മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.177
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.177.1
उपपन्नमिदं मातस्त्वया यद्बुद्धिपूर्वकम् ।
आर्तस्य ब्राह्मणस्यैतदनुक्रोशादिदं कृतम् ॥ १.१७७.१ ॥
അമ്മേ, നീ ആലോചിച്ചു ചെയ്തത് ഉചിതമാണ്. ദുഃഖിതനായ ബ്രാഹ്മണനോടുള്ള കരുണയാലാണ് നീ ഇത് ചെയ്തത്.
1.177.2
ध्रुवमेष्यति भीमोऽयं निहत्य पुरुषादकम् ।
सर्वथा ब्राह्मणस्यार्थे यदनुक्रोशवत्यसि ॥ १.१७७.२ ॥
തീർച്ചയായും ഈ ഭീമൻ ആ നരഭോജിയായ രാക്ഷസനെ കൊന്ന് മടങ്ങിവരും. ബ്രാഹ്മണന്റെ നന്മയ്ക്കായി നീ പൂർണമായും കരുണയുള്ളവളായിരിക്കുന്നു.
1.177.3
यथा त्विदं न विन्देयुर्नरा नगरवासिनः ।
तथाऽयं ब्राह्मणो वाच्यः परिग्राह्यश्च यत्नतः ॥ १.१७७.३ ॥
നഗരവാസികൾ ഇത് അറിയാതിരിക്കാൻ, ഈ ബ്രാഹ്മണനോട് അങ്ങനെ പറയുകയും അവനെ ജാഗ്രതയോടെ സംരക്ഷിക്കുകയും വേണം.
1.177.4
युधिष्ठिरेण संमन्त्र्य ब्राह्मणार्थमरिन्दम ।
कुन्ती प्रविश्य तान्सर्वान्मन्त्रयामास भारत ॥ १.१७७.४ ॥
ശത്രുദമനാ, യുധിഷ്ഠിരനുമായി ബ്രാഹ്മണന്റെ നന്മയ്ക്കായി ആലോചിച്ച ശേഷം, കുന്തി അകത്തുകടന്ന് അവരെല്ലാവരുമായി ആലോചിച്ചു, ഭാരതാ.
1.177.5
अथ रात्र्यां व्यतीतायां भीमसेनो महाबलः ।
ब्राह्मणं समुपागम्य वचश्चेदमुवाच ह ॥ १.१७७.५ ॥
പിന്നീട് രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാബലനായ ഭീമസേനൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ അടുത്തെത്തി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.177.6
आपदस्त्वां विमोक्ष्येऽहं सपुत्रं ब्राह्मण प्रियम् ।
मा भैषी राक्षसात्तस्मान्मां ददातु बलिं भवान् ॥ १.१७७.६ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, നിന്നെയും നിന്റെ പ്രിയപുത്രനെയും ഈ ആപത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ മോചിപ്പിക്കും. ആ രാക്ഷസനെ ഭയപ്പെടേണ്ട; അവന് ബലിയായി എന്നെ നൽകിയാലും.
1.177.7
इद मामशितं कर्तुं प्रयतस्व सकृद्गृहे ।
आथात्मानं प्रादास्यामि तस्मै घोराय रक्षसे ॥ १.१७७.७ ॥
വീട്ടിൽ ഒരിക്കൽ എന്നെ തിന്നാൻ ശ്രമിക്കൂ. അപ്പോൾ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ആ ഭയങ്കരനായ രാക്ഷസന് നൽകാം.
1.177.8
त्वरध्वं किं विलम्बध्वे मा चिरं कुरुतानघाः ।
व्यवस्येयं मनः प्राणैर्युष्मान्रक्षितुमद्य वै ॥ १.१७७.८ ॥
വേഗം ചെയ്യൂ, എന്തിന് താമസിക്കുന്നു? നിഷ്കളങ്കരേ, ഏറെ വൈകിക്കരുത്. ഇന്ന് എന്റെ പ്രാണൻ നൽകിയെങ്കിലും നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
1.177.9
एवमुक्तः स भीमेन ब्राह्मणो भरतर्षभ ।
सुहृदां तत्समाख्याय ददावन्नं सुसंस्कृतम् ॥ १.१७७.९ ॥
ഭീമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോട് അത് പറഞ്ഞ് നന്നായി പാകം ചെയ്ത അന്നം നൽകി.
1.177.10
पिशितोदनमाजह्रुरथास्मै पुरवासिनः ।
सघृतं सोपदंशं च सूपैर्नानाविधैः सह ॥ १.१७७.१० ॥
പിന്നീട് നഗരവാസികൾ അവനായി ഇറച്ചിച്ചോറും നെയ്യും ഉപദംശങ്ങളും വിവിധ തരം കറികളും കൊണ്ടുവന്നു.
1.177.11
तदाऽशित्वा भीमसेनो मांसानि विविधानि च ।
मोदकानि च मुख्यानि चित्रोदनचयान्बहून् ॥ १.१७७.११ ॥
അപ്പോൾ ഭീമസേനൻ വിവിധതരം ഇറച്ചികളും ഉത്തമമായ മോദകങ്ങളും പലവിധ ചിത്രാന്നങ്ങളുടെ കൂമ്പാരങ്ങളും ഭക്ഷിച്ചു.
1.177.12
ततोऽपिबद्दधिघटान्सुबहून्द्रोणसंमितान् ।
तस्य भुक्तवतः पौरा यथावत्समुपार्जितान् ॥ १.१७७.१२ ॥
അതിനുശേഷം അവൻ ദ്രോണ അളവിലുള്ള പലമൊരു തൈർക്കുടങ്ങൾ കുടിച്ചു. അവൻ ഭക്ഷിച്ചശേഷം നഗരവാസികൾ യഥാവിധി ശേഖരിച്ചവ (കൊണ്ടുവന്നു).
1.177.13
उपजह्रुर्भृतं भागं समृद्धमनसस्तदा ।
ततो रात्र्यां व्यतीतायां सव्यञ्जनदधिप्लुतम् ॥ १.१७७.१३ ॥
അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടമനസ്സുള്ളവർ അവന്റെ വിഹിതം കൊണ്ടുവന്നു. പിന്നെ രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കറികളും തൈരും ചേർന്ന ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവന്നു.
1.177.14
समारुह्यान्नसंपूर्णं शकटं स वृकोदरः ।
प्रययौ तूर्यनिर्घोषैः पौरैश्च परिवारितः ॥ १.१७७.१४ ॥
അന്നം നിറഞ്ഞ വണ്ടിയിൽ കയറി ആ വൃകോദരൻ വാദ്യനാദത്തോടെ പൗരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് യാത്രയായി.
1.177.15
आत्मानमेषोऽन्नभूतो राक्षसाय प्रदास्यति ।
तरुणोऽप्रतिरूपश्च दृढ औदरिको युवा ॥ १.१७७.१५ ॥
ഇവൻ അന്നരൂപം പൂണ്ട് തന്നെത്തന്നെ ആ രാക്ഷസനു നൽകും. ഇവൻ യുവാവ്, അതുല്യൻ, ദൃഢൻ, വലിയ ഭോജനപ്രിയൻ.
1.177.16
वाग्भिरेवंप्रकाराभिः स्तूयमानो वृकोदरः ।
चुचोद स बलीवर्दौ युक्तौ सर्वाङ्गकालकौ ॥ १.१७७.१६ ॥
ഇത്തരം വാക്കുകളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട വൃകോദരൻ, സർവാംഗം കറുത്തതായ ആ രണ്ടു കാളകളെ തെളിച്ചു.
1.177.17
वादित्राणां प्रवादेन ततस्तं पुरुषादकम् ।
अभ्यगच्छत्सुसंहृष्टः सर्वत्र मनुजैर्वृतः ॥ १.१७७.१७ ॥
വാദ്യനാദത്തോടെ അവൻ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ആ നരഭോജിയുടെ അടുത്തേക്കു ചെന്നു; എല്ലായിടത്തും മനുഷ്യരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്.
1.177.18
संप्राप्य स च तं देशमेकाकी समुपाययौ ।
पुरुषादभयाद्भीतस्तत्रैवासीज्जनव्रजः ॥ १.१७७.१८ ॥
ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി അവൻ ഒറ്റയ്ക്കു മുന്നോട്ടു പോയി; നരഭോജിയുടെ ഭയത്താൽ ഭയന്ന ജനക്കൂട്ടം അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.
1.177.19
स गत्वा दूरमध्वानं दक्षिणामभितो दिशम् ।
यतोपदिष्टमुद्देशे ददर्श विपुलं द्रुमम् ॥ १.१७७.१९ ॥
അവൻ ദക്ഷിണദിശയിലേക്ക് ഏറെ ദൂരം നടന്ന്, പറഞ്ഞിരുന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു വലിയ വൃക്ഷം കണ്ടു.
1.177.20
केशमज्जास्थिमेदोभिर्बाहूरुचरणैरपि ।
आर्द्रैः शुष्कैश्च संकीर्णमभितोऽथ वनस्पतिम् ॥ १.१७७.२० ॥
മുടി, മജ്ജ, അസ്ഥി, കൊഴുപ്പ്, കൈകൾ, തുടകൾ, പാദങ്ങൾ, നനഞ്ഞതും ഉണങ്ങിയതുമായ അവശിഷ്ടങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ആ വൃക്ഷം ചുറ്റും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
1.177.21
गृध्रकङ्कबलच्छन्नं गोमायुगणसेवितम् ।
उग्रगन्धमचक्षुष्यं श्मशानमिव दारुणम् ॥ १.१७७.२१ ॥
കഴുകന്മാർ, കൊക്കുകൾ, പരുന്തുകൾ എന്നിവയാൽ മൂടപ്പെട്ടതും, കുറുക്കന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ വിഹരിക്കുന്നതും, ഉഗ്രഗന്ധമുള്ളതും, കണ്ണിന് ദുസ്സഹവുമായ, ശ്മശാനം പോലെ ഭയങ്കരമായ സ്ഥലം.
1.177.22
तं प्रविश्य महावृक्षं चिन्तयामास वीर्यवान् ।
यावन्न पश्यते रक्षो बकाभिख्यं बलोत्तरम् ॥ १.१७७.२२ ॥
ആ മഹാവൃക്ഷത്തിൽ പ്രവേശിച്ച വീരൻ, ബകൻ എന്ന അതിബലവാനായ രാക്ഷസനെ കാണുന്നതുവരെ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് ചിന്തിച്ചു.
1.177.23
आचितं विविधैर्भोज्यैरन्नैरुच्चावचैरिदम् ।
शकटं सूपसंपूर्णं यावद्द्रक्ष्यति राक्षसः ॥ १.१७७.२३ ॥
വിവിധ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും പലതരം ചോറുകളും കറികളും നിറഞ്ഞ ഈ വണ്ടി, രാക്ഷസൻ കാണുന്നതുവരെ.
1.177.24
तावदेवेह भोक्ष्येऽहं दुर्लभं हि पुनर्भवेत् ।
विप्रकीर्येत सर्वं हि प्रयुद्धे मयि रक्षसा ॥ १.१७७.२४ ॥
അതുവരെ ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും; ഇത്തരം അവസരം വീണ്ടും ദുർലഭമാണ്. എന്നോട് രാക്ഷസൻ യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇതെല്ലാം ചിതറിപ്പോകും.
1.177.25
अभोज्यं हि शवस्पर्शे निगृहीते बके भवेत् ।
स त्वेवं भीमकर्मा तु भीमसेनोऽभिलक्ष्य च ॥ १.१७७.२५ ॥
ശവസ്പർശത്താൽ ബകൻ പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ ഭക്ഷണം അഭോജ്യമാകുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഭയങ്കര കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ആ ഭീമസേനൻ നിരീക്ഷിച്ച് (ഇതറിഞ്ഞു).
1.177.26
उपविश्य विविक्तेऽन्नं भुङ्क्ते स्म परमं परः ।
तं ततः सर्वतोऽपश्यन्द्रुमानारुह्य नागराः ॥ १.१७७.२६ ॥
ഏകാന്തത്തിൽ ഇരുന്ന് ആ ശ്രേഷ്ഠൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അപ്പോൾ നഗരവാസികൾ മരങ്ങളിൽ കയറി എല്ലായിടത്തുനിന്നും അവനെ കണ്ടു.
1.177.27
नारक्षो बलिमश्नीयादेवं बहु च मानवाः ।
भुङ्क्ते ब्राह्मणरूपेण बकोऽयमिति चाब्रुवन् ॥ १.१७७.२७ ॥
രാക്ഷസൻ ബലി കഴിക്കരുത് എന്ന് മനുഷ്യർ പലരും പറഞ്ഞു. ഇവൻ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നു, ഇവൻ ബകനാണ് എന്നും അവർ പറഞ്ഞു.
1.177.28
स तं हसति तेजस्वी तदन्नमुपभुज्य च ।
आसाद्य तु वनं तस्य रक्षसः पाण्डवो बली।
आजुहाव ततो नाम्ना तदन्नमुपपादयन् ॥ १.१७७.२८ ॥
ആ തേജസ്വി അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു. ആ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ആ രാക്ഷസന്റെ കാട്ടിലെത്തി, ബലവാനായ പാണ്ഡവൻ പേര് വിളിച്ചു, ആ ഭക്ഷണം എത്തിച്ചുകൊണ്ട്.
1.177.29
ततः स राक्षसः क्रुद्धो भीमस्य वचनात्तदा ।
आजगाम सुसंक्रुद्धो यत्र भीमो व्यवस्थितः ॥ १.१७७.२९ ॥
അപ്പോൾ ആ രാക്ഷസൻ കോപിച്ച്, ഭീമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ഭീമൻ നിൽക്കുന്നിടത്ത് വന്നു.
1.177.30
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम् ।
लोहिताक्षः करालश्च लोहितश्मश्रुमूर्धजः ॥ १.१७७.३० ॥
വലിയ ശരീരവും മഹാവേഗവുമുള്ളവൻ, ഭൂമിയെ പിളർക്കുന്നവനെപ്പോലെ, ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ഭയങ്കരൻ, ചുവന്ന താടിയും മുടിയുമുള്ളവൻ.
1.177.31
आकर्णाद्भिन्नवक्त्रश्च शङ्कुकर्णो विभीषणः ।
त्रिशिखां भ्रुकुटिं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम् ॥ १.१७७.३१ ॥
ചെവികൾ വരെ പിളർന്ന വായും കൂർത്ത ചെവികളുമുള്ള ആ ഭയങ്കര രാക്ഷസൻ, മൂന്ന് കൊടുമുടികൾ പോലെ പുരികം ചുളിച്ച്, ചുണ്ട് പല്ലുകൊണ്ട് കടിച്ചമർത്തി.
1.177.32
भुञ्जानमन्नं तं दृष्ट्वा भीमसेनं स राक्षसः ।
विवृत्य नयने क्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१७७.३२ ॥
ഭീമസേനൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കണ്ട ആ രാക്ഷസൻ, കോപത്തോടെ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.177.33
कोऽयमन्नमिदं भुङ्क्ते मदर्थमुपकल्पितम् ।
पश्यतो मम दुर्बुद्धिर्यियासुर्यमसादनम् ॥ १.१७७.३३ ॥
"എനിക്കായി ഒരുക്കിയ ഈ ഭക്ഷണം ഞാൻ കാൺകെ കഴിക്കുന്നത് ആരാണ്? ഓ ദുർബുദ്ധീ, യമലോകത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?"
1.177.34
भीमसेनस्ततः श्रुत्वा प्रहसन्निव भारत ।
राक्षसं तमनादृत्य भुङ्क्त एव पराङ्मुखः ॥ १.१७७.३४ ॥
ഭാരതാ! അതു കേട്ട ഭീമസേനൻ, ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ആ രാക്ഷസനെ അവഗണിച്ച്, മുഖം തിരിച്ച് ഭക്ഷണം തുടർന്നു.
1.177.35
रवं स भैरवं कृत्वा समुद्यम्य करावुभौ ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं जिङांसुः पुरुषादकः ॥ १.१७७.३५ ॥
ഭയങ്കരമായി അലറി, രണ്ടു കൈകളും ഉയർത്തി, ആ നരഭോജി ഭീമസേനനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
1.177.36
तथापि परिभूयैनं प्रेक्षमाणो वृकोदरः ।
राक्षसं भुङ्क्त एवान्नं पाण्डवः परवीरहा ॥ १.१७७.३६ ॥
എന്നിട്ടും വൃകോദരനായ, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന പാണ്ഡവൻ, ആ രാക്ഷസനെ അവഗണിച്ച്, അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ടു തന്നെ ഭക്ഷണം തുടർന്നു.
1.177.37
अमर्षेण तु संपूर्णः कुन्तीपुत्रं वृकोदरम् ।
जघान पृष्ठे पाणिभ्यामुभाभ्यां पृष्ठतः स्थितः ॥ १.१७७.३७ ॥
എന്നാൽ കോപത്താൽ നിറഞ്ഞ്, പിന്നിൽ നിന്ന് ആ രാക്ഷസൻ കുന്തീപുത്രനായ വൃകോദരനെ (ഭീമനെ) ഇരു കൈകളാലും പുറത്ത് അടിച്ചു.
1.177.38
तथा बलवता भीमः पाणिभ्यां भृशमाहतः ।
नैवावलोकयामास राक्षसं भुङ्क्त एव सः ॥ १.१७७.३८ ॥
ആ ബലവാൻ ഇരുകൈകളാലും കഠിനമായി അടിക്കപ്പെട്ടിട്ടും ഭീമൻ ആ രാക്ഷസനെ നോക്കിയതേയില്ല; അവൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
1.177.39
ततः स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः ।
ताडयिष्यंस्तदा भीमं पुनरभ्यद्रवद्बली ॥ १.१७७.३९ ॥
പിന്നീട് ആ ബലവാനായ രാക്ഷസൻ വീണ്ടും അതിയായ കോപത്തോടെ ഒരു മരം എടുത്ത്, ഭീമനെ അടിക്കാൻ ഭാവിച്ച് വീണ്ടും അവന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു.
1.177.40
क्षिप्तं क्रुद्धेन तं वृक्षं प्रतिजग्राह वीर्यवान् ।
सव्येन पाणिना भीमो दक्षिणेनाप्यभुङ्क्त ह ॥ १.१७७.४० ॥
കോപിച്ച രാക്ഷസൻ എറിഞ്ഞ ആ മരം വീര്യവാനായ ഭീമൻ ഇടതുകൈകൊണ്ട് പിടിച്ചു; വലതുകൈകൊണ്ട് അവൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
1.177.41
शकटान्नं ततो भुक्त्वा रक्षसः पाणिना सह ।
गृह्णन्नेव तदा वृक्षं निःशेषं पर्वतोपमम् ॥ १.१७७.४१ ॥
പിന്നീട് ഒരു വണ്ടി അന്നം കഴിച്ച്, രാക്ഷസന്റെ കൈയോടൊപ്പം പർവതസമാനമായ ആ മരം മുഴുവൻ പിടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
1.177.42
भीमसेनो हसन्नेव भुक्त्वा त्यक्त्वा च राक्षसम् ।
पीत्वा दधिघटान्पूर्णान्घृतकुम्भाञ्शतं शतम् ॥ १.१७७.४२ ॥
ഭീമസേനൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, രാക്ഷസനെ വിട്ടയച്ചു; പിന്നെ നിറഞ്ഞ തൈർക്കുടങ്ങൾ നൂറും നെയ്ക്കുടങ്ങൾ നൂറും കുടിച്ചു.
1.177.43
वार्युपस्पृश्य संहृष्टस्तस्थौ गिरिरिवापरः ।
भ्रामयन्तं महावृक्षमायान्तं भीमदर्शनम् ॥ १.१७७.४३ ॥
വെള്ളം കൊണ്ട് ആചമനം ചെയ്ത് സന്തുഷ്ടനായി അവൻ മറ്റൊരു പർവതം പോലെ നിന്നു; വലിയ വൃക്ഷം ചുഴറ്റിക്കൊണ്ട് ഭയങ്കരമായി വരുന്നവനെ അവൻ നേരിട്ടു.
1.177.44
दृष्ट्वोत्थायाहवे वीरः सिंहनादं व्यनादयत् ।
भुजवेगं तथाऽऽस्फोटं क्ष्वेलितं च महास्वनम् ॥ १.१७७.४४ ॥
അവനെ കണ്ട് വീരൻ എഴുന്നേറ്റ് യുദ്ധത്തിൽ സിംഹനാദം മുഴക്കി; ഭുജങ്ങളുടെ വേഗവും കൈയടിയും ഗർജ്ജനവും മഹാശബ്ദവും പുറപ്പെടുവിച്ചു.
1.177.45
कृत्वाऽऽह्वयत संक्रुद्धो भीमसेनोऽथ राक्षसम् ।
उवाचाशनिशब्देन ध्वनिना भीषयन्निव ॥ १.१७७.४५ ॥
കോപിച്ച ഭീമസേനൻ ആ രാക്ഷസനെ വെല്ലുവിളിച്ചു; ഇടിമുഴക്കം പോലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ അവനെ ഭയപ്പെടുത്തുമാറ് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
1.177.46
बहुकालं सुपुष्टं ते शरीरं राक्षसाधम ।
द्विपच्चतुष्पन्मांसैश्च बहुभिश्चौदनैरपि ॥ १.१७७.४६ ॥
അധമനായ രാക്ഷസാ! ദീർഘകാലമായി നിന്റെ ശരീരം ദ്വിപാദ-ചതുഷ്പാദ ജീവികളുടെ മാംസത്താലും ഏറെ ചോറിനാലും നന്നായി പോഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
1.177.47
मद्बाहुबलमाश्रित्य न त्वं भूयस्त्वशिष्यसि ।
अद्य मद्बाहुनिष्पिष्टो गमिष्यसि यमालयम् ॥ १.१७७.४७ ॥
എന്റെ ഭുജബലത്തെ ആശ്രയിച്ച് നീ ഇനി ശേഷിക്കുകയില്ല. ഇന്ന് എന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്ന് നീ യമലോകത്തേക്ക് പോകും.
1.177.48
अद्यप्रभृति स्वप्स्यन्ति वेत्रकीयनिवासिनः ।
निरुद्विग्नाः पुरस्यास्य कण्टके सूद्धृते मया ॥ १.१७७.४८ ॥
ഇന്നുമുതൽ വേത്രകീയ നഗരവാസികൾ ഭയമില്ലാതെ ഉറങ്ങും; ഈ നഗരത്തിലെ മുള്ള് ഞാൻ പറിച്ചെറിഞ്ഞു.
1.177.49
अद्य युद्धे शरीरं ते कङ्कगोमायुवायसाः ।
मया हतस्य खादन्तु विकर्षन्तु च भूतले ॥ १.१७७.४९ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ ശരീരം കൊക്കുകളും കുറുനരികളും കാക്കകളും ഭക്ഷിക്കട്ടെ; ഞാൻ കൊന്ന നിന്റെ ശരീരം നിലത്തിലൂടെ വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
1.177.50
एवमुक्त्वा सुसंक्रुद्धः पार्थो बकजिघांसया ।
उपाधावद्बकश्चापि पार्थं पार्थिवसत्तम ॥ १.१७७.५० ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, അത്യന്തം കോപിതനായ പാർത്ഥൻ ബകനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അവനെതിരെ പാഞ്ഞു; ഹേ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ, ബകനും പാർത്ഥന്റെ നേരെ ഓടി.
1.177.51
महाकायो महावेगो दारयन्निव मेदिनीम् ।
पिशङ्गरूपः पिङ्गाक्षो भीमसेनमभिद्रवत् ॥ १.१७७.५१ ॥
വലിയ ശരീരവും മഹാവേഗവുമുള്ളവനായി, ഭൂമിയെ പിളർക്കുന്നതുപോലെ, മഞ്ഞനിറ രൂപവും മഞ്ഞക്കണ്ണുമുള്ള അവൻ ഭീമസേനന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
1.177.52
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम् ।
भृशं स भूयः संक्रुद्धो वृक्षमादाय राक्षसः ॥ १.१७७.५२ ॥
മൂന്നു ശിഖരങ്ങൾ പോലെ പുരികം ചുളിച്ചു, ചുണ്ട് കടിച്ചു, അത്യന്തം കോപിതനായ ആ രാക്ഷസൻ വീണ്ടും ഒരു മരം എടുത്തു.
1.177.53
ताडयिष्यंस्तदा भीमं तरसाऽभ्यद्रवद्बली ।
क्रुद्धेनाभिहतं वृक्षं प्रतिजग्राह लीलया ॥ १.१७७.५३ ॥
അപ്പോൾ ബലവാനായ അവൻ ഭീമനെ അടിക്കാനായി വേഗത്തിൽ അവനു നേരെ പാഞ്ഞു; കോപത്തോടെ എറിഞ്ഞ മരത്തെ ഭീമൻ അനായാസം പിടിച്ചു.
1.177.54
सव्येन पाणिना भीमः प्रहसन्निव भारत ।
ततः स पुनरुद्यम्य वृक्षान्बहुविधान्बली ॥ १.१७७.५४ ॥
ഹേ ഭാരതാ, ഭീമൻ ഇടതുകൈകൊണ്ട് ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അതു പിടിച്ചു. പിന്നീട് ആ ബലവാനായ രാക്ഷസൻ വീണ്ടും പലതരം മരങ്ങൾ എടുത്തു.
1.177.55
प्राहिणोद्भीमसेनाय बकोऽपि बलवान्रणे ।
सर्वानपोहयद्वृक्षान्स्वस्य हस्तस्य शाखया ॥ १.१७७.५५ ॥
ശക്തനായ ബകനും യുദ്ധത്തിൽ ഭീമസേനനുനേരെ മരങ്ങൾ എറിഞ്ഞു; സ്വന്തം കൈയിലെ ശാഖകൊണ്ട് എല്ലാ മരങ്ങളെയും തട്ടിമാറ്റി.
1.177.56
तद्वृक्षयुद्धमभवद्वृक्षषण्डविनाशनम् ।
महत्सुघोरं राजेन्द्र बकपाण्डवयोस्तदा ॥ १.१७७.५६ ॥
രാജേന്ദ്രാ, അന്ന് ബകനും പാണ്ഡവനും തമ്മിലുള്ള ആ വൃക്ഷയുദ്ധം മരക്കൂട്ടങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന അതിഭയങ്കരമായിരുന്നു.
1.177.57
नाम विश्राव्य स बकः समभिद्रुत्य पाण्डवम् ।
समयुध्यत तीव्रेण वेगेन पुरुषादकः ॥ १.१७७.५७ ॥
തന്റെ പേര് വിളംബരം ചെയ്ത് ആ ബകൻ പാണ്ഡവന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്ത് തീവ്രവേഗത്തോടെ യുദ്ധം ചെയ്തു; ആ നരഭോജി.
1.177.58
तयोर्वेगेन महता पृथिवी समकम्पत ।
पादपांश्च महामात्रांश्चूर्णयामासतुः क्षणात् ॥ १.१७७.५८ ॥
അവരിരുവരുടെയും മഹാവേഗത്താൽ ഭൂമി കുലുങ്ങി; ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവർ മരങ്ങളെയും വലിയ തടികളെയും പൊടിച്ചു.
1.177.59
द्रुतमागत्य पाणिभ्यां गृहीत्वा चैनमाक्षिपत् ।
आक्षिप्तो भीमसेनश्च पुनरेवोत्थितो हसन् ॥ १.१७७.५९ ॥
വേഗത്തിൽ വന്ന് രണ്ടു കൈകൊണ്ടും അവനെ പിടിച്ച് എറിഞ്ഞു; എറിയപ്പെട്ട ഭീമസേനൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു.
1.177.60
आलिङ्ग्यापि बकं भीमो न्यहनद्वसुधातले ।
भीमो विसर्जयित्वैनं समाश्वसिहि राक्षस ॥ १.१७७.६० ॥
ഭീമൻ ബകനെ ആലിംഗനം ചെയ്തുകൊണ്ടും ഭൂമിയിൽ അടിച്ചുവീഴ്ത്തി; പിന്നെ ഭീമൻ അവനെ വിട്ടയച്ച്, 'രാക്ഷസാ, ആശ്വസിക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
1.177.61
इत्युक्त्वा पुनरास्फोट्य उत्तिष्ठेति च सोऽब्रवीत् ।
समुत्पत्य ततः क्रुद्धो रूपं कृत्वा महत्तरम् ॥ १.१७७.६१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വീണ്ടും കൈകൾ ആഞ്ഞടിച്ച് "എഴുന്നേൽക്കൂ!" എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ കോപത്തോടെ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് തന്റെ രൂപം കൂടുതൽ വലുതാക്കി.
1.177.62
विरूपः सहसा तस्थौ तर्जयित्वा वृकोदरम् ।
अहसद्भीमसेनोऽपि राक्षसं भीमदर्शनम् ॥ १.१७७.६२ ॥
ആ വികൃത രാക്ഷസൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് വൃകോദരനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. ഭയങ്കര രൂപമുള്ള ആ രാക്ഷസനെ കണ്ട് ഭീമസേനനും ചിരിച്ചു.
1.177.63
असौ गृहीत्वा पाणिभ्यां पृष्ठतश्च व्यवस्थितः ।
जानुभ्यां पीडयित्वाथ पातयामास भूतले ॥ १.१७७.६३ ॥
അവൻ ഇരു കൈകൾകൊണ്ടും അവനെ പിടിച്ച് പിന്നിൽ നിന്നു; പിന്നെ മുട്ടുകൾകൊണ്ട് അമർത്തി അവനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
1.177.64
पुनः क्रुद्धो विसृज्यैनं राक्षसं क्रोधजीवितम् ।
स्वां कटीमीषदुन्नम्य बाहू तस्य परामृशत् ॥ १.१७७.६४ ॥
വീണ്ടും കോപത്തോടെ, കോപം തന്നെ ജീവനായ ആ രാക്ഷസനെ അവൻ വിട്ടയച്ചു. തന്റെ അരക്കെട്ട് അല്പം ഉയർത്തി അവന്റെ കൈകൾ പിടിച്ചു.
1.177.65
तस्य बाहू समादाय त्वरमाणो वृकोदरः ।
उत्क्षिप्य चावधूयैनं पातयन्बलवान्भुवि ॥ १.१७७.६५ ॥
അവന്റെ കൈകൾ പിടിച്ച് വേഗത്തിൽ വൃകോദരൻ അവനെ ഉയർത്തി, കുലുക്കി, ബലവാനായ ഭീമൻ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
1.177.66
तं तु वामेन पादेन क्रुद्धो भीमपराक्रमः ।
उरस्येनं समाजघ्ने भीमस्तु पतितं भुवि ॥ १.१७७.६६ ॥
ഭയങ്കര പരാക്രമിയായ ഭീമൻ കോപത്തോടെ ഇടതുകാൽകൊണ്ട് നിലത്ത് വീണുകിടന്ന അവന്റെ മാറത്ത് ചവിട്ടി.
1.177.67
व्यात्ताननेन घोरेण लम्बजिह्वेन रक्षसा ।
तेनाभिद्रुत्य भीमेन भीमो मूर्ध्नि समाहतः ॥ १.१७७.६७ ॥
തുറന്ന ഭയങ്കര വായും നീണ്ട നാക്കുമുള്ള ആ രാക്ഷസൻ കുതിച്ചുവന്ന് ഭീമന്റെ തലയിൽ അടിച്ചു.
1.177.68
एवं निहन्यमानः स राक्षसेन बलीयसा ।
रोषेण महताऽऽविष्टो भीमो भीमपराक्रमः ॥ १.१७७.६८ ॥
ഇങ്ങനെ ശക്തനായ രാക്ഷസനാൽ അടിയേറ്റ ഭീമപരാക്രമിയായ ഭീമൻ മഹാക്രോധത്താൽ നിറഞ്ഞു.
1.177.69
गृहीत्वा मध्यमुत्क्षिप्य बली जग्राह राक्षसम् ।
तावन्योन्यं पीडयन्तौ पुरुषादवृकोदरौ ॥ १.१७७.६९ ॥
ബലവാനായ ഭീമൻ രാക്ഷസന്റെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് ഉയർത്തി. മനുഷ്യമാംസം തിന്നുന്ന ചെന്നായ്‌വയറുള്ള ആ ഇരുവരും പരസ്പരം പീഡിപ്പിച്ചു.
1.177.70
मत्ताविव महानागावन्योन्यं विचकर्षतुः ॥ १.१७७.७० ॥
മദമിളകിയ രണ്ടു വലിയ ആനകളെപ്പോലെ ഇരുവരും പരസ്പരം വലിച്ചു.
1.177.71
बाहुविक्षेपशब्दैश्च भीमराक्षसयोस्तदा ।
वेत्रकीयपुरी सर्वा वित्रस्ता समपद्यत ॥ १.१७७.७१ ॥
ഭീമന്റെയും രാക്ഷസന്റെയും കൈകൾ വീശുന്ന ശബ്ദത്താൽ വേത്രകീയപുരി മുഴുവൻ അപ്പോൾ ഭയന്നുപോയി.
1.177.72
तयोर्वेगेन महता तत्र भूमिरकम्पत ।
पादपान्वीरुधश्चैव चूर्णयामासतू रयात् ॥ १.१७७.७२ ॥
ഇരുവരുടെയും മഹാവേഗത്താൽ അവിടെ ഭൂമി കുലുങ്ങി. അവർ വേഗത്തിൽ മരങ്ങളെയും വള്ളികളെയും തകർത്തു.
1.177.73
समागतौ च तौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ।
गिरिभिर्गिरिशृह्गैश्च पाषाणैः पर्वतच्युतैः ॥ १.१७७.७३ ॥
പരസ്പരം വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ രണ്ടു വീരന്മാരും ഏറ്റുമുട്ടി; പർവതങ്ങൾകൊണ്ടും പർവതശിഖരങ്ങൾകൊണ്ടും പർവതങ്ങളിൽ നിന്നുരുണ്ട പാറകൾകൊണ്ടും.
1.177.74
अन्योन्यं ताडयन्तौ तौ चूर्णयामासतुस्तदा ।
आयामविस्तराभ्यां च परितो योजनद्वयम् ॥ १.१७७.७४ ॥
പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചുകൊണ്ട് ആ ഇരുവരും അന്ന് നീളത്തിലും വീതിയിലും ചുറ്റുപാടും രണ്ടു യോജന ദൂരം വരെ ഭൂമിയെ തകർത്തു.
1.177.75
निर्महीरुहपाषाणतृणकुञ्जलतावलिम् ।
चक्रतुर्युद्धदुर्मत्तौ कूर्मपृष्ठोपमां महीम् ॥ १.१७७.७५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഉന്മത്തരായ ആ ഇരുവരും മരങ്ങളും പാറകളും പുല്ലും കുറ്റിക്കാടും വള്ളികളും പറിച്ചെറിഞ്ഞ് ഭൂമിയെ ആമയുടെ പുറംപോലെയാക്കി.
1.177.76
मुहूर्तमेवं संयुध्य समं रक्षःकुरूद्वहौ ।
ततो रक्षोविनाशाय मतिं कृत्वा कुरूत्तमः ॥ १.१७७.७६ ॥
ഇങ്ങനെ ഒരു നിമിഷം തുല്യമായി പോരാടിയ ശേഷം, രാക്ഷസനും കുരുവംശത്തിലെ ഉത്തമനും; അപ്പോൾ കുരുശ്രേഷ്ഠൻ രാക്ഷസനെ നശിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
1.177.77
दन्तान्कटकटीकृत्य दष्ट्वा च दशनच्छदम् ।
नेत्रे संवृत्य विकटं तिर्यक्प्रैक्षत राक्षसम् ॥ १.१७७.७७ ॥
പല്ലുകൾ കടിച്ചുഞെരിച്ചും ചുണ്ട് കടിച്ചും കണ്ണുകൾ ഭയങ്കരമായി ചുരുക്കിയും അവൻ രാക്ഷസനെ ചരിഞ്ഞ നോട്ടത്തിൽ നോക്കി.
1.177.78
अथ तं लोलयित्वा तु भीमसेनो महाबलः ।
अगृह्णात्परिरभ्यैनं बाहुभ्यां परिरभ्य च ॥ १.१७७.७८ ॥
അപ്പോൾ മഹാബലനായ ഭീമസേനൻ അവനെ ഇളക്കി, രണ്ടു കൈകളാലും ഇറുകെ പുണർന്ന് പിടികൂടി.
1.177.79
जानुभ्यां पार्श्वयोः कुक्षौ पृष्ठे वक्षसि जघ्निवान् ।
भग्नोरुबाहुहृच्चैव विस्रंसद्देहबन्धनः ॥ १.१७७.७९ ॥
മുട്ടുകൾകൊണ്ട് അവന്റെ വാരിയെല്ലുകളിലും വയറ്റിലും പുറത്തും മാറത്തും അവൻ ഇടിച്ചു; തുടകളും കൈകളും ഹൃദയവും ഒടിഞ്ഞു, ശരീരബന്ധനങ്ങൾ അയഞ്ഞു.
1.177.80
प्रस्वेददीर्घनिश्वासो निर्यञ्जीवाक्षितारकः ।
अजाण्डास्फोटनं कुर्वन्नाक्रोशंश्च श्वसञ्छनैः ॥ १.१७७.८० ॥
വിയർത്ത്, ദീർഘനിശ്വാസങ്ങളോടെ, ജീവൻ പോകുന്ന കൃഷ്ണമണികളോടെ, മുട്ട പൊട്ടുന്നതുപോലെ അലറിയും ശബ്ദിച്ചും സാവധാനം ശ്വസിച്ചും.
1.177.81
भूमौ निपत्य विलुठन्दण्डाहत इवोरगः ।
विस्फुरन्तं महाकायं परितो विचकर्ष ह ॥ १.१७७.८१ ॥
നിലത്തു വീണ്, വടികൊണ്ടടിച്ച പാമ്പുപോലെ ഉരുണ്ട്, പിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ആ മഹാകായത്തെ അവൻ ചുറ്റും വലിച്ചിഴച്ചു.
1.177.82
विकृष्यमाणो वेगेन पाण्डवेन बलीयसा ।
समयुज्यत तीव्रेण श्रमेण पुरुषादकः ॥ १.१७७.८२ ॥
ബലവാനായ പാണ്ഡവൻ വേഗത്തിൽ വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെട്ട ആ നരഭോജി കഠിനമായ പരിശ്രമത്തോടെ പോരാട്ടത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
1.177.83
हीयमानबलं रक्षः समीक्ष्य पुरुषर्षभः ।
निष्पिष्य भूमौ जानुभ्यां समाजघ्ने वृकोदरः ॥ १.१७७.८३ ॥
രാക്ഷസന്റെ ബലം ക്ഷയിക്കുന്നത് കണ്ട്, നരശ്രേഷ്ഠനായ വൃകോദരൻ അവനെ നിലത്ത് ഞെരിച്ച് മുട്ടുകൾകൊണ്ട് ഇടിച്ചു.
1.177.84
ततो।ञस्य जानुना पृष्ठमवपीड्य बलादिव ।
बाहुना परिजग्राह दक्षिणेन शिरोधराम् ॥ १.१७७.८४ ॥
പിന്നെ അവന്റെ പുറം മുട്ടുകൊണ്ട് ബലമായി അമർത്തി, വലംകൈകൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്ത് പിടിച്ചു.
1.177.85
सव्येन च कटीदेशे गृह्य वाससि पाण्डवः ।
जानुन्यारोप्य तत्पृष्ठं महाशब्दं बभञ्ज ह ॥ १.१७७.८५ ॥
പാണ്ഡവൻ (ഭീമൻ) ഇടംകൈകൊണ്ട് അരയ്ക്കരികിൽ വസ്ത്രം പിടിച്ച്, അവനെ മുട്ടിന്മേൽ ഉയർത്തി, മഹാശബ്ദത്തോടെ അവന്റെ പുറം ഒടിച്ചു.
1.177.86
ततोऽस्य रुधिरं वक्त्रात्प्रादुरासीद्विशांपते ।
भज्यमानस्य भीमेन तस्य घोरस्य रक्षसः ॥ १.१७७.८६ ॥
അപ്പോൾ, ജനങ്ങളുടെ നാഥാ, ഭീമനാൽ ഒടിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ഭയങ്കര രാക്ഷസന്റെ വായിൽ നിന്ന് രക്തം പുറപ്പെട്ടു.