مهابهاراتا · أدهيايا 1.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.205.1
अजिनानि विधुन्वन्तः करकाश्च द्विजर्षभाः ।
ऊचुस्ते भीर्न कर्तव्या वयं योत्स्यामहे परान् ॥ १.२०५.१ ॥
قال أولئك الثيران بين المولودين مرتين، وهم يهزّون جلود الغزلان ويحملون أوعية الماء: «لا ينبغي أن يُخاف؛ سنقاتل الأعداء.»
1.205.2
तानेवं वदतो विप्रानर्जुनः प्रहसन्निव ।
उवाच प्रेक्षका भूत्वा यूयं तिष्ठत पार्श्वतः ॥ १.२०५.२ ॥
ولما رأى أولئك البراهمة يتكلمون هكذا، قال أرجونا كأنه يضحك: «قفوا جانباً وكونوا متفرجين.»
1.205.3
अहमेनानजिह्माग्रैः शतशो विकिरञ्छरैः ।
वारयिष्यामि संक्रुद्धान्मन्त्रैराशीविषानिव ॥ १.२०५.३ ॥
سأبدّد هؤلاء الغاضبين وأردّهم بمئات السهام ذات الأطراف المستقيمة، كما تُردّ الثعابين السامة بالتعاويذ.
1.205.4
इति तद्धनुरानम्य शुल्कावाप्तं महाबलः ।
भ्रात्रा भीमेन सहितस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ १.२०५.४ ॥
قال هذا، ثم ثنى القوس الذي نالته الجائزة، وقام ذلك الشديد البأس مع أخيه بهيما، ثابتاً كالجبل.
1.205.5
ततः कर्णमुखान्दृष्ट्वा क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान् ।
संपेततुरभीतौ तौ गजौ प्रतिगजानिव ॥ १.२०५.५ ॥
فلما رأيا الكشاتريين يتقدمهم كارنا، وقد أسكرهم زهو القتال، اندفع الاثنان دون خوف نحوهم كما تندفع الفيلة على فيلة مناوئة.
1.205.6
ऊचुश्च वाचः परुषास्ते राजानो युयुत्सवः ।
आहवे हि द्विजस्यापि वधो दृष्टो युयुत्सतः ॥ १.२०५.६ ॥
وقال أولئك الملوك المتلهفون للقتال كلاماً قاسياً: «لقد رُئي في الحرب أن البرهمي المقاتل يُقتل أيضاً.»
1.205.7
इत्येवमुक्त्वा राजानः सहसा दुद्रुवुर्द्विजान् ।
ततः कर्णो महातेजा जिष्णुं प्रति ययौ रणे ॥ १.२०५.७ ॥
وبعد أن قالوا ذلك، انقضّ الملوك فجأةً على البراهمة. ثم مضى كارنا، عظيم البهاء، في المعركة نحو جيشنو (أرجونا).
1.205.8
युद्धार्थी वासिताहेतोर्गजः प्रतिगजं यथा ।
भीमसेनं ययौ शल्यो मद्राणामीश्वरो बली ॥ १.२०५.८ ॥
كما يندفع الفيل المتحرق للقتال من أجل أنثى في الشبق نحو فيل آخر، مضى شَلْيَة، سيد المادرا القوي، نحو بهيمسينا.
1.205.9
दुर्योधनादयः सर्वे ब्राह्मणैः सह संगताः ।
मृदुपूर्वमयत्नेन प्रत्ययुध्यंस्तदाऽऽहवे ॥ १.२०५.९ ॥
اشتبك دوريودهانا وسائر القوم مع البراهمة؛ وفي البداية، بلطف ودون جهد، قاتلوهم في المعركة.
1.205.10
ततोऽर्जुनः प्रत्यविध्यदापतन्तं शितैः शरैः ।
कर्णं वैकर्तनं श्रीमान्विकृष्य बलवद्धनुः ॥ १.२०५.१० ॥
ثم ردّ أرجونا المجيد، شادًّا قوسه القوي، بسهام حادة على كارنا، ابن فيكرتانا، الذي كان يهجم عليه.
1.205.11
तेषां शराणां वेगेन शितानां तिग्मतेजसाम् ।
विमुह्यमानो राधेयो यत्नात्तमनुधावति ॥ १.२०५.११ ॥
وقد أربكته قوة تلك السهام الحادة ذات البريق الشديد، فطارد كارنا ابن رادها، بجهد، ذلك الرامي.
1.205.12
तावुभावप्यनिर्देश्यौ लाघवाज्जयतां वरौ ।
अयुध्येतां सुसंरब्धावन्योन्यविजिगीषिणौ ॥ १.२०५.१२ ॥
كان هذان الاثنان، أفضل الظافرين، لا يُميَّز أحدهما عن الآخر بمهارته؛ فقاتلا وقد اشتد غضبهما، راغبين في قهر بعضهما بعضًا.
1.205.13
कृते प्रतिकृतं पश्य पश्य बाहुबलं च मे ।
इति शूरार्थवचनैरभाषेतां परस्परम् ॥ १.२०५.१३ ॥
«انظر إلى الجزاء بمثله، وانظر إلى قوة ذراعي». وهكذا، بكلمات تليق بالأبطال، تخاطبا فيما بينهما.
1.205.14
ततोऽर्जुनस्य भुजयोर्वीर्यमप्रतिमं भुवि ।
ज्ञात्वा वैकर्तनः कर्णः संरब्धः समयोधयत् ॥ १.२०५.१४ ॥
فلما علم كارنا ابن فيكارتانا بالبأس الذي لا يضاهى لذراعي أرجونا على الأرض، ثار غضبًا وقاتله.
1.205.15
अर्जुनेन प्रयुक्तांस्तान्बाणान्वेगवतस्तदा ।
प्रतिहत्य ननादोच्चैः सैन्यानि तदपूजयन् ॥ १.२०५.१५ ॥
فصدّ حينئذ تلك السهام السريعة التي أطلقها أرجونا، وزأر بصوت عالٍ، فأكرمته الجيوش.
1.205.16
तुष्यामि ते विप्रमुख्य भुजवीयर्स्य संयुगे ।
अविषादस्य चैवास्य शस्त्रास्त्रविजयस्य च ॥ १.२०५.१६ ॥
يا خيرة البراهمة! إنني مسرور ببأس ذراعيك في الحرب، وببأس هذا الذي لا يعرف الجزع، وبنصره في السلاح والسهام.
1.205.17
किं त्वं साक्षाद्धनुर्वेदो रामो वा विप्रसत्तम ।
अथ साक्षाद्धरिहयः साक्षाद्वा विष्णुरच्युतः ॥ १.२०५.१७ ॥
يا خيرة البراهمة! أأنت بعينك علم الرماية، أم راما؟ أم أنت بعينك هاري-هاي (إندرا)، أم فيشنو الذي لا يزول؟
1.205.18
आत्मप्रच्छादनार्थं वै बाहुवीर्यमुपाश्रितः ।
विप्ररूपं विधायेदं मन्ये मां प्रतियुध्यसे ॥ १.२०५.१८ ॥
لا شك أنك، لتخفي نفسك، لجأت إلى بأس ذراعيك وتخذت هيئة البراهمي هذه؛ وأظنك تقاتلني.
1.205.19
न हि मामाहवे क्रुद्धमन्यः साक्षाच्छचीपतेः ।
पुमान्योधयितुं शक्तः पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.१९ ॥
لا يستطيع أن يقاتلني مباشرة وأنا غاضب في المعركة رجل آخر سوى إندرا، سيد شاتشي، ولا أحد من البانداڤا سوى أرجونا حامل التاج.
1.205.20
दग्धा जतुगृहे सर्वे पाण्डवाः सार्जुनास्तदा ।
विनार्जुनं वा समरे मां निहन्तुमशक्नुवन् ॥ १.२०५.२० ॥
ثم احترق جميع البانداڤا مع أرجونا في بيت اللاكة؛ ومن دون أرجونا ما كانوا قادرين على قتلي في القتال.
1.205.21
तमेवंवादिनं तत्र फाल्गुनः प्रत्यभाषत ।
नास्मि कर्ण धनुर्वेदो नास्मि रामः प्रतापवान् ॥ १.२०५.२१ ॥
فأجابه فالغونا (أرجونا) وهو يقول هكذا هناك: «يا كارنا، لست عالما بعلم القوس، ولست الجبار راما.»
1.205.22
ब्राह्मणोऽस्मि युधां श्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
ब्राह्मे पौरन्दरे चास्त्रे निष्ठितोगुरुशासनात् ॥ १.२०५.२२ ॥
أنا برهمي، أفضل المحاربين وأول كل حاملي السلاح؛ وبتعليم معلمي أنا متقن لسلاح براهما وسلاح بوراندارا (إندرا).
1.205.23
स्थितोऽस्म्यद्य रणे जेतुं त्वां वै वीर स्थिरो भव ।
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूहि ततो व्रज यथासुखम् ॥ १.२०५.२३ ॥
أنا الآن واقف في المعركة لأغلبك، أيها البطل؛ فاثبت. أو قل «لقد هُزمت»، ثم امضِ كما تشاء.
1.205.24
एवमुक्त्वाऽथ कर्णस्य धनुश्चिच्छेद पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय संयोद्धुं सन्दधे शरम् ॥ १.२०५.२४ ॥
ولما قال هذا، قطع البانداڤي قوس كارنا؛ ثم أخذ قوسًا أخرى ووضع سهمًا ليقاتل.
1.205.25
दृष्ट्वा तच्चापि कौन्तेयश्छित्वा तद्धनुराशुगैः ।
तथा वैकर्तनं कर्णं बिभेद समरेऽर्जुनः ॥ १.२०५.२५ ॥
ولما رأى ابن كونتي ذلك، قطع قوسه بسهام سريعة، وفي المعركة أصاب أرجونا كارنا ابن فيكارتانا أيضا.
1.205.26
ततः कर्णस्तु राधेयः छिन्नछन्वा महाबलः ।
शरैरतीव विद्धाङ्गः पलायनमथाकरोत् ॥ १.२०५.२६ ॥
فولى كارنا ابن راذا، القوي، وقد انقطع قوسه وأُصيبت أطرافه بالسهام إصابة بليغة.
1.205.27
पुनरायान्मुहूर्तेन गृहीत्वा सशरं धनुः ।
ववर्ष शरवर्षाणि पार्थं वैकर्तनस्तथा ॥ १.२०५.२७ ॥
وفي لحظة عاد، فأخذ قوسه مع سهم، وأمطر ابن فيكارتانا أيضا بارتا وابلا من السهام.
1.205.28
तानि वै शरजालानि कौन्तेयोऽभ्यहनच्छरैः ।
ज्ञात्वा सर्वाञ्शरान्घोरान्कर्णोऽदावद्द्रुतं बहिः ॥ १.२०५.२८ ॥
فضرب ابن كونتي تلك الشبكات من السهام بسهامه، وكارنا، إذ عرف جميع السهام المرعبة، أطلقها بسرعة إلى الخارج.
1.205.29
ब्राह्मं तेजस्तदाऽजय्यं मन्यमानो महारथः ।
अपरस्मिन्वनोद्देशे वीरौ शल्यवृकोदरौ ॥ १.२०५.२९ ॥
فرأى الفارس العظيم، إذ عدّ قوة البراهما لا تُقهر، في ناحية أخرى من الغابة البطلين شَلْيا وفْرِكودَرا.
1.205.30
बलिनौ युद्धसंपन्नौ विद्यया च बलेन च ।
अन्योन्यमाह्वयन्तौ तु मत्ताविव महागजौ ॥ १.२०५.३० ॥
كان الاثنان قويين، بارعين في القتال، جامعين للعلم والقوة، يتحدّى أحدهما الآخر كفيلين هائجين عظيمين.
1.205.31
मुष्टिभिर्जानुभिश्चैव निघ्नन्तावितरेतरम् ।
प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः ॥ १.२०५.३१ ॥
يضرب أحدهما الآخر بالقبضات والركب، يجرّ كل منهما الآخر ويشدّه بعنف.
1.205.32
आचकर्षतुरन्योन्यं मुष्टिभिश्चापि जघ्नतुः ।
ततश्चटचटाशब्दः सुघोरो ह्यभवत्तयोः ॥ १.२०५.३२ ॥
جرّ كل منهما الآخر وضربه بالقبضات أيضاً، فارتفع من الاثنين صوت طقطقة مرعب.
1.205.33
पाषाणसंपातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ।
मुहूर्तं तौ तदाऽन्योन्यं समरे पर्यकर्षताम् ॥ १.२०५.३३ ॥
ضرب كل منهما الآخر بضربات كأنها سقوط الحجارة، ولحظة كانا يجرّان أحدهما الآخر في المعركة.
1.205.34
ततो भीमः समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां शल्यमाहवे ।
अपातयत्कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणा जहसुस्तदा ॥ १.२०५.३४ ॥
فرفع بهيما، خيرُ الكورو، شَلْيَا عالياً بذراعيه في القتال وألقاه أرضاً؛ فضحك البراهمة.
1.205.35
तत्राश्चर्यं भीमसेनश्चकार पुरुषर्षभः ।
यच्छल्यं पातितं भूमौ नावधीद्बलिनं बली ॥ १.२०५.३५ ॥
هناك صنع بهيماسينا، ثور الرجال، أمراً عجيباً: بعدما أسقط شَلْيَا القوي على الأرض، لم يضربه القوي ثانيةً.
1.205.36
पातिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च शङ्किते ।
विस्मयः परमो जज्ञे सर्वेषां पश्यतां नृणाम् ॥ १.२०५.३६ ॥
لما أسقط بهيماسينا شَلْيَا وارتاب كرنا، دبّ أعظم العجب في جميع الناس الناظرين.
1.205.37
ततो राजसमूहस्य पश्यतो वृक्षमारुजत् ।
ततस्तु भीमं संज्ञाभिर्वारयामास धर्मराट् ॥ १.२०५.३७ ॥
ثم، والملوك مجتمعون ينظرون، اقتلع شجرة. فكبح الملك العادل بهيمسينا بالإشارات.
1.205.38
आकारज्ञस्तथा भ्रातुः पाण्डवोऽपि न्यवर्तत ।
धर्मराजश्च कौरव्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ १.२०५.३८ ॥
وإذ فهم الباندافا إشارة أخيه عاد أيضًا. ويا كاورافيا، واجه ملك الدارما دورْيودهانا الغاضب.
1.205.39
अयोधयत्सभामध्ये पश्यतां वै महीक्षिताम् ।
ततो दुर्योधनस्तं तु ह्यवज्ञाय युधिष्ठिरम् ॥ १.२०५.३९ ॥
وبينما الملوك ينظرون، قاتل في وسط المجلس. فاحتقر دورْيودهانا يودهيشثيرا وقاتله.
1.205.40
नायोधयत्तदा तेन बलवान्वै सुयोधनः ।
एतस्मिन्नन्तरेऽविध्यद्बाणेनानतपर्वणा ॥ १.२०५.४० ॥
فلم يستطع سويودهانا القوي أن يقاتله حينئذ. وفي هذه الأثناء طعنه بسهم ذي عقدة منحنية.
1.205.41
दुर्योधनममित्रघ्नं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दण्डाहत इवोरगः ॥ १.२०५.४१ ॥
فطعن ملك الدارما يودهيشثيرا دورْيودهانا قاهر الأعداء. فاشتد غضب دورْيودهانا كالحية المضروبة بعصا،
1.205.42
प्रत्ययुध्यत राजानं यत्नं परममास्थितः ।
छित्त्वा राजा धनुः सज्यं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ १.२०५.४२ ॥
فقاتل الملك بأقصى جهده. ولما قطع الملك في القتال قوس ابن دهريتراشترا مع وتره،
1.205.43
अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं स हित्वा प्राद्रवद्रणम् ।
दुःशासनस्तु संक्रुद्धः सहदेवेन पार्थिव ॥ १.२०५.४३ ॥
فأمطروه بوابل من السهام، فترك المعركة وفرّ. أما دُحشاسانا فاشتدّ غضبه، أيها الملك، فواجه ساهاديفا.
1.205.44
युद्ध्वा च सुचिरं कालं सहदेवेन निर्जितः ।
उत्सृज्य च धनुः सङ्ख्ये जानुभ्यामवनीं गतः।
उत्थाय सोऽभिदुद्राव सोसिं जग्राह चर्म च ॥ १.२०५.४४ ॥
بعد أن قاتل ساهاديفا زمنًا طويلًا، هُزم. ألقى قوسه في المعركة وسقط على ركبتيه إلى الأرض. ثم نهض واندفع بسيف نحوه، وحمل درعًا أيضًا.
1.205.45
विकर्णचित्रसेनाभ्यां निगृहीतश्च कौरवः ।
मा युद्धमिति कौरव्य ब्राह्मणेनाबलेन वै ॥ १.२०५.४५ ॥
أمسك فيكارنا وتشيتراسينا بالكوراوي. أيها المنحدر من كورو، قال برهمي عاجز: «لا تقاتل»، فكبحه بذلك.
1.205.46
दुःसहो नकुलश्चोभौ युद्धं कर्तुं समुद्यतै ।
तौ दृष्ट्वा कौरवा युद्धं वाक्यमूचुर्महाबलौ ॥ १.२०५.४६ ॥
كان دُسّاها ونكولا كلاهما مستعدين للقتال. فلما رأى الكوراويون الأقوياء ذلك، قالوا هذه الكلمات.
1.205.47
निवर्तन्तां भवन्तो वै कुतो विप्रेषु क्रूरता ।
दुर्बला ब्राह्मणाश्चेमे भवन्तो वै महाबलाः ॥ १.२०५.४७ ॥
«ارجعوا جميعًا! لماذا هذه القسوة تجاه البراهمة؟ هؤلاء البراهمة ضعفاء، وأنتم أقوياء جدًا.»
1.205.48
द्वावत्र ब्राह्मणौ क्रूरौ वाय्विन्द्रसदृशौ बले ।
ये वा के वा नमस्तेभ्यो गच्छामः स्वपुरं वयम् ॥ १.२०५.४८ ॥
«ههنا برهميّان، يضاهيان في القوة الريحَ والإندرا. مَن كانا، فلهما التحية؛ ونحن راجعون إلى مدينتنا.»
1.205.49
एवं संभाषमाणास्ते न्यवर्तन्ताथ कौरवाः ।
जहृषुर्ब्राह्मणास्तत्र समेतास्तत्र सङ्घशः ॥ १.२०५.४९ ॥
وهكذا تحدّث الكورو ثم عادوا، وفرح البراهمة المجتمعون هناك جماعةً جماعة.
1.205.50
बहुशस्ते ततस्तत्र क्षत्रिया रणमूर्धनि ।
प्रेक्षमाणास्तथाऽतिष्ठन्ब्राह्मणांश्च समन्ततः ॥ १.२०५.५० ॥
ثم وقف كثير من الكشاتريا في مقدمة ساحة المعركة ينظرون إلى البراهمة من حولهم.
1.205.51
ब्राह्मणाश्च जयं प्राप्ताः कन्यामादाय निर्ययुः ।
विजिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च निर्जिते ॥ १.२०५.५१ ॥
لما غلب بهيمسينا شَلْيَا وهُزم كَرْنا، خرج البراهمة منتصرين وهم يصحبون الفتاة.
1.205.52
दुर्योधने चापयाते तथा दुःशासने रणात् ।
शङ्किताः सर्वराजानः परिवव्रुर्वृकोदरम् ॥ १.२०५.५२ ॥
لما انسحب دُريودهانا ودُشاسانا من المعركة، أحاط الملوك جميعًا المذعورون بفْركودارا.
1.205.53
ऊचुश्च सहितास्तत्र साध्विमौ ब्राह्मणर्षभौ ।
विज्ञायेतां क्वजन्मानौ क्वनिवासौ तथैव च ॥ १.२०५.५३ ॥
فاجتمعوا هناك وقالوا: «هذان الثوران من البراهمة فاضلان حقًّا. من أي نسب هما، وأين يقيمان؟»
1.205.54
को हि राधासुतं कर्णं शक्तो योधयितुं रणे ।
अन्यत्र रामाद्द्रोणाद्वा पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.५४ ॥
من ذا الذي يستطيع أن يقاتل كَرْنا ابن راذا في المعركة، إلا رامَ أو دْرونا أو البانْدَفَا أو كِريتين؟
1.205.55
कृष्णाद्वा देवकीपुत्रात्कृपाद्वापि शरद्वतः ।
को वा दुर्योधनं शक्तः प्रतियोथयितुं रणे ॥ १.२०५.५५ ॥
من ذا الذي يستطيع أن يقاتل دوريودهانا في الحرب، سوى كريشنا ابن ديفاكي أو كريبا ابن شارادفات؟
1.205.56
तथैव मद्राधिपतिं शल्यं बलवतांवरम् ।
बलदेवादृते वीरात्पाण्डवाद्वा वृकोदरात् ॥ १.२०५.५६ ॥
وكذلك، من ذا الذي يستطيع أن يردّ شَلْيَا، سيّد المادرا وأفضل الأقوياء، سوى بالارامة أو البطل البانداوي فرِكودارا (بهيما)؟
1.205.57
वीराद्दुर्योधनाद्वाऽन्यः शक्तः पातयितुं रणे ।
क्रियतामवहारोऽस्माद्युद्धाद्ब्राह्मणसंवृतात् ॥ १.२०५.५७ ॥
عدا البطل دوريودهانا، من غيره يستطيع أن يُسقطه في الحرب؟ فليكن الانسحاب من هذه المعركة المحاطة بالبراهمة.
1.205.58
ब्राह्मणा हि सदा रक्ष्याः सापराधाऽपिनित्यदा ।
अथैनानुपलभ्येह पुनर्योत्स्याम हृष्टवत् ॥ १.२०५.५८ ॥
ينبغي دائماً حماية البراهمة، حتى وإن كانوا مذنبين، في كل حين. وبعد أن وجدناهم هنا، سنقاتل من جديد بفرح.
1.205.59
तांस्तथावादिनः सर्वान्प्रसमीक्ष्य क्षितीश्वरान् ।
अथान्यान्पुरुषांश्चापि कृत्वा तत्कर्म संयुगे ॥ १.२०५.५९ ॥
بعد أن تأمّل جميع أولئك الملوك الذين تكلّموا هكذا، ثم جعل رجالاً آخرين يفعلون ذلك الفعل في المعركة—
1.205.60
तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य कृष्णः ।
कुन्तीसुतौ तौ परिशङ्कमानः।
निवारयामास महीपतींस्ता-
न्धर्मेण लब्धेत्यनुनीय सर्वान् ॥ १.२०५.६० ॥
ولما رأى كريشنا فعل بهيما، وهو قلِق على ابني كونتي، كفّ أولئك الملوك، راجياً جميعهم قائلاً: «إنما نيل بالدهرما».
1.205.61
एवं ते विनिवृत्तास्तु युद्धाद्युद्धविशारदाः ।
यथावासं ययुः सर्वे विस्मिता राजसत्तमाः ॥ १.२०५.६१ ॥
وهكذا انصرف عن القتال جميع البارعين في الحرب، وذهب كبار الملوك المذهولون كل إلى مقره.
1.205.62
वृत्तो ब्रह्मोत्तरो रङ्गः पाञ्चाली ब्राह्मणैर्वृता ।
इति ब्रुवन्तः प्रययुर्ये तत्रासन्समागताः ॥ १.२०५.६२ ॥
"انتهت المسابقة بقيادة البراهمة؛ وقد ظفر البراهمة بباناتشالي" — قائلين هذا، انصرف من كانوا مجتمعين هناك.
1.205.63
ब्राह्मणैस्तु प्रतिच्छन्नौ रौरवाजिनवासिभिः ।
कृच्छ्रेण जग्मतुस्तौ तु भीमसेनधनञ्जयौ ॥ १.२०५.६३ ॥
متنكرين بين البراهمة، يرتديان جلود الغزال الروروي، مضى بهيماسينا ودهنانجايا بصعوبة.
1.205.64
विमुक्तौ जनसंबाधाच्छत्रुभिः परिविक्षतौ ।
कृष्णयानुगतौ तत्र नृवीरौ तौ विरेजतुः ॥ १.२०५.६४ ॥
تحررا من زحمة الناس، وقد جرحهما الأعداء، وتبعتهما كريشنا، فأشرق هذان البطلان بين البشر هناك.
1.205.65
पौर्णमास्यां घनैर्मुक्तौ चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।
तेषां माता बहुविधं विनाशं पर्यचिन्तयत् ॥ १.२०५.६५ ॥
في يوم اكتمال القمر، متحررين من السحب، كانا كالقمر والشمس بعد طلوعهما؛ وفكرت أمهما في هلاكهما بوجوه شتى.
1.205.66
अनागच्छत्सु पुत्रेषु भैक्षकाले च लिङ्घिते ।
धार्तराष्ट्रैर्हताश्च स्युर्विज्ञाय कुरुपुङ्गवाः ॥ १.२०५.६६ ॥
لما لم يعد أبناؤها وانقضى وقت التسول، خشيت أن يكون أبناء دهريتاراشترا قد قتلوا بيوت الكورو، فقلقت.
1.205.67
मायान्वितैर्वा रक्षोभिः सुघोरैर्दृढवैरिभिः ।
विपरीतं मतं जातं व्यासस्यापि महात्मनः ॥ १.२०५.६७ ॥
أو بسبب الرakshasas المتصفين بالسحر، الشديدي الرعب، الراسخي العداوة، انقلب حتى رأي الفيلسوف العظيم فيāsa إلى ضده.
1.205.68
इत्येवं चिन्तयामासं सुतस्नेहावृता पृथा ।
ततः सुप्तजनप्राये दुर्दिने मेघसंप्लुते ॥ १.२०५.६८ ॥
هكذا فكّرت Pṛthā، وقد غلّفها حبّ أبنائها. ثم، في يومٍ كئيب يكاد يشبه قومًا نائمين، مكسوٍّ بالغيوم—
1.205.69
महत्यथापराह्णे तु घनैः सूर्य इवावृतः ।
ब्राह्मणैः प्राविशत्तत्र जिष्णुर्भार्गववेश्म तत् ॥ १.२०५.६९ ॥
في الظهيرة العظيمة، كالشمس المحجوبة بالغيوم الكثيفة، دخل جيشنو (أرجونا) مع البراهمة إلى بيت البهارغافا ذاك.