Mahābhārata · Adhyāya 1.198
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.198.1
पुनश्चैव महातेजा विश्वामित्रजिघांसया ।
अग्निं संभृतवान्घोरं शाक्तेयः सुमहातपाः ॥ १.१९८.१ ॥
De nuevo, el hijo de Śakti, de gran esplendor y gran austeridad, deseando matar a Viśvāmitra, preparó un fuego terrible.
1.198.2
वासिष्ठसंभृतश्चाग्निर्विश्वामित्रहितैषिणा ।
तेजसा वह्नितुल्येन ग्रस्तः स्कन्देन धीमता ॥ १.१९८.२ ॥
Aquel fuego preparado por el hijo de Vasiṣṭha fue devorado por el sabio Skanda, que deseaba el bien de Viśvāmitra, con un esplendor igual al del fuego.
1.198.3
राज्ञा कल्माषपादेन गुरौ ब्रह्मविदां वरे ।
कारणं किं पुरस्कृत्य भार्या वै सन्नियोजिता ॥ १.१९८.३ ॥
¿Por qué razón, poniéndola ante sí, envió el rey Kalmāṣapāda a su esposa con el maestro, el mejor de los conocedores de Brahman?
1.198.4
जानता वै परं धर्मं वसिष्ठेन महात्मना ।
अगम्यागमनं कस्मात्कृतं तेन महर्षिणा ॥ १.१९८.४ ॥
Conociendo el dharma supremo, ¿por qué cometió aquel gran sabio, el magnánimo Vasiṣṭha, esta unión prohibida?
1.198.5
अधर्मिष्ठं वसिष्ठेन कृतं चापि पुरा सखे ।
एतन्मे संशयं सर्वं छेत्तुमर्हसि पृच्छतः ॥ १.१९८.५ ॥
Amigo, Vasiṣṭha también cometió en el pasado un acto muy injusto; debes disipar toda esta duda mía, ya que te lo pregunto.
1.198.6
धनञ्जय निबोधेयं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
वसिष्ठं प्रति दुर्धर्ष तथा मित्रसहं नृपम् ॥ १.१९८.६ ॥
Dhanañjaya, te explicaré lo que me preguntas: acerca de Vasiṣṭha, oh invencible, y asimismo acerca del rey Mitrasaha.
1.198.7
कथितं ते मया सर्वं यथा शप्तः स पार्थिवः ।
शक्तिना भरतश्रेष्ठ वासिष्ठेन महात्मना ॥ १.१९८.७ ॥
Mejor de los Bharatas, te he contado todo cómo aquel rey fue maldito por Śakti, el hijo del magnánimo Vasiṣṭha.
1.198.8
स तु शापवशं प्राप्तः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ।
निर्जगाम पुराद्राजा सहदारः परन्तपः ॥ १.१९८.८ ॥
Bajo el poder de la maldición, el rey, con los ojos turbados por la ira, abrasador de enemigos, salió de la ciudad con su esposa.
1.198.9
अरण्यं निर्जनं गत्वा सदारः परिचक्रमे ।
नानामृगगणाकीर्णं नानासत्वसमाकुलम् ॥ १.१९८.९ ॥
Habiendo ido al bosque desierto, vagaba con su esposa; era un bosque repleto de manadas de muchos tipos de ciervos y lleno de muchas criaturas.
1.198.10
नानागुल्मलताच्छन्नं नानाद्रुमसमावृतम् ।
अरण्यं घोरसन्नादं शापग्रस्तः परिभ्रमन् ॥ १.१९८.१० ॥
En aquel bosque cubierto de muchos arbustos y enredaderas, rodeado de muchos árboles, lleno de terribles rugidos, el rey vagaba, atrapado por la maldición.
1.198.11
स कदाचित्क्षुधाविष्टो मृगयन्भक्ष्यमात्मनः ।
ददर्श सुपरिक्लिष्टः कस्मिंश्चिन्निर्जने वने ॥ १.१९८.११ ॥
Una vez, dominado por el hambre, buscando alimento para sí, muy afligido, vio en cierto bosque desierto—
1.198.12
ब्राह्मणं ब्राह्मणीं चैव मिथुनायोपसंगतौ ।
तौ तं वीक्ष्य सुवित्रस्तावकृतार्थौ प्रधावितौ ॥ १.१९८.१२ ॥
Un brahmán y una brahmaní, que se habían unido como pareja, al verlo, muy asustados y con su propósito sin cumplir, huyeron.
1.198.13
तयोः प्रद्रवतोर्विप्रं जग्राह नृपतिर्बलात् ।
दृष्ट्वा गृहीतं भर्तारमथ ब्राह्मण्यभाषत ॥ १.१९८.१३ ॥
Mientras ambos huían, el rey asió por la fuerza al brahmán. Al ver a su esposo capturado, la brahmaṇī habló.
1.198.14
शृणु राजन्मम वचो यत्त्वां वक्ष्यामि सुव्रत ।
आदित्यवंशप्रभवस्त्वं हि लोके परिश्रुतः ॥ १.१९८.१४ ॥
Escucha, oh rey, mis palabras, que te diré, oh de buenos votos. Naciste del linaje solar y eres renombrado en el mundo.
1.198.15
अप्रमत्तः स्थि धर्मे गुरुशुश्रूषणे रतः ।
शापोपहत दुर्धर्ष न पापं कर्तुमर्हसि ॥ १.१९८.१५ ॥
Te mantienes atento al dharma, entregado al servicio de tu maestro. Oh tú, herido por una maldición, oh invencible, no debes cometer pecado.
1.198.16
ऋतुकाले तु संप्राप्ते भर्तृव्यसनकर्शिता ।
अकृतार्था ह्यहं भर्त्रा प्रसवार्थं समागता ॥ १.१९८.१६ ॥
Pero cuando llegó la estación, yo, consumida por la desgracia de mi esposo, vine a unirme a él para tener un hijo; aún no se ha cumplido mi propósito.
1.198.17
प्रसीद नृपतिश्रेष्ठ भर्ताऽयं मे विसृज्यताम् ।
एवं विक्रोशमानायास्तस्यास्तु न नृशंसवत् ॥ १.१९८.१७ ॥
Ten compasión, oh mejor de los reyes; libera a este esposo mío. Pero hacia ella, que así se lamentaba, él no actuó como un cruel.
1.198.18
भर्तारं भक्षयामास व्याघ्रो मृगमिवेप्सितम् ।
तस्याः क्रोधाभिभूताया यान्यश्रूण्यपतन्भुवि ॥ १.१९८.१८ ॥
Como el tigre devora al ciervo que desea, así devoró a su esposo. Y las lágrimas que cayeron a la tierra de ella, abrumada por la ira,
1.198.19
सोऽग्निः समभवद्दीप्तस्तं च देशं व्यदीपयत् ।
ततः सा शोकसंतप्ता भर्तृव्यसनकर्शिता ॥ १.१९८.१९ ॥
Aquel fuego se encendió y también incendió aquel lugar. Entonces ella, atormentada por el dolor y consumida por la desgracia de su esposo,
1.198.20
कल्माषपादं राजर्षिमशपद्ब्राह्मणी रुषा ।
यस्मान्ममाकृतार्थायास्त्वया क्षुद्र नृशंसवत् ॥ १.१९८.२० ॥
Con ira, la brahmán maldijo al real sabio Kalmāṣapāda: "Ruin, porque te portaste como un hombre cruel conmigo, cuyo deseo quedó sin cumplir,
1.198.21
प्रेक्षन्त्या भक्षितो मेऽद्य प्रियो भर्ता महायशाः ।
तस्मात्त्वमपि दुर्बुद्धे मच्छापपरिविक्षतः ॥ १.१९८.२१ ॥
Hoy, mientras miraba, fue devorado mi amado esposo, de gran fama. Por eso, malvado, tú también, herido por mi maldición...
1.198.22
पत्नीमृतावनुप्राप्य सद्यस्त्यक्ष्यसि जीवितम् ।
तेन प्रसाद्यमाना सा प्रसादमकरोत्तदा।
यस्य चर्षेर्वसिष्ठस्य त्वया पुत्रा विनाशिताः ॥ १.१९८.२२ ॥
"En la temporada, en cuanto te acerques a tu esposa, perderás la vida de inmediato." Suplicada por él, ella entonces se apiadó; y del sabio Vasiṣṭha, cuyos hijos destruiste...
1.198.23
तेन संगम्य ते भार्या तनयं जनयिष्यति ।
सते वंशकरः पुत्रो भविष्यति नृपाधम ॥ १.१९८.२३ ॥
"Uniéndose a él, tu esposa dará a luz a un hijo; ese será el hijo que continúe el linaje, ruin de los reyes."
1.198.24
एवं शप्त्वा तु राजानं सा तमाङ्गिरसी शुभा ।
तस्यैव सन्निधौ दीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १.१९८.२४ ॥
Tras maldecir así al rey, aquella auspiciosa hija de Aṅgiras entró en el fuego ardiente en su misma presencia.
1.198.25
वसिष्ठश्च महाभागः सर्वमेतदवैक्षत ।
ज्ञानयोगेन महता तपसा च परन्तप ॥ १.१९८.२५ ॥
El bienaventurado Vasiṣṭha lo percibió todo, mediante la gran disciplina del conocimiento y la ascesis, oh abrasador de enemigos.
1.198.26
मुक्तशापश्च राजर्षिः कालेन महता ततः ।
ऋतुकालेऽभिपतितो मदयन्त्या निवारितः ॥ १.१९८.२६ ॥
El rey sabio quedó libre de la maldición; tras mucho tiempo, en la estación fértil, se abalanzó sobre Madayantī, pero Madayantī lo contuvo.
1.198.27
न हि सस्मार स नृपस्तं शापं काममोहितः ।
देव्याः सोऽथ वचः श्रुत्वा संभ्रान्तो नृपसत्तमः ॥ १.१९८.२७ ॥
El rey, cegado por el deseo, no recordó aquella maldición. Entonces, al oír las palabras de la reina, aquel mejor de los reyes quedó desconcertado.
1.198.28
तं शापमनुसंस्मृत्य पर्यतप्यद्भृशं तदा ।
एतस्मात्कारणाद्राजा वसिष्ठं सन्ययोजयत्।
स्वदारेषु नरश्रेष्ठ शापदोषसमन्वितः ॥ १.१९८.२८ ॥
Recordando aquella maldición, entonces se lamentó profundamente. Por esta razón el rey designó a Vasiṣṭha; oh mejor de los hombres, estaba cargado con la culpa de la maldición.