మహాభారతం · అధ్యాయం 1.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.177.1
उपपन्नमिदं मातस्त्वया यद्बुद्धिपूर्वकम् ।
आर्तस्य ब्राह्मणस्यैतदनुक्रोशादिदं कृतम् ॥ १.१७७.१ ॥
అమ్మా, నువ్వు ఆలోచించి చేసినది సముచితమే. బాధలో ఉన్న బ్రాహ్మణునిపై కరుణతోనే ఇది చేశావు.
1.177.2
ध्रुवमेष्यति भीमोऽयं निहत्य पुरुषादकम् ।
सर्वथा ब्राह्मणस्यार्थे यदनुक्रोशवत्यसि ॥ १.१७७.२ ॥
ఖచ్చితంగా ఈ భీముడు ఆ నరభక్షక రాక్షసుని చంపి తిరిగి వస్తాడు. బ్రాహ్మణుని కోసం నువ్వు పూర్తిగా కరుణామయివి.
1.177.3
यथा त्विदं न विन्देयुर्नरा नगरवासिनः ।
तथाऽयं ब्राह्मणो वाच्यः परिग्राह्यश्च यत्नतः ॥ १.१७७.३ ॥
నగరవాసులు ఇది తెలుసుకోకుండా ఉండేలా, ఈ బ్రాహ్మణునితో ఆ విధంగా చెప్పి, అతడిని జాగ్రత్తగా ఆదరించాలి.
1.177.4
युधिष्ठिरेण संमन्त्र्य ब्राह्मणार्थमरिन्दम ।
कुन्ती प्रविश्य तान्सर्वान्मन्त्रयामास भारत ॥ १.१७७.४ ॥
శత్రుదమనా, యుధిష్ఠిరునితో బ్రాహ్మణుని కోసం ఆలోచించి, కుంతి లోపలికి వెళ్లి వారందరితో మంతనాలు చేసింది, భారతా.
1.177.5
अथ रात्र्यां व्यतीतायां भीमसेनो महाबलः ।
ब्राह्मणं समुपागम्य वचश्चेदमुवाच ह ॥ १.१७७.५ ॥
అప్పుడు రాత్రి గడిచాక, మహాబలుడైన భీమసేనుడు బ్రాహ్మణుని దగ్గరకు వెళ్లి ఈ మాటలు పలికాడు.
1.177.6
आपदस्त्वां विमोक्ष्येऽहं सपुत्रं ब्राह्मण प्रियम् ।
मा भैषी राक्षसात्तस्मान्मां ददातु बलिं भवान् ॥ १.१७७.६ ॥
బ్రాహ్మణా, నువ్వు, నీ ప్రియ కుమారుడు ఈ ఆపద నుండి నేను మిమ్మల్ని విడిపిస్తాను. ఆ రాక్షసునికి భయపడకు; నన్ను అతనికి బలిగా ఇవ్వు.
1.177.7
इद मामशितं कर्तुं प्रयतस्व सकृद्गृहे ।
आथात्मानं प्रादास्यामि तस्मै घोराय रक्षसे ॥ १.१७७.७ ॥
ఇంట్లో ఒకసారి నన్ను తినడానికి ప్రయత్నించు. అప్పుడు నన్ను నేను ఆ భయంకరమైన రాక్షసునికి ఇస్తాను.
1.177.8
त्वरध्वं किं विलम्बध्वे मा चिरं कुरुतानघाः ।
व्यवस्येयं मनः प्राणैर्युष्मान्रक्षितुमद्य वै ॥ १.१७७.८ ॥
త్వరపడండి, ఎందుకు ఆలస్యం చేస్తారు? ఓ నిష్కళంకులారా, ఎక్కువ ఆలస్యం చేయకండి. ఈ రోజు నా ప్రాణాలతోనైనా మిమ్మల్ని రక్షించాలని నేను నిశ్చయించుకున్నాను.
1.177.9
एवमुक्तः स भीमेन ब्राह्मणो भरतर्षभ ।
सुहृदां तत्समाख्याय ददावन्नं सुसंस्कृतम् ॥ १.१७७.९ ॥
భీముడు ఇలా చెప్పగా, ఓ భరతశ్రేష్ఠా, ఆ బ్రాహ్మణుడు తన మిత్రులకు ఆ విషయం తెలిపి బాగా వండిన అన్నాన్ని ఇచ్చాడు.
1.177.10
पिशितोदनमाजह्रुरथास्मै पुरवासिनः ।
सघृतं सोपदंशं च सूपैर्नानाविधैः सह ॥ १.१७७.१० ॥
తరువాత పట్టణవాసులు అతనికి మాంసంతో కూడిన అన్నం, నెయ్యి, ఉపదంశాలు మరియు అనేక రకాల కూరలతో కలిపి తీసుకువచ్చారు.
1.177.11
तदाऽशित्वा भीमसेनो मांसानि विविधानि च ।
मोदकानि च मुख्यानि चित्रोदनचयान्बहून् ॥ १.१७७.११ ॥
అప్పుడు భీమసేనుడు వివిధ రకాల మాంసాలను, ఉత్తమమైన మోదకాలను, అనేక రకాల చిత్రాన్నపు రాశులను తిన్నాడు.
1.177.12
ततोऽपिबद्दधिघटान्सुबहून्द्रोणसंमितान् ।
तस्य भुक्तवतः पौरा यथावत्समुपार्जितान् ॥ १.१७७.१२ ॥
తరువాత అతడు ద్రోణ పరిమాణంలో ఉన్న అనేక పెరుగు కుండలను తాగాడు. అతడు తినిన తరువాత పట్టణవాసులు యథావిధిగా సేకరించినవాటిని (తెచ్చారు).
1.177.13
उपजह्रुर्भृतं भागं समृद्धमनसस्तदा ।
ततो रात्र्यां व्यतीतायां सव्यञ्जनदधिप्लुतम् ॥ १.१७७.१३ ॥
అప్పుడు సంతోషచిత్తులైన వారు అతని భాగాన్ని తెచ్చారు. తరువాత రాత్రి గడిచాక, వ్యంజనాలు, పెరుగుతో తడిసిన ఆహారం తేబడింది.
1.177.14
समारुह्यान्नसंपूर्णं शकटं स वृकोदरः ।
प्रययौ तूर्यनिर्घोषैः पौरैश्च परिवारितः ॥ १.१७७.१४ ॥
అన్నంతో నిండిన బండి ఎక్కి ఆ వృకోదరుడు వాద్యధ్వనులతో, పౌరులతో చుట్టబడి బయలుదేరాడు.
1.177.15
आत्मानमेषोऽन्नभूतो राक्षसाय प्रदास्यति ।
तरुणोऽप्रतिरूपश्च दृढ औदरिको युवा ॥ १.१७७.१५ ॥
ఇతడు అన్నరూపం పొంది తనను ఆ రాక్షసునికి అర్పిస్తాడు. ఇతడు యువకుడు, అసమానుడు, దృఢుడు, తిండిపోతు.
1.177.16
वाग्भिरेवंप्रकाराभिः स्तूयमानो वृकोदरः ।
चुचोद स बलीवर्दौ युक्तौ सर्वाङ्गकालकौ ॥ १.१७७.१६ ॥
ఇటువంటి మాటలతో ప్రశంసించబడిన వృకోదరుడు, అంగాంగం నల్లగా ఉన్న ఆ రెండు ఎద్దులను తోలాడు.
1.177.17
वादित्राणां प्रवादेन ततस्तं पुरुषादकम् ।
अभ्यगच्छत्सुसंहृष्टः सर्वत्र मनुजैर्वृतः ॥ १.१७७.१७ ॥
వాద్యధ్వనులతో ఆ మనుష్యభక్షకుని వద్దకు అతడు మిగుల సంతోషంగా చేరాడు; అన్ని వైపులా మనుషులతో చుట్టబడి.
1.177.18
संप्राप्य स च तं देशमेकाकी समुपाययौ ।
पुरुषादभयाद्भीतस्तत्रैवासीज्जनव्रजः ॥ १.१७७.१८ ॥
ఆ ప్రదేశానికి చేరి అతడు ఒంటరిగా ముందుకు సాగాడు; మనుష్యభక్షకుని భయంతో భీతిల్లిన జనసమూహం అక్కడే నిలిచిపోయింది.
1.177.19
स गत्वा दूरमध्वानं दक्षिणामभितो दिशम् ।
यतोपदिष्टमुद्देशे ददर्श विपुलं द्रुमम् ॥ १.१७७.१९ ॥
అతడు దక్షిణ దిశగా చాలా దూరం నడిచి, చెప్పిన ప్రదేశంలో ఒక పెద్ద వృక్షాన్ని చూశాడు.
1.177.20
केशमज्जास्थिमेदोभिर्बाहूरुचरणैरपि ।
आर्द्रैः शुष्कैश्च संकीर्णमभितोऽथ वनस्पतिम् ॥ १.१७७.२० ॥
జుట్టు, మజ్జ, ఎముకలు, కొవ్వు, చేతులు, తొడలు, పాదాలతో, తడి మరియు ఎండిన అవశేషాలతో ఆ వృక్షం చుట్టూ నిండి ఉంది.
1.177.21
गृध्रकङ्कबलच्छन्नं गोमायुगणसेवितम् ।
उग्रगन्धमचक्षुष्यं श्मशानमिव दारुणम् ॥ १.१७७.२१ ॥
రాబందులు, కొంగలు, గద్దలతో కప్పబడి, నక్కల గుంపులు తిరిగే, భయంకరమైన దుర్వాసన కలిగి కళ్లకు బాధ కలిగించే, స్మశానంలా భయంకరంగా ఉంది.
1.177.22
तं प्रविश्य महावृक्षं चिन्तयामास वीर्यवान् ।
यावन्न पश्यते रक्षो बकाभिख्यं बलोत्तरम् ॥ १.१७७.२२ ॥
ఆ మహావృక్షంలో ప్రవేశించిన పరాక్రమవంతుడు, బకుడు అనే అత్యంత బలశాలి రాక్షసుడు కనిపించే వరకు ఏమి చేయాలో ఆలోచించాడు.
1.177.23
आचितं विविधैर्भोज्यैरन्नैरुच्चावचैरिदम् ।
शकटं सूपसंपूर्णं यावद्द्रक्ष्यति राक्षसः ॥ १.१७७.२३ ॥
వివిధ భోజనాలు, రకరకాల అన్నాలు, కూరలతో నిండిన ఈ బండి రాక్షసుడు చూసేవరకు.
1.177.24
तावदेवेह भोक्ष्येऽहं दुर्लभं हि पुनर्भवेत् ।
विप्रकीर्येत सर्वं हि प्रयुद्धे मयि रक्षसा ॥ १.१७७.२४ ॥
అంతవరకు నేను ఇక్కడే భోజనం చేస్తాను; ఇలాంటి అవకాశం మళ్లీ దుర్లభం. నాతో రాక్షసుడు యుద్ధం చేస్తే ఇదంతా చెల్లాచెదురవుతుంది.
1.177.25
अभोज्यं हि शवस्पर्शे निगृहीते बके भवेत् ।
स त्वेवं भीमकर्मा तु भीमसेनोऽभिलक्ष्य च ॥ १.१७७.२५ ॥
శవస్పర్శ వల్ల బకుడు పట్టుబడితే ఆహారం తినదగినది కాదు. కాని భయంకర కర్మలు చేసే ఆ భీమసేనుడు గమనించి (దీనిని తెలుసుకున్నాడు).
1.177.26
उपविश्य विविक्तेऽन्नं भुङ्क्ते स्म परमं परः ।
तं ततः सर्वतोऽपश्यन्द्रुमानारुह्य नागराः ॥ १.१७७.२६ ॥
ఏకాంతంగా కూర్చుని ఆ శ్రేష్ఠుడు భోజనం చేస్తున్నాడు. అప్పుడు పౌరులు చెట్లు ఎక్కి అన్ని వైపుల నుండి అతడిని చూశారు.
1.177.27
नारक्षो बलिमश्नीयादेवं बहु च मानवाः ।
भुङ्क्ते ब्राह्मणरूपेण बकोऽयमिति चाब्रुवन् ॥ १.१७७.२७ ॥
రాక్షసుడు బలిని తినకూడదని మనుషులు చాలా మంది అన్నారు. ఇతడు బ్రాహ్మణ రూపంలో భోజనం చేస్తున్నాడు, ఇతడు బకుడు అని వారు అన్నారు.
1.177.28
स तं हसति तेजस्वी तदन्नमुपभुज्य च ।
आसाद्य तु वनं तस्य रक्षसः पाण्डवो बली।
आजुहाव ततो नाम्ना तदन्नमुपपादयन् ॥ १.१७७.२८ ॥
ఆ తేజస్వి వారిని చూసి నవ్వాడు. ఆ అన్నాన్ని భుజించి, ఆ రాక్షసుని అడవికి చేరి, బలవంతుడైన పాండవుడు పేరు పెట్టి పిలిచాడు, ఆ అన్నాన్ని తెప్పిస్తూ.
1.177.29
ततः स राक्षसः क्रुद्धो भीमस्य वचनात्तदा ।
आजगाम सुसंक्रुद्धो यत्र भीमो व्यवस्थितः ॥ १.१७७.२९ ॥
అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు కోపంతో, భీముని మాటలు విని, అతి కోపంగా భీముడు నిలిచిన చోటికి వచ్చాడు.
1.177.30
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम् ।
लोहिताक्षः करालश्च लोहितश्मश्रुमूर्धजः ॥ १.१७७.३० ॥
పెద్ద శరీరం, గొప్ప వేగం గలవాడు, భూమిని చీల్చేవాడిలా, ఎర్రని కన్నులు గలవాడు, భయంకరుడు, ఎర్రని గడ్డం మరియు జుట్టు గలవాడు.
1.177.31
आकर्णाद्भिन्नवक्त्रश्च शङ्कुकर्णो विभीषणः ।
त्रिशिखां भ्रुकुटिं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम् ॥ १.१७७.३१ ॥
చెవుల వరకు చీలిన ముఖంతో, సూదిలాంటి చెవులతో ఉన్న ఆ భయంకర రాక్షసుడు, మూడు శిఖరాల వంటి కనుబొమ్మలను ముడిచి, పెదవిని పళ్లతో గట్టిగా కొరికాడు.
1.177.32
भुञ्जानमन्नं तं दृष्ट्वा भीमसेनं स राक्षसः ।
विवृत्य नयने क्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१७७.३२ ॥
భీమసేనుడు భోజనం చేస్తుండటం చూసి, ఆ రాక్షసుడు కోపంతో కళ్లు పెద్దగా తెరిచి ఈ మాటలు పలికాడు.
1.177.33
कोऽयमन्नमिदं भुङ्क्ते मदर्थमुपकल्पितम् ।
पश्यतो मम दुर्बुद्धिर्यियासुर्यमसादनम् ॥ १.१७७.३३ ॥
"నా కోసం సిద్ధం చేసిన ఈ అన్నాన్ని నేను చూస్తుండగానే తింటున్నవాడెవడు? ఓ దుర్బుద్ధీ, యమలోకానికి వెళ్లాలని కోరుతున్నావా?"
1.177.34
भीमसेनस्ततः श्रुत्वा प्रहसन्निव भारत ।
राक्षसं तमनादृत्य भुङ्क्त एव पराङ्मुखः ॥ १.१७७.३४ ॥
ఓ భారతా! అది విని భీమసేనుడు నవ్వుతున్నట్లుగా ఆ రాక్షసుణ్ణి లెక్కచేయక, ముఖం తిప్పుకుని భోజనం కొనసాగించాడు.
1.177.35
रवं स भैरवं कृत्वा समुद्यम्य करावुभौ ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं जिङांसुः पुरुषादकः ॥ १.१७७.३५ ॥
భయంకరంగా గర్జించి, రెండు చేతులను ఎత్తి, ఆ నరభక్షకుడు భీమసేనుణ్ణి చంపాలనే కోరికతో అతనిపై దూకాడు.
1.177.36
तथापि परिभूयैनं प्रेक्षमाणो वृकोदरः ।
राक्षसं भुङ्क्त एवान्नं पाण्डवः परवीरहा ॥ १.१७७.३६ ॥
అయినా వృకోదరుడు, శత్రువీరులను సంహరించే పాండవుడు భీమసేనుడు, ఆ రాక్షసుణ్ణి అలక్ష్యం చేసి, అతణ్ణి చూస్తూనే భోజనం కొనసాగించాడు.
1.177.37
अमर्षेण तु संपूर्णः कुन्तीपुत्रं वृकोदरम् ।
जघान पृष्ठे पाणिभ्यामुभाभ्यां पृष्ठतः स्थितः ॥ १.१७७.३७ ॥
కానీ కోపంతో నిండిపోయి, వెనుక నిలిచి ఆ రాక్షసుడు కుంతీపుత్రుడైన వృకోదరుడు (భీముడు) వీపుపై రెండు చేతులతో కొట్టాడు.
1.177.38
तथा बलवता भीमः पाणिभ्यां भृशमाहतः ।
नैवावलोकयामास राक्षसं भुङ्क्त एव सः ॥ १.१७७.३८ ॥
ఆ బలవంతుని రెండు చేతుల దెబ్బలతో తీవ్రంగా కొట్టబడినా భీముడు ఆ రాక్షసుని వైపు చూడనేలేదు; అతను తినడమే కొనసాగించాడు.
1.177.39
ततः स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः ।
ताडयिष्यंस्तदा भीमं पुनरभ्यद्रवद्बली ॥ १.१७७.३९ ॥
అప్పుడు ఆ బలవంతుడైన రాక్షసుడు మళ్లీ తీవ్ర కోపంతో ఒక వృక్షాన్ని పట్టుకుని, భీముడిని కొట్టాలనే ఉద్దేశంతో మళ్లీ అతనిపై దూకాడు.
1.177.40
क्षिप्तं क्रुद्धेन तं वृक्षं प्रतिजग्राह वीर्यवान् ।
सव्येन पाणिना भीमो दक्षिणेनाप्यभुङ्क्त ह ॥ १.१७७.४० ॥
కోపంతో విసిరిన ఆ వృక్షాన్ని పరాక్రమవంతుడైన భీముడు ఎడమ చేతితో పట్టుకున్నాడు; కుడి చేతితో కూడా అతను భోజనం కొనసాగించాడు.
1.177.41
शकटान्नं ततो भुक्त्वा रक्षसः पाणिना सह ।
गृह्णन्नेव तदा वृक्षं निःशेषं पर्वतोपमम् ॥ १.१७७.४१ ॥
తరువాత బండెడు అన్నం తిని, రాక్షసుని చేతితో కలిపి పర్వతంలా ఉన్న ఆ వృక్షాన్ని పూర్తిగా పట్టుకుంటూనే ఉన్నాడు.
1.177.42
भीमसेनो हसन्नेव भुक्त्वा त्यक्त्वा च राक्षसम् ।
पीत्वा दधिघटान्पूर्णान्घृतकुम्भाञ्शतं शतम् ॥ १.१७७.४२ ॥
భీమసేనుడు నవ్వుతూనే భోజనం ముగించి, రాక్షసుని వదిలేశాడు; తరువాత నిండిన పెరుగు కుండలను, నెయ్యి కుండలను వందేసి చొప్పున తాగేశాడు.
1.177.43
वार्युपस्पृश्य संहृष्टस्तस्थौ गिरिरिवापरः ।
भ्रामयन्तं महावृक्षमायान्तं भीमदर्शनम् ॥ १.१७७.४३ ॥
నీటితో ఆచమనం చేసి సంతోషంతో అతడు మరొక పర్వతంలా నిలిచాడు; పెద్ద వృక్షాన్ని తిప్పుతూ భయంకరంగా వస్తున్న అతనిని అతడు చూశాడు.
1.177.44
दृष्ट्वोत्थायाहवे वीरः सिंहनादं व्यनादयत् ।
भुजवेगं तथाऽऽस्फोटं क्ष्वेलितं च महास्वनम् ॥ १.१७७.४४ ॥
అతనిని చూసి వీరుడు లేచి యుద్ధంలో సింహనాదం చేశాడు; బాహువుల వేగం, చప్పట్లు, కేకలు—మహాధ్వనిని వినిపించాడు.
1.177.45
कृत्वाऽऽह्वयत संक्रुद्धो भीमसेनोऽथ राक्षसम् ।
उवाचाशनिशब्देन ध्वनिना भीषयन्निव ॥ १.१७७.४५ ॥
కోపోద్రిక్తుడైన భీమసేనుడు ఆ రాక్షసుని సవాలు చేసి, పిడుగు వంటి స్వరంతో అతనిని భయపెడుతూ ఇలా పలికాడు.
1.177.46
बहुकालं सुपुष्टं ते शरीरं राक्षसाधम ।
द्विपच्चतुष्पन्मांसैश्च बहुभिश्चौदनैरपि ॥ १.१७७.४६ ॥
అధమ రాక్షసుడా! చాలా కాలంగా నీ శరీరం ద్విపద, చతుష్పద జీవుల మాంసంతో, అనేక అన్నంతో బాగా పోషింపబడింది.
1.177.47
मद्बाहुबलमाश्रित्य न त्वं भूयस्त्वशिष्यसि ।
अद्य मद्बाहुनिष्पिष्टो गमिष्यसि यमालयम् ॥ १.१७७.४७ ॥
నా బాహుబలాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని నీవు ఇంకా మిగలవు. ఈ రోజు నా బాహువుల చేత నలిగిపోయి యమలోకానికి వెళ్తావు.
1.177.48
अद्यप्रभृति स्वप्स्यन्ति वेत्रकीयनिवासिनः ।
निरुद्विग्नाः पुरस्यास्य कण्टके सूद्धृते मया ॥ १.१७७.४८ ॥
ఈ రోజు నుండి వేత్రకీయ నగర నివాసులు నిశ్చింతగా నిద్రపోతారు; ఈ నగరపు ముల్లును నేను పీకివేశాను.
1.177.49
अद्य युद्धे शरीरं ते कङ्कगोमायुवायसाः ।
मया हतस्य खादन्तु विकर्षन्तु च भूतले ॥ १.१७७.४९ ॥
ఈ రోజు యుద్ధంలో నీ శరీరాన్ని కొంగలు, నక్కలు, కాకులు తిననివ్వు; నేను చంపిన నీ శరీరాన్ని నేలపై ఈడ్చనివ్వు.
1.177.50
एवमुक्त्वा सुसंक्रुद्धः पार्थो बकजिघांसया ।
उपाधावद्बकश्चापि पार्थं पार्थिवसत्तम ॥ १.१७७.५० ॥
ఇలా చెప్పి, అత్యంత కోపోద్రిక్తుడైన పార్థుడు బకుడిని చంపాలనే కోరికతో అతనిపైకి దూకాడు; ఓ శ్రేష్ఠ రాజా, బకుడు కూడా పార్థుని వైపు పరుగెత్తాడు.
1.177.51
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम् ।
पिशङ्गरूपः पिङ्गाक्षो भीमसेनमभिद्रवत् ॥ १.१७७.५१ ॥
పెద్ద శరీరం, మహావేగం కలవాడై, భూమిని చీల్చుతున్నట్లుగా, పసుపు రూపంతో పింగళ నేత్రాలతో అతడు భీమసేనుని మీదికి దూసుకొచ్చాడు.
1.177.52
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम् ।
भृशं स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः ॥ १.१७७.५२ ॥
మూడు శిఖరాల వంటి కనుబొమలను ముడిచి, పెదవులు కొరుకుతూ, అత్యంత కోపోద్రిక్తుడైన ఆ రాక్షసుడు మరొక వృక్షాన్ని తీసుకున్నాడు.
1.177.53
ताडयिष्यंस्तदा भीमं तरसाऽभ्यद्रवद्बली ।
क्रुद्धेनाभिहतं वृक्षं प्रतिजग्राह लीलया ॥ १.१७७.५३ ॥
అప్పుడు బలవంతుడైన అతడు భీముని కొట్టాలని వేగంగా అతనిపైకి దూకాడు; కోపంతో విసిరిన ఆ వృక్షాన్ని భీముడు అలవోకగా పట్టుకున్నాడు.
1.177.54
सव्येन पाणिना भीमः प्रहसन्निव भारत ।
ततः स पुनरुद्यम्य वृक्षान्बहुविधान्बली ॥ १.१७७.५४ ॥
ఓ భారతా, భీముడు ఎడమ చేతితో నవ్వుతున్నట్లుగా దానిని పట్టుకున్నాడు. తరువాత ఆ బలవంతుడైన రాక్షసుడు మళ్ళీ అనేక రకాల వృక్షాలను ఎత్తుకున్నాడు.
1.177.55
प्राहिणोद्भीमसेनाय बकोऽपि बलवान्रणे ।
सर्वानपोहयद्वृक्षान्स्वस्य हस्तस्य शाखया ॥ १.१७७.५५ ॥
బలవంతుడైన బకుడు కూడా యుద్ధంలో భీమసేనునిపైకి చెట్లను విసిరాడు; తన చేతి కొమ్మతో అన్ని వృక్షాలను తోసివేశాడు.
1.177.56
तद्वृक्षयुद्धमभवद्वृक्षषण्डविनाशनम् ।
महत्सुघोरं राजेन्द्र बकपाण्डवयोस्तदा ॥ १.१७७.५६ ॥
ఓ రాజేంద్రా, అప్పుడు బకునికి, పాండవునికి మధ్య ఆ వృక్షయుద్ధం జరిగింది; అది వృక్షసమూహాలను నాశనం చేస్తూ అత్యంత భయంకరంగా సాగింది.
1.177.57
नाम विश्राव्य स बकः समभिद्रुत्य पाण्डवम् ।
समयुध्यत तीव्रेण वेगेन पुरुषादकः ॥ १.१७७.५७ ॥
తన పేరును ప్రకటించి, ఆ బకుడు పాండవునిపై దూకి, తీవ్రమైన వేగంతో పోరాడాడు; ఆ నరభక్షకుడు.
1.177.58
तयोर्वेगेन महता पृथिवी समकम्पत ।
पादपांश्च महामात्रांश्चूर्णयामासतुः क्षणात् ॥ १.१७७.५८ ॥
వారిద్దరి మహా వేగంతో భూమి కంపించింది; క్షణంలో వారు వృక్షాలను, పెద్ద మానులను చూర్ణం చేశారు.
1.177.59
द्रुतमागत्य पाणिभ्यां गृहीत्वा चैनमाक्षिपत् ।
आक्षिप्तो भीमसेनश्च पुनरेवोत्थितो हसन् ॥ १.१७७.५९ ॥
వేగంగా వచ్చి రెండు చేతులతో అతన్ని పట్టుకుని విసిరివేశాడు; విసరివేయబడ్డ భీమసేనుడు మళ్ళీ నవ్వుతూ లేచాడు.
1.177.60
आलिङ्ग्यापि बकं भीमो न्यहनद्वसुधातले ।
भीमो विसर्जयित्वैनं समाश्वसिहि राक्षस ॥ १.१७७.६० ॥
భీముడు బకుని కౌగిలించుకుని కూడా నేలపై పడగొట్టాడు; తర్వాత భీముడు అతన్ని విడిచిపెట్టి, 'ఓ రాక్షసా, ధైర్యంగా ఉండు' అన్నాడు.
1.177.61
इत्युक्त्वा पुनरास्फोट्य उत्तिष्ठेति च सोऽब्रवीत् ।
समुत्पत्य ततः क्रुद्धो रूपं कृत्वा महत्तरम् ॥ १.१७७.६१ ॥
ఇలా చెప్పి మళ్లీ చేతులు చరిచి "లేవు!" అన్నాడు. అప్పుడు కోపంతో ఎగిరి లేచి తన రూపాన్ని మరింత పెద్దదిగా చేసుకున్నాడు.
1.177.62
विरूपः सहसा तस्थौ तर्जयित्वा वृकोदरम् ।
अहसद्भीमसेनोऽपि राक्षसं भीमदर्शनम् ॥ १.१७७.६२ ॥
ఆ వికృతమైన రాక్షసుడు అకస్మాత్తుగా లేచి నిలబడి వృకోదరుడిని బెదిరించాడు. భయంకరంగా కనిపిస్తున్న ఆ రాక్షసుడిని చూసి భీమసేనుడు కూడా నవ్వాడు.
1.177.63
असौ गृहीत्वा पाणिभ्यां पृष्ठतश्च व्यवस्थितः ।
जानुभ्यां पीडयित्वाथ पातयामास भूतले ॥ १.१७७.६३ ॥
అతడు రెండు చేతులతో అతడిని పట్టుకుని వెనుక నుండి నిలబడ్డాడు; తరువాత మోకాళ్లతో నొక్కి అతడిని నేలపై పడవేశాడు.
1.177.64
पुनः क्रुद्धो विसृज्यैनं राक्षसं क्रोधजीवितम् ।
स्वां कटीमीषदुन्नम्य बाहू तस्य परामृशत् ॥ १.१७७.६४ ॥
మళ్లీ కోపంతో, కోపమే ప్రాణంగా కలిగిన ఆ రాక్షసుడిని విడిచిపెట్టాడు. తన నడుమును కొంచెం పైకెత్తి అతని బాహువులను పట్టుకున్నాడు.
1.177.65
तस्य बाहू समादाय त्वरमाणो वृकोदरः ।
उत्क्षिप्य चावधूयैनं पातयन्बलवान्भुवि ॥ १.१७७.६५ ॥
అతని బాహువులను పట్టుకొని వేగంగా వృకోదరుడు అతడిని ఎత్తి, కుదిపి, బలవంతుడైన భీముడు అతడిని నేలపై పడవేశాడు.
1.177.66
तं तु वामेन पादेन क्रुद्धो भीमपराक्रमः ।
उरस्येनं समाजघ्ने भीमस्तु पतितं भुवि ॥ १.१७७.६६ ॥
భయంకర పరాక్రమం గల భీముడు కోపంతో, నేలపై పడిన అతని వక్షస్థలంపై ఎడమకాలితో తన్నాడు.
1.177.67
व्यात्ताननेन घोरेण लम्बजिह्वेन रक्षसा ।
तेनाभिद्रुत्य भीमेन भीमो मूर्ध्नि समाहतः ॥ १.१७७.६७ ॥
భయంకరమైన తెరిచిన నోరు, పొడవైన నాలుకగల ఆ రాక్షసుడు దూకి భీముని తలపై కొట్టాడు.
1.177.68
एवं निहन्यमानः स राक्षसेन बलीयसा ।
रोषेण महताऽऽविष्टो भीमो भीमपराक्रमः ॥ १.१७७.६८ ॥
ఈ విధంగా బలవంతుడైన రాక్షసునిచే కొట్టబడిన భీమపరాక్రముడైన భీముడు గొప్ప కోపంతో నిండిపోయాడు.
1.177.69
गृहीत्वा मध्यमुत्क्षिप्य बली जग्राह राक्षसम् ।
तावन्योन्यं पीडयन्तौ पुरुषादवृकोदरौ ॥ १.१७७.६९ ॥
బలవంతుడైన భీముడు రాక్షసుని నడుము పట్టుకొని పైకెత్తి పట్టుకున్నాడు. నరభక్షకులూ తోడేలు కడుపువారునైన ఆ ఇద్దరూ ఒకరినొకరు పీడించుకున్నారు.
1.177.70
मत्ताविव महानागावन्योन्यं विचकर्षतुः ॥ १.१७७.७० ॥
మదించిన రెండు గొప్ప ఏనుగుల వలె ఆ ఇద్దరూ ఒకరినొకరు లాగుకున్నారు.
1.177.71
बाहुविक्षेपशब्दैश्च भीमराक्षसयोस्तदा ।
वेत्रकीयपुरी सर्वा वित्रस्ता समपद्यत ॥ १.१७७.७१ ॥
భీముని, రాక్షసుని బాహువుల విసురుల శబ్దాలతో అప్పుడు వేత్రకీయ నగరమంతా భయకంపితమైంది.
1.177.72
तयोर्वेगेन महता तत्र भूमिरकम्पत ।
पादपान्वीरुधश्चैव चूर्णयामासतू रयात् ॥ १.१७७.७२ ॥
వారిద్దరి మహా వేగంతో అక్కడ భూమి కంపించింది. వారు వేగంగా చెట్లను, తీగలను కూడా చూర్ణం చేశారు.
1.177.73
समागतौ च तौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ।
गिरिभिर्गिरिशृह्गैश्च पाषाणैः पर्वतच्युतैः ॥ १.१७७.७३ ॥
ఒకరినొకరు చంపాలనే కోరికతో ఉన్న ఆ ఇద్దరు వీరులు ఎదురుపడ్డారు; పర్వతాలతో, పర్వత శిఖరాలతో, పర్వతాల నుండి పడిన రాళ్లతో.
1.177.74
अन्योन्यं ताडयन्तौ तौ चूर्णयामासतुस्तदा ।
आयामविस्तराभ्यां च परितो योजनद्वयम् ॥ १.१७७.७४ ॥
ఒకరినొకరు కొట్టుకుంటూ ఆ ఇద్దరూ అప్పుడు పొడవు వెడల్పులలో చుట్టూ రెండు యోజనాల మేర నేలను చూర్ణం చేశారు.
1.177.75
निर्महीरुहपाषाणतृणकुञ्जलतावलिम् ।
चक्रतुर्युद्धदुर्मत्तौ कूर्मपृष्ठोपमां महीम् ॥ १.१७७.७५ ॥
యుద్ధంలో ఉన్మత్తులైన ఆ ఇద్దరూ చెట్లు, రాళ్లు, గడ్డి, పొదలు, తీగలు అన్నింటినీ పెకిలించి, నేలను తాబేలు వీపులా చేశారు.
1.177.76
मुहूर्तमेवं संयुध्य समं रक्षःकुरूद्वहौ ।
ततो रक्षोविनाशाय मतिं कृत्वा कुरूत्तमः ॥ १.१७७.७६ ॥
ఇలా కొంతసేపు సమానంగా పోరాడిన తరువాత, రాక్షసుడు, కురువంశ ఉత్తముడు ఇద్దరూ; అప్పుడు కురుశ్రేష్ఠుడు రాక్షసుని నాశనం చేయాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.
1.177.77
दन्तान्कटकटीकृत्य दष्ट्वा च दशनच्छदम् ।
नेत्रे संवृत्य विकटं तिर्यक्प्रैक्षत राक्षसम् ॥ १.१७७.७७ ॥
పళ్లను కటకటలాడిస్తూ, పెదవిని కొరికి, కళ్లను భయంకరంగా మూసి, రాక్షసుని వైపు ఓరచూపుగా చూశాడు.
1.177.78
अथ तं लोलयित्वा तु भीमसेनो महाबलः ।
अगृह्णात्परिरभ्यैनं बाहुभ्यां परिरभ्य च ॥ १.१७७.७८ ॥
అప్పుడు మహాబలుడైన భీమసేనుడు అతన్ని ఊపి, రెండు చేతులతో గట్టిగా కౌగిలించి పట్టుకున్నాడు.
1.177.79
जानुभ्यां पार्श्वयोः कुक्षौ पृष्ठे वक्षसि जघ्निवान् ।
भग्नोरुबाहुहृच्चैव विस्रंसद्देहबन्धनः ॥ १.१७७.७९ ॥
మోకాళ్లతో అతని ప్రక్కలపై, పొట్టపై, వీపుపై, రొమ్ముపై కొట్టాడు; తొడలు, చేతులు, హృదయం విరిగిపోయాయి, శరీర బంధాలు సడలిపోయాయి.
1.177.80
प्रस्वेददीर्घनिश्वासो निर्यञ्जीवाक्षितारकः ।
अजाण्डास्फोटनं कुर्वन्नाक्रोशंश्च श्वसञ्छनैः ॥ १.१७७.८० ॥
చెమటలు కారుతూ, దీర్ఘ నిశ్వాసాలతో, ప్రాణం పోతూ కంటి నల్లగుడ్లు జారుతూ, గుడ్డు పగిలినట్లు అరుస్తూ, మెల్లగా ఊపిరి తీసుకుంటూ.
1.177.81
भूमौ निपत्य विलुठन्दण्डाहत इवोरगः ।
विस्फुरन्तं महाकायं परितो विचकर्ष ह ॥ १.१७७.८१ ॥
నేలపై పడి, కర్రతో కొట్టబడిన పాములా దొర్లుతూ, తన్నుకుంటున్న ఆ మహాకాయాన్ని అతడు చుట్టూ ఈడ్చాడు.
1.177.82
विकृष्यमाणो वेगेन पाण्डवेन बलीयसा ।
समयुज्यत तीव्रेण श्रमेण पुरुषादकः ॥ १.१७७.८२ ॥
బలవంతుడైన పాండవుడి చేత వేగంగా ఈడ్వబడుతూ, ఆ నరభక్షకుడు తీవ్ర శ్రమతో పోరాటంలో నిమగ్నమయ్యాడు.
1.177.83
हीयमानबलं रक्षः समीक्ष्य पुरुषर्षभः ।
निष्पिष्य भूमौ जानुभ्यां समाजघ्ने वृकोदरः ॥ १.१७७.८३ ॥
రాక్షసుని బలం తగ్గడం చూసి, నరశ్రేష్ఠుడైన వృకోదరుడు అతడిని నేలపై నలిపి మోకాళ్లతో కొట్టాడు.
1.177.84
ततो।ञस्य जानुना पृष्ठमवपीड्य बलादिव ।
बाहुना परिजग्राह दक्षिणेन शिरोधराम् ॥ १.१७७.८४ ॥
అప్పుడు అతని వీపును మోకాలితో బలవంతంగా అదిమి, కుడి చేతితో అతని మెడను పట్టుకున్నాడు.
1.177.85
सव्येन च कटीदेशे गृह्य वाससि पाण्डवः ।
जानुन्यारोप्य तत्पृष्ठं महाशब्दं बभञ्ज ह ॥ १.१७७.८५ ॥
పాండవుడు (భీముడు) ఎడమ చేతితో నడుము దగ్గర వస్త్రాన్ని పట్టుకుని, అతడిని మోకాలిపై ఎత్తి, గొప్ప శబ్దంతో అతని వీపును విరిచాడు.
1.177.86
ततोऽस्य रुधिरं वक्त्रात्प्रादुरासीद्विशांपते ।
भज्यमानस्य भीमेन तस्य घोरस्य रक्षसः ॥ १.१७७.८६ ॥
అప్పుడు, ప్రజాధిపతీ, భీముడి చేత విరిచివేయబడుతున్న ఆ భయంకర రాక్షసుడి నోటి నుండి రక్తం ఉబికి వచ్చింది.