Mahābhārata · Adhyāya 1.198
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.198.1
पुनश्चैव महातेजा विश्वामित्रजिघांसया ।
अग्निं संभृतवान्घोरं शाक्तेयः सुमहातपाः ॥ १.१९८.१ ॥
Novamente, o filho de Śakti, de grande esplendor e grande austeridade, desejando matar Viśvāmitra, preparou um fogo terrível.
1.198.2
वासिष्ठसंभृतश्चाग्निर्विश्वामित्रहितैषिणा ।
तेजसा वह्नितुल्येन ग्रस्तः स्कन्देन धीमता ॥ १.१९८.२ ॥
Aquele fogo preparado pelo filho de Vasiṣṭha foi engolido pelo sábio Skanda, que desejava o bem de Viśvāmitra, com um esplendor igual ao do fogo.
1.198.3
राज्ञा कल्माषपादेन गुरौ ब्रह्मविदां वरे ।
कारणं किं पुरस्कृत्य भार्या वै सन्नियोजिता ॥ १.१९८.३ ॥
Por qual razão, colocando-a à frente, o rei Kalmāṣapāda enviou sua esposa ao mestre, o melhor dos conhecedores de Brahman?
1.198.4
जानता वै परं धर्मं वसिष्ठेन महात्मना ।
अगम्यागमनं कस्मात्कृतं तेन महर्षिणा ॥ १.१९८.४ ॥
Conhecendo o dharma supremo, por que o grande sábio Vasiṣṭha, de alma magnânima, cometeu essa união proibida?
1.198.5
अधर्मिष्ठं वसिष्ठेन कृतं चापि पुरा सखे ।
एतन्मे संशयं सर्वं छेत्तुमर्हसि पृच्छतः ॥ १.१९८.५ ॥
Amigo, Vasiṣṭha também cometeu no passado um ato muito injusto; deves dissipar toda esta minha dúvida, já que te pergunto.
1.198.6
धनञ्जय निबोधेयं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
वसिष्ठं प्रति दुर्धर्ष तथा मित्रसहं नृपम् ॥ १.१९८.६ ॥
Dhanañjaya, vou explicar o que me perguntas: sobre Vasiṣṭha, ó invencível, e igualmente sobre o rei Mitrasaha.
1.198.7
कथितं ते मया सर्वं यथा शप्तः स पार्थिवः ।
शक्तिना भरतश्रेष्ठ वासिष्ठेन महात्मना ॥ १.१९८.७ ॥
Melhor dos Bharatas, contei-te tudo sobre como aquele rei foi amaldiçoado por Śakti, o filho do magnânimo Vasiṣṭha.
1.198.8
स तु शापवशं प्राप्तः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ।
निर्जगाम पुराद्राजा सहदारः परन्तपः ॥ १.१९८.८ ॥
Sob o poder da maldição, o rei, com os olhos perturbados pela ira, abrasador de inimigos, saiu da cidade com a esposa.
1.198.9
अरण्यं निर्जनं गत्वा सदारः परिचक्रमे ।
नानामृगगणाकीर्णं नानासत्वसमाकुलम् ॥ १.१९८.९ ॥
Tendo entrado na floresta deserta, vagava com a esposa; era uma floresta cheia de manadas de muitos tipos de veados e repleta de muitas criaturas.
1.198.10
नानागुल्मलताच्छन्नं नानाद्रुमसमावृतम् ।
अरण्यं घोरसन्नादं शापग्रस्तः परिभ्रमन् ॥ १.१९८.१० ॥
Naquela floresta coberta de muitos arbustos e trepadeiras, cercada de muitas árvores, cheia de rugidos terríveis, o rei vagava, tomado pela maldição.
1.198.11
स कदाचित्क्षुधाविष्टो मृगयन्भक्ष्यमात्मनः ।
ददर्श सुपरिक्लिष्टः कस्मिंश्चिन्निर्जने वने ॥ १.१९८.११ ॥
Certa vez, tomado pela fome, procurando alimento para si, muito aflito, viu numa certa floresta deserta—
1.198.12
ब्राह्मणं ब्राह्मणीं चैव मिथुनायोपसंगतौ ।
तौ तं वीक्ष्य सुवित्रस्तावकृतार्थौ प्रधावितौ ॥ १.१९८.१२ ॥
Um brâmane e uma brâmane, unidos como casal, ao vê-lo, muito assustados e com o propósito por cumprir, fugiram.
1.198.13
तयोः प्रद्रवतोर्विप्रं जग्राह नृपतिर्बलात् ।
दृष्ट्वा गृहीतं भर्तारमथ ब्राह्मण्यभाषत ॥ १.१९८.१३ ॥
Enquanto os dois fugiam, o rei agarrou o brâmane à força. Vendo o marido preso, a brâmane falou.
1.198.14
शृणु राजन्मम वचो यत्त्वां वक्ष्यामि सुव्रत ।
आदित्यवंशप्रभवस्त्वं हि लोके परिश्रुतः ॥ १.१९८.१४ ॥
Ouve, ó rei, as palavras que te direi, ó de bons votos. Nasceste da linhagem solar e és renomado no mundo.
1.198.15
अप्रमत्तः स्थि धर्मे गुरुशुश्रूषणे रतः ।
शापोपहत दुर्धर्ष न पापं कर्तुमर्हसि ॥ १.१९८.१५ ॥
Tu permaneces atento ao dharma, devotado ao serviço do teu mestre. Ó tu, atingido por uma maldição, ó invencível, não deves cometer pecado.
1.198.16
ऋतुकाले तु संप्राप्ते भर्तृव्यसनकर्शिता ।
अकृतार्था ह्यहं भर्त्रा प्रसवार्थं समागता ॥ १.१९८.१६ ॥
Mas, quando chegou a estação, eu, consumida pelo infortúnio do meu marido, vim unir-me a ele para gerar filhos; ainda não cumpri o meu propósito.
1.198.17
प्रसीद नृपतिश्रेष्ठ भर्ताऽयं मे विसृज्यताम् ।
एवं विक्रोशमानायास्तस्यास्तु न नृशंसवत् ॥ १.१९८.१७ ॥
Sê misericordioso, ó melhor dos reis; liberta este meu marido. Mas, para com ela, que assim se lamentava, ele não agiu como um cruel.
1.198.18
भर्तारं भक्षयामास व्याघ्रो मृगमिवेप्सितम् ।
तस्याः क्रोधाभिभूताया यान्यश्रूण्यपतन्भुवि ॥ १.१९८.१८ ॥
Como o tigre devora o veado que deseja, assim ele devorou o marido dela. E as lágrimas que caíram ao chão dela, dominada pela ira,
1.198.19
सोऽग्निः समभवद्दीप्तस्तं च देशं व्यदीपयत् ।
ततः सा शोकसंतप्ता भर्तृव्यसनकर्शिता ॥ १.१९८.१९ ॥
Aquele fogo se inflamou e incendiou também aquele lugar. Então ela, atormentada pela dor e consumida pela desgraça do marido,
1.198.20
कल्माषपादं राजर्षिमशपद्ब्राह्मणी रुषा ।
यस्मान्ममाकृतार्थायास्त्वया क्षुद्र नृशंसवत् ॥ १.१९८.२० ॥
Com raiva, a brâmane amaldiçoou o sábio real Kalmāṣapāda: "Vil, porque agiste como um cruel comigo, cujo desejo ficou por realizar,
1.198.21
प्रेक्षन्त्या भक्षितो मेऽद्य प्रियो भर्ता महायशाः ।
तस्मात्त्वमपि दुर्बुद्धे मच्छापपरिविक्षतः ॥ १.१९८.२१ ॥
Hoje, enquanto eu olhava, meu amado marido, de grande renome, foi devorado. Portanto, mau de mente, também tu, atingido pela minha maldição...
1.198.22
पत्नीमृतावनुप्राप्य सद्यस्त्यक्ष्यसि जीवितम् ।
तेन प्रसाद्यमाना सा प्रसादमकरोत्तदा।
यस्य चर्षेर्वसिष्ठस्य त्वया पुत्रा विनाशिताः ॥ १.१९८.२२ ॥
"Na época certa, assim que te aproximares da tua esposa, perderás logo a vida." Suplicada por ele, ela então se compadeceu; e do sábio Vasiṣṭha, cujos filhos destruíste...
1.198.23
तेन संगम्य ते भार्या तनयं जनयिष्यति ।
सते वंशकरः पुत्रो भविष्यति नृपाधम ॥ १.१९८.२३ ॥
"Unindo-se a ele, tua esposa dará à luz um filho; esse será o filho que dará continuidade à linhagem, o mais vil dos reis."
1.198.24
एवं शप्त्वा तु राजानं सा तमाङ्गिरसी शुभा ।
तस्यैव सन्निधौ दीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १.१९८.२४ ॥
Assim tendo amaldiçoado o rei, aquela auspiciosa filha de Aṅgiras entrou no fogo ardente bem na presença dele.
1.198.25
वसिष्ठश्च महाभागः सर्वमेतदवैक्षत ।
ज्ञानयोगेन महता तपसा च परन्तप ॥ १.१९८.२५ ॥
O bem-aventurado Vasiṣṭha percebeu tudo isso, pela grande disciplina do conhecimento e pela ascese, ó queimador de inimigos.
1.198.26
मुक्तशापश्च राजर्षिः कालेन महता ततः ।
ऋतुकालेऽभिपतितो मदयन्त्या निवारितः ॥ १.१९८.२६ ॥
O sábio real foi libertado da maldição; após longo tempo, na estação fértil, lançou-se sobre Madayantī, mas Madayantī o conteve.
1.198.27
न हि सस्मार स नृपस्तं शापं काममोहितः ।
देव्याः सोऽथ वचः श्रुत्वा संभ्रान्तो नृपसत्तमः ॥ १.१९८.२७ ॥
O rei, iludido pelo desejo, não se lembrou daquela maldição. Então, ao ouvir as palavras da rainha, aquele melhor dos reis ficou perturbado.
1.198.28
तं शापमनुसंस्मृत्य पर्यतप्यद्भृशं तदा ।
एतस्मात्कारणाद्राजा वसिष्ठं सन्ययोजयत्।
स्वदारेषु नरश्रेष्ठ शापदोषसमन्वितः ॥ १.१९८.२८ ॥
Recordando aquela maldição, lamentou-se então profundamente. Por essa razão o rei designou Vasiṣṭha; ó melhor dos homens, ele estava carregado pela culpa da maldição.