुना पृष्ठमवपीड्य बलादिव ।
बाहुना परिजग्राह दक्षिणेन शिरोधराम् ॥ १.१७७.८४ ॥
ତା'ପରେ ତାର ପିଠିକୁ ଆଣ୍ଠୁରେ ବଳପୂର୍ବକ ଚାପି, ଡାହାଣ ବାହୁରେ ତାର ବେକ ଧରିଲେ।
1.177.85
सव्येन च कटीदेशे गृह्य वाससि पाण्डवः ।
जानुन्यारोप्य तत्पृष्ठं महाशब्दं बभञ्ज ह ॥ १.१७७.८५ ॥
ଏବଂ ବାମ ହାତରେ କଟି ନିକଟରେ ବସ୍ତ୍ର ଧରି ପାଣ୍ଡବ (ଭୀମ) ତାକୁ ଆଣ୍ଠୁ ଉପରେ ଉଠାଇ ମହାଶବ୍ଦ ସହିତ ତାର ପିଠି ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
1.177.86
ततोऽस्य रुधिरं वक्त्रात्प्रादुरासीद्विशांपते ।
भज्यमानस्य भीमेन तस्य घोरस्य रक्षसः ॥ १.१७७.८६ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ବିଶାଂପତି, ଭୀମ ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗି ଯାଉଥିବା ସେହି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସର ମୁଖରୁ ରକ୍ତ ବାହାରି ଆସିଲା।