மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.198
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.198.1
पुनश्चैव महातेजा विश्वामित्रजिघांसया ।
अग्निं संभृतवान्घोरं शाक्तेयः सुमहातपाः ॥ १.१९८.१ ॥
மீண்டும் மகா தேஜஸ்வியும் பெரும் தவம் செய்தவருமான சக்தியின் மகன், விஸ்வாமித்திரனைக் கொல்ல விரும்பி ஓர் பயங்கர அக்னியை உண்டாக்கினான்.
1.198.2
वासिष्ठसंभृतश्चाग्निर्विश्वामित्रहितैषिणा ।
तेजसा वह्नितुल्येन ग्रस्तः स्कन्देन धीमता ॥ १.१९८.२ ॥
விஸ்வாமித்திரனின் நன்மையை விரும்பிய ஞானியான ஸ்கந்தன், வசிஷ்டன் மகனால் உண்டாக்கப்பட்ட அந்த அக்னியை அக்னிக்கு ஒத்த தன் தேஜஸால் விழுங்கினான்.
1.198.3
राज्ञा कल्माषपादेन गुरौ ब्रह्मविदां वरे ।
कारणं किं पुरस्कृत्य भार्या वै सन्नियोजिता ॥ १.१९८.३ ॥
பிரம்மஞானிகளில் சிறந்த குருவிடம், மன்னன் கல்மாஷபாதன் எந்தக் காரணத்தை முன்னிட்டு மனைவியை அனுப்பி வைத்தான்?
1.198.4
जानता वै परं धर्मं वसिष्ठेन महात्मना ।
अगम्यागमनं कस्मात्कृतं तेन महर्षिणा ॥ १.१९८.४ ॥
பரம தர்மத்தை அறிந்த மகாத்மா வசிஷ்டன், அந்த மகரிஷி ஏன் அகம்யாகமனம் செய்தான்?
1.198.5
अधर्मिष्ठं वसिष्ठेन कृतं चापि पुरा सखे ।
एतन्मे संशयं सर्वं छेत्तुमर्हसि पृच्छतः ॥ १.१९८.५ ॥
நண்பனே, முன்பு வசிஷ்டன் மிகவும் அதர்மமான செயலையும் செய்தான்; நான் கேட்கும் இந்த என் முழு சந்தேகத்தையும் நீ தீர்க்க வேண்டும்.
1.198.6
धनञ्जय निबोधेयं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
वसिष्ठं प्रति दुर्धर्ष तथा मित्रसहं नृपम् ॥ १.१९८.६ ॥
தனஞ்சயா, நீ என்னிடம் கேட்பதை நான் விளக்குகிறேன் — வசிஷ்டரைப் பற்றியும், அசைக்க முடியாதவனே, மித்ரசஹ மன்னனைப் பற்றியும்.
1.198.7
कथितं ते मया सर्वं यथा शप्तः स पार्थिवः ।
शक्तिना भरतश्रेष्ठ वासिष्ठेन महात्मना ॥ १.१९८.७ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, மகாத்மாவான வசிஷ்டரின் மகன் சக்தியால் அந்த அரசன் எவ்வாறு சபிக்கப்பட்டான் என்பதை அனைத்தையும் நான் உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன்.
1.198.8
स तु शापवशं प्राप्तः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ।
निर्जगाम पुराद्राजा सहदारः परन्तपः ॥ १.१९८.८ ॥
சாபத்தின் வசப்பட்ட அந்த அரசன், கோபத்தால் கலங்கிய கண்களுடன், எதிரிகளை வாட்டுபவன், தன் மனைவியுடன் நகரிலிருந்து வெளியேறினான்.
1.198.9
अरण्यं निर्जनं गत्वा सदारः परिचक्रमे ।
नानामृगगणाकीर्णं नानासत्वसमाकुलम् ॥ १.१९८.९ ॥
ஆளற்ற காட்டுக்குச் சென்று அவன் தன் மனைவியுடன் சுற்றித் திரிந்தான்; அது பலவகை மான் கூட்டங்களால் நிறைந்து, பல உயிரினங்களால் நிரம்பியிருந்தது.
1.198.10
नानागुल्मलताच्छन्नं नानाद्रुमसमावृतम् ।
अरण्यं घोरसन्नादं शापग्रस्तः परिभ्रमन् ॥ १.१९८.१० ॥
பலவகை புதர்களும் கொடிகளும் மூடிய, பலவகை மரங்களால் சூழ்ந்த, பயங்கர ஒலிகள் நிறைந்த அந்தக் காட்டில், சாபத்தால் பற்றப்பட்டவனாக அவன் அலைந்து திரிந்தான்.
1.198.11
स कदाचित्क्षुधाविष्टो मृगयन्भक्ष्यमात्मनः ।
ददर्श सुपरिक्लिष्टः कस्मिंश्चिन्निर्जने वने ॥ १.१९८.११ ॥
ஒருமுறை பசியால் வருத்தப்பட்டு, தனக்கு உணவு தேடியபடி, மிகவும் துன்புற்றவனாக, ஒரு ஆளற்ற காட்டில் அவன் கண்டான்.
1.198.12
ब्राह्मणं ब्राह्मणीं चैव मिथुनायोपसंगतौ ।
तौ तं वीक्ष्य सुवित्रस्तावकृतार्थौ प्रधावितौ ॥ १.१९८.१२ ॥
ஒரு பிராமணனும், ஒரு பிராமணியும், கணவன் மனைவியாக ஒன்றாக இருந்தவர்கள், அவனைக் கண்டு மிகவும் அஞ்சி, தங்கள் நோக்கம் நிறைவேறாமல் ஓடினார்கள்.
1.198.13
तयोः प्रद्रवतोर्विप्रं जग्राह नृपतिर्बलात् ।
दृष्ट्वा गृहीतं भर्तारमथ ब्राह्मण्यभाषत ॥ १.१९८.१३ ॥
அவர்கள் இருவரும் ஓடும்போது அரசன் பலவந்தமாக அந்த அந்தணரைப் பிடித்தான். கணவன் பிடிபட்டதைக் கண்டு அந்தணி பேசினாள்.
1.198.14
शृणु राजन्मम वचो यत्त्वां वक्ष्यामि सुव्रत ।
आदित्यवंशप्रभवस्त्वं हि लोके परिश्रुतः ॥ १.१९८.१४ ॥
ஓ அரசே, நல்ல விரதம் உடையவனே, நான் உனக்குச் சொல்லும் என் சொல்லைக் கேள். நீ சூரியவம்சத்தில் பிறந்தவன்; உலகில் புகழ்பெற்றவன்.
1.198.15
अप्रमत्तः स्थि धर्मे गुरुशुश्रूषणे रतः ।
शापोपहत दुर्धर्ष न पापं कर्तुमर्हसि ॥ १.१९८.१५ ॥
நீ தர்மத்தில் விழிப்புடன் நிலைத்திருக்கிறாய்; குருவுக்குப் பணிவிடை செய்வதில் ஈடுபட்டிருக்கிறாய். சாபத்தால் பாதிக்கப்பட்ட, வெல்ல முடியாதவனே, பாவம் செய்ய உனக்குத் தகுதியில்லை.
1.198.16
ऋतुकाले तु संप्राप्ते भर्तृव्यसनकर्शिता ।
अकृतार्था ह्यहं भर्त्रा प्रसवार्थं समागता ॥ १.१९८.१६ ॥
ருதுகாலம் வந்தபோது, கணவனின் துன்பத்தால் வாடிய நான், என் கணவனுடன் மகப்பேறுக்காக கூடினேன்; இன்னும் என் நோக்கம் நிறைவேறவில்லை.
1.198.17
प्रसीद नृपतिश्रेष्ठ भर्ताऽयं मे विसृज्यताम् ।
एवं विक्रोशमानायास्तस्यास्तु न नृशंसवत् ॥ १.१९८.१७ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவனே, கருணை காட்டு; என் இந்தக் கணவனை விடுவி. இவ்வாறு புலம்பும் அவளிடம் அவன் கொடியவனைப் போல் நடக்கவில்லை.
1.198.18
भर्तारं भक्षयामास व्याघ्रो मृगमिवेप्सितम् ।
तस्याः क्रोधाभिभूताया यान्यश्रूण्यपतन्भुवि ॥ १.१९८.१८ ॥
புலி விரும்பிய மானை விழுங்குவது போல, அவன் கணவனை விழுங்கினான். கோபத்தால் மூழ்கிய அவளது கண்ணீர்கள் நிலத்தில் விழுந்தன.
1.198.19
सोऽग्निः समभवद्दीप्तस्तं च देशं व्यदीपयत् ।
ततः सा शोकसंतप्ता भर्तृव्यसनकर्शिता ॥ १.१९८.१९ ॥
அந்த நெருப்பு கொழுந்துவிட்டு எரிந்து அந்த இடத்தையும் எரித்தது. அப்போது துக்கத்தால் வெந்து, கணவனின் பேரிடரால் நலிந்தவளாக அவள்.
1.198.20
कल्माषपादं राजर्षिमशपद्ब्राह्मणी रुषा ।
यस्मान्ममाकृतार्थायास्त्वया क्षुद्र नृशंसवत् ॥ १.१९८.२० ॥
அந்தணப் பெண் கோபத்தால் ராஜரிஷி கல்மாஷபாதனைச் சபித்தாள்: "அற்பனே, நிறைவேறாத என் ஆசையுடைய என்னிடம் நீ கொடியவனைப் போல் நடந்தாய்."
1.198.21
प्रेक्षन्त्या भक्षितो मेऽद्य प्रियो भर्ता महायशाः ।
तस्मात्त्वमपि दुर्बुद्धे मच्छापपरिविक्षतः ॥ १.१९८.२१ ॥
இன்று என் கண்ணெதிரே என் அன்புக் கணவர், பெரும்புகழ் கொண்டவர், உண்ணப்பட்டார். ஆகவே, தீய புத்தியுடையவனே, நீயும் என் சாபத்தால் குத்தப்பட்டவனாகி...
1.198.22
पत्नीमृतावनुप्राप्य सद्यस्त्यक्ष्यसि जीवितम् ।
तेन प्रसाद्यमाना सा प्रसादमकरोत्तदा।
यस्य चर्षेर्वसिष्ठस्य त्वया पुत्रा विनाशिताः ॥ १.१९८.२२ ॥
"ருதுகாலத்தில் மனைவியை அணுகிய உடனே நீ உன் உயிரை இழப்பாய்." அவனால் சமாதானப்படுத்தப்பட்டபோது அவள் அருள் கொண்டாள். மேலும், வசிட்ட முனிவரின் புதல்வர்களை நீ அழித்தாயோ...
1.198.23
तेन संगम्य ते भार्या तनयं जनयिष्यति ।
सते वंशकरः पुत्रो भविष्यति नृपाधम ॥ १.१९८.२३ ॥
"அவனுடன் கூடி உன் மனைவி ஒரு மகனைப் பெறுவாள். அவனே வம்சத்தைத் தொடர்விக்கும் மகனாவான், அதமனான அரசே."
1.198.24
एवं शप्त्वा तु राजानं सा तमाङ्गिरसी शुभा ।
तस्यैव सन्निधौ दीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १.१९८.२४ ॥
இவ்வாறு அரசனைச் சபித்த பின், அந்த சுபமான ஆங்கிரஸ குலப் பெண் அவன் கண் முன்னேயே எரியும் நெருப்பில் புகுந்தாள்.
1.198.25
वसिष्ठश्च महाभागः सर्वमेतदवैक्षत ।
ज्ञानयोगेन महता तपसा च परन्तप ॥ १.१९८.२५ ॥
மகாபாக்கியம் பெற்ற வசிஷ்டர் இவை அனைத்தையும் கண்டறிந்தார்; பெரிய ஞான யோகத்தாலும் தவத்தாலும். ஓ பரந்தபா!
1.198.26
मुक्तशापश्च राजर्षिः कालेन महता ततः ।
ऋतुकालेऽभिपतितो मदयन्त्या निवारितः ॥ १.१९८.२६ ॥
அரசரிஷி சாபத்திலிருந்து விடுபட்டார்; நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு, ருதுகாலத்தில் அவர் மதயந்தியை அணுகினார்; ஆனால் மதயந்தி அவரைத் தடுத்தாள்.
1.198.27
न हि सस्मार स नृपस्तं शापं काममोहितः ।
देव्याः सोऽथ वचः श्रुत्वा संभ्रान्तो नृपसत्तमः ॥ १.१९८.२७ ॥
காமத்தால் மயங்கிய அந்த அரசன் அந்த சாபத்தை நினைவுகூரவில்லை. பின்னர் அரசியின் சொல்லைக் கேட்டு, அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவன் குழம்பிப் போனான்.
1.198.28
तं शापमनुसंस्मृत्य पर्यतप्यद्भृशं तदा ।
एतस्मात्कारणाद्राजा वसिष्ठं सन्ययोजयत्।
स्वदारेषु नरश्रेष्ठ शापदोषसमन्वितः ॥ १.१९८.२८ ॥
அந்த சாபத்தை மீண்டும் நினைவுகூர்ந்து அவன் பெரிதும் துயருற்றான். இதன் காரணமாக அரசன் வசிஷ்டரை நியமித்தான்; நரஸ்ரேஷ்டனே, அவன் சாபத்தின் குற்றத்தால் பற்றப்பட்டிருந்தான்.