Mahābhārata · Adhyāya 1.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.196.1
उक्तवानस्मि यां क्रोधात्प्रतिज्ञां पितरस्तदा ।
सर्वलोकविनाशाय न सा मे वितथा भवेत् ॥ १.१९६.१ ॥
O Väter, das Gelübde, das ich damals im Zorn aussprach, zur Vernichtung aller Welten, möge es nicht vergeblich sein.
1.196.2
वृथारोषप्रतिज्ञो वै नाहं जीवितुमुत्सहे ।
अनिस्तीर्णो हि मां रोषो दहेदग्निरिवारणिम् ॥ १.१९६.२ ॥
Der ich ein vergebliches Gelübde des Zorns habe, wahrlich, ich wage nicht zu leben. Denn ungestillter Zorn würde mich verbrennen, wie das Feuer das Reibholz.
1.196.3
यो हि कारणतः क्रोधं संजातं क्षन्तुमर्हति ।
नालं स मनुजः सम्यक् त्रिवर्गं परिरक्षितुम् ॥ १.१९६.३ ॥
Der Mensch, der nicht würdig ist, einen aus einem Grund entstandenen Zorn zu vergeben, vermag die dreifache Lebensaufgabe nicht recht zu wahren.
1.196.4
अशिष्टानां नियन्ता हि शिष्टानां परिरक्षिता ।
स्थाने रोषः प्रयुक्तः स्यान्नृपैः सर्वजिगीषुभिः ॥ १.१९६.४ ॥
Denn er ist der Zügler der Ungezügelten und der Beschützer der Rechtschaffenen. Der Zorn soll am rechten Ort von den Königen angewandt werden, die alle besiegen wollen.
1.196.5
अश्रौषमहमूरुस्थो गर्भशय्यागतस्तदा ।
आरावं मातृवर्गस्य भृगूणां क्षत्रियैर्वधे ॥ १.१९६.५ ॥
Ich lag im Schenkel, im Mutterschoß, als ich das Wehklagen der Frauen aus dem Geschlecht meiner Mutter hörte, beim Gemetzel an den Bhṛgus durch die Kṣatriyas.
1.196.6
सामरैर्हि यदा लोके भृगूणां क्षत्रियाधमैः ।
आगर्भोत्सादनं क्षान्तं तदा मां मन्युराविशत् ॥ १.१९६.६ ॥
Als in der Welt zusammen mit den Göttern die Bhṛgus durch die übelsten Kṣatriyas vernichtet wurden, sogar die Ungeborenen, und dies ertragen wurde, da fuhr der Zorn in mich.
1.196.7
प्रकीर्णकेशाः किल मे मातरः पितरस्तथा ।
भयात्सर्वेषु लोकेषु नाधिजग्मुः परायणम् ॥ १.१९६.७ ॥
Meine Mütter und Väter hatten ebenfalls aufgelöste Haare; aus Furcht fanden sie in allen Welten keine Zuflucht.
1.196.8
तान्भृगूणां यदा दारान्कश्चिन्नाभ्युपपद्यत ।
माता तदा दधारेयमूरुणैकेन मां शुभा ॥ १.१९६.८ ॥
Als niemand sich den Frauen der Bhṛgus näherte, trug mich meine gesegnete Mutter in einem einzigen Schenkel.
1.196.9
प्रतिषेद्धा हि पापस्य यदा लोकेषु विद्यते ।
तदा सर्वेषु लोकेषु पापकृन्नोपपद्यते ॥ १.१९६.९ ॥
Wenn es in den Welten einen gibt, der das Unrecht zurückhält, findet sich in allen Welten kein Übeltäter.
1.196.10
यदा तु प्रतिषेद्धारं पापो न लभते क्वचित् ।
तिष्ठन्ति बहवो लोकास्तदा पापेषु कर्मसु ॥ १.१९६.१० ॥
Wenn aber der Frevler nirgends einen Zurückhaltenden findet, verharren viele Welten in bösen Taten.
1.196.11
जानन्नपि च यः पापं शक्तिमान्न नियच्छति ।
ईशः सन्सोऽपि तेनैव कर्मणा संप्रयुज्यते ॥ १.१९६.११ ॥
Wer das Unrecht kennt und die Kraft hat, es aber nicht zurückhält, wird, obwohl er Herr ist, selbst mit derselben Tat verstrickt.
1.196.12
राजभिश्चेश्वरैश्चैव यदि वै पितरो मम ।
शक्तैर्न शकितास्त्रातुमिष्टं मत्वेह जीवितम् ॥ १.१९६.१२ ॥
Wenn meine Väter, obwohl die mächtigen Könige und Herrscher sie hätten schützen können, nicht gerettet werden konnten, so konnten hier auch jene nicht entkommen, die ihr Leben für kostbar hielten.
1.196.13
अत एषामहं क्रुद्धो लोकानामीश्वरो ह्यहम् ।
भवतां च वचो नालमहं समभिवर्तितुम् ॥ १.१९६.१३ ॥
Darum bin ich zornig auf sie, denn ich bin der Herr der Welten; und ich vermag eure Worte nicht zu übergehen.
1.196.14
ममापि चेद्भवेदेवमीश्वरस्य सतो महत् ।
उपेक्षमाणस्य पुनर्लोकानां किल्बिषाद्भयम् ॥ १.१९६.१४ ॥
Wenn es auch mir so ergehen würde, als Herr, und ich ein großes Vergehen übersähe, dann würden die Welten wieder die Sünde fürchten.
1.196.15
यश्चायं मन्युजो मेऽग्निर्लोकानादातुमिच्छति ।
दहेदेष च मामेव निगृहीतः स्वतेजसा ॥ १.१९६.१५ ॥
Dieses aus meinem Zorn geborene Feuer will die Welten verschlingen; wird es nicht durch seine eigene Kraft gebändigt, so wird es mich selbst verbrennen.
1.196.16
भवतां च विजानामि सर्वलोकहितेप्सुताम् ।
तस्माद्विधद्ध्वं यच्छ्रेयो लोकानां मम चेश्वराः ॥ १.१९६.१६ ॥
Ich weiß, dass ihr das Wohl aller Welten begehrt; darum, ihr Herren, ordnet an, was den Welten und mir zum Guten dient.
1.196.17
य एष मन्युजस्तेऽग्निर्लोकानादातुमिच्छति ।
अप्सु तं मुञ्च भद्रं ते लोका ह्यप्सु प्रतिष्ठिताः ॥ १.१९६.१७ ॥
Dieses aus deinem Zorn geborene Feuer will die Welten verschlingen; lass es in die Wasser. Heil dir, denn die Welten sind in den Wassern gegründet.
1.196.18
आपोमयाः सर्वरसाः सर्वमापोमयं जगत् ।
तस्मादप्सु विमुञ्चेमं क्रोधाग्निं द्विजसत्तम ॥ १.१९६.१८ ॥
Alle Geschmäcker bestehen aus Wasser, und die ganze Welt besteht aus Wasser; darum, o Bester der Zweimalgeborenen, lass dieses Feuer des Zornes in die Wasser.
1.196.19
अयं तिष्ठतु ते विप्र यदीच्छसि महोदधौ ।
मन्युजोऽग्निर्दहन्नापो लोका ह्यापोमयाः स्मृताः ॥ १.१९६.१९ ॥
O Brahmane, wenn du es wünschst, möge dieses aus dem Zorn geborene Feuer im großen Ozean bleiben; denn die Welten gelten als aus Wasser bestehend.
1.196.20
एवं प्रतिज्ञा सत्येयं तवानघ भविष्यति ।
न चैवं सामरा लोका गमिष्यन्ति पराभवम् ॥ १.१९६.२० ॥
O Makelloser, so möge dein Gelübde wahr werden; und so werden die Welten mit den Göttern nicht untergehen.
1.196.21
ततस्तं क्रोधजं तात और्वोऽग्निं वरुणालये ।
उत्ससर्ज स चैवाप उपयुङ्क्ते महोदधौ ॥ १.१९६.२१ ॥
Da ließ Aurva, mein Lieber, jenes aus dem Zorn geborene Feuer in Varuṇas Wohnung frei; und es verzehrt das Wasser im großen Ozean.
1.196.22
महद्धयशिरो भूत्वा यत्तद्वेदविदो विदुः ।
तमग्निमुद्हिरद्वक्त्रात्पिबत्यापो महोदधौ ॥ १.१९६.२२ ॥
In der Gestalt eines großen Pferdekopfes, wie es die Veda-Kundigen wissen, trinkt dieses Feuer aus seinem Maul das Wasser des großen Ozeans.
1.196.23
तस्मात्त्वमपि भद्रं ते न लोकान्हन्तुमर्हसि ।
पराशरं पराँल्लोकाञ्जानञ्ज्ञानवतां वर ॥ १.१९६.२३ ॥
Darum sei dir Heil; auch du solltest die Welten nicht vernichten. O Parāśara, Bester der Weisen, der du die anderen Welten kennst, tu dies nicht.