Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.198

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

1.198.1

पुनश्चैव महातेजा विश्वामित्रजिघांसया ।
अग्निं संभृतवान्घोरं शाक्तेयः सुमहातपाः ॥ १.१९८.१ ॥

ಮತ್ತೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಮಹಾ ತಪಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಶಕ್ತಿಯ ಮಗನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಭಯಂಕರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.

1.198.2

वासिष्ठसंभृतश्चाग्निर्विश्वामित्रहितैषिणा ।
तेजसा वह्नितुल्येन ग्रस्तः स्कन्देन धीमता ॥ १.१९८.२ ॥

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸ್ಕಂದನು, ವಸಿಷ್ಠನ ಮಗನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟನು.

1.198.3

राज्ञा कल्माषपादेन गुरौ ब्रह्मविदां वरे ।
कारणं किं पुरस्कृत्य भार्या वै सन्नियोजिता ॥ १.१९८.३ ॥

ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಗುರುವಿನ ಬಳಿ, ರಾಜ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದನು ಯಾವ ಕಾರಣವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದನು?

1.198.4

जानता वै परं धर्मं वसिष्ठेन महात्मना ।
अगम्यागमनं कस्मात्कृतं तेन महर्षिणा ॥ १.१९८.४ ॥

ಪರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನು, ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಏಕೆ ಅಗಮ್ಯಗಮನವನ್ನು ಮಾಡಿದನು?

1.198.5

अधर्मिष्ठं वसिष्ठेन कृतं चापि पुरा सखे ।
एतन्मे संशयं सर्वं छेत्तुमर्हसि पृच्छतः ॥ १.१९८.५ ॥

ಗೆಳೆಯನೇ, ಹಿಂದೆ ವಸಿಷ್ಠನು ಅತ್ಯಂತ ಅಧರ್ಮವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು; ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನೆಲ್ಲ ನೀನು ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು.

1.198.6

धनञ्जय निबोधेयं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
वसिष्ठं प्रति दुर्धर्ष तथा मित्रसहं नृपम् ॥ १.१९८.६ ॥

ಧನಂಜಯ, ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ — ವಸಿಷ್ಠನ ಕುರಿತು, ದುರ್ಧರ್ಷನೇ, ಮಿತ್ರಸಹ ರಾಜನ ಕುರಿತೂ ಸಹ.

1.198.7

कथितं ते मया सर्वं यथा शप्तः स पार्थिवः ।
शक्तिना भरतश्रेष्ठ वासिष्ठेन महात्मना ॥ १.१९८.७ ॥

ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಸಿಷ್ಠನ ಮಗ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ರಾಜನು ಹೇಗೆ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನೆಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

1.198.8

स तु शापवशं प्राप्तः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ।
निर्जगाम पुराद्राजा सहदारः परन्तपः ॥ १.१९८.८ ॥

ಶಾಪಕ್ಕೆ ವಶನಾದ ಆ ರಾಜನು, ಕೋಪದಿಂದ ಕಲಕಿದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟನು.

1.198.9

अरण्यं निर्जनं गत्वा सदारः परिचक्रमे ।
नानामृगगणाकीर्णं नानासत्वसमाकुलम् ॥ १.१९८.९ ॥

ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅವನು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಲೆದಾಡಿದನು; ಅದು ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಮೃಗಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ನಾನಾ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

1.198.10

नानागुल्मलताच्छन्नं नानाद्रुमसमावृतम् ।
अरण्यं घोरसन्नादं शापग्रस्तः परिभ्रमन् ॥ १.१९८.१० ॥

ನಾನಾ ಪೊದೆ ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ನಾನಾ ಮರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಭಯಂಕರ ಘರ್ಜನೆಗಳ ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಅಲೆದಾಡಿದನು.

1.198.11

स कदाचित्क्षुधाविष्टो मृगयन्भक्ष्यमात्मनः ।
ददर्श सुपरिक्लिष्टः कस्मिंश्चिन्निर्जने वने ॥ १.१९८.११ ॥

ಒಮ್ಮೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ತನಗಾಗಿ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕಟಗೊಂಡು, ಯಾವುದೋ ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡನು.

1.198.12

ब्राह्मणं ब्राह्मणीं चैव मिथुनायोपसंगतौ ।
तौ तं वीक्ष्य सुवित्रस्तावकृतार्थौ प्रधावितौ ॥ १.१९८.१२ ॥

ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ, ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯೂ, ದಂಪತಿಗಳಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದವರು, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಬಹಳ ಭಯಗೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ಈಡೇರದೆ ಓಡಿಹೋದರು.

1.198.13

तयोः प्रद्रवतोर्विप्रं जग्राह नृपतिर्बलात् ।
दृष्ट्वा गृहीतं भर्तारमथ ब्राह्मण्यभाषत ॥ १.१९८.१३ ॥

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಓಡುತ್ತಿರುವಾಗ ರಾಜನು ಬಲದಿಂದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ಗಂಡನು ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

1.198.14

शृणु राजन्मम वचो यत्त्वां वक्ष्यामि सुव्रत ।
आदित्यवंशप्रभवस्त्वं हि लोके परिश्रुतः ॥ १.१९८.१४ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಸುವ್ರತನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ನೀನು ಸೂರ್ಯವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.

1.198.15

अप्रमत्तः स्थि धर्मे गुरुशुश्रूषणे रतः ।
शापोपहत दुर्धर्ष न पापं कर्तुमर्हसि ॥ १.१९८.१५ ॥

ನೀನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವೆ. ಶಾಪದಿಂದ ಹತನಾದ ದುರ್ಧರ್ಷನೇ, ಪಾಪ ಮಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.

1.198.16

ऋतुकाले तु संप्राप्ते भर्तृव्यसनकर्शिता ।
अकृतार्था ह्यहं भर्त्रा प्रसवार्थं समागता ॥ १.१९८.१६ ॥

ಆದರೆ ಋತುಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಗಂಡನ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಕೃಶಳಾದ ನಾನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಗಂಡನೊಡನೆ ಕೂಡಲು ಬಂದೆ; ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರಿಲ್ಲ.

1.198.17

प्रसीद नृपतिश्रेष्ठ भर्ताऽयं मे विसृज्यताम् ।
एवं विक्रोशमानायास्तस्यास्तु न नृशंसवत् ॥ १.१९८.१७ ॥

ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕರುಣೆ ತೋರು; ನನ್ನ ಈ ಗಂಡನನ್ನು ಬಿಡು. ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ಕ್ರೂರನಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

1.198.18

भर्तारं भक्षयामास व्याघ्रो मृगमिवेप्सितम् ।
तस्याः क्रोधाभिभूताया यान्यश्रूण्यपतन्भुवि ॥ १.१९८.१८ ॥

ಹುಲಿ ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ತಿನ್ನುವಂತೆ, ಅವನು ಗಂಡನನ್ನು ತಿಂದನು. ಕೋಪದಿಂದ ಆವೃತಳಾದ ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.

1.198.19

सोऽग्निः समभवद्दीप्तस्तं च देशं व्यदीपयत् ।
ततः सा शोकसंतप्ता भर्तृव्यसनकर्शिता ॥ १.१९८.१९ ॥

ಆ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಸುಟ್ಟಿತು. ಆಗ ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತಳಾಗಿ, ಪತಿಯ ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೃಶಳಾಗಿದ್ದ ಅವಳು.

1.198.20

कल्माषपादं राजर्षिमशपद्ब्राह्मणी रुषा ।
यस्मान्ममाकृतार्थायास्त्वया क्षुद्र नृशंसवत् ॥ १.१९८.२० ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ಕೋಪದಿಂದ ರಾಜರ್ಷಿ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದನಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದಳು: "ಕ್ಷುದ್ರನೇ, ಈಡೇರದ ಆಸೆಯುಳ್ಳ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಕ್ರೂರಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದ್ದರಿಂದ."

1.198.21

प्रेक्षन्त्या भक्षितो मेऽद्य प्रियो भर्ता महायशाः ।
तस्मात्त्वमपि दुर्बुद्धे मच्छापपरिविक्षतः ॥ १.१९८.२१ ॥

ಇಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಪತಿ ತಿನ್ನಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ, ನೀನೂ ನನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ಇರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು...

1.198.22

पत्नीमृतावनुप्राप्य सद्यस्त्यक्ष्यसि जीवितम् ।
तेन प्रसाद्यमाना सा प्रसादमकरोत्तदा।
यस्य चर्षेर्वसिष्ठस्य त्वया पुत्रा विनाशिताः ॥ १.१९८.२२ ॥

"ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ನೀನು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವೆ." ಅವನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ ಅವಳು ಕರುಣೆ ತೋರಿದಳು. ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠ ಋಷಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ನೀನು ನಾಶಮಾಡಿದೆಯೋ...

1.198.23

तेन संगम्य ते भार्या तनयं जनयिष्यति ।
सते वंशकरः पुत्रो भविष्यति नृपाधम ॥ १.१९८.२३ ॥

"ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸಿ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹೆರುವಳು. ಅವನೇ ವಂಶವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಮಗನಾಗುವನು, ಅಧಮ ರಾಜನೇ."

1.198.24

एवं शप्त्वा तु राजानं सा तमाङ्गिरसी शुभा ।
तस्यैव सन्निधौ दीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १.१९८.२४ ॥

ಹೀಗೆ ರಾಜನನ್ನು ಶಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ಶುಭೆ ಆಂಗಿರಸಿ ಅವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.

1.198.25

वसिष्ठश्च महाभागः सर्वमेतदवैक्षत ।
ज्ञानयोगेन महता तपसा च परन्तप ॥ १.१९८.२५ ॥

ಮಹಾಭಾಗ ವಸಿಷ್ಠರು ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತರು; ಮಹಾ ಜ್ಞಾನಯೋಗ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ. ಓ ಪರಂತಪ!

1.198.26

मुक्तशापश्च राजर्षिः कालेन महता ततः ।
ऋतुकालेऽभिपतितो मदयन्त्या निवारितः ॥ १.१९८.२६ ॥

ರಾಜರ್ಷಿ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು; ಬಹಳ ಕಾಲದ ಬಳಿಕ, ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮದಯಂತಿಯ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು; ಮದಯಂತಿ ಅವನನ್ನು ತಡೆದಳು.

1.198.27

न हि सस्मार स नृपस्तं शापं काममोहितः ।
देव्याः सोऽथ वचः श्रुत्वा संभ्रान्तो नृपसत्तमः ॥ १.१९८.२७ ॥

ಕಾಮಮೋಹಿತನಾದ ಆ ರಾಜನು ಆ ಶಾಪವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಬಳಿಕ ರಾಣಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಆ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನು ಗಾಬರಿಗೊಂಡನು.

1.198.28

तं शापमनुसंस्मृत्य पर्यतप्यद्भृशं तदा ।
एतस्मात्कारणाद्राजा वसिष्ठं सन्ययोजयत्।
स्वदारेषु नरश्रेष्ठ शापदोषसमन्वितः ॥ १.१९८.२८ ॥

ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೆನೆದು ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿಸಿದನು. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ರಾಜನು ವಸಿಷ್ಠರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದನು; ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅವನು ಶಾಪದೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.