Mahābhārata · Adhyāya 1.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.177.1
उपपन्नमिदं मातस्त्वया यद्बुद्धिपूर्वकम् ।
आर्तस्य ब्राह्मणस्यैतदनुक्रोशादिदं कृतम् ॥ १.१७७.१ ॥
Mãe, o que fizeste deliberadamente é apropriado; isto foi feito por compaixão ao brâmane aflito.
1.177.2
ध्रुवमेष्यति भीमोऽयं निहत्य पुरुषादकम् ।
सर्वथा ब्राह्मणस्यार्थे यदनुक्रोशवत्यसि ॥ १.१७७.२ ॥
Certamente este Bhīma voltará, tendo matado aquele demônio comedor de homens; em todos os sentidos és compassiva pelo bem do brâmane.
1.177.3
यथा त्विदं न विन्देयुर्नरा नगरवासिनः ।
तथाऽयं ब्राह्मणो वाच्यः परिग्राह्यश्च यत्नतः ॥ १.१७७.३ ॥
Para que os habitantes da cidade não descubram isto, deve-se dizer isso ao brâmane e acolhê-lo com cuidado.
1.177.4
युधिष्ठिरेण संमन्त्र्य ब्राह्मणार्थमरिन्दम ।
कुन्ती प्रविश्य तान्सर्वान्मन्त्रयामास भारत ॥ १.१७७.४ ॥
Ó domador de inimigos, após consultar Yudhiṣṭhira pelo bem do brâmane, Kuntī entrou e consultou todos eles, ó Bhārata.
1.177.5
अथ रात्र्यां व्यतीतायां भीमसेनो महाबलः ।
ब्राह्मणं समुपागम्य वचश्चेदमुवाच ह ॥ १.१७७.५ ॥
Então, passada a noite, o poderoso Bhīmasena aproximou-se do brâmane e disse estas palavras.
1.177.6
आपदस्त्वां विमोक्ष्येऽहं सपुत्रं ब्राह्मण प्रियम् ।
मा भैषी राक्षसात्तस्मान्मां ददातु बलिं भवान् ॥ १.१७७.६ ॥
Brâmane, libertarei a ti e ao teu querido filho desta calamidade. Não temas aquele demônio; dá-me a ele como oferenda.
1.177.7
इद मामशितं कर्तुं प्रयतस्व सकृद्गृहे ।
आथात्मानं प्रादास्यामि तस्मै घोराय रक्षसे ॥ १.१७७.७ ॥
Tenta uma vez, em casa, fazer de mim a tua comida. Então me entregarei àquele terrível rākṣasa.
1.177.8
त्वरध्वं किं विलम्बध्वे मा चिरं कुरुतानघाः ।
व्यवस्येयं मनः प्राणैर्युष्मान्रक्षितुमद्य वै ॥ १.१७७.८ ॥
Apressai-vos, por que demorais? Ó sem culpa, não demoreis muito. Hoje resolvi em meu coração proteger-vos, mesmo com a minha vida.
1.177.9
एवमुक्तः स भीमेन ब्राह्मणो भरतर्षभ ।
सुहृदां तत्समाख्याय ददावन्नं सुसंस्कृतम् ॥ १.१७७.९ ॥
Assim interpelado por Bhīma, ó touro dos Bharatas, o brâmane, tendo-o comunicado aos amigos, deu a comida bem preparada.
1.177.10
पिशितोदनमाजह्रुरथास्मै पुरवासिनः ।
सघृतं सोपदंशं च सूपैर्नानाविधैः सह ॥ १.१७७.१० ॥
Então os habitantes da cidade trouxeram-lhe arroz com carne, com ghee, com acompanhamentos e com sopas de várias espécies.
1.177.11
तदाऽशित्वा भीमसेनो मांसानि विविधानि च ।
मोदकानि च मुख्यानि चित्रोदनचयान्बहून् ॥ १.१७७.११ ॥
Então Bhīmasena comeu carnes variadas, excelentes doces e muitos montes de arroz de sabores diversos.
1.177.12
ततोऽपिबद्दधिघटान्सुबहून्द्रोणसंमितान् ।
तस्य भुक्तवतः पौरा यथावत्समुपार्जितान् ॥ १.१७७.१२ ॥
Depois bebeu muitas jarras de coalhada, cada uma da medida de um droṇa. Quando comeu, os habitantes da cidade trouxeram o que haviam reunido devidamente para ele.
1.177.13
उपजह्रुर्भृतं भागं समृद्धमनसस्तदा ।
ततो रात्र्यां व्यतीतायां सव्यञ्जनदधिप्लुतम् ॥ १.१७७.१३ ॥
Então, de mente alegre, trouxeram sua porção. Depois, passada a noite, trouxe-se comida embebida em condimentos e coalhada.
1.177.14
समारुह्यान्नसंपूर्णं शकटं स वृकोदरः ।
प्रययौ तूर्यनिर्घोषैः पौरैश्च परिवारितः ॥ १.१७७.१४ ॥
Subindo no carro cheio de comida, Vṛkodara partiu, ao estrondo dos instrumentos e cercado pelos cidadãos.
1.177.15
आत्मानमेषोऽन्नभूतो राक्षसाय प्रदास्यति ।
तरुणोऽप्रतिरूपश्च दृढ औदरिको युवा ॥ १.१७७.१५ ॥
Este, transformado em alimento, entregar-se-á ao rākṣasa. É jovem, incomparável, forte e glutão.
1.177.16
वाग्भिरेवंप्रकाराभिः स्तूयमानो वृकोदरः ।
चुचोद स बलीवर्दौ युक्तौ सर्वाङ्गकालकौ ॥ १.१७७.१६ ॥
Louvado com tais palavras, Vṛkodara incitou os dois touros, negros em todo o corpo, que estavam atrelados.
1.177.17
वादित्राणां प्रवादेन ततस्तं पुरुषादकम् ।
अभ्यगच्छत्सुसंहृष्टः सर्वत्र मनुजैर्वृतः ॥ १.१७७.१७ ॥
Ao som dos instrumentos, ele, muito alegre, aproximou-se daquele devorador de homens, cercado de homens por todos os lados.
1.177.18
संप्राप्य स च तं देशमेकाकी समुपाययौ ।
पुरुषादभयाद्भीतस्तत्रैवासीज्जनव्रजः ॥ १.१७७.१८ ॥
Ao chegar àquele lugar, avançou sozinho; a multidão, assustada com o medo do devorador de homens, permaneceu ali mesmo.
1.177.19
स गत्वा दूरमध्वानं दक्षिणामभितो दिशम् ।
यतोपदिष्टमुद्देशे ददर्श विपुलं द्रुमम् ॥ १.१७७.१९ ॥
Tendo caminhado longe em direção ao sul, no lugar indicado viu uma vasta árvore.
1.177.20
केशमज्जास्थिमेदोभिर्बाहूरुचरणैरपि ।
आर्द्रैः शुष्कैश्च संकीर्णमभितोऽथ वनस्पतिम् ॥ १.१७७.२० ॥
Aquela árvore estava por toda parte coberta de cabelos, medula, ossos e gordura, com braços, coxas e pés, úmidos e secos.
1.177.21
गृध्रकङ्कबलच्छन्नं गोमायुगणसेवितम् ।
उग्रगन्धमचक्षुष्यं श्मशानमिव दारुणम् ॥ १.१७७.२१ ॥
Coberto de abutres, garças e milhafres, frequentado por bandos de chacais, de cheiro pestilento, doloroso à vista, terrível como um crematório.
1.177.22
तं प्रविश्य महावृक्षं चिन्तयामास वीर्यवान् ।
यावन्न पश्यते रक्षो बकाभिख्यं बलोत्तरम् ॥ १.१७७.२२ ॥
Tendo entrado naquela grande árvore, o valente refletiu: até que veja o demônio chamado Baka, de força extrema.
1.177.23
आचितं विविधैर्भोज्यैरन्नैरुच्चावचैरिदम् ।
शकटं सूपसंपूर्णं यावद्द्रक्ष्यति राक्षसः ॥ १.१७७.२३ ॥
Este carro, repleto de diversos alimentos e pratos de todo tipo, cheio de caldos, até que o demônio o veja.
1.177.24
तावदेवेह भोक्ष्येऽहं दुर्लभं हि पुनर्भवेत् ।
विप्रकीर्येत सर्वं हि प्रयुद्धे मयि रक्षसा ॥ १.१७७.२४ ॥
Até lá comerei aqui mesmo, pois tal oportunidade seria rara outra vez; e quando o demônio lutar comigo, tudo isto será espalhado.
1.177.25
अभोज्यं हि शवस्पर्शे निगृहीते बके भवेत् ।
स त्वेवं भीमकर्मा तु भीमसेनोऽभिलक्ष्य च ॥ १.१७७.२५ ॥
Pois a comida seria imprópria para comer se Baka fosse preso por tocar um cadáver. Mas Bhīmasena, de feitos terríveis, tendo observado, (compreendeu isto).
1.177.26
उपविश्य विविक्तेऽन्नं भुङ्क्ते स्म परमं परः ।
तं ततः सर्वतोऽपश्यन्द्रुमानारुह्य नागराः ॥ १.१७७.२६ ॥
Sentado num lugar isolado, comia a comida, aquele supremo. Então os habitantes da cidade, subindo nas árvores, o viram de todos os lados.
1.177.27
नारक्षो बलिमश्नीयादेवं बहु च मानवाः ।
भुङ्क्ते ब्राह्मणरूपेण बकोऽयमिति चाब्रुवन् ॥ १.१७७.२७ ॥
Um rākṣasa não deveria comer a oferenda, diziam muitos homens; "Ele come em forma de brâmane: este é Baka", começaram a dizer.
1.177.28
स तं हसति तेजस्वी तदन्नमुपभुज्य च ।
आसाद्य तु वनं तस्य रक्षसः पाण्डवो बली।
आजुहाव ततो नाम्ना तदन्नमुपपादयन् ॥ १.१७७.२८ ॥
Ele riu deles, o radiante; tendo comido aquela comida, tendo chegado à floresta daquele rākṣasa, o poderoso Pāṇḍava chamou-o pelo nome, trazendo-lhe aquela comida.
1.177.29
ततः स राक्षसः क्रुद्धो भीमस्य वचनात्तदा ।
आजगाम सुसंक्रुद्धो यत्र भीमो व्यवस्थितः ॥ १.१७७.२९ ॥
Então aquele rākṣasa, enfurecido pelas palavras de Bhīma, muito colérico, veio onde Bhīma estava.
1.177.30
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम् ।
लोहिताक्षः करालश्च लोहितश्मश्रुमूर्धजः ॥ १.१७७.३० ॥
De corpo enorme e muito veloz, como se fendesse a terra; de olhos vermelhos e temível, com barba e cabelos vermelhos.
1.177.31
आकर्णाद्भिन्नवक्त्रश्च शङ्कुकर्णो विभीषणः ।
त्रिशिखां भ्रुकुटिं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम् ॥ १.१७७.३१ ॥
Com a boca rasgada até as orelhas e as orelhas pontiagudas, o terrível rākṣasa franziu as sobrancelhas em três picos e mordeu forte o lábio.
1.177.32
भुञ्जानमन्नं तं दृष्ट्वा भीमसेनं स राक्षसः ।
विवृत्य नयने क्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१७७.३२ ॥
Ao ver Bhīmasena comendo, o rākṣasa, irado, arregalou os olhos e disse estas palavras.
1.177.33
कोऽयमन्नमिदं भुङ्क्ते मदर्थमुपकल्पितम् ।
पश्यतो मम दुर्बुद्धिर्यियासुर्यमसादनम् ॥ १.१७७.३३ ॥
"Quem é este que come a comida preparada para mim enquanto eu observo? Insensato, queres ir à morada de Yama?"
1.177.34
भीमसेनस्ततः श्रुत्वा प्रहसन्निव भारत ।
राक्षसं तमनादृत्य भुङ्क्त एव पराङ्मुखः ॥ १.१७७.३४ ॥
Então, ó Bhārata, Bhīmasena, tendo ouvido isto e como se risse, desprezou aquele rākṣasa e, com o rosto virado, continuou a comer.
1.177.35
रवं स भैरवं कृत्वा समुद्यम्य करावुभौ ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं जिङांसुः पुरुषादकः ॥ १.१७७.३५ ॥
Soltando um rugido terrível e erguendo ambos os braços, o devorador de homens precipitou-se sobre Bhīmasena, desejoso de o matar.
1.177.36
तथापि परिभूयैनं प्रेक्षमाणो वृकोदरः ।
राक्षसं भुङ्क्त एवान्नं पाण्डवः परवीरहा ॥ १.१७७.३६ ॥
Ainda assim, Vṛkodara, o Pāṇḍava, matador de heróis inimigos, desprezou-o e, observando-o, continuou a comer.
1.177.37
अमर्षेण तु संपूर्णः कुन्तीपुत्रं वृकोदरम् ।
जघान पृष्ठे पाणिभ्यामुभाभ्यां पृष्ठतः स्थितः ॥ १.१७७.३७ ॥
Mas, cheio de ira, o rākṣasa, de pé atrás, golpeou com ambas as mãos as costas de Vṛkodara, o filho de Kuntī.
1.177.38
तथा बलवता भीमः पाणिभ्यां भृशमाहतः ।
नैवावलोकयामास राक्षसं भुङ्क्त एव सः ॥ १.१७७.३८ ॥
Assim golpeado com força pelo poderoso com ambas as mãos, Bhīma nem sequer olhou para o rākṣasa; continuou comendo.
1.177.39
ततः स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः ।
ताडयिष्यंस्तदा भीमं पुनरभ्यद्रवद्बली ॥ १.१७७.३९ ॥
Então o poderoso rākṣasa, outra vez muito enfurecido, pegou uma árvore e lançou-se de novo contra Bhīma, prestes a golpeá-lo.
1.177.40
क्षिप्तं क्रुद्धेन तं वृक्षं प्रतिजग्राह वीर्यवान् ।
सव्येन पाणिना भीमो दक्षिणेनाप्यभुङ्क्त ह ॥ १.१७७.४० ॥
O valente Bhīma agarrou aquela árvore, arremessada pelo enfurecido, com a mão esquerda; com a direita continuou comendo.
1.177.41
शकटान्नं ततो भुक्त्वा रक्षसः पाणिना सह ।
गृह्णन्नेव तदा वृक्षं निःशेषं पर्वतोपमम् ॥ १.१७७.४१ ॥
Então, depois de comer uma carroça de comida, continuou segurando a árvore inteira, semelhante a uma montanha, junto com a mão do rākṣasa.
1.177.42
भीमसेनो हसन्नेव भुक्त्वा त्यक्त्वा च राक्षसम् ।
पीत्वा दधिघटान्पूर्णान्घृतकुम्भाञ्शतं शतम् ॥ १.१७७.४२ ॥
Bhīmasena, rindo enquanto comia, então soltou o rākṣasa; e bebeu cem jarras cheias de coalhada e cem potes de ghee.
1.177.43
वार्युपस्पृश्य संहृष्टस्तस्थौ गिरिरिवापरः ।
भ्रामयन्तं महावृक्षमायान्तं भीमदर्शनम् ॥ १.१७७.४३ ॥
Tendo se purificado com água e alegre, ele se ergueu como outra montanha, diante do terrível que vinha girando uma grande árvore.
1.177.44
दृष्ट्वोत्थायाहवे वीरः सिंहनादं व्यनादयत् ।
भुजवेगं तथाऽऽस्फोटं क्ष्वेलितं च महास्वनम् ॥ १.१७७.४४ ॥
Ao vê-lo, o herói se ergueu e soltou um rugido de leão na batalha; com o impulso de seus braços, o estalar de suas palmas e um grito feroz, fez um grande estrondo.
1.177.45
कृत्वाऽऽह्वयत संक्रुद्धो भीमसेनोऽथ राक्षसम् ।
उवाचाशनिशब्देन ध्वनिना भीषयन्निव ॥ १.१७७.४५ ॥
Enfurecido, Bhīmasena desafiou o rākṣasa e, com voz de trovão, como para aterrorizá-lo, falou assim:
1.177.46
बहुकालं सुपुष्टं ते शरीरं राक्षसाधम ।
द्विपच्चतुष्पन्मांसैश्च बहुभिश्चौदनैरपि ॥ १.१७७.४६ ॥
Ó o mais vil dos rākṣasas! Há muito tempo o teu corpo tem sido bem nutrido com a carne de seres bípedes e quadrúpedes, e também com muito arroz.
1.177.47
मद्बाहुबलमाश्रित्य न त्वं भूयस्त्वशिष्यसि ।
अद्य मद्बाहुनिष्पिष्टो गमिष्यसि यमालयम् ॥ १.१७७.४७ ॥
Confiando na força dos meus braços, não mais permanecerás. Hoje, esmagado por meus braços, irás à morada de Yama.
1.177.48
अद्यप्रभृति स्वप्स्यन्ति वेत्रकीयनिवासिनः ।
निरुद्विग्नाः पुरस्यास्य कण्टके सूद्धृते मया ॥ १.१७७.४८ ॥
A partir de hoje, os habitantes de Vetraka dormirão sem inquietação, pois arranquei o espinho desta cidade.
1.177.49
अद्य युद्धे शरीरं ते कङ्कगोमायुवायसाः ।
मया हतस्य खादन्तु विकर्षन्तु च भूतले ॥ १.१७७.४९ ॥
Hoje, na batalha, que garças, chacais e corvos devorem o teu corpo, o de quem eu matei, e que o arrastem pelo chão.
1.177.50
एवमुक्त्वा सुसंक्रुद्धः पार्थो बकजिघांसया ।
उपाधावद्बकश्चापि पार्थं पार्थिवसत्तम ॥ १.१७७.५० ॥
Assim falando, Pārtha, muito irado e desejoso de matar Baka, lançou-se contra ele; e Baka também correu em direção a Pārtha, ó melhor dos reis.
1.177.51
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम् ।
पिशङ्गरूपः पिङ्गाक्षो भीमसेनमभिद्रवत् ॥ १.१७७.५१ ॥
De corpo enorme e de grande velocidade, como se fendesse a terra, de forma fulva e olhos fulvos, precipitou-se sobre Bhīmasena.
1.177.52
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम् ।
भृशं स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः ॥ १.१७७.५२ ॥
Franzindo as sobrancelhas em três picos e mordendo o lábio, o rākṣasa, muito irado, pegou de novo uma árvore.
1.177.53
ताडयिष्यंस्तदा भीमं तरसाऽभ्यद्रवद्बली ।
क्रुद्धेनाभिहतं वृक्षं प्रतिजग्राह लीलया ॥ १.१७७.५३ ॥
Então o poderoso precipitou-se com rapidez sobre Bhīma, pretendendo golpeá-lo; e Bhīma apanhou com facilidade a árvore que o irado arremessara.
1.177.54
सव्येन पाणिना भीमः प्रहसन्निव भारत ।
ततः स पुनरुद्यम्य वृक्षान्बहुविधान्बली ॥ १.१७७.५४ ॥
Ó Bhārata, Bhīma apanhou-a com a mão esquerda, como rindo. Então o poderoso, erguendo de novo árvores de muitas espécies, ...
1.177.55
प्राहिणोद्भीमसेनाय बकोऽपि बलवान्रणे ।
सर्वानपोहयद्वृक्षान्स्वस्य हस्तस्य शाखया ॥ १.१७७.५५ ॥
O poderoso Baka também arremessou árvores contra Bhīmasena na batalha, e com um galho de sua própria mão afastou todas as árvores.
1.177.56
तद्वृक्षयुद्धमभवद्वृक्षषण्डविनाशनम् ।
महत्सुघोरं राजेन्द्र बकपाण्डवयोस्तदा ॥ १.१७७.५६ ॥
Ó senhor dos reis, então ocorreu aquele combate de árvores entre Baka e o Pāṇḍava, que destruía os bosques de árvores, grande e muito terrível.
1.177.57
नाम विश्राव्य स बकः समभिद्रुत्य पाण्डवम् ।
समयुध्यत तीव्रेण वेगेन पुरुषादकः ॥ १.१७७.५७ ॥
Proclamando seu nome, aquele Baka lançou-se sobre o Pāṇḍava e lutou com feroz velocidade, aquele devorador de homens.
1.177.58
तयोर्वेगेन महता पृथिवी समकम्पत ।
पादपांश्च महामात्रांश्चूर्णयामासतुः क्षणात् ॥ १.१७७.५८ ॥
Pela grande força dos dois a terra tremeu, e num instante reduziram a pó as árvores e os grandes troncos.
1.177.59
द्रुतमागत्य पाणिभ्यां गृहीत्वा चैनमाक्षिपत् ।
आक्षिप्तो भीमसेनश्च पुनरेवोत्थितो हसन् ॥ १.१७७.५९ ॥
Chegando rapidamente, agarrou-o com as duas mãos e o arremessou; e Bhīmasena, lançado ao chão, levantou-se de novo rindo.
1.177.60
आलिङ्ग्यापि बकं भीमो न्यहनद्वसुधातले ।
भीमो विसर्जयित्वैनं समाश्वसिहि राक्षस ॥ १.१७७.६० ॥
Abraçando Baka, Bhīma mesmo assim o derrubou sobre a superfície da terra; então Bhīma, soltando-o, disse: "Anime-se, ó rākṣasa."
1.177.61
इत्युक्त्वा पुनरास्फोट्य उत्तिष्ठेति च सोऽब्रवीत् ।
समुत्पत्य ततः क्रुद्धो रूपं कृत्वा महत्तरम् ॥ १.१७७.६१ ॥
Tendo dito isso, bateu novamente os braços e disse: "Levanta-te!" Então, enfurecido, saltou e tomou uma forma ainda maior.
1.177.62
विरूपः सहसा तस्थौ तर्जयित्वा वृकोदरम् ।
अहसद्भीमसेनोऽपि राक्षसं भीमदर्शनम् ॥ १.१७७.६२ ॥
O rakṣasa disforme levantou-se de repente e ameaçou Vṛkodara. Bhīmasena também riu do rakṣasa, terrível de se ver.
1.177.63
असौ गृहीत्वा पाणिभ्यां पृष्ठतश्च व्यवस्थितः ।
जानुभ्यां पीडयित्वाथ पातयामास भूतले ॥ १.१७७.६३ ॥
Agarrando-o com ambas as mãos, colocou-se por trás dele; então, pressionando-o com os joelhos, derrubou-o no chão.
1.177.64
पुनः क्रुद्धो विसृज्यैनं राक्षसं क्रोधजीवितम् ।
स्वां कटीमीषदुन्नम्य बाहू तस्य परामृशत् ॥ १.१७७.६४ ॥
Enfurecido de novo, soltou aquele rakṣasa cuja vida era a ira. Erguendo um pouco a cintura, agarrou os braços dele.
1.177.65
तस्य बाहू समादाय त्वरमाणो वृकोदरः ।
उत्क्षिप्य चावधूयैनं पातयन्बलवान्भुवि ॥ १.१७७.६५ ॥
Agarrando seus braços, Vṛkodara rapidamente o ergueu, sacudiu-o, e o poderoso Bhīma o atirou ao chão.
1.177.66
तं तु वामेन पादेन क्रुद्धो भीमपराक्रमः ।
उरस्येनं समाजघ्ने भीमस्तु पतितं भुवि ॥ १.१७७.६६ ॥
Então o enfurecido Bhīma, de terrível valor, golpeou-lhe o peito com o pé esquerdo, enquanto ele jazia caído no chão.
1.177.67
व्यात्ताननेन घोरेण लम्बजिह्वेन रक्षसा ।
तेनाभिद्रुत्य भीमेन भीमो मूर्ध्नि समाहतः ॥ १.१७७.६७ ॥
O rākṣasa de boca escancarada e terrível, de língua longa, lançou-se sobre ele, e Bhīma foi atingido na cabeça.
1.177.68
एवं निहन्यमानः स राक्षसेन बलीयसा ।
रोषेण महताऽऽविष्टो भीमो भीमपराक्रमः ॥ १.१७७.६८ ॥
Assim atingido pelo poderoso rākṣasa, Bhīma de valor terrível foi tomado por grande fúria.
1.177.69
गृहीत्वा मध्यमुत्क्षिप्य बली जग्राह राक्षसम् ।
तावन्योन्यं पीडयन्तौ पुरुषादवृकोदरौ ॥ १.१७७.६९ ॥
Agarrando o rākṣasa pela cintura e erguendo-o, o forte Bhīma o apanhou; os dois, devoradores de homens de ventre de lobo, pressionavam-se mutuamente.
1.177.70
मत्ताविव महानागावन्योन्यं विचकर्षतुः ॥ १.१७७.७० ॥
Como dois grandes elefantes enlouquecidos, arrastavam-se um ao outro.
1.177.71
बाहुविक्षेपशब्दैश्च भीमराक्षसयोस्तदा ।
वेत्रकीयपुरी सर्वा वित्रस्ता समपद्यत ॥ १.१७७.७१ ॥
E então, pelo ruído dos braços de Bhīma e do rākṣasa arremessados, toda a cidade de Vetrakīya ficou aterrorizada.
1.177.72
तयोर्वेगेन महता तत्र भूमिरकम्पत ।
पादपान्वीरुधश्चैव चूर्णयामासतू रयात् ॥ १.१७७.७२ ॥
Pela grande força dos dois, a terra tremeu ali, e rapidamente trituraram árvores e trepadeiras.
1.177.73
समागतौ च तौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ।
गिरिभिर्गिरिशृह्गैश्च पाषाणैः पर्वतच्युतैः ॥ १.१७७.७३ ॥
Aqueles dois heróis, desejosos da morte um do outro, se encontraram, com montanhas, picos montanhosos e pedregulhos caídos das montanhas.
1.177.74
अन्योन्यं ताडयन्तौ तौ चूर्णयामासतुस्तदा ।
आयामविस्तराभ्यां च परितो योजनद्वयम् ॥ १.१७७.७४ ॥
Golpeando-se mutuamente, os dois então trituraram o solo por dois iojanas ao redor, em comprimento e largura.
1.177.75
निर्महीरुहपाषाणतृणकुञ्जलतावलिम् ।
चक्रतुर्युद्धदुर्मत्तौ कूर्मपृष्ठोपमां महीम् ॥ १.१७७.७५ ॥
Enlouquecidos na batalha, os dois arrancaram árvores, pedras, ervas, moitas e trepadeiras, e deixaram a terra como o dorso de uma tartaruga.
1.177.76
मुहूर्तमेवं संयुध्य समं रक्षःकुरूद्वहौ ।
ततो रक्षोविनाशाय मतिं कृत्वा कुरूत्तमः ॥ १.१७७.७६ ॥
Tendo lutado igualmente por um momento dessa forma, os dois, o rākṣasa e o melhor dos kurus, resolveram então a destruição do rākṣasa.
1.177.77
दन्तान्कटकटीकृत्य दष्ट्वा च दशनच्छदम् ।
नेत्रे संवृत्य विकटं तिर्यक्प्रैक्षत राक्षसम् ॥ १.१७७.७७ ॥
Rangendo os dentes, mordendo o lábio e estreitando ferozmente os olhos, olhou de soslaio para o rākṣasa.
1.177.78
अथ तं लोलयित्वा तु भीमसेनो महाबलः ।
अगृह्णात्परिरभ्यैनं बाहुभ्यां परिरभ्य च ॥ १.१७७.७८ ॥
Então o poderoso Bhīmasena o sacudiu, o agarrou e o abraçou firmemente com ambos os braços.
1.177.79
जानुभ्यां पार्श्वयोः कुक्षौ पृष्ठे वक्षसि जघ्निवान् ।
भग्नोरुबाहुहृच्चैव विस्रंसद्देहबन्धनः ॥ १.१७७.७९ ॥
Com os joelhos atingiu seus flancos, ventre, costas e peito; suas coxas, braços e coração foram quebrados, e os laços de seu corpo se afrouxaram.
1.177.80
प्रस्वेददीर्घनिश्वासो निर्यञ्जीवाक्षितारकः ।
अजाण्डास्फोटनं कुर्वन्नाक्रोशंश्च श्वसञ्छनैः ॥ १.१७७.८० ॥
Suando e dando longos suspiros, com a vida escapando e as pupilas saltando, emitiu um som como o de uma casca de ovo se rompendo, gritou e respirou lentamente.
1.177.81
भूमौ निपत्य विलुठन्दण्डाहत इवोरगः ।
विस्फुरन्तं महाकायं परितो विचकर्ष ह ॥ १.१७७.८१ ॥
Caindo ao chão e contorcendo-se como uma serpente atingida por um bastão, arrastou por todos os lados aquele enorme corpo que se debatia.
1.177.82
विकृष्यमाणो वेगेन पाण्डवेन बलीयसा ।
समयुज्यत तीव्रेण श्रमेण पुरुषादकः ॥ १.१७७.८२ ॥
Arrastado rapidamente pelo poderoso Pāṇḍava, o devorador de homens entrou na luta com esforço feroz.
1.177.83
हीयमानबलं रक्षः समीक्ष्य पुरुषर्षभः ।
निष्पिष्य भूमौ जानुभ्यां समाजघ्ने वृकोदरः ॥ १.१७७.८३ ॥
Vendo a força do demônio enfraquecer, o touro entre os homens, Vṛkodara, esmagou-o no chão e atingiu-o com os joelhos.
1.177.84
ततो।ञस्य जानुना पृष्ठमवपीड्य बलादिव ।
बाहुना परिजग्राह दक्षिणेन शिरोधराम् ॥ १.१७७.८४ ॥
Então, pressionando com força suas costas com o joelho, agarrou-lhe o pescoço com o braço direito.
1.177.85
सव्येन च कटीदेशे गृह्य वाससि पाण्डवः ।
जानुन्यारोप्य तत्पृष्ठं महाशब्दं बभञ्ज ह ॥ १.१७७.८५ ॥
E, agarrando-o pela roupa na altura da cintura com a mão esquerda, o Pāṇḍava (Bhīma) o ergueu sobre o joelho e quebrou-lhe as costas com um grande estrondo.
1.177.86
ततोऽस्य रुधिरं वक्त्रात्प्रादुरासीद्विशांपते ।
भज्यमानस्य भीमेन तस्य घोरस्य रक्षसः ॥ १.१७७.८६ ॥
Então, ó senhor dos povos, sangue brotou da boca daquele terrível demônio enquanto Bhīma o quebrava.