മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.198
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.198.1
पुनश्चैव महातेजा विश्वामित्रजिघांसया ।
अग्निं संभृतवान्घोरं शाक्तेयः सुमहातपाः ॥ १.१९८.१ ॥
വീണ്ടും മഹാതേജസ്വിയും മഹാതപസ്വിയുമായ ശക്തിയുടെ പുത്രൻ വിശ്വാമിത്രനെ വധിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ ഭയങ്കരമായ ഒരു അഗ്നി ഒരുക്കി.
1.198.2
वासिष्ठसंभृतश्चाग्निर्विश्वामित्रहितैषिणा ।
तेजसा वह्नितुल्येन ग्रस्तः स्कन्देन धीमता ॥ १.१९८.२ ॥
വിശ്വാമിത്രന്റെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച ധീമാനായ സ്കന്ദൻ, വസിഷ്ഠപുത്രൻ ഒരുക്കിയ ആ അഗ്നിയെ അഗ്നിതുല്യമായ തേജസ്സാൽ വിഴുങ്ങി.
1.198.3
राज्ञा कल्माषपादेन गुरौ ब्रह्मविदां वरे ।
कारणं किं पुरस्कृत्य भार्या वै सन्नियोजिता ॥ १.१९८.३ ॥
ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗുരുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് കൽമാഷപാദൻ രാജാവ് ഏതു കാരണം മുന്നിൽ വെച്ച് ഭാര്യയെ നിയോഗിച്ചു?
1.198.4
जानता वै परं धर्मं वसिष्ठेन महात्मना ।
अगम्यागमनं कस्मात्कृतं तेन महर्षिणा ॥ १.१९८.४ ॥
പരമധർമ്മം അറിയുന്ന മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠൻ, ആ മഹർഷി എന്തുകൊണ്ട് അഗമ്യഗമനം ചെയ്തു?
1.198.5
अधर्मिष्ठं वसिष्ठेन कृतं चापि पुरा सखे ।
एतन्मे संशयं सर्वं छेत्तुमर्हसि पृच्छतः ॥ १.१९८.५ ॥
സുഹൃത്തേ, മുൻപ് വസിഷ്ഠൻ അത്യന്തം അധർമ്മമായ കർമ്മവും ചെയ്തിരുന്നു; ഞാൻ ചോദിക്കുന്ന ഈ എന്റെ സംശയം മുഴുവൻ നീ നീക്കുവാൻ അർഹനാണ്.
1.198.6
धनञ्जय निबोधेयं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
वसिष्ठं प्रति दुर्धर्ष तथा मित्रसहं नृपम् ॥ १.१९८.६ ॥
ധനഞ്ജയാ, നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നത് ഞാൻ വിശദമാക്കാം — വസിഷ്ഠനെക്കുറിച്ചും, ദുർധർഷാ, മിത്രസഹ രാജാവിനെക്കുറിച്ചും.
1.198.7
कथितं ते मया सर्वं यथा शप्तः स पार्थिवः ।
शक्तिना भरतश्रेष्ठ वासिष्ठेन महात्मना ॥ १.१९८.७ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠപുത്രൻ ശക്തിയാൽ ആ രാജാവ് എങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ടു എന്നതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.
1.198.8
स तु शापवशं प्राप्तः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ।
निर्जगाम पुराद्राजा सहदारः परन्तपः ॥ १.१९८.८ ॥
ശാപവശനായ ആ രാജാവ്, കോപത്താൽ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ, ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഭാര്യയോടൊപ്പം നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
1.198.9
अरण्यं निर्जनं गत्वा सदारः परिचक्रमे ।
नानामृगगणाकीर्णं नानासत्वसमाकुलम् ॥ १.१९८.९ ॥
ആളൊഴിഞ്ഞ കാട്ടിലേക്ക് പോയി അവൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം അലഞ്ഞുനടന്നു; അത് പലതരം മൃഗസംഘങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞും പലതരം ജീവികളാൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞും ഇരുന്നു.
1.198.10
नानागुल्मलताच्छन्नं नानाद्रुमसमावृतम् ।
अरण्यं घोरसन्नादं शापग्रस्तः परिभ्रमन् ॥ १.१९८.१० ॥
പലതരം കുറ്റിച്ചെടികളും വള്ളികളും മൂടിയ, പലതരം മരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, ഭയങ്കര ശബ്ദങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ കാട്ടിൽ ശാപബാധിതനായി അവൻ അലഞ്ഞു.
1.198.11
स कदाचित्क्षुधाविष्टो मृगयन्भक्ष्यमात्मनः ।
ददर्श सुपरिक्लिष्टः कस्मिंश्चिन्निर्जने वने ॥ १.१९८.११ ॥
ഒരിക്കൽ വിശപ്പുകൊണ്ട് പീഡിതനായി, തനിക്കുള്ള ആഹാരം തേടി, അത്യന്തം ക്ലേശിതനായി, ഏതോ ആളൊഴിഞ്ഞ കാട്ടിൽ അവൻ കണ്ടു.
1.198.12
ब्राह्मणं ब्राह्मणीं चैव मिथुनायोपसंगतौ ।
तौ तं वीक्ष्य सुवित्रस्तावकृतार्थौ प्रधावितौ ॥ १.१९८.१२ ॥
ഒരു ബ്രാഹ്മണനും ബ്രാഹ്മണിയും, ദമ്പതികളായി ഒരുമിച്ചിരുന്നവർ, അവനെ കണ്ട് അത്യന്തം ഭയന്ന്, ലക്ഷ്യം നേടാതെ ഓടിപ്പോയി.
1.198.13
तयोः प्रद्रवतोर्विप्रं जग्राह नृपतिर्बलात् ।
दृष्ट्वा गृहीतं भर्तारमथ ब्राह्मण्यभाषत ॥ १.१९८.१३ ॥
അവർ ഇരുവരും ഓടുമ്പോൾ രാജാവ് ബലമായി ആ ബ്രാഹ്മണനെ പിടികൂടി. ഭർത്താവ് പിടിക്കപ്പെട്ടതു കണ്ട് ബ്രാഹ്മണി പറഞ്ഞു.
1.198.14
शृणु राजन्मम वचो यत्त्वां वक्ष्यामि सुव्रत ।
आदित्यवंशप्रभवस्त्वं हि लोके परिश्रुतः ॥ १.१९८.१४ ॥
ഹേ രാജാവേ, സുവ്രതാ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്ന എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുക. നീ സൂര്യവംശത്തിൽ ജനിച്ചവനും ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധനുമാണ്.
1.198.15
अप्रमत्तः स्थि धर्मे गुरुशुश्रूषणे रतः ।
शापोपहत दुर्धर्ष न पापं कर्तुमर्हसि ॥ १.१९८.१५ ॥
നീ ധർമ്മത്തിൽ ജാഗ്രതയുള്ളവനും ഗുരുശുശ്രൂഷയിൽ മുഴുകിയവനുമാണ്. ശാപമേറ്റ, അജയ്യനായവനേ, പാപം ചെയ്യുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമല്ല.
1.198.16
ऋतुकाले तु संप्राप्ते भर्तृव्यसनकर्शिता ।
अकृतार्था ह्यहं भर्त्रा प्रसवार्थं समागता ॥ १.१९८.१६ ॥
എന്നാൽ ഋതുകാലം വന്നപ്പോൾ, ഭർത്താവിന്റെ ദുരിതത്താൽ ക്ഷീണിച്ച ഞാൻ സന്താനത്തിനായി ഭർത്താവിനോടു ചേരാൻ വന്നു; ഇതുവരെ എന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറിയിട്ടില്ല.
1.198.17
प्रसीद नृपतिश्रेष्ठ भर्ताऽयं मे विसृज्यताम् ।
एवं विक्रोशमानायास्तस्यास्तु न नृशंसवत् ॥ १.१९८.१७ ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ, കരുണ കാണിക്കുക; എന്റെ ഈ ഭർത്താവിനെ വിട്ടയക്കുക. ഇങ്ങനെ വിലപിക്കുന്ന അവളോട് അവൻ ക്രൂരനെപ്പോലെ പെരുമാറിയില്ല.
1.198.18
भर्तारं भक्षयामास व्याघ्रो मृगमिवेप्सितम् ।
तस्याः क्रोधाभिभूताया यान्यश्रूण्यपतन्भुवि ॥ १.१९८.१८ ॥
കടുവ ആഗ്രഹിച്ച മാനിനെ ഭക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ ഭർത്താവിനെ ഭക്ഷിച്ചു. കോപത്താൽ വലയപ്പെട്ട അവളുടെ കണ്ണീർ നിലത്തു വീണു.
1.198.19
सोऽग्निः समभवद्दीप्तस्तं च देशं व्यदीपयत् ।
ततः सा शोकसंतप्ता भर्तृव्यसनकर्शिता ॥ १.१९८.१९ ॥
ആ അഗ്നി ജ്വലിച്ച് ആ ദേശത്തെയും ദഹിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ ശോകത്താൽ വെന്തവളും ഭർത്താവിന്റെ ദുരന്തത്താൽ ക്ഷീണിച്ചവളുമായ അവൾ.
1.198.20
कल्माषपादं राजर्षिमशपद्ब्राह्मणी रुषा ।
यस्मान्ममाकृतार्थायास्त्वया क्षुद्र नृशंसवत् ॥ १.१९८.२० ॥
ബ്രാഹ്മണി കോപത്താൽ രാജർഷി കല്മാഷപാദനെ ശപിച്ചു: "നീചനേ, ആഗ്രഹം നിറവേറാത്ത എന്നോട് നീ ക്രൂരനെപ്പോലെ പെരുമാറിയതിനാൽ."
1.198.21
प्रेक्षन्त्या भक्षितो मेऽद्य प्रियो भर्ता महायशाः ।
तस्मात्त्वमपि दुर्बुद्धे मच्छापपरिविक्षतः ॥ १.१९८.२१ ॥
ഇന്ന് എന്റെ കൺമുന്നിൽ വെച്ച് എന്റെ പ്രിയനും മഹായശസ്വിയുമായ ഭർത്താവ് ഭക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. അതിനാൽ ദുർബുദ്ധേ, നീയും എന്റെ ശാപത്താൽ മുറിവേറ്റവനായി...
1.198.22
पत्नीमृतावनुप्राप्य सद्यस्त्यक्ष्यसि जीवितम् ।
तेन प्रसाद्यमाना सा प्रसादमकरोत्तदा।
यस्य चर्षेर्वसिष्ठस्य त्वया पुत्रा विनाशिताः ॥ १.१९८.२२ ॥
"ഋതുകാലത്ത് ഭാര്യയെ സമീപിച്ചാലുടൻ നീ ജീവൻ ത്യജിക്കും." അവനാൽ അപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾ പ്രസാദിച്ചു. വസിഷ്ഠ മുനിയുടെ പുത്രന്മാരെ നീ നശിപ്പിച്ചുവല്ലോ...
1.198.23
तेन संगम्य ते भार्या तनयं जनयिष्यति ।
सते वंशकरः पुत्रो भविष्यति नृपाधम ॥ १.१९८.२३ ॥
"അവനുമായി ചേർന്ന് നിന്റെ ഭാര്യ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. അവനാണ് വംശം നിലനിർത്തുന്ന പുത്രനാകുക, അധമനായ രാജാവേ."
1.198.24
एवं शप्त्वा तु राजानं सा तमाङ्गिरसी शुभा ।
तस्यैव सन्निधौ दीप्तं प्रविवेश हुताशनम् ॥ १.१९८.२४ ॥
ഇങ്ങനെ രാജാവിനെ ശപിച്ച ശേഷം ആ ശുഭയായ ആംഗിരസി അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽത്തന്നെ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
1.198.25
वसिष्ठश्च महाभागः सर्वमेतदवैक्षत ।
ज्ञानयोगेन महता तपसा च परन्तप ॥ १.१९८.२५ ॥
മഹാഭാഗനായ വസിഷ്ഠൻ ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി; മഹത്തായ ജ്ഞാനയോഗത്താലും തപസ്സിനാലും. ഹേ പരന്തപാ!
1.198.26
मुक्तशापश्च राजर्षिः कालेन महता ततः ।
ऋतुकालेऽभिपतितो मदयन्त्या निवारितः ॥ १.१९८.२६ ॥
രാജർഷി ശാപമുക്തനായി; ദീർഘകാലത്തിനുശേഷം ഋതുകാലത്ത് അദ്ദേഹം മദയന്തിയുടെ മേൽ വീണു; മദയന്തി അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു.
1.198.27
न हि सस्मार स नृपस्तं शापं काममोहितः ।
देव्याः सोऽथ वचः श्रुत्वा संभ्रान्तो नृपसत्तमः ॥ १.१९८.२७ ॥
കാമമോഹിതനായ ആ രാജാവ് ആ ശാപം ഓർത്തില്ല. പിന്നീട് റാണിയുടെ വാക്കു കേട്ട് ആ നൃപോത്തമൻ പരിഭ്രാന്തനായി.
1.198.28
तं शापमनुसंस्मृत्य पर्यतप्यद्भृशं तदा ।
एतस्मात्कारणाद्राजा वसिष्ठं सन्ययोजयत्।
स्वदारेषु नरश्रेष्ठ शापदोषसमन्वितः ॥ १.१९८.२८ ॥
ആ ശാപം വീണ്ടും ഓർത്ത് അദ്ദേഹം അത്യന്തം ദുഃഖിച്ചു. ഇതിനാൽ രാജാവ് വസിഷ്ഠനെ നിയോഗിച്ചു; ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ, അദ്ദേഹം ശാപദോഷത്താൽ ബാധിതനായിരുന്നു.