మహాభారతం · అధ్యాయం 1.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.205.1
अजिनानि विधुन्वन्तः करकाश्च द्विजर्षभाः ।
ऊचुस्ते भीर्न कर्तव्या वयं योत्स्यामहे परान् ॥ १.२०५.१ ॥
జింకచర్మాలను ఊపుతూ, కమండలాలు పట్టుకున్న ఆ ద్విజశ్రేష్ఠులు ఇలా అన్నారు: 'భయపడకూడదు; మనం శత్రువులతో పోరాడుదాం.'
1.205.2
तानेवं वदतो विप्रानर्जुनः प्रहसन्निव ।
उवाच प्रेक्षका भूत्वा यूयं तिष्ठत पार्श्वतः ॥ १.२०५.२ ॥
ఆ బ్రాహ్మణులు ఇలా మాట్లాడుతుండగా అర్జునుడు నవ్వుతున్నట్లుగా ఇలా అన్నాడు: 'మీరు ప్రక్కన నిలబడి చూసేవారిగా ఉండండి.'
1.205.3
अहमेनानजिह्माग्रैः शतशो विकिरञ्छरैः ।
वारयिष्यामि संक्रुद्धान्मन्त्रैराशीविषानिव ॥ १.२०५.३ ॥
నేను సూటి అగ్రాలు గల వందలాది బాణాలను చల్లి, మంత్రాలతో విషసర్పాలను అడ్డగించినట్లు, కోపోద్రిక్తులైన వీరిని అడ్డుకుంటాను.
1.205.4
इति तद्धनुरानम्य शुल्कावाप्तं महाबलः ।
भ्रात्रा भीमेन सहितस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ १.२०५.४ ॥
అని చెప్పి, పరిహారంగా గెలిచిన ఆ విల్లును వంచి, ఆ మహాబలుడు తమ్ముడు భీమునితో కలిసి కొండలా కదలకుండా నిలిచాడు.
1.205.5
ततः कर्णमुखान्दृष्ट्वा क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान् ।
संपेततुरभीतौ तौ गजौ प्रतिगजानिव ॥ १.२०५.५ ॥
అప్పుడు కర్ణుని ముందు ఉంచుకొని యుద్ధమదంతో ఉన్న క్షత్రియులను చూసి, భయరహితులైన ఆ ఇద్దరు, ప్రత్యర్థి ఏనుగులపై పడే ఏనుగుల్లా వారిపైకి దూకారు.
1.205.6
ऊचुश्च वाचः परुषास्ते राजानो युयुत्सवः ।
आहवे हि द्विजस्यापि वधो दृष्टो युयुत्सतः ॥ १.२०५.६ ॥
యుద్ధాన్ని కోరిన ఆ రాజులు కఠినమైన మాటలు పలికారు: 'యుద్ధంలో పోరాడే బ్రాహ్మణుడిని కూడా చంపడం కనబడింది.'
1.205.7
इत्येवमुक्त्वा राजानः सहसा दुद्रुवुर्द्विजान् ।
ततः कर्णो महातेजा जिष्णुं प्रति ययौ रणे ॥ १.२०५.७ ॥
ఇలా అని చెప్పి రాజులు అకస్మాత్తుగా బ్రాహ్మణులపై విరుచుకుపడ్డారు. అప్పుడు మహాతేజస్వి కర్ణుడు రణంలో జిష్ణువు (అర్జునుడు) వైపు వెళ్ళాడు.
1.205.8
युद्धार्थी वासिताहेतोर्गजः प्रतिगजं यथा ।
भीमसेनं ययौ शल्यो मद्राणामीश्वरो बली ॥ १.२०५.८ ॥
ఆడ ఏనుగు కోసం యుద్ధాభిలాషతో ఏనుగు మరో ఏనుగు వైపు వెళ్ళినట్లు, బలవంతుడైన మద్రుల ప్రభువు శల్యుడు భీమసేనుని వైపు వెళ్ళాడు.
1.205.9
दुर्योधनादयः सर्वे ब्राह्मणैः सह संगताः ।
मृदुपूर्वमयत्नेन प्रत्ययुध्यंस्तदाऽऽहवे ॥ १.२०५.९ ॥
దుర్యోధనుడు మొదలైన వారందరూ బ్రాహ్మణులతో తలపడ్డారు. అప్పుడు యుద్ధంలో మొదట మృదువుగా, అప్రయత్నంగా వారిని ఎదిరించారు.
1.205.10
ततोऽर्जुनः प्रत्यविध्यदापतन्तं शितैः शरैः ।
कर्णं वैकर्तनं श्रीमान्विकृष्य बलवद्धनुः ॥ १.२०५.१० ॥
అప్పుడు శ్రీమంతుడైన అర్జునుడు బలమైన ధనుస్సును లాగి, తనపైకి దూకివస్తున్న వైకర్తన కర్ణుడిని పదునైన బాణాలతో ఎదుర్కొన్నాడు.
1.205.11
तेषां शराणां वेगेन शितानां तिग्मतेजसाम् ।
विमुह्यमानो राधेयो यत्नात्तमनुधावति ॥ १.२०५.११ ॥
ఆ పదునైన, తీవ్రతేజస్సు గల బాణాల వేగానికి మోహితుడైన రాధేయుడు కర్ణుడు, కష్టంగా ఆయననే వెంబడించాడు.
1.205.12
तावुभावप्यनिर्देश्यौ लाघवाज्जयतां वरौ ।
अयुध्येतां सुसंरब्धावन्योन्यविजिगीषिणौ ॥ १.२०५.१२ ॥
విజేతలలో శ్రేష్ఠులైన ఆ ఇద్దరూ తమ నైపుణ్యంతో ఎవరు గొప్పవారో నిర్ధారించలేనివారు. అత్యంత కోపంతో, ఒకరినొకరు జయించాలనే కోరికతో ఇద్దరూ పోరాడారు.
1.205.13
कृते प्रतिकृतं पश्य पश्य बाहुबलं च मे ।
इति शूरार्थवचनैरभाषेतां परस्परम् ॥ १.२०५.१३ ॥
"చేసినదానికి ప్రతికారం చూడు, నా బాహుబలాన్ని కూడా చూడు" — ఇలా శూరులకు తగిన మాటలతో వారిద్దరూ ఒకరితో ఒకరు పలికారు.
1.205.14
ततोऽर्जुनस्य भुजयोर्वीर्यमप्रतिमं भुवि ।
ज्ञात्वा वैकर्तनः कर्णः संरब्धः समयोधयत् ॥ १.२०५.१४ ॥
అప్పుడు భూమిపై అర్జునుని బాహువుల అసమాన పరాక్రమాన్ని గ్రహించి, వికర్తనుని కుమారుడైన కర్ణుడు కోపోద్రిక్తుడై పోరాడాడు.
1.205.15
अर्जुनेन प्रयुक्तांस्तान्बाणान्वेगवतस्तदा ।
प्रतिहत्य ननादोच्चैः सैन्यानि तदपूजयन् ॥ १.२०५.१५ ॥
అప్పుడు అర్జునుడు ప్రయోగించిన ఆ వేగవంతమైన బాణాలను అడ్డుకొని అతడు బిగ్గరగా గర్జించాడు; సైన్యాలు దానిని గౌరవించాయి.
1.205.16
तुष्यामि ते विप्रमुख्य भुजवीयर्स्य संयुगे ।
अविषादस्य चैवास्य शस्त्रास्त्रविजयस्य च ॥ १.२०५.१६ ॥
బ్రాహ్మణోత్తమా! యుద్ధంలో నీ బాహువీర్యంతో, ఈ నిర్భయుని పరాక్రమంతో, శస్త్రాస్త్రాలలో ఇతని విజయంతో నేను సంతోషిస్తున్నాను.
1.205.17
किं त्वं साक्षाद्धनुर्वेदो रामो वा विप्रसत्तम ।
अथ साक्षाद्धरिहयः साक्षाद्वा विष्णुरच्युतः ॥ १.२०५.१७ ॥
బ్రాహ్మణోత్తమా! నీవు ప్రత్యక్షంగా ధనుర్వేదమా, లేక రాముడివా? లేక ప్రత్యక్షంగా హరిహయుడివా (ఇంద్రుడా), లేక అచ్యుతుడైన విష్ణువా?
1.205.18
आत्मप्रच्छादनार्थं वै बाहुवीर्यमुपाश्रितः ।
विप्ररूपं विधायेदं मन्ये मां प्रतियुध्यसे ॥ १.२०५.१८ ॥
నిన్ను నువ్వు దాచుకోవడానికే బాహువీర్యాన్ని ఆశ్రయించి, ఈ బ్రాహ్మణ రూపాన్ని ధరించావు; నువ్వు నాతో పోరాడుతున్నావని నేను భావిస్తున్నాను.
1.205.19
न हि मामाहवे क्रुद्धमन्यः साक्षाच्छचीपतेः ।
पुमान्योधयितुं शक्तः पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.१९ ॥
యుద్ధంలో కోపించిన నాతో శచీపతి ఇంద్రుడు తప్ప మరొకడు నేరుగా పోరాడజాలడు; పాండవులలో కిరీటధారి అర్జునుడు తప్ప.
1.205.20
दग्धा जतुगृहे सर्वे पाण्डवाः सार्जुनास्तदा ।
विनार्जुनं वा समरे मां निहन्तुमशक्नुवन् ॥ १.२०५.२० ॥
అప్పుడు లక్క ఇంటిలో అర్జునునితో సహా పాండవులందరూ దగ్ధమయ్యారు; అర్జునుడు లేకుండా వారు యుద్ధంలో నన్ను చంపలేకపోయేవారు.
1.205.21
तमेवंवादिनं तत्र फाल्गुनः प्रत्यभाषत ।
नास्मि कर्ण धनुर्वेदो नास्मि रामः प्रतापवान् ॥ १.२०५.२१ ॥
అక్కడ ఈ విధంగా మాట్లాడిన అతనికి ఫాల్గునుడు (అర్జునుడు) బదులిచ్చాడు: ఓ కర్ణా, నేను ధనుర్వేద నిపుణుడను కాను, నేను ప్రతాపవంతుడైన రాముడను కూడా కాను.
1.205.22
ब्राह्मणोऽस्मि युधां श्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
ब्राह्मे पौरन्दरे चास्त्रे निष्ठितोगुरुशासनात् ॥ १.२०५.२२ ॥
నేను బ్రాహ్మణుడను; యోధులలో శ్రేష్ఠుడను, ఆయుధధారులలో అగ్రగణ్యుడను; గురువు ఆజ్ఞతో బ్రాహ్మాస్త్రంలో, పౌరందర (ఇంద్ర) అస్త్రంలో నేను నిపుణుడను.
1.205.23
स्थितोऽस्म्यद्य रणे जेतुं त्वां वै वीर स्थिरो भव ।
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूहि ततो व्रज यथासुखम् ॥ १.२०५.२३ ॥
ఈ రోజు యుద్ధంలో నిన్ను జయించడానికి నేను నిలిచి ఉన్నాను; ఓ వీరా, స్థిరంగా ఉండు. లేదా 'నేను ఓడిపోయాను' అని చెప్పి, ఆ తర్వాత సుఖంగా వెళ్ళు.
1.205.24
एवमुक्त्वाऽथ कर्णस्य धनुश्चिच्छेद पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय संयोद्धुं सन्दधे शरम् ॥ १.२०५.२४ ॥
ఇలా చెప్పి పాండవుడు కర్ణుని ధనుస్సును ఛేదించాడు; తరువాత మరొక ధనుస్సును పట్టి పోరాడేందుకు బాణాన్ని సంధించాడు.
1.205.25
दृष्ट्वा तच्चापि कौन्तेयश्छित्वा तद्धनुराशुगैः ।
तथा वैकर्तनं कर्णं बिभेद समरेऽर्जुनः ॥ १.२०५.२५ ॥
కుంతీపుత్రుడైన అర్జునుడు ఆ విల్లును చూసి, వేగమైన బాణాలతో దానిని తెగనరికి, యుద్ధంలో వికర్తనుని కుమారుడు కర్ణుని కూడా గాయపరిచాడు.
1.205.26
ततः कर्णस्तु राधेयः छिन्नछन्वा महाबलः ।
शरैरतीव विद्धाङ्गः पलायनमथाकरोत् ॥ १.२०५.२६ ॥
అప్పుడు విల్లు తెగిపోయి, బాణాలతో శరీరమంతా గాయపడిన మహాబలుడైన రాధేయుడు కర్ణుడు పారిపోయాడు.
1.205.27
पुनरायान्मुहूर्तेन गृहीत्वा सशरं धनुः ।
ववर्ष शरवर्षाणि पार्थं वैकर्तनस्तथा ॥ १.२०५.२७ ॥
క్షణంలోనే తిరిగి వచ్చి, బాణంతో కూడిన విల్లును పట్టుకుని, వికర్తనుని కుమారుడు కర్ణుడు పార్థుడిపై బాణాల వర్షం కురిపించాడు.
1.205.28
तानि वै शरजालानि कौन्तेयोऽभ्यहनच्छरैः ।
ज्ञात्वा सर्वाञ्शरान्घोरान्कर्णोऽदावद्द्रुतं बहिः ॥ १.२०५.२८ ॥
ఆ బాణజాలాలను కుంతీపుత్రుడు తన బాణాలతో కొట్టి నాశనం చేశాడు; కర్ణుడు భయంకరమైన ఆ బాణాలన్నిటినీ తెలుసుకుని, వేగంగా బయటికి ప్రయోగించాడు.
1.205.29
ब्राह्मं तेजस्तदाऽजय्यं मन्यमानो महारथः ।
अपरस्मिन्वनोद्देशे वीरौ शल्यवृकोदरौ ॥ १.२०५.२९ ॥
అప్పుడు బ్రహ్మతేజస్సు అజేయమని భావించిన ఆ మహారథుడు, మరొక అడవిప్రాంతంలో వీరులైన శల్యుడిని, వృకోదరుడిని చూశాడు.
1.205.30
बलिनौ युद्धसंपन्नौ विद्यया च बलेन च ।
अन्योन्यमाह्वयन्तौ तु मत्ताविव महागजौ ॥ १.२०५.३० ॥
బలవంతులు, యుద్ధనైపుణ్యం కలవారు, విద్యతోనూ బలంతోనూ కూడినవారు ఆ ఇద్దరూ, మదించిన రెండు మహా ఏనుగుల వలె ఒకరినొకరు ఆహ్వానిస్తూ ఉన్నారు.
1.205.31
मुष्टिभिर्जानुभिश्चैव निघ्नन्तावितरेतरम् ।
प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः ॥ १.२०५.३१ ॥
పిడికిళ్లతోనూ మోకాళ్లతోనూ ఒకరినొకరు కొడుతూ, లాగుతూ, ఈడ్చుతూ పోరాడారు.
1.205.32
आचकर्षतुरन्योन्यं मुष्टिभिश्चापि जघ्नतुः ।
ततश्चटचटाशब्दः सुघोरो ह्यभवत्तयोः ॥ १.२०५.३२ ॥
ఒకరినొకరు లాగుకుంటూ పిడికిళ్లతోనూ కొట్టుకున్నారు. అప్పుడు వారిద్దరి నుంచి చటచట అనే భయంకర శబ్దం వెలువడింది.
1.205.33
पाषाणसंपातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ।
मुहूर्तं तौ तदाऽन्योन्यं समरे पर्यकर्षताम् ॥ १.२०५.३३ ॥
రాళ్లు పడినట్లు బలమైన దెబ్బలతో వారు ఒకరినొకరు కొట్టారు. క్షణకాలం ఆ ఇద్దరూ యుద్ధంలో ఒకరినొకరు ఈడ్చుకున్నారు.
1.205.34
ततो भीमः समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां शल्यमाहवे ।
अपातयत्कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणा जहसुस्तदा ॥ १.२०५.३४ ॥
అప్పుడు కురుశ్రేష్ఠుడు భీముడు యుద్ధంలో శల్యుణ్ణి రెండు చేతులతో పైకెత్తి పడదోశాడు. అప్పుడు బ్రాహ్మణులు నవ్వారు.
1.205.35
तत्राश्चर्यं भीमसेनश्चकार पुरुषर्षभः ।
यच्छल्यं पातितं भूमौ नावधीद्बलिनं बली ॥ १.२०५.३५ ॥
అక్కడ పురుషశ్రేష్ఠుడు భీమసేనుడు ఒక అద్భుతం చేశాడు: శల్యుణ్ణి నేలపై పడదోసిన తర్వాత, బలవంతుడైన ఆ బలవంతుణ్ణి అతడు మళ్లీ చంపలేదు.
1.205.36
पातिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च शङ्किते ।
विस्मयः परमो जज्ञे सर्वेषां पश्यतां नृणाम् ॥ १.२०५.३६ ॥
భీమసేనుడు శల్యుణ్ణి పడదోయగా, కర్ణుడు శంకితుడవగా, చూస్తున్న మనుషులందరికీ అత్యంత ఆశ్చర్యం కలిగింది.
1.205.37
ततो राजसमूहस्य पश्यतो वृक्षमारुजत् ।
ततस्तु भीमं संज्ञाभिर्वारयामास धर्मराट् ॥ १.२०५.३७ ॥
అప్పుడు రాజసమూహం చూస్తుండగా అతడు ఒక చెట్టును విరిచాడు. అప్పుడు ధర్మరాజు సైగలతో భీముణ్ణి వారించాడు.
1.205.38
आकारज्ञस्तथा भ्रातुः पाण्डवोऽपि न्यवर्तत ।
धर्मराजश्च कौरव्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ १.२०५.३८ ॥
సోదరుని సంకేతాన్ని గ్రహించి పాండవుడు కూడా వెనుదిరిగాడు. ఓ కౌరవ్యా, ధర్మరాజు కోపోద్రిక్తుడైన దుర్యోధనుడిని ఎదుర్కొన్నాడు.
1.205.39
अयोधयत्सभामध्ये पश्यतां वै महीक्षिताम् ।
ततो दुर्योधनस्तं तु ह्यवज्ञाय युधिष्ठिरम् ॥ १.२०५.३९ ॥
రాజులు చూస్తుండగా సభ మధ్యలో అతడు పోరాడాడు. అప్పుడు దుర్యోధనుడు యుధిష్ఠిరుణ్ణి అవమానించి అతనితోనే పోరాడాడు.
1.205.40
नायोधयत्तदा तेन बलवान्वै सुयोधनः ।
एतस्मिन्नन्तरेऽविध्यद्बाणेनानतपर्वणा ॥ १.२०५.४० ॥
అప్పుడు బలవంతుడైన సుయోధనుడు అతనితో పోరాడలేకపోయాడు. ఇంతలో వంగిన కణుపు గల బాణంతో అతడు గుచ్చాడు.
1.205.41
दुर्योधनममित्रघ्नं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दण्डाहत इवोरगः ॥ १.२०५.४१ ॥
ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు శత్రుసంహారకుడైన దుర్యోధనుని కొట్టాడు. అప్పుడు దుర్యోధనుడు కర్రతో కొట్టబడిన పామువలె కోపోద్రిక్తుడయ్యాడు.
1.205.42
प्रत्ययुध्यत राजानं यत्नं परममास्थितः ।
छित्त्वा राजा धनुः सज्यं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ १.२०५.४२ ॥
గొప్ప ప్రయత్నంతో అతడు రాజుతో ఎదురుపోరాడాడు. రాజు యుద్ధంలో ధృతరాష్ట్రపుత్రుని నారితో ఉన్న విల్లును తెగగొట్టాడు.
1.205.43
अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं स हित्वा प्राद्रवद्रणम् ।
दुःशासनस्तु संक्रुद्धः सहदेवेन पार्थिव ॥ १.२०५.४३ ॥
వారు అతనిపై బాణవర్షం కురిపించారు; అతడు యుద్ధాన్ని విడిచి పారిపోయాడు. కానీ దుశ్శాసనుడు అత్యంత కోపోద్రిక్తుడై, ఓ రాజా, సహదేవునితో (పోరాడాడు).
1.205.44
युद्ध्वा च सुचिरं कालं सहदेवेन निर्जितः ।
उत्सृज्य च धनुः सङ्ख्ये जानुभ्यामवनीं गतः।
उत्थाय सोऽभिदुद्राव सोसिं जग्राह चर्म च ॥ १.२०५.४४ ॥
సహదేవునితో చాలాసేపు పోరాడి అతడు ఓడిపోయాడు. యుద్ధంలో విల్లును వదిలి మోకాళ్లపై నేలపై పడ్డాడు. తరువాత లేచి కత్తితో (సహదేవుని వైపు) పరుగెత్తి, డాలును కూడా పట్టుకున్నాడు.
1.205.45
विकर्णचित्रसेनाभ्यां निगृहीतश्च कौरवः ।
मा युद्धमिति कौरव्य ब्राह्मणेनाबलेन वै ॥ १.२०५.४५ ॥
వికర్ణుడు, చిత్రసేనుడు కౌరవుని బంధించారు. ఓ కౌరవ్యా, 'యుద్ధం చేయవద్దు' అని ఒక బలహీనుడైన బ్రాహ్మణుడు (వారించాడు).
1.205.46
दुःसहो नकुलश्चोभौ युद्धं कर्तुं समुद्यतै ।
तौ दृष्ट्वा कौरवा युद्धं वाक्यमूचुर्महाबलौ ॥ १.२०५.४६ ॥
దుస్సహుడు, నకులుడు ఇద్దరూ యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. వారిని చూచి మహాబలులైన కౌరవులు ఈ మాటలు పలికారు.
1.205.47
निवर्तन्तां भवन्तो वै कुतो विप्रेषु क्रूरता ।
दुर्बला ब्राह्मणाश्चेमे भवन्तो वै महाबलाः ॥ १.२०५.४७ ॥
'మీరు వెనక్కి వెళ్లండి. బ్రాహ్మణుల పట్ల క్రూరత్వం ఎందుకు? ఈ బ్రాహ్మణులు బలహీనులు; మీరు మహాబలులు.'
1.205.48
द्वावत्र ब्राह्मणौ क्रूरौ वाय्विन्द्रसदृशौ बले ।
ये वा के वा नमस्तेभ्यो गच्छामः स्वपुरं वयम् ॥ १.२०५.४८ ॥
'ఇక్కడ బలంలో వాయువు, ఇంద్రుడితో సమానులైన ఇద్దరు బ్రాహ్మణులు ఉన్నారు. వారెవరైనా, వారికి నమస్కారం; మేము మా నగరానికి వెళ్తున్నాము.'
1.205.49
एवं संभाषमाणास्ते न्यवर्तन्ताथ कौरवाः ।
जहृषुर्ब्राह्मणास्तत्र समेतास्तत्र सङ्घशः ॥ १.२०५.४९ ॥
ఇలా మాట్లాడుకుంటూ కౌరవులు తిరిగి వెళ్ళిపోయారు. అక్కడ గుమిగూడిన బ్రాహ్మణులు గుంపులుగా ఆనందించారు.
1.205.50
बहुशस्ते ततस्तत्र क्षत्रिया रणमूर्धनि ।
प्रेक्षमाणास्तथाऽतिष्ठन्ब्राह्मणांश्च समन्ततः ॥ १.२०५.५० ॥
తరువాత యుద్ధరంగం ముందు భాగంలో నిలిచిన అనేక క్షత్రియులు చుట్టుపక్కల బ్రాహ్మణులను చూస్తూ నిలబడ్డారు.
1.205.51
ब्राह्मणाश्च जयं प्राप्ताः कन्यामादाय निर्ययुः ।
विजिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च निर्जिते ॥ १.२०५.५१ ॥
భీమసేనుడు శల్యుని జయించి, కర్ణుడు ఓడిపోయినప్పుడు, బ్రాహ్మణులు విజయం పొంది కన్యను తీసుకుని వెళ్ళిపోయారు.
1.205.52
दुर्योधने चापयाते तथा दुःशासने रणात् ।
शङ्किताः सर्वराजानः परिवव्रुर्वृकोदरम् ॥ १.२०५.५२ ॥
దుర్యోధనుడు, దుశ్శాసనుడు యుద్ధం నుండి వెనుదిరిగిన తరువాత, భయపడిన రాజులందరూ వృకోదరుడిని చుట్టుముట్టారు.
1.205.53
ऊचुश्च सहितास्तत्र साध्विमौ ब्राह्मणर्षभौ ।
विज्ञायेतां क्वजन्मानौ क्वनिवासौ तथैव च ॥ १.२०५.५३ ॥
అక్కడ కలిసి వారు ఇలా అన్నారు: 'ఈ ఇద్దరు బ్రాహ్మణోత్తములు మంచివారు. వీరు ఎక్కడ పుట్టారు, ఎక్కడ నివసిస్తారు?'
1.205.54
को हि राधासुतं कर्णं शक्तो योधयितुं रणे ।
अन्यत्र रामाद्द्रोणाद्वा पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.५४ ॥
రాధ కుమారుడు కర్ణునితో యుద్ధంలో పోరాడగలిగేది ఎవరు? పరశురాముడు, ద్రోణుడు, పాండవులు లేదా కిరీటి (అర్జునుడు) తప్ప?
1.205.55
कृष्णाद्वा देवकीपुत्रात्कृपाद्वापि शरद्वतः ।
को वा दुर्योधनं शक्तः प्रतियोथयितुं रणे ॥ १.२०५.५५ ॥
కృష్ణుడు, దేవకీ పుత్రుడు, లేదా శరద్వంతుని కుమారుడు కృపుడు — యుద్ధంలో దుర్యోధనుడిని ఎదిరించగలవాడు ఎవరు?
1.205.56
तथैव मद्राधिपतिं शल्यं बलवतांवरम् ।
बलदेवादृते वीरात्पाण्डवाद्वा वृकोदरात् ॥ १.२०५.५६ ॥
అలాగే మద్రదేశాధిపతి, బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడైన శల్యుడిని — బలరాముడిని తప్ప, లేదా పాండవులలో వీరుడైన వృకోదరుడు (భీముడు) తప్ప — ఎవరు ఎదిరించగలరు?
1.205.57
वीराद्दुर्योधनाद्वाऽन्यः शक्तः पातयितुं रणे ।
क्रियतामवहारोऽस्माद्युद्धाद्ब्राह्मणसंवृतात् ॥ १.२०५.५७ ॥
వీరుడైన దుర్యోధనుడిని తప్ప మరెవరు యుద్ధంలో పడగొట్టగలరు? కాబట్టి బ్రాహ్మణులతో చుట్టుముట్టబడిన ఈ యుద్ధం నుండి వెనక్కి తగ్గాలి.
1.205.58
ब्राह्मणा हि सदा रक्ष्याः सापराधाऽपिनित्यदा ।
अथैनानुपलभ्येह पुनर्योत्स्याम हृष्टवत् ॥ १.२०५.५८ ॥
బ్రాహ్మణులు ఎల్లప్పుడూ రక్షించదగినవారు — వారు అపరాధులైనా కూడా, సదా. ఇక్కడ వారిని కనుగొని, మళ్ళీ సంతోషంగా యుద్ధం చేస్తాం.
1.205.59
तांस्तथावादिनः सर्वान्प्रसमीक्ष्य क्षितीश्वरान् ।
अथान्यान्पुरुषांश्चापि कृत्वा तत्कर्म संयुगे ॥ १.२०५.५९ ॥
అలా మాట్లాడిన ఆ రాజులందరినీ బాగా గమనించి, తరువాత ఇతర మనుషులను కూడా యుద్ధంలో ఆ పని చేయించి—
1.205.60
तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य कृष्णः ।
कुन्तीसुतौ तौ परिशङ्कमानः।
निवारयामास महीपतींस्ता-
न्धर्मेण लब्धेत्यनुनीय सर्वान् ॥ १.२०५.६० ॥
భీముని ఆ పనిని చూసి, కృష్ణుడు కుంతీ కుమారుల గురించి భయపడి, "ఇది ధర్మం ద్వారా లభించినది" అని అందరినీ బ్రతిమాలి ఆ రాజులను ఆపాడు.
1.205.61
एवं ते विनिवृत्तास्तु युद्धाद्युद्धविशारदाः ।
यथावासं ययुः सर्वे विस्मिता राजसत्तमाः ॥ १.२०५.६१ ॥
ఈ విధంగా యుద్ధ నిపుణులైన వారందరూ యుద్ధం నుండి వెనుదిరిగారు; ఆశ్చర్యచకితులైన ఆ శ్రేష్ఠ రాజులు తమ తమ నివాసాలకు వెళ్ళిపోయారు.
1.205.62
वृत्तो ब्रह्मोत्तरो रङ्गः पाञ्चाली ब्राह्मणैर्वृता ।
इति ब्रुवन्तः प्रययुर्ये तत्रासन्समागताः ॥ १.२०५.६२ ॥
"బ్రాహ్మణుల నేతృత్వంలో రంగం ముగిసింది; పాంచాలిని బ్రాహ్మణులు వరించారు" అని పలుకుతూ అక్కడ చేరినవారు వెళ్ళిపోయారు.
1.205.63
ब्राह्मणैस्तु प्रतिच्छन्नौ रौरवाजिनवासिभिः ।
कृच्छ्रेण जग्मतुस्तौ तु भीमसेनधनञ्जयौ ॥ १.२०५.६३ ॥
బ్రాహ్మణుల మధ్య దాగి, రురు జింక చర్మాలను ధరించి, భీమసేనుడు, ధనంజయుడు కష్టంతో బయటపడ్డారు.
1.205.64
विमुक्तौ जनसंबाधाच्छत्रुभिः परिविक्षतौ ।
कृष्णयानुगतौ तत्र नृवीरौ तौ विरेजतुः ॥ १.२०५.६४ ॥
జనసమూహం నుండి విముక్తులై, శత్రువులచే గాయపడి, కృష్ణతో అనుసరిస్తూ, ఆ నరవీరులు అక్కడ ప్రకాశించారు.
1.205.65
पौर्णमास्यां घनैर्मुक्तौ चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।
तेषां माता बहुविधं विनाशं पर्यचिन्तयत् ॥ १.२०५.६५ ॥
పౌర్ణమి నాడు మేఘాల నుండి విడివడి ఉదయించిన చంద్రుడు, సూర్యుడు వలె ఉన్న వారి తల్లి వారికి కలుగబోయే వినాశాన్ని అనేక విధాలుగా ఆలోచించింది.
1.205.66
अनागच्छत्सु पुत्रेषु भैक्षकाले च लिङ्घिते ।
धार्तराष्ट्रैर्हताश्च स्युर्विज्ञाय कुरुपुङ्गवाः ॥ १.२०५.६६ ॥
కుమారులు తిరిగి రాకపోయి, భిక్షాకాలం దాటిపోయినప్పుడు, "ధృతరాష్ట్ర కుమారులచే వారు హతులయ్యారేమో" అని తెలుసుకొని (ఆమె ఆందోళన చెందింది).
1.205.67
मायान्वितैर्वा रक्षोभिः सुघोरैर्दृढवैरिभिः ।
विपरीतं मतं जातं व्यासस्यापि महात्मनः ॥ १.२०५.६७ ॥
లేదా మాయతో కూడిన, అత్యంత భయంకరమైన, దృఢమైన శత్రువులైన రాక్షసులచే, మహాత్ముడైన వ్యాసుని అభిప్రాయం కూడా విపరీతమైంది.
1.205.68
इत्येवं चिन्तयामासं सुतस्नेहावृता पृथा ।
ततः सुप्तजनप्राये दुर्दिने मेघसंप्लुते ॥ १.२०५.६८ ॥
ఇలా కుమారుల పట్ల ప్రేమతో కప్పబడిన పృథ ఆలోచించింది. అప్పుడు నిద్రిస్తున్న జనులవలె, మేఘాలతో కమ్ముకున్న దుర్దినంలో—
1.205.69
महत्यथापराह्णे तु घनैः सूर्य इवावृतः ।
ब्राह्मणैः प्राविशत्तत्र जिष्णुर्भार्गववेश्म तत् ॥ १.२०५.६९ ॥
మహా అపరాహ్ణంలో, దట్టమైన మేఘాలచే కప్పబడిన సూర్యునివలె, బ్రాహ్మణులతో కూడి విజయుడైన అర్జునుడు ఆ భార్గవుని గృహంలో ప్రవేశించాడు.