ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.205.1
अजिनानि विधुन्वन्तः करकाश्च द्विजर्षभाः ।
ऊचुस्ते भीर्न कर्तव्या वयं योत्स्यामहे परान् ॥ १.२०५.१ ॥
ಜಿಂಕೆಚರ್ಮಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಕಮಂಡಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು: 'ಭಯಪಡಬಾರದು; ನಾವು ಶತ್ರುಗಳೊಡನೆ ಹೋರಾಡುವೆವು.'
1.205.2
तानेवं वदतो विप्रानर्जुनः प्रहसन्निव ।
उवाच प्रेक्षका भूत्वा यूयं तिष्ठत पार्श्वतः ॥ १.२०५.२ ॥
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅರ್ಜುನನು ನಗುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀವು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೋಡುಗರಾಗಿರಿ.'
1.205.3
अहमेनानजिह्माग्रैः शतशो विकिरञ्छरैः ।
वारयिष्यामि संक्रुद्धान्मन्त्रैराशीविषानिव ॥ १.२०५.३ ॥
ನೇರವಾದ ತುದಿಗಳ ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿದು, ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ವಿಷಸರ್ಪಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ ನಾನು ಕ್ರುದ್ಧರಾದ ಇವರನ್ನು ತಡೆಯುವೆನು.
1.205.4
इति तद्धनुरानम्य शुल्कावाप्तं महाबलः ।
भ्रात्रा भीमेन सहितस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ १.२०५.४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಪಣವಾಗಿ ಗೆದ್ದ ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ತಮ್ಮ ಭೀಮನೊಡನೆ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು.
1.205.5
ततः कर्णमुखान्दृष्ट्वा क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान् ।
संपेततुरभीतौ तौ गजौ प्रतिगजानिव ॥ १.२०५.५ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತರಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯರಹಿತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಎದುರಾಳಿ ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಆನೆಗಳಂತೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
1.205.6
ऊचुश्च वाचः परुषास्ते राजानो युयुत्सवः ।
आहवे हि द्विजस्यापि वधो दृष्टो युयुत्सतः ॥ १.२०५.६ ॥
ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಆ ರಾಜರು ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು: 'ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.'
1.205.7
इत्येवमुक्त्वा राजानः सहसा दुद्रुवुर्द्विजान् ।
ततः कर्णो महातेजा जिष्णुं प्रति ययौ रणे ॥ १.२०५.७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ರಾಜರು ಸಹಸಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು. ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಕರ್ಣನು ರಣದಲ್ಲಿ ಜಿಷ್ಣು (ಅರ್ಜುನ) ನತ್ತ ಸಾಗಿದನು.
1.205.8
युद्धार्थी वासिताहेतोर्गजः प्रतिगजं यथा ।
भीमसेनं ययौ शल्यो मद्राणामीश्वरो बली ॥ १.२०५.८ ॥
ಹೆಣ್ಣಾನೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತವಾದ ಆನೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆನೆಯತ್ತ ಸಾಗುವಂತೆ, ಬಲಶಾಲಿ ಮದ್ರರ ಅರಸ ಶಲ್ಯನು ಭೀಮಸೇನನತ್ತ ಸಾಗಿದನು.
1.205.9
दुर्योधनादयः सर्वे ब्राह्मणैः सह संगताः ।
मृदुपूर्वमयत्नेन प्रत्ययुध्यंस्तदाऽऽहवे ॥ १.२०५.९ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ ಮೊದಲಾದವರೆಲ್ಲರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಎದುರಾದರು. ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಮೃದುವಾಗಿ, ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು.
1.205.10
ततोऽर्जुनः प्रत्यविध्यदापतन्तं शितैः शरैः ।
कर्णं वैकर्तनं श्रीमान्विकृष्य बलवद्धनुः ॥ १.२०५.१० ॥
ಆಗ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಅರ್ಜುನನು ಬಲವಾದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನನ್ನು ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎದುರಿಸಿದನು.
1.205.11
तेषां शराणां वेगेन शितानां तिग्मतेजसाम् ।
विमुह्यमानो राधेयो यत्नात्तमनुधावति ॥ १.२०५.११ ॥
ಆ ಹರಿತವಾದ, ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಬಾಣಗಳ ವೇಗದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಅವನನ್ನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
1.205.12
तावुभावप्यनिर्देश्यौ लाघवाज्जयतां वरौ ।
अयुध्येतां सुसंरब्धावन्योन्यविजिगीषिणौ ॥ १.२०५.१२ ॥
ಜಯಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಕೌಶಲದಿಂದ ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗದವರಾಗಿದ್ದರು. ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ, ಪರಸ್ಪರ ಗೆಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಹೋರಾಡಿದರು.
1.205.13
कृते प्रतिकृतं पश्य पश्य बाहुबलं च मे ।
इति शूरार्थवचनैरभाषेतां परस्परम् ॥ १.२०५.१३ ॥
"ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೋಡು, ನನ್ನ ತೋಳ್ಬಲವನ್ನೂ ನೋಡು" — ಹೀಗೆ ಶೂರರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು.
1.205.14
ततोऽर्जुनस्य भुजयोर्वीर्यमप्रतिमं भुवि ।
ज्ञात्वा वैकर्तनः कर्णः संरब्धः समयोधयत् ॥ १.२०५.१४ ॥
ಆಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ತೋಳುಗಳ ಅಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿದು, ವಿಕರ್ತನನ ಮಗ ಕರ್ಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದನು.
1.205.15
अर्जुनेन प्रयुक्तांस्तान्बाणान्वेगवतस्तदा ।
प्रतिहत्य ननादोच्चैः सैन्यानि तदपूजयन् ॥ १.२०५.१५ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಆ ವೇಗದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತಡೆದು ಅವನು ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ಸೇನೆಗಳು ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದವು.
1.205.16
तुष्यामि ते विप्रमुख्य भुजवीयर्स्य संयुगे ।
अविषादस्य चैवास्य शस्त्रास्त्रविजयस्य च ॥ १.२०५.१६ ॥
ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ತೋಳ್ಬಲದಿಂದ, ಈ ಅವಿಷಾದಿಯ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ವಿಜಯದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
1.205.17
किं त्वं साक्षाद्धनुर्वेदो रामो वा विप्रसत्तम ।
अथ साक्षाद्धरिहयः साक्षाद्वा विष्णुरच्युतः ॥ १.२०५.१७ ॥
ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನೀನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಧನುರ್ವೇದವೋ, ರಾಮನೋ? ಅಥವಾ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಹರಿಹಯನೋ (ಇಂದ್ರನೋ), ಅಥವಾ ಅಚ್ಯುತ ವಿಷ್ಣುವೋ?
1.205.18
आत्मप्रच्छादनार्थं वै बाहुवीर्यमुपाश्रितः ।
विप्ररूपं विधायेदं मन्ये मां प्रतियुध्यसे ॥ १.२०५.१८ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲೆಂದೇ ನೀನು ತೋಳ್ಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಈ ವಿಪ್ರರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.205.19
न हि मामाहवे क्रुद्धमन्यः साक्षाच्छचीपतेः ।
पुमान्योधयितुं शक्तः पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.१९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ನನ್ನೊಡನೆ ಶಚೀಪತಿ ಇಂದ್ರನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನೇರವಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು ಶಕ್ತರಲ್ಲ; ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಕಿರೀಟಿ ಅರ್ಜುನನ ಹೊರತು.
1.205.20
दग्धा जतुगृहे सर्वे पाण्डवाः सार्जुनास्तदा ।
विनार्जुनं वा समरे मां निहन्तुमशक्नुवन् ॥ १.२०५.२० ॥
ಆಗ ಅರಗಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಡವರು ಸುಟ್ಟುಹೋದರು; ಅರ್ಜುನನಿಲ್ಲದೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
1.205.21
तमेवंवादिनं तत्र फाल्गुनः प्रत्यभाषत ।
नास्मि कर्ण धनुर्वेदो नास्मि रामः प्रतापवान् ॥ १.२०५.२१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಅವನಿಗೆ ಫಾಲ್ಗುನ (ಅರ್ಜುನ) ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಓ ಕರ್ಣ, ನಾನು ಧನುರ್ವೇದ ಪಂಡಿತನಲ್ಲ; ನಾನು ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ರಾಮನೂ ಅಲ್ಲ.
1.205.22
ब्राह्मणोऽस्मि युधां श्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
ब्राह्मे पौरन्दरे चास्त्रे निष्ठितोगुरुशासनात् ॥ १.२०५.२२ ॥
ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ; ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪೌರಂದರ (ಇಂದ್ರ) ಅಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
1.205.23
स्थितोऽस्म्यद्य रणे जेतुं त्वां वै वीर स्थिरो भव ।
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूहि ततो व्रज यथासुखम् ॥ १.२०५.२३ ॥
ಇಂದು ರಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಜಯಿಸಲು ನಾನು ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ; ಓ ವೀರ, ಸ್ಥಿರನಾಗಿರು. ಅಥವಾ 'ನಾನು ಸೋತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಮೇಲೆ ಸುಖವಾಗಿ ಹೋಗು.
1.205.24
एवमुक्त्वाऽथ कर्णस्य धनुश्चिच्छेद पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय संयोद्धुं सन्दधे शरम् ॥ १.२०५.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪಾಂಡವನು ಕರ್ಣನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದನು; ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೋರಾಡಲು ಬಾಣವನ್ನು ಹೂಡಿದನು.
1.205.25
दृष्ट्वा तच्चापि कौन्तेयश्छित्वा तद्धनुराशुगैः ।
तथा वैकर्तनं कर्णं बिभेद समरेऽर्जुनः ॥ १.२०५.२५ ॥
ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ನೋಡಿ, ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಕರ್ತನನ ಮಗ ಕರ್ಣನನ್ನೂ ಚುಚ್ಚಿದನು.
1.205.26
ततः कर्णस्तु राधेयः छिन्नछन्वा महाबलः ।
शरैरतीव विद्धाङ्गः पलायनमथाकरोत् ॥ १.२०५.२६ ॥
ಆಗ ಬಿಲ್ಲು ತುಂಡಾಗಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇಹ ಬಹಳವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಬಲಿ ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನು ಓಡಿಹೋದನು.
1.205.27
पुनरायान्मुहूर्तेन गृहीत्वा सशरं धनुः ।
ववर्ष शरवर्षाणि पार्थं वैकर्तनस्तथा ॥ १.२०५.२७ ॥
ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಬಾಣದೊಂದಿಗೆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವಿಕರ್ತನನ ಮಗ ಕರ್ಣನೂ ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು.
1.205.28
तानि वै शरजालानि कौन्तेयोऽभ्यहनच्छरैः ।
ज्ञात्वा सर्वाञ्शरान्घोरान्कर्णोऽदावद्द्रुतं बहिः ॥ १.२०५.२८ ॥
ಆ ಬಾಣಜಾಲಗಳನ್ನು ಕುಂತಿಯ ಮಗನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು; ಕರ್ಣನು ಭಯಂಕರವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅರಿತು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಕ್ಕೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
1.205.29
ब्राह्मं तेजस्तदाऽजय्यं मन्यमानो महारथः ।
अपरस्मिन्वनोद्देशे वीरौ शल्यवृकोदरौ ॥ १.२०५.२९ ॥
ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಅಜೇಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಆ ಮಹಾರಥಿ, ಬೇರೊಂದು ಅರಣ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವೀರರಾದ ಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ವೃಕೋದರರನ್ನು ಕಂಡನು.
1.205.30
बलिनौ युद्धसंपन्नौ विद्यया च बलेन च ।
अन्योन्यमाह्वयन्तौ तु मत्ताविव महागजौ ॥ १.२०५.३० ॥
ಬಲಶಾಲಿಗಳೂ, ಯುದ್ಧ ಕೌಶಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರೂ, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಬಲ ಎರಡರಿಂದಲೂ ಕೂಡಿದವರೂ ಆದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಎರಡು ಮಹಾಗಜಗಳಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು.
1.205.31
मुष्टिभिर्जानुभिश्चैव निघ्नन्तावितरेतरम् ।
प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः ॥ १.२०५.३१ ॥
ಮುಷ್ಠಿಗಳಿಂದಲೂ ಮಂಡಿಗಳಿಂದಲೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ, ಎಳೆದು ಸೆಳೆದು ಹೋರಾಡಿದರು.
1.205.32
आचकर्षतुरन्योन्यं मुष्टिभिश्चापि जघ्नतुः ।
ततश्चटचटाशब्दः सुघोरो ह्यभवत्तयोः ॥ १.२०५.३२ ॥
ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಳೆದು ಮುಷ್ಠಿಗಳಿಂದಲೂ ಹೊಡೆದರು. ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರಿಂದ ಚಟಚಟ ಎಂಬ ಅತಿ ಭೀಕರ ಶಬ್ದ ಹೊರಟಿತು.
1.205.33
पाषाणसंपातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ।
मुहूर्तं तौ तदाऽन्योन्यं समरे पर्यकर्षताम् ॥ १.२०५.३३ ॥
ಬಂಡೆಗಳು ಬೀಳುವಂತಹ ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದರು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಳೆದಾಡಿದರು.
1.205.34
ततो भीमः समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां शल्यमाहवे ।
अपातयत्कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणा जहसुस्तदा ॥ १.२०५.३४ ॥
ಆಗ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೀಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಲ್ಯನನ್ನು ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿ ಕೆಡವಿದನು; ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಕ್ಕರು.
1.205.35
तत्राश्चर्यं भीमसेनश्चकार पुरुषर्षभः ।
यच्छल्यं पातितं भूमौ नावधीद्बलिनं बली ॥ १.२०५.३५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೀಮಸೇನನು ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದನು: ಶಲ್ಯನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದ ನಂತರವೂ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಆ ಬಲಿಷ್ಠನನ್ನು ಅವನು ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.
1.205.36
पातिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च शङ्किते ।
विस्मयः परमो जज्ञे सर्वेषां पश्यतां नृणाम् ॥ १.२०५.३६ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಶಲ್ಯನನ್ನು ಕೆಡವಿದಾಗ, ಕರ್ಣನು ಶಂಕಿತನಾದಾಗ, ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಜನರಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.
1.205.37
ततो राजसमूहस्य पश्यतो वृक्षमारुजत् ।
ततस्तु भीमं संज्ञाभिर्वारयामास धर्मराट् ॥ १.२०५.३७ ॥
ಆಗ ರಾಜಸಮೂಹ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನು ಒಂದು ಮರವನ್ನು ಮುರಿದನು. ಆಗ ಧರ್ಮರಾಜನು ಸಂಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ಭೀಮನನ್ನು ತಡೆದನು.
1.205.38
आकारज्ञस्तथा भ्रातुः पाण्डवोऽपि न्यवर्तत ।
धर्मराजश्च कौरव्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ १.२०५.३८ ॥
ಸಹೋದರನ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಅರಿತು ಪಾಂಡವನೂ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಓ ಕೌರವ್ಯನೇ, ಧರ್ಮರಾಜನು ಕೋಪಿಷ್ಠ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು.
1.205.39
अयोधयत्सभामध्ये पश्यतां वै महीक्षिताम् ।
ततो दुर्योधनस्तं तु ह्यवज्ञाय युधिष्ठिरम् ॥ १.२०५.३९ ॥
ರಾಜರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದನು.
1.205.40
नायोधयत्तदा तेन बलवान्वै सुयोधनः ।
एतस्मिन्नन्तरेऽविध्यद्बाणेनानतपर्वणा ॥ १.२०५.४० ॥
ಆಗ ಬಲಿಷ್ಠ ಸುಯೋಧನನು ಅವನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನು ಚುಚ್ಚಿದನು.
1.205.41
दुर्योधनममित्रघ्नं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दण्डाहत इवोरगः ॥ १.२०५.४१ ॥
ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು. ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ದಂಡದಿಂದ ಹೊಡೆದ ಹಾವಿನಂತೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು.
1.205.42
प्रत्ययुध्यत राजानं यत्नं परममास्थितः ।
छित्त्वा राजा धनुः सज्यं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ १.२०५.४२ ॥
ಪರಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅವನು ರಾಜನೊಡನೆ ಪ್ರತಿಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು. ರಾಜನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರನ ಹೆದೆಯುಳ್ಳ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
1.205.43
अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं स हित्वा प्राद्रवद्रणम् ।
दुःशासनस्तु संक्रुद्धः सहदेवेन पार्थिव ॥ १.२०५.४३ ॥
ಅವರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು; ಅವನು ರಣರಂಗವನ್ನು ತೊರೆದು ಓಡಿದನು. ಆದರೆ ದುಃಶಾಸನನು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ, ಹೇ ರಾಜನೇ, ಸಹದೇವನೊಂದಿಗೆ (ಹೋರಾಡಿದನು).
1.205.44
युद्ध्वा च सुचिरं कालं सहदेवेन निर्जितः ।
उत्सृज्य च धनुः सङ्ख्ये जानुभ्यामवनीं गतः।
उत्थाय सोऽभिदुद्राव सोसिं जग्राह चर्म च ॥ १.२०५.४४ ॥
ಸಹದೇವನೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ಕಾಲ ಹೋರಾಡಿ ಅವನು ಸೋತನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಂಡಿಯೂರಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು. ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ಖಡ್ಗದೊಂದಿಗೆ (ಸಹದೇವನತ್ತ) ಧಾವಿಸಿ, ಗುರಾಣಿಯನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
1.205.45
विकर्णचित्रसेनाभ्यां निगृहीतश्च कौरवः ।
मा युद्धमिति कौरव्य ब्राह्मणेनाबलेन वै ॥ १.२०५.४५ ॥
ವಿಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಸೇನರು ಕೌರವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದರು. ಹೇ ಕೌರವ್ಯ, 'ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಡ' ಎಂದು ಒಬ್ಬ ದುರ್ಬಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ (ತಡೆದನು).
1.205.46
दुःसहो नकुलश्चोभौ युद्धं कर्तुं समुद्यतै ।
तौ दृष्ट्वा कौरवा युद्धं वाक्यमूचुर्महाबलौ ॥ १.२०५.४६ ॥
ದುಃಸಹ ಮತ್ತು ನಕುಲ ಇಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಕೌರವರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
1.205.47
निवर्तन्तां भवन्तो वै कुतो विप्रेषु क्रूरता ।
दुर्बला ब्राह्मणाश्चेमे भवन्तो वै महाबलाः ॥ १.२०५.४७ ॥
'ನೀವು ಹಿಂತಿರುಗಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಕ್ರೌರ್ಯವೇಕೆ? ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದುರ್ಬಲರು; ನೀವು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು.'
1.205.48
द्वावत्र ब्राह्मणौ क्रूरौ वाय्विन्द्रसदृशौ बले ।
ये वा के वा नमस्तेभ्यो गच्छामः स्वपुरं वयम् ॥ १.२०५.४८ ॥
'ಇಲ್ಲಿ ಬಲದಲ್ಲಿ ವಾಯು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಾವು ನಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.'
1.205.49
एवं संभाषमाणास्ते न्यवर्तन्ताथ कौरवाः ।
जहृषुर्ब्राह्मणास्तत्र समेतास्तत्र सङ्घशः ॥ १.२०५.४९ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕೌರವರು ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
1.205.50
बहुशस्ते ततस्तत्र क्षत्रिया रणमूर्धनि ।
प्रेक्षमाणास्तथाऽतिष्ठन्ब्राह्मणांश्च समन्ततः ॥ १.२०५.५० ॥
ನಂತರ ರಣರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಅನೇಕ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಸುತ್ತಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತರು.
1.205.51
ब्राह्मणाश्च जयं प्राप्ताः कन्यामादाय निर्ययुः ।
विजिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च निर्जिते ॥ १.२०५.५१ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಶಲ್ಯನನ್ನು ಗೆದ್ದು ಕರ್ಣನು ಸೋತಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಜಯ ಪಡೆದು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟರು.
1.205.52
दुर्योधने चापयाते तथा दुःशासने रणात् ।
शङ्किताः सर्वराजानः परिवव्रुर्वृकोदरम् ॥ १.२०५.५२ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ದುಃಶಾಸನರು ರಣದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಾಗ, ಭಯಭೀತರಾದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ವೃಕೋದರನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
1.205.53
ऊचुश्च सहितास्तत्र साध्विमौ ब्राह्मणर्षभौ ।
विज्ञायेतां क्वजन्मानौ क्वनिवासौ तथैव च ॥ १.२०५.५३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವರು ಹೇಳಿದರು, 'ಈ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮರು ಒಳ್ಳೆಯವರು. ಇವರ ಜನ್ಮ ಎಲ್ಲಿ, ನಿವಾಸ ಎಲ್ಲಿ?'
1.205.54
को हि राधासुतं कर्णं शक्तो योधयितुं रणे ।
अन्यत्र रामाद्द्रोणाद्वा पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.५४ ॥
ರಾಧೆಯ ಮಗ ಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಲು ಯಾರಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ? ರಾಮ, ದ್ರೋಣ, ಪಾಂಡವರು ಅಥವಾ ಕಿರೀಟಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು?
1.205.55
कृष्णाद्वा देवकीपुत्रात्कृपाद्वापि शरद्वतः ।
को वा दुर्योधनं शक्तः प्रतियोथयितुं रणे ॥ १.२०५.५५ ॥
ಕೃಷ್ಣನಿಂದ, ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರನಿಂದ, ಅಥವಾ ಶರದ್ವಂತನ ಮಗ ಕೃಪನಿಂದ — ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಯಾರು ಶಕ್ತರು?
1.205.56
तथैव मद्राधिपतिं शल्यं बलवतांवरम् ।
बलदेवादृते वीरात्पाण्डवाद्वा वृकोदरात् ॥ १.२०५.५६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಮದ್ರದೇಶದ ಅಧಿಪತಿ, ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶಲ್ಯನನ್ನು — ಬಲರಾಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಥವಾ ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ವೀರನಾದ ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು — ಯಾರು ಎದುರಿಸಬಲ್ಲರು?
1.205.57
वीराद्दुर्योधनाद्वाऽन्यः शक्तः पातयितुं रणे ।
क्रियतामवहारोऽस्माद्युद्धाद्ब्राह्मणसंवृतात् ॥ १.२०५.५७ ॥
ವೀರ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರಾರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಲು ಶಕ್ತರು? ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಈ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬೇಕು.
1.205.58
ब्राह्मणा हि सदा रक्ष्याः सापराधाऽपिनित्यदा ।
अथैनानुपलभ्येह पुनर्योत्स्याम हृष्टवत् ॥ १.२०५.५८ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು — ಅವರು ಅಪರಾಧಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಸದಾ. ಇಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕಂಡು, ಮತ್ತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋಣ.
1.205.59
तांस्तथावादिनः सर्वान्प्रसमीक्ष्य क्षितीश्वरान् ।
अथान्यान्पुरुषांश्चापि कृत्वा तत्कर्म संयुगे ॥ १.२०५.५९ ॥
ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ, ನಂತರ ಇತರ ಜನರನ್ನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ—
1.205.60
तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य कृष्णः ।
कुन्तीसुतौ तौ परिशङ्कमानः।
निवारयामास महीपतींस्ता-
न्धर्मेण लब्धेत्यनुनीय सर्वान् ॥ १.२०५.६० ॥
ಭೀಮನ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ಕೃಷ್ಣನು ಕುಂತಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಗೊಂಡು, "ಇದು ಧರ್ಮದಿಂದ ದೊರೆತದ್ದು" ಎಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೇಡಿಕೊಂಡು ಆ ರಾಜರನ್ನು ತಡೆದನು.
1.205.61
एवं ते विनिवृत्तास्तु युद्धाद्युद्धविशारदाः ।
यथावासं ययुः सर्वे विस्मिता राजसत्तमाः ॥ १.२०५.६१ ॥
ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಯುದ್ಧನಿಪುಣರು ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು.
1.205.62
वृत्तो ब्रह्मोत्तरो रङ्गः पाञ्चाली ब्राह्मणैर्वृता ।
इति ब्रुवन्तः प्रययुर्ये तत्रासन्समागताः ॥ १.२०५.६२ ॥
"ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ರಂಗ ಮುಗಿಯಿತು; ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವರಿಸಿದರು" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದವರು ಹೊರಟುಹೋದರು.
1.205.63
ब्राह्मणैस्तु प्रतिच्छन्नौ रौरवाजिनवासिभिः ।
कृच्छ्रेण जग्मतुस्तौ तु भीमसेनधनञ्जयौ ॥ १.२०५.६३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನಡುವೆ ಮರೆಯಾಗಿ, ರುರು ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹೊರಟರು.
1.205.64
विमुक्तौ जनसंबाधाच्छत्रुभिः परिविक्षतौ ।
कृष्णयानुगतौ तत्र नृवीरौ तौ विरेजतुः ॥ १.२०५.६४ ॥
ಜನಸಂದಣಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಆ ನರವೀರರು ಅಲ್ಲಿ ಹೊಳೆದರು.
1.205.65
पौर्णमास्यां घनैर्मुक्तौ चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।
तेषां माता बहुविधं विनाशं पर्यचिन्तयत् ॥ १.२०५.६५ ॥
ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ದಿನ ಮೇಘಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದ ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಇದ್ದರು; ಅವರ ತಾಯಿ ಅವರ ವಿನಾಶವನ್ನು ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದಳು.
1.205.66
अनागच्छत्सु पुत्रेषु भैक्षकाले च लिङ्घिते ।
धार्तराष्ट्रैर्हताश्च स्युर्विज्ञाय कुरुपुङ्गवाः ॥ १.२०५.६६ ॥
ಮಕ್ಕಳು ಬಾರದೆ, ಭಿಕ್ಷಾಕಾಲವೂ ಮೀರಿದಾಗ, "ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರಿಂದ ಅವರು ಹತರಾದರೇನೋ" ಎಂದು ತಿಳಿದು (ಅವಳು ಚಿಂತಿತಳಾದಳು).
1.205.67
मायान्वितैर्वा रक्षोभिः सुघोरैर्दृढवैरिभिः ।
विपरीतं मतं जातं व्यासस्यापि महात्मनः ॥ १.२०५.६७ ॥
ಅಥವಾ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಮತ್ತು ದೃಢ ವೈರಿಗಳಾದ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ, ಮಹಾತ್ಮ ವ್ಯಾಸರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಕೂಡ ವಿಪರೀತವಾಯಿತು.
1.205.68
इत्येवं चिन्तयामासं सुतस्नेहावृता पृथा ।
ततः सुप्तजनप्राये दुर्दिने मेघसंप्लुते ॥ १.२०५.६८ ॥
ಹೀಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಆವೃತಳಾದ ಪೃಥೆ ಯೋಚಿಸಿದಳು. ನಂತರ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಜನರಂತಿದ್ದ, ಮೋಡಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಕೆಟ್ಟ ದಿನದಲ್ಲಿ—
1.205.69
महत्यथापराह्णे तु घनैः सूर्य इवावृतः ।
ब्राह्मणैः प्राविशत्तत्र जिष्णुर्भार्गववेश्म तत् ॥ १.२०५.६९ ॥
ಮಹಾ ಅಪರಾಹ್ನದಲ್ಲಿ, ದಟ್ಟ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ವಿಜಯಿ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಭಾರ್ಗವನ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.