மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.196.1
उक्तवानस्मि यां क्रोधात्प्रतिज्ञां पितरस्तदा ।
सर्वलोकविनाशाय न सा मे वितथा भवेत् ॥ १.१९६.१ ॥
ஓ முன்னோர்களே! கோபத்தில் நான் செய்த சபதம், எல்லா உலகங்களின் அழிவுக்காக, அது வீணாகாது.
1.196.2
वृथारोषप्रतिज्ञो वै नाहं जीवितुमुत्सहे ।
अनिस्तीर्णो हि मां रोषो दहेदग्निरिवारणिम् ॥ १.१९६.२ ॥
வீணான கோபச் சபதம் கொண்ட நான் உண்மையில் வாழத் துணிய மாட்டேன். நெருப்பு அரணியை எரிப்பது போல, தீராத கோபம் என்னை எரிக்கும்.
1.196.3
यो हि कारणतः क्रोधं संजातं क्षन्तुमर्हति ।
नालं स मनुजः सम्यक् त्रिवर्गं परिरक्षितुम् ॥ १.१९६.३ ॥
காரணத்தால் எழுந்த கோபத்தை மன்னிக்கத் தகுதியற்ற மனிதன், திரிவர்க்கத்தை நன்றாகக் காக்க இயலான்.
1.196.4
अशिष्टानां नियन्ता हि शिष्टानां परिरक्षिता ।
स्थाने रोषः प्रयुक्तः स्यान्नृपैः सर्वजिगीषुभिः ॥ १.१९६.४ ॥
ஒழுக்கமற்றோரை அடக்குபவனும் ஒழுக்கமுள்ளோரைக் காப்பவனும் அவனே. எல்லோரையும் வெல்ல விரும்பும் அரசர்களால் கோபம் தக்க இடத்தில் செலுத்தப்பட வேண்டும்.
1.196.5
अश्रौषमहमूरुस्थो गर्भशय्यागतस्तदा ।
आरावं मातृवर्गस्य भृगूणां क्षत्रियैर्वधे ॥ १.१९६.५ ॥
நான் தொடையில் இருந்து கருப்பை படுக்கையில் இருந்தபோது, பிருகுக்களின் கொலையில் க்ஷத்திரியர்களால் தாய்வழிப் பெண்களின் அழுகையை நான் கேட்டேன்.
1.196.6
सामरैर्हि यदा लोके भृगूणां क्षत्रियाधमैः ।
आगर्भोत्सादनं क्षान्तं तदा मां मन्युराविशत् ॥ १.१९६.६ ॥
தேவர்களுடன் உலகில், பிருகுக்கள் கீழான க்ஷத்திரியர்களால், கருவில் இருப்பவர்கள் வரை அழிக்கப்பட்டு அது பொறுத்துக் கொள்ளப்பட்டபோது, என்னுள் கோபம் புகுந்தது.
1.196.7
प्रकीर्णकेशाः किल मे मातरः पितरस्तथा ।
भयात्सर्वेषु लोकेषु नाधिजग्मुः परायणम् ॥ १.१९६.७ ॥
என் தாய்மார்களும் தந்தையரும் தலைமுடி விரிந்தவர்களாக இருந்தனர்; பயத்தால் அனைத்து உலகங்களிலும் அவர்கள் ஓர் அடைக்கலத்தையும் காணவில்லை.
1.196.8
तान्भृगूणां यदा दारान्कश्चिन्नाभ्युपपद्यत ।
माता तदा दधारेयमूरुणैकेन मां शुभा ॥ १.१९६.८ ॥
பிருகுக்களின் மனைவியரை யாரும் அணுகாதபோது, என் நற்குணமுள்ள தாய் என்னை ஒரே தொடையில் தாங்கினாள்.
1.196.9
प्रतिषेद्धा हि पापस्य यदा लोकेषु विद्यते ।
तदा सर्वेषु लोकेषु पापकृन्नोपपद्यते ॥ १.१९६.९ ॥
உலகங்களில் தீமையைத் தடுப்பவன் இருக்கும்போது, எல்லா உலகங்களிலும் பாவம் செய்பவன் காணப்படுவதில்லை.
1.196.10
यदा तु प्रतिषेद्धारं पापो न लभते क्वचित् ।
तिष्ठन्ति बहवो लोकास्तदा पापेषु कर्मसु ॥ १.१९६.१० ॥
ஆனால் தீயவன் தன்னைத் தடுப்பவனை எங்கும் காணாதபோது, பல உலகங்கள் தீய செயல்களில் நிலைத்து விடுகின்றன.
1.196.11
जानन्नपि च यः पापं शक्तिमान्न नियच्छति ।
ईशः सन्सोऽपि तेनैव कर्मणा संप्रयुज्यते ॥ १.१९६.११ ॥
பாவத்தை அறிந்தும், ஆற்றல் பெற்றிருந்தும் அதைத் தடுக்காதவன், ஆளுநனாக இருந்தாலும் அதே செயலோடு இணைக்கப்படுகிறான்.
1.196.12
राजभिश्चेश्वरैश्चैव यदि वै पितरो मम ।
शक्तैर्न शकितास्त्रातुमिष्टं मत्वेह जीवितम् ॥ १.१९६.१२ ॥
அரசர்களாலும் ஆளுநர்களாலும், ஆற்றல் பெற்றிருந்தும், என் தந்தையரைக் காக்க முடியவில்லையென்றால், இங்கு உயிரை விரும்பியவர்கள் அவர்களைக் காக்க முடியவில்லை.
1.196.13
अत एषामहं क्रुद्धो लोकानामीश्वरो ह्यहम् ।
भवतां च वचो नालमहं समभिवर्तितुम् ॥ १.१९६.१३ ॥
ஆகையால் நான் இவர்கள் மீது கோபமடைந்துள்ளேன், ஏனெனில் நான் உலகங்களுக்கு அதிபதி. உங்கள் சொல்லையும் என்னால் புறக்கணிக்க இயலாது.
1.196.14
ममापि चेद्भवेदेवमीश्वरस्य सतो महत् ।
उपेक्षमाणस्य पुनर्लोकानां किल्बिषाद्भयम् ॥ १.१९६.१४ ॥
நான் ஈசுவரனாக இருந்தும், பெரிய குற்றத்தை அலட்சியம் செய்தால், உலகங்களுக்கு மீண்டும் பாவத்தால் பயம் உண்டாகும்.
1.196.15
यश्चायं मन्युजो मेऽग्निर्लोकानादातुमिच्छति ।
दहेदेष च मामेव निगृहीतः स्वतेजसा ॥ १.१९६.१५ ॥
என் கோபத்தினின்று பிறந்த இந்த அக்னி உலகங்களை விழுங்க விரும்புகிறது. இது தன் தேஜஸால் அடக்கப்படாவிட்டால் என்னையே எரிக்கும்.
1.196.16
भवतां च विजानामि सर्वलोकहितेप्सुताम् ।
तस्माद्विधद्ध्वं यच्छ्रेयो लोकानां मम चेश्वराः ॥ १.१९६.१६ ॥
உங்களுக்கு எல்லா உலகங்களின் நன்மையில் விருப்பம் உள்ளது என்பதை நான் அறிவேன். ஆகவே, ஈசுவரர்களே, உலகங்களுக்கும் எனக்கும் எது நன்மையோ அதைச் செய்யுங்கள்.
1.196.17
य एष मन्युजस्तेऽग्निर्लोकानादातुमिच्छति ।
अप्सु तं मुञ्च भद्रं ते लोका ह्यप्सु प्रतिष्ठिताः ॥ १.१९६.१७ ॥
உன் கோபத்தினின்று பிறந்த இந்த அக்னி உலகங்களை விழுங்க விரும்புகிறது. அதை நீரில் விட்டுவிடு. உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; உலகங்கள் நீரிலேயே நிலைகொண்டுள்ளன.
1.196.18
आपोमयाः सर्वरसाः सर्वमापोमयं जगत् ।
तस्मादप्सु विमुञ्चेमं क्रोधाग्निं द्विजसत्तम ॥ १.१९६.१८ ॥
எல்லா சுவைகளும் நீரால் ஆனவை; முழு உலகமும் நீரால் ஆனது. ஆகையால், துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, இந்தக் கோபாக்கினியை நீரில் விட்டுவிடுக.
1.196.19
अयं तिष्ठतु ते विप्र यदीच्छसि महोदधौ ।
मन्युजोऽग्निर्दहन्नापो लोका ह्यापोमयाः स्मृताः ॥ १.१९६.१९ ॥
பிராமணரே, நீர் விரும்பினால் இந்த கோபத்தில் பிறந்த நெருப்பு பெருங்கடலில் இருக்கட்டும்; உலகங்கள் நீரால் ஆனவை என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன.
1.196.20
एवं प्रतिज्ञा सत्येयं तवानघ भविष्यति ।
न चैवं सामरा लोका गमिष्यन्ति पराभवम् ॥ १.१९६.२० ॥
பாவமற்றவரே, உமது இந்த சபதம் இவ்வாறு உண்மையாகும்; இவ்வாறு தேவர்களுடன் கூடிய உலகங்கள் அழிவை அடையாது.
1.196.21
ततस्तं क्रोधजं तात और्वोऽग्निं वरुणालये ।
उत्ससर्ज स चैवाप उपयुङ्क्ते महोदधौ ॥ १.१९६.२१ ॥
பின்னர் அன்பே, ஔர்வன் அந்த கோபத்தில் பிறந்த நெருப்பை வருணனின் இருப்பிடத்தில் விட்டான்; அது பெருங்கடலில் நீரை உட்கொள்கிறது.
1.196.22
महद्धयशिरो भूत्वा यत्तद्वेदविदो विदुः ।
तमग्निमुद्हिरद्वक्त्रात्पिबत्यापो महोदधौ ॥ १.१९६.२२ ॥
வேதம் அறிந்தோர் அறிவதுபோல், அந்த நெருப்பு ஒரு பெரிய குதிரைத் தலையாக ஆகி, வாயிலிருந்து பெருங்கடலில் நீரைக் குடிக்கிறது.
1.196.23
तस्मात्त्वमपि भद्रं ते न लोकान्हन्तुमर्हसि ।
पराशरं पराँल्लोकाञ्जानञ्ज्ञानवतां वर ॥ १.१९६.२३ ॥
ஆகையால், உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நீரும் உலகங்களை அழிக்கத் தகாது. ஞானியரில் சிறந்த பராசரரே, மற்ற உலகங்களை அறிந்து இவ்வாறு செய்யாதீர்.