Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.178

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

1.178.1

ततः स भग्नपार्श्वाङ्गो नदित्वा भैरवं रवम् ।
शैलराजप्रतीकाशो गतासुरभवद्बकः ॥ १.१७८.१ ॥

பின்னர் விலா எலும்புகளும் உறுப்புகளும் முறிந்த அவன் பயங்கரமாக அலறி, மலையரசன் போலத் உயிரற்றுப் போனான், பகன்.

1.178.2

तेन शब्देन वित्रस्तो जनस्तस्याथ रक्षसः ।
निष्पपात गृहाद्राजन्सहैव परिचारिभिः ॥ १.१७८.२ ॥

அந்த ஒலியால் நடுங்கிய அந்த ராட்சசனின் மக்கள், ஓ அரசே, தம் பணியாளர்களுடன் வீட்டிலிருந்து வெளியே பாய்ந்தனர்.

1.178.3

बकानुजस्तदा राजन्भीमं शरणमेयिवान् ।
ततस्तु निहतं दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रं महाबलम्।
राक्षसाः परमत्रस्ता भीमं शऱणमाययुः ॥ १.१७८.३ ॥

அப்போது, ஓ அரசே, பகனின் தம்பி பீமனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான். பின்னர் மகாபலியான ராட்சச அரசன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, ராட்சசர்கள் மிகவும் நடுங்கி பீமனிடம் அடைக்கலம் வந்தனர்.

1.178.4

तान्भीतान्विगतज्ञानान्भीमः प्रहरतां वरः ।
सांत्वयामास बलवान्समये च न्यवेशयत् ॥ १.१७८.४ ॥

அஞ்சி நிலைகுலைந்த அவர்களை, போர்வீரர்களில் சிறந்த பலசாலியான பீமன் தேற்றி, ஓர் ஒப்பந்தத்தில் நிலைநிறுத்தினான்.

1.178.5

न हिंस्या मानुषा भूयो युष्माभिरिति कर्हिचित् ।
हिंसतां हि वधः शीघ्रमेवमेव भवेदिति ॥ १.१७८.५ ॥

"இனி எப்போதும் நீங்கள் மனிதர்களைத் துன்புறுத்தக் கூடாது. துன்புறுத்துபவர்களுக்கு விரைவில் இதுபோலவே மரணம் ஏற்படும்."

1.178.6

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तानि रक्षांसि भारत ।
एवमस्त्विति तं प्राहुर्जगृहुः समयं च तम् ॥ १.१७८.६ ॥

அவனுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, ஓ பாரதா, அந்த ராட்சசர்கள் "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று கூறி அந்த ஒப்பந்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர்.

1.178.7

सगणस्तु बकभ्राता प्राणमत्पाण्डवं तदा ।
ततः प्रभृति रक्षांसि तत्र सौम्यानि भारत।
नगरे प्रत्यदृश्यन्त नरैर्नगरवासिभिः ॥ १.१७८.७ ॥

பகனின் சகோதரன் தன் கணங்களுடன் அப்போது பாண்டவனை வணங்கினான். அதுமுதல், பாரதா, அங்குள்ள ராட்சதர்கள் சாந்தமானவர்களாக ஆயினர்; நகரத்தில் வாழ்ந்த மனிதர்களுக்கு அவர்கள் தென்பட்டனர்.

1.178.8

ततो भीमस्तमादाय गतासुं पुरुषादकम् ।
निष्कर्णनेत्रं निर्जिह्वं निःसंज्ञं कण्ठपीडनात्।
कुर्वन्बहुविधां चेष्टां पुरद्वारमकर्षत ॥ १.१७८.८ ॥

பின்னர் பீமன் அவனை எடுத்துக்கொண்டான். உயிரற்ற அந்த நரமாம்சபட்சகனை, காதும் கண்ணும் நாக்கும் இழந்து, கழுத்து நெரிக்கப்பட்டதால் மயக்கமுற்றவனை, பலவிதமாக அசைத்தபடி நகர வாயில் வரை இழுத்துச் சென்றான்.

1.178.9

द्वारदेशे विनिक्षिप्य पुरमागात्स मारुतिः ।
स एव राक्षसो नूनं पुनरायाति नः पुरीम् ॥ १.१७८.९ ॥

நுழைவாயிலருகே அவனை வீசிவிட்டு அந்த மாருதி நகருக்குத் திரும்பினான். அதே ராட்சதன்தான் நிச்சயமாக மீண்டும் நம் நகருக்கு வருவான்.

1.178.10

सबालवृद्धाः पुरुषा इति भीताः प्रदुद्रुवुः ।
ततो भीमो बकं हत्वा गत्वा ब्राह्मणवेश्म तत् ॥ १.१७८.१० ॥

குழந்தைகளும் முதியோரும் உட்பட மக்கள் அனைவரும், 'அந்த ராட்சதன் மீண்டும் வருவான்' என்று அஞ்சி ஓடினர். பின்னர் பீமன் பகனைக் கொன்று அந்த பிராமணரின் வீட்டிற்குச் சென்றான்.

1.178.11

बलीवर्दौ च शकटं ब्राह्मणाय न्यवेदयत् ।
तूष्णीमन्तर्गृहं गच्छेत्यभिधाय द्विजोत्तमम् ॥ १.१७८.११ ॥

இரண்டு காளைகளையும் வண்டியையும் அந்தப் பிராமணரிடம் ஒப்படைத்தான். 'அமைதியாக வீட்டினுள் செல்' என்று அந்த சிறந்த துவிஜரிடம் கூறினான்.

1.178.12

मातृभ्रातृसमक्षं च गत्वा शयनमेव च ।
आचचक्षेऽथ तत्सर्वं रात्रौ युद्धमभूद्यथा ॥ १.१७८.१२ ॥

தாயும் சகோதரர்களும் முன்னிலையில் சென்று, படுக்கையில் அமர்ந்து, இரவில் நடந்த போர் எவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்பதை அனைத்தையும் அவன் சொன்னான்.

1.178.13

ततो नरा विनिष्क्रान्ता नगरात्कल्यमेव तु ।
ददृशुर्निहतं भूमौ राक्षसं रुधिरोक्षितम् ॥ १.१७८.१३ ॥

பின்னர் காலையில் நகரத்திலிருந்து வெளியேறிய மனிதர்கள், இரத்தத்தில் நனைந்து தரையில் கொல்லப்பட்டுக் கிடந்த அரக்கனைக் கண்டனர்.

1.178.14

तमद्रिकूटसदृशं विनिकीर्णं भयानकम् ।
दृष्ट्वा संहृष्टरोमाणो बभूवुस्तत्र नागराः ॥ १.१७८.१४ ॥

மலைச்சிகரம் போல் கிடந்த அந்த பயங்கரமான உருவத்தைக் கண்டு, அங்கிருந்த நகரவாசிகளின் உடல் மயிர் சிலிர்த்தது.

1.178.15

एकचक्रां ततो गत्वा प्रवृत्तिं प्रददुः पुरे ।
ततः सहस्रशो राजन्नरा नगरवासिनः ॥ १.१७८.१५ ॥

பின்னர் ஏகசக்ராவுக்குச் சென்று நகரத்தில் செய்தியைத் தெரிவித்தனர். ஓ அரசே, பின்னர் ஆயிரக்கணக்கில் நகரவாசிகள் அங்கே வந்தனர்.

1.178.16

तत्राजग्मुर्बकं द्रष्टुं सस्त्रीवृद्धकुमारकाः ।
ततस्ते विस्मिताः सर्वे कर्म दृष्ट्वाऽतिमानुषम्।
दैवतान्यर्चयाञ्चक्रुः प्रार्थितानि पुरा भयात् ॥ १.१७८.१६ ॥

அங்கு பெண்களும் முதியவர்களும் குழந்தைகளுமாக மக்கள் பகாசுரனைக் காண வந்தனர். அப்போது அனைவரும் வியப்புற்று, மனிதனால் இயலாத அந்தச் செயலைக் கண்டு, அச்சத்தால் முன்பு வேண்டிய தெய்வங்களை வழிபடத் தொடங்கினர்.

1.178.17

ततः प्रगणयामासुः कस्य वारोऽद्य भोजने ।
ज्ञात्वा चागम्य तं विप्रं पप्रच्छुः सर्व एव ते ॥ १.१७८.१७ ॥

பின்னர் இன்று உணவுக்கு யார் முறை என்று கணக்கிட்டனர். அதை அறிந்து, அந்த அந்தணரிடம் சென்று அவர்கள் அனைவரும் அவரைக் கேட்டனர்.

1.178.18

एवं पृष्टः स बहुशो रक्षमाणश्च पाण्डवान् ।
उवाच नागरान्सर्वानिदं विप्रर्षभस्तदा ॥ १.१७८.१८ ॥

இவ்வாறு பலமுறை கேட்கப்பட்டபோது, பாண்டவர்களைப் பாதுகாத்துக் கொண்டிருந்த அந்த அந்தணர்களில் சிறந்தவர் அப்போது அனைத்து நகரவாசிகளிடமும் இதைக் கூறினார்.

1.178.19

आज्ञापितं मामशने रुदन्तं सह बन्धुभिः ।
ददर्श ब्राह्मणः कश्चिन्मन्त्रसिद्धो महामनाः ॥ १.१७८.१९ ॥

உணவுக்காக ஆணையிடப்பட்டு உறவினருடன் அழுது கொண்டிருந்த என்னை, மந்திரசித்தியும் உயர்ந்த மனமும் கொண்ட ஒரு பிராமணர் கண்டார்.

1.178.20

परिपृच्छ्य स मां पूर्वं परिक्लेशं पुरस्य च ।
अब्रवीद्ब्राह्मणश्रेष्ठो विश्वास्य प्रहसन्निव ॥ १.१७८.२० ॥

முதலில் நகரின் துயரத்தைப் பற்றி என்னிடம் விசாரித்துவிட்டு, பிராமணர்களில் சிறந்தவர் நம்பிக்கையூட்டி, சிரிப்பது போல் சொன்னார்.

1.178.21

प्रापयिष्याम्यहं तस्मा अन्नमेतद्दुरात्मने ।
मन्निमित्तं भयं चापि न कार्यमिति चाब्रवीत् ॥ १.१७८.२१ ॥

நான் இந்த உணவை அந்தத் தீயவனிடம் கொண்டுசேர்ப்பேன்; என் பொருட்டு அச்சம் கொள்ளக்கூடாது என்றும் சொன்னார்.

1.178.22

स तदन्नमुपादाय गतो बकवनं प्रति ।
तेन नूनं भवेदेतत्कर्म लोकहितं कृतम् ॥ १.१७८.२२ ॥

அவர் அந்த உணவை எடுத்துக்கொண்டு பகனின் காட்டை நோக்கிச் சென்றார். நிச்சயமாக அவர் இந்தச் செயலை உலக நலனுக்காகச் செய்திருப்பார்.

1.178.23

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे क्षत्रियाश्च सुविस्मिताः ।
वैश्याः शूद्राश्च मुदिताश्चक्रुर्ब्रह्ममहं तदा ॥ १.१७८.२३ ॥

பின்னர் அந்த அனைத்து பிராமணர்களும், க்ஷத்திரியர்களும் மிகவும் வியப்புற்றனர்; வைசியர்களும் சூத்திரர்களும் மகிழ்ந்து அப்போது பிரம்மத்தின் பெருமையைப் போற்றினர்.

1.178.24

ततो जानपदाः सर्वे आजग्मुर्नगरं प्रति ।
तमद्भुततमं द्रष्टुं पार्थास्तत्रैव चावसन् ॥ १.१७८.२४ ॥

பின்னர் அந்நாட்டு மக்கள் அனைவரும் அந்த மிக அற்புதமானதைக் காண நகரை நோக்கி வந்தனர்; பார்த்தர்கள் அங்கேயே தங்கினர்.

1.178.25

वेत्रकीयगृहे सर्वे परिवार्य वृकोदरम् ।
विस्मयादभ्यगच्छन्त भीमं भीमपराक्रमम् ॥ १.१७८.२५ ॥

வேத்ரகீய வீட்டில் அனைவரும் வ்ருகோதரனை சூழ்ந்துகொண்டனர்; வியப்பினால் பயங்கரப் பராக்கிரமமுள்ள பீமனிடம் நெருங்கினர்.

1.178.26

न वै न संभवेत्सर्वं ब्राह्मणेषु महात्मसु ।
इति सत्कृत्य तं पौराः परिवव्रुः समन्ततः ॥ १.१७८.२६ ॥

"மகாத்மாவான பிராமணர்களிடத்தில் எல்லாம் சாத்தியமே" என்று சொல்லி, நகரவாசிகள் அவரை மரியாதையுடன் நாற்புறமும் சூழ்ந்தனர்.

1.178.27

अयं त्राता हि खेदानां पितेव परमार्थतः ।
अस्य शुश्रूषवः पादौ परिचर्य उपास्महे ॥ १.१७८.२७ ॥

இவர் துன்பங்களிலிருந்து காப்பவர்; உண்மையில் தந்தையைப் போன்றவர். இவரது பாதங்களுக்குப் பணிவிடை செய்ய விரும்பி நாங்கள் இவரை வழிபடுகிறோம்.

1.178.28

पशुमद्दधिमनच्चास्य वारं भक्तमुपाहरन् ।
तस्मिन्हते ते पुरुषा भीताः समनुबोधनाः ॥ १.१७८.२८ ॥

இறைச்சியும் தயிரும் கொண்ட உணவை அவனுக்காக முறைவைத்து கொண்டுவந்தனர். அவன் கொல்லப்பட்டபோது, அந்த மனிதர்கள் அஞ்சி விழிப்படைந்தனர்.

1.178.29

ततः संप्राद्रवन्पार्थाः सह मात्रा परन्तपाः ।
आगच्छन्नेकचक्रां ते गाण्डवाः संशितव्रताः ॥ १.१७८.२९ ॥

பின்னர் பகைவரை எரிப்பவர்களான பிருதையின் மக்கள் தம் தாயுடன் ஓடினர். அவர்கள் கடும் விரதமுடையவர்களாக ஏகசக்ரா நகரத்திற்கு வந்தனர்.

1.178.30

वैदिकाध्ययने युक्ता जटिला ब्रह्मचारिणः ।
अवसंस्ते च तत्रापि ब्राह्मणस्य निवेशने।
मात्रर सहैकचक्रायां दीर्घकालं सहोषिताः ॥ १.१७८.३० ॥

வேத ஓதலில் ஈடுபட்ட, சடை தரித்த பிரம்மசாரிகளாக அவர்கள் அங்கே வசித்தனர். ஒரு பிராமணரின் இல்லத்தில், தாயுடன் ஏகசக்ராவில் நீண்ட காலம் ஒன்றாக வாழ்ந்தனர்.