Mahābhārata · Adhyāya 1.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.196.1
उक्तवानस्मि यां क्रोधात्प्रतिज्ञां पितरस्तदा ।
सर्वलोकविनाशाय न सा मे वितथा भवेत् ॥ १.१९६.१ ॥
Ó pais, o voto que fiz então na ira, para a destruição de todos os mundos, que não seja em vão.
1.196.2
वृथारोषप्रतिज्ञो वै नाहं जीवितुमुत्सहे ।
अनिस्तीर्णो हि मां रोषो दहेदग्निरिवारणिम् ॥ १.१९६.२ ॥
Aquele cujo voto de ira é vão, de fato não ouso viver. Pois a ira não extinta me queimaria, como o fogo queima o araṇi.
1.196.3
यो हि कारणतः क्रोधं संजातं क्षन्तुमर्हति ।
नालं स मनुजः सम्यक् त्रिवर्गं परिरक्षितुम् ॥ १.१९६.३ ॥
O homem que não merece perdoar uma ira surgida por uma causa não é capaz de proteger bem o triplo fim da vida.
1.196.4
अशिष्टानां नियन्ता हि शिष्टानां परिरक्षिता ।
स्थाने रोषः प्रयुक्तः स्यान्नृपैः सर्वजिगीषुभिः ॥ १.१९६.४ ॥
Pois ele é o refreador dos indisciplinados e o protetor dos virtuosos. A ira deve ser aplicada no devido lugar pelos reis que desejam conquistar a todos.
1.196.5
अश्रौषमहमूरुस्थो गर्भशय्यागतस्तदा ।
आरावं मातृवर्गस्य भृगूणां क्षत्रियैर्वधे ॥ १.१९६.५ ॥
Eu estava na coxa, no leito do ventre, quando ouvi o lamento da linhagem materna durante o massacre dos Bhṛgus pelos kṣatriyas.
1.196.6
सामरैर्हि यदा लोके भृगूणां क्षत्रियाधमैः ।
आगर्भोत्सादनं क्षान्तं तदा मां मन्युराविशत् ॥ १.१९६.६ ॥
Quando no mundo, junto com os deuses, os Bhṛgus foram exterminados, até os nascituros, pelos kṣatriyas mais vis, e isso foi suportado, então a ira entrou em mim.
1.196.7
प्रकीर्णकेशाः किल मे मातरः पितरस्तथा ।
भयात्सर्वेषु लोकेषु नाधिजग्मुः परायणम् ॥ १.१९६.७ ॥
Minhas mães e meus pais também tinham os cabelos desgrenhados; por medo, não encontraram refúgio em nenhum mundo.
1.196.8
तान्भृगूणां यदा दारान्कश्चिन्नाभ्युपपद्यत ।
माता तदा दधारेयमूरुणैकेन मां शुभा ॥ १.१९६.८ ॥
Quando ninguém se aproximava das esposas dos Bhṛgus, minha auspiciosa mãe me carregou numa única coxa.
1.196.9
प्रतिषेद्धा हि पापस्य यदा लोकेषु विद्यते ।
तदा सर्वेषु लोकेषु पापकृन्नोपपद्यते ॥ १.१९६.९ ॥
Quando existe nos mundos quem contenha o mal, não se encontra nenhum malfeitor em todos os mundos.
1.196.10
यदा तु प्रतिषेद्धारं पापो न लभते क्वचित् ।
तिष्ठन्ति बहवो लोकास्तदा पापेषु कर्मसु ॥ १.१९६.१० ॥
Mas quando o perverso não encontra em lugar algum quem o detenha, muitos mundos permanecem em atos perversos.
1.196.11
जानन्नपि च यः पापं शक्तिमान्न नियच्छति ।
ईशः सन्सोऽपि तेनैव कर्मणा संप्रयुज्यते ॥ १.१९६.११ ॥
Quem, conhecendo o mal e podendo, não o contém, mesmo sendo senhor, fica ele próprio ligado àquela mesma ação.
1.196.12
राजभिश्चेश्वरैश्चैव यदि वै पितरो मम ।
शक्तैर्न शकितास्त्रातुमिष्टं मत्वेह जीवितम् ॥ १.१९६.१२ ॥
Se meus pais não puderam ser protegidos pelos reis e governantes, que eram poderosos, então aqui aqueles que prezavam a vida não conseguiram salvar-se.
1.196.13
अत एषामहं क्रुद्धो लोकानामीश्वरो ह्यहम् ।
भवतां च वचो नालमहं समभिवर्तितुम् ॥ १.१९६.१३ ॥
Por isso estou irado contra eles, pois sou o senhor dos mundos; e não posso desconsiderar vossas palavras.
1.196.14
ममापि चेद्भवेदेवमीश्वरस्य सतो महत् ।
उपेक्षमाणस्य पुनर्लोकानां किल्बिषाद्भयम् ॥ १.१९६.१४ ॥
Se também eu, sendo o senhor, viesse a negligenciar uma grande falta, então os mundos voltariam a temer o pecado.
1.196.15
यश्चायं मन्युजो मेऽग्निर्लोकानादातुमिच्छति ।
दहेदेष च मामेव निगृहीतः स्वतेजसा ॥ १.१९६.१५ ॥
Este fogo nascido da minha ira deseja consumir os mundos; se não for contido por seu próprio poder, queimar-me-á a mim mesmo.
1.196.16
भवतां च विजानामि सर्वलोकहितेप्सुताम् ।
तस्माद्विधद्ध्वं यच्छ्रेयो लोकानां मम चेश्वराः ॥ १.१९६.१६ ॥
Sei que desejais o bem de todos os mundos; portanto, ó senhores, ordenai o que for bom para os mundos e para mim.
1.196.17
य एष मन्युजस्तेऽग्निर्लोकानादातुमिच्छति ।
अप्सु तं मुञ्च भद्रं ते लोका ह्यप्सु प्रतिष्ठिताः ॥ १.१९६.१७ ॥
Este fogo nascido da tua ira deseja consumir os mundos; solta-o nas águas. Que a bênção esteja contigo, pois os mundos estão estabelecidos nas águas.
1.196.18
आपोमयाः सर्वरसाः सर्वमापोमयं जगत् ।
तस्मादप्सु विमुञ्चेमं क्रोधाग्निं द्विजसत्तम ॥ १.१९६.१८ ॥
Todos os sabores são feitos de água, e todo o mundo é feito de água; portanto, ó melhor dos duas vezes nascidos, solta este fogo da ira nas águas.
1.196.19
अयं तिष्ठतु ते विप्र यदीच्छसि महोदधौ ।
मन्युजोऽग्निर्दहन्नापो लोका ह्यापोमयाः स्मृताः ॥ १.१९६.१९ ॥
Ó brâmane, se assim desejares, que este fogo nascido da ira permaneça no grande oceano; pois diz-se que os mundos são feitos de água.
1.196.20
एवं प्रतिज्ञा सत्येयं तवानघ भविष्यति ।
न चैवं सामरा लोका गमिष्यन्ति पराभवम् ॥ १.१९६.२० ॥
Ó sem mácula, que teu voto se cumpra assim; e assim os mundos, com os deuses, não irão à ruína.
1.196.21
ततस्तं क्रोधजं तात और्वोऽग्निं वरुणालये ।
उत्ससर्ज स चैवाप उपयुङ्क्ते महोदधौ ॥ १.१९६.२१ ॥
Então, caro, Aurva lançou aquele fogo nascido da ira na morada de Varuṇa; e ele consome as águas no grande oceano.
1.196.22
महद्धयशिरो भूत्वा यत्तद्वेदविदो विदुः ।
तमग्निमुद्हिरद्वक्त्रात्पिबत्यापो महोदधौ ॥ १.१९६.२२ ॥
Assumindo a forma de uma grande cabeça de cavalo, como sabem os conhecedores do Veda, esse fogo bebe as águas do grande oceano pela boca.
1.196.23
तस्मात्त्वमपि भद्रं ते न लोकान्हन्तुमर्हसि ।
पराशरं पराँल्लोकाञ्जानञ्ज्ञानवतां वर ॥ १.१९६.२३ ॥
Portanto, que a sorte te acompanhe; tu também não deves destruir os mundos. Ó Parāśara, o melhor dos sábios, sabendo dos outros mundos, não faças isso.