มหาภารตะ · อัธยายะ 1.205

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.205.1

अजिनानि विधुन्वन्तः करकाश्च द्विजर्षभाः ।
ऊचुस्ते भीर्न कर्तव्या वयं योत्स्यामहे परान् ॥ १.२०५.१ ॥

ทวิชรรษภะเหล่านั้น สะบัดหนังกวางของตนและถือกลัณฑุ กล่าวว่า อย่าได้มีความกลัว พวกเราจะต่อสู้กับศัตรู

1.205.2

तानेवं वदतो विप्रानर्जुनः प्रहसन्निव ।
उवाच प्रेक्षका भूत्वा यूयं तिष्ठत पार्श्वतः ॥ १.२०५.२ ॥

อรชุนเห็นพวกพราหมณ์กล่าวดังนั้นจึงหัวเราะเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า พวกท่านจงยืนอยู่ข้างๆ ทำหน้าที่เป็นผู้ดูเถิด

1.205.3

अहमेनानजिह्माग्रैः शतशो विकिरञ्छरैः ।
वारयिष्यामि संक्रुद्धान्मन्त्रैराशीविषानिव ॥ १.२०५.३ ॥

เราจะใช้ลูกศรนับร้อยที่ปลายตรงๆ โปรยใส่และสกัดกั้นพวกที่โกรธเคืองเหล่านี้ เหมือนผู้ร่ายมนตร์ที่สกัดงูพิษ

1.205.4

इति तद्धनुरानम्य शुल्कावाप्तं महाबलः ।
भ्रात्रा भीमेन सहितस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ १.२०५.४ ॥

กล่าวดังนี้แล้วก็น้อมคันธนูที่ได้มาเป็นรางวัล ผู้มีกำลังมหาศาลพร้อมด้วยพี่ชายภีมะยืนหยัดมั่นคงดุจภูเขา

1.205.5

ततः कर्णमुखान्दृष्ट्वा क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान् ।
संपेततुरभीतौ तौ गजौ प्रतिगजानिव ॥ १.२०५.५ ॥

ครั้นเห็นกษัตริย์ที่มีกรรณะนำหน้า ซึ่งเมามันด้วยความฮึกเหิมในการรบ ทั้งสองผู้ไม่หวั่นเกรงก็พุ่งเข้าใส่พวกเขา เหมือนช้างพุ่งเข้าชนช้างฝ่ายศัตรู

1.205.6

ऊचुश्च वाचः परुषास्ते राजानो युयुत्सवः ।
आहवे हि द्विजस्यापि वधो दृष्टो युयुत्सतः ॥ १.२०५.६ ॥

และพวกกษัตริย์ผู้กระหายการรบเหล่านั้นกล่าวถ้อยคำหยาบกระด้างว่า ในการรบ แม้พราหมณ์ที่ร่วมรบก็เคยถูกเห็นว่าถูกฆ่าตาย

1.205.7

इत्येवमुक्त्वा राजानः सहसा दुद्रुवुर्द्विजान् ।
ततः कर्णो महातेजा जिष्णुं प्रति ययौ रणे ॥ १.२०५.७ ॥

กล่าวดังนี้แล้ว พวกกษัตริย์ก็พุ่งเข้าใส่พวกพราหมณ์อย่างฉับพลัน ครั้นแล้วกรรณะผู้มีเดชรุ่งโรจน์ก็รุดไปสู่ชิษณุ (อรชุน) ในสนามรบ

1.205.8

युद्धार्थी वासिताहेतोर्गजः प्रतिगजं यथा ।
भीमसेनं ययौ शल्यो मद्राणामीश्वरो बली ॥ १.२०५.८ ॥

ดุจช้างที่กระหายการรบเพื่อนางช้างที่กำลังเป็นสัด พุ่งเข้าต่อสู้กับช้างอีกตัวหนึ่ง ฉันใด ศัลยะผู้เป็นเจ้าแห่งมัทระผู้มีกำลังก็พุ่งเข้าหาภีมเสนะฉันนั้น

1.205.9

दुर्योधनादयः सर्वे ब्राह्मणैः सह संगताः ।
मृदुपूर्वमयत्नेन प्रत्ययुध्यंस्तदाऽऽहवे ॥ १.२०५.९ ॥

ทุรโยธน์และคนอื่นๆ ทั้งหมดรวมตัวกับพวกพราหมณ์ ตอนแรกพวกเขาสู้กันเบาๆ โดยไม่ออกแรงมาก ณ ที่นั้นในสนามรบ

1.205.10

ततोऽर्जुनः प्रत्यविध्यदापतन्तं शितैः शरैः ।
कर्णं वैकर्तनं श्रीमान्विकृष्य बलवद्धनुः ॥ १.२०५.१० ॥

ครั้นแล้วอรชุนผู้รุ่งเรือง ดึงคันธนูอันทรงพลังของตน ยิงลูกศรคมกล้าตอบโต้กรรณะผู้เป็นบุตรของวิกรรตนะที่กำลังพุ่งเข้าใส่

1.205.11

तेषां शराणां वेगेन शितानां तिग्मतेजसाम् ।
विमुह्यमानो राधेयो यत्नात्तमनुधावति ॥ १.२०५.११ ॥

ท่ามกลางแรงพุ่งของลูกศรคมกล้าอันร้อนแรงเหล่านั้น ราธเยยะ (กรรณะ) ผู้งุนงงสับสนก็ต้องพยายามไล่ตามอรชุนไปทีละนิด

1.205.12

तावुभावप्यनिर्देश्यौ लाघवाज्जयतां वरौ ।
अयुध्येतां सुसंरब्धावन्योन्यविजिगीषिणौ ॥ १.२०५.१२ ॥

ทั้งสองผู้เป็นยอดนักรบ ไม่อาจแยกแยะความเหนือกว่าด้วยความชำนาญได้ ทั้งสองต่างโกรธจัดและปรารถนาจะเอาชนะกันและกัน จึงต่อสู้กัน

1.205.13

कृते प्रतिकृतं पश्य पश्य बाहुबलं च मे ।
इति शूरार्थवचनैरभाषेतां परस्परम् ॥ १.२०५.१३ ॥

จงดูการตอบแทนสำหรับการกระทำนี้ และจงดูกำลังแขนของเรา ทั้งสองจึงกล่าวกันและกันด้วยถ้อยคำอันเหมาะแก่วีรบุรุษ

1.205.14

ततोऽर्जुनस्य भुजयोर्वीर्यमप्रतिमं भुवि ।
ज्ञात्वा वैकर्तनः कर्णः संरब्धः समयोधयत् ॥ १.२०५.१४ ॥

ครั้งนั้น กรรณะผู้เป็นบุตรของวิกรรตนะ รู้ถึงพลังแขนอันหาที่เปรียบมิได้ของอรชุนในโลก จึงเดือดดาลและต่อสู้กับอรชุน

1.205.15

अर्जुनेन प्रयुक्तांस्तान्बाणान्वेगवतस्तदा ।
प्रतिहत्य ननादोच्चैः सैन्यानि तदपूजयन् ॥ १.२०५.१५ ॥

ครั้งนั้น เขาสกัดลูกศรอันรวดเร็วที่อรชุนยิงออกมา แล้วคำรามเสียงดังลั่น กองทัพทั้งหลายจึงให้เกียรติการกระทำนั้น

1.205.16

तुष्यामि ते विप्रमुख्य भुजवीयर्स्य संयुगे ।
अविषादस्य चैवास्य शस्त्रास्त्रविजयस्य च ॥ १.२०५.१६ ॥

โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่พราหมณ์ เราพอใจในกำลังแขนของท่านในการรบ พอใจในความกล้าหาญของผู้ไม่หวั่นไหวคนนี้ และในชัยชนะด้วยศาสตราและอาวุธของเขา

1.205.17

किं त्वं साक्षाद्धनुर्वेदो रामो वा विप्रसत्तम ।
अथ साक्षाद्धरिहयः साक्षाद्वा विष्णुरच्युतः ॥ १.२०५.१७ ॥

โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่พราหมณ์ ท่านเป็นศาสตร์แห่งการยิงธนูโดยตัวตนหรือเป็นพระราม หรือท่านเป็นพระอินทร์ผู้มีม้าสีเขียวโดยตัวตน หรือเป็นพระวิษณุผู้ไม่เสื่อมสลาย

1.205.18

आत्मप्रच्छादनार्थं वै बाहुवीर्यमुपाश्रितः ।
विप्ररूपं विधायेदं मन्ये मां प्रतियुध्यसे ॥ १.२०५.१८ ॥

แน่นอน เพื่อปกปิดตัวท่าน ท่านได้พึ่งพากำลังแขนของตน และแปลงกายเป็นพราหมณ์ เราคิดว่าท่านกำลังต่อสู้กับเรา

1.205.19

न हि मामाहवे क्रुद्धमन्यः साक्षाच्छचीपतेः ।
पुमान्योधयितुं शक्तः पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.१९ ॥

ไม่มีชายอื่นใดนอกจากพระอินทร์เจ้าแห่งศจี หรือแม้แต่บรรดาปาณฑพ นอกจากอรชุนผู้สวมมงกุฎ ที่จะสามารถต่อสู้กับเราโดยตรงได้เมื่อเราโกรธในสนามรบ

1.205.20

दग्धा जतुगृहे सर्वे पाण्डवाः सार्जुनास्तदा ।
विनार्जुनं वा समरे मां निहन्तुमशक्नुवन् ॥ १.२०५.२० ॥

ครั้งนั้น ปาณฑพทั้งหมดพร้อมด้วยอรชุนถูกเผาในเรือนชาด เมื่อไม่มีอรชุน พวกเขาก็ไม่สามารถฆ่าเราในสนามรบได้

1.205.21

तमेवंवादिनं तत्र फाल्गुनः प्रत्यभाषत ।
नास्मि कर्ण धनुर्वेदो नास्मि रामः प्रतापवान् ॥ १.२०५.२१ ॥

เมื่อกรรณะกล่าวเช่นนั้น ฟาลคุนะ (อรชุน) จึงตอบว่า กรรณะ ข้าไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญวิชาธนู และข้าก็ไม่ใช่พระรามผู้ทรงอานุภาพ

1.205.22

ब्राह्मणोऽस्मि युधां श्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
ब्राह्मे पौरन्दरे चास्त्रे निष्ठितोगुरुशासनात् ॥ १.२०५.२२ ॥

ข้าเป็นพราหมณ์ เป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่นักรบ และเป็นยอดของผู้ถืออาวุธทั้งปวง ข้าได้เชี่ยวชาญอาวุธพรหมและอาวุธของปุรันทระ (พระอินทร์) ตามคำสอนของอาจารย์

1.205.23

स्थितोऽस्म्यद्य रणे जेतुं त्वां वै वीर स्थिरो भव ।
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूहि ततो व्रज यथासुखम् ॥ १.२०५.२३ ॥

บัดนี้ข้ายืนอยู่ในสนามรบเพื่อจะเอาชนะเจ้า โอ้วีรบุรุษ จงตั้งมั่นเถิด หรือจะกล่าวว่า ข้าพ่ายแพ้แล้วก็ได้ แล้วจงจากไปตามที่สบายใจ

1.205.24

एवमुक्त्वाऽथ कर्णस्य धनुश्चिच्छेद पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय संयोद्धुं सन्दधे शरम् ॥ १.२०५.२४ ॥

ตรัสดังนี้แล้ว ปาณฑพจึงหักธนูของกรรณะ แล้วหยิบธนูอีกคันหนึ่งขึ้นมา ใส่ลูกศรเพื่อต่อสู้

1.205.25

दृष्ट्वा तच्चापि कौन्तेयश्छित्वा तद्धनुराशुगैः ।
तथा वैकर्तनं कर्णं बिभेद समरेऽर्जुनः ॥ १.२०५.२५ ॥

เมื่อเห็นดังนั้น บุตรแห่งกุนตีก็ใช้ลูกศรอันรวดเร็วหักธนูนั้นเสีย และในการรบ อรชุนก็แทงกรรณะบุตรของไวกรรตนะ

1.205.26

ततः कर्णस्तु राधेयः छिन्नछन्वा महाबलः ।
शरैरतीव विद्धाङ्गः पलायनमथाकरोत् ॥ १.२०५.२६ ॥

ครั้นนั้น กรรณะบุตรของราธา ผู้มีกำลังมาก ธนูถูกหักและร่างกายถูกลูกศรแทงอย่างสาหัส จึงหนีไป

1.205.27

पुनरायान्मुहूर्तेन गृहीत्वा सशरं धनुः ।
ववर्ष शरवर्षाणि पार्थं वैकर्तनस्तथा ॥ १.२०५.२७ ॥

ไม่นานนัก เขาก็กลับมาอีก ถือธนูพร้อมลูกศร และบุตรของไวกรรตนะก็ระดมห่าฝนลูกศรใส่ปารถะ

1.205.28

तानि वै शरजालानि कौन्तेयोऽभ्यहनच्छरैः ।
ज्ञात्वा सर्वाञ्शरान्घोरान्कर्णोऽदावद्द्रुतं बहिः ॥ १.२०५.२८ ॥

บุตรแห่งกุนตีใช้ลูกศรของตนตัดลูกศรตาข่ายเหล่านั้นให้ขาด และกรรณะรู้ว่าลูกศรอันน่าสะพรึงทั้งหมดนั้นถูกทำลาย จึงรีบยิงลูกศรออกไปข้างนอก

1.205.29

ब्राह्मं तेजस्तदाऽजय्यं मन्यमानो महारथः ।
अपरस्मिन्वनोद्देशे वीरौ शल्यवृकोदरौ ॥ १.२०५.२९ ॥

มหารถีผู้นั้นเห็นว่าอำนาจพรหมไม่อาจเอาชนะได้ จึงเห็นวีรบุรุษสองคน คือศัลยะและวฤโกทระ อยู่ในป่าอีกแห่งหนึ่ง

1.205.30

बलिनौ युद्धसंपन्नौ विद्यया च बलेन च ।
अन्योन्यमाह्वयन्तौ तु मत्ताविव महागजौ ॥ १.२०५.३० ॥

ทั้งสองผู้มีกำลังมาก ชำนาญการศึก ทั้งมีวิชาและกำลังพร้อมบริบูรณ์ ต่างท้าทายซึ่งกันและกัน ประดุจช้างใหญ่สองเชือกที่กำลังบ้าคลั่ง

1.205.31

मुष्टिभिर्जानुभिश्चैव निघ्नन्तावितरेतरम् ।
प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः ॥ १.२०५.३१ ॥

ทั้งสองต่อสู้กัน ด้วยการชกด้วยหมัดและกระแทกด้วยหัวเข่า ฉุดลาก ดึงรั้ง กระชากและบิดกันไปมา

1.205.32

आचकर्षतुरन्योन्यं मुष्टिभिश्चापि जघ्नतुः ।
ततश्चटचटाशब्दः सुघोरो ह्यभवत्तयोः ॥ १.२०५.३२ ॥

ทั้งสองฉุดกระชากกันและชกด้วยหมัดกระแทกกันด้วย แล้วก็มีเสียงดังแตกๆ อันน่ากลัวยิ่งดังขึ้นจากทั้งสองคน

1.205.33

पाषाणसंपातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ।
मुहूर्तं तौ तदाऽन्योन्यं समरे पर्यकर्षताम् ॥ १.२०५.३३ ॥

ทั้งสองฟาดฟันกันด้วยการโจมตีที่เหมือนหินที่ถูกขว้างลงมา และในการรบ ทั้งสองลากดึงกันไปมาอยู่ชั่วครู่หนึ่ง

1.205.34

ततो भीमः समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां शल्यमाहवे ।
अपातयत्कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणा जहसुस्तदा ॥ १.२०५.३४ ॥

ครั้นนั้น ภีมะผู้ประเสริฐในหมู่กุรุ ยกศัลยะขึ้นสูงด้วยสองแขนแล้วทิ้งลงกลางสนามรบ ฝ่ายพราหมณ์ทั้งหลายก็หัวเราะขึ้น

1.205.35

तत्राश्चर्यं भीमसेनश्चकार पुरुषर्षभः ।
यच्छल्यं पातितं भूमौ नावधीद्बलिनं बली ॥ १.२०५.३५ ॥

ที่นั่น ภีมเสนผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ได้แสดงความอัศจรรย์ คือเมื่อศัลยะผู้มีกำลังถูกเหวี่ยงลงบนพื้นแล้ว ผู้มีกำลังก็ไม่ฆ่าศัลยะผู้มีกำลังนั้นซ้ำอีก

1.205.36

पातिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च शङ्किते ।
विस्मयः परमो जज्ञे सर्वेषां पश्यतां नृणाम् ॥ १.२०५.३६ ॥

เมื่อศัลยะถูกภีมเสนเหวี่ยงลงและกรรณะเกิดความหวาดหวั่น ความอัศจรรย์อย่างยิ่งก็บังเกิดขึ้นแก่มนุษย์ทั้งปวงที่กำลังมองดูอยู่

1.205.37

ततो राजसमूहस्य पश्यतो वृक्षमारुजत् ।
ततस्तु भीमं संज्ञाभिर्वारयामास धर्मराट् ॥ १.२०५.३७ ॥

ครั้นแล้ว ขณะที่หมู่กษัตริย์กำลังมองดู ภีมะก็ถอนต้นไม้ขึ้น จากนั้นพระยุธิษฐิระผู้เป็นธรรมราชาจึงห้ามภีมะด้วยสัญญาณ

1.205.38

आकारज्ञस्तथा भ्रातुः पाण्डवोऽपि न्यवर्तत ।
धर्मराजश्च कौरव्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ १.२०५.३८ ॥

ปาณฑพผู้เข้าใจสัญญาณของพี่ชายก็หันกลับเช่นกัน โอ้กาวรัวยะ พระธรรมราชาจึงเผชิญหน้ากับทุรโยธน์ผู้โกรธเกรี้ยว

1.205.39

अयोधयत्सभामध्ये पश्यतां वै महीक्षिताम् ।
ततो दुर्योधनस्तं तु ह्यवज्ञाय युधिष्ठिरम् ॥ १.२०५.३९ ॥

ท่านต่อสู้กับเขาท่ามกลางสภาในขณะที่กษัตริย์ทั้งหลายกำลังมองดู ครั้นแล้ว ทุรโยธน์ดูแคลนยุธิษฐิระและต่อสู้กับท่าน

1.205.40

नायोधयत्तदा तेन बलवान्वै सुयोधनः ।
एतस्मिन्नन्तरेऽविध्यद्बाणेनानतपर्वणा ॥ १.२०५.४० ॥

ขณะนั้น สุโยธน์ผู้มีกำลังไม่อาจต่อสู้กับท่านได้ ในระหว่างนั้น ท่านก็แทงเขาด้วยลูกศรที่มีข้อโค้ง

1.205.41

दुर्योधनममित्रघ्नं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दण्डाहत इवोरगः ॥ १.२०५.४१ ॥

พระเจ้าธรรมราชยุธิษฐิระทรงแทงทุรโยธน์ ผู้สังหารศัตรู แล้วทุรโยธน์ก็โกรธจัด เหมือนงูที่ถูกไม้ฟาด

1.205.42

प्रत्ययुध्यत राजानं यत्नं परममास्थितः ।
छित्त्वा राजा धनुः सज्यं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ १.२०५.४२ ॥

ทุรโยธน์สู้ตอบพระราชาด้วยความพยายามอย่างยิ่ง แต่พระราชาทรงตัดคันธนูพร้อมสายของโอรสของธฤตราษฎร์ในสงคราม

1.205.43

अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं स हित्वा प्राद्रवद्रणम् ।
दुःशासनस्तु संक्रुद्धः सहदेवेन पार्थिव ॥ १.२०५.४३ ॥

ฝ่ายศัตรูระดมลูกธนูใส่พระองค์ ทุรโยธน์จึงละสนามรบแล้วหนีไป ส่วนทุรศาสน์โกรธจัดนัก ข้าแต่พระราชา จึงเข้าสู้กับสหเทพ

1.205.44

युद्ध्वा च सुचिरं कालं सहदेवेन निर्जितः ।
उत्सृज्य च धनुः सङ्ख्ये जानुभ्यामवनीं गतः।
उत्थाय सोऽभिदुद्राव सोसिं जग्राह चर्म च ॥ १.२०५.४४ ॥

ทุรศาสน์สู้กับสหเทพอยู่นานพอสมควรแล้วก็พ่ายแพ้ เขาวางคันธนูในสงครามแล้วทรุดลงคุกเข่าบนพื้นดิน ลุกขึ้นได้อีกครั้งก็พุ่งเข้าไป คว้าดาบและโล่ขึ้นมาถือ

1.205.45

विकर्णचित्रसेनाभ्यां निगृहीतश्च कौरवः ।
मा युद्धमिति कौरव्य ब्राह्मणेनाबलेन वै ॥ १.२०५.४५ ॥

วิกรรณและจิตรเสนจับตัวกุรุผู้นั้นไว้ ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายกุรุ พราหมณ์ผู้ไร้กำลังกล่าวว่า อย่าสู้รบเลย เขาจึงถูกยับยั้งไว้เช่นนั้น

1.205.46

दुःसहो नकुलश्चोभौ युद्धं कर्तुं समुद्यतै ।
तौ दृष्ट्वा कौरवा युद्धं वाक्यमूचुर्महाबलौ ॥ १.२०५.४६ ॥

ทุรสหะและนกุลต่างพร้อมจะทำสงครามกัน กุรุผู้ทรงพลังเห็นทั้งสองแล้วจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้

1.205.47

निवर्तन्तां भवन्तो वै कुतो विप्रेषु क्रूरता ।
दुर्बला ब्राह्मणाश्चेमे भवन्तो वै महाबलाः ॥ १.२०५.४७ ॥

ท่านทั้งหลายจงถอยกลับไปเถิด เหตุใดจึงโหดร้ายต่อพราหมณ์ พราหมณ์เหล่านี้อ่อนแอ ส่วนท่านทั้งหลายมีกำลังมากนัก

1.205.48

द्वावत्र ब्राह्मणौ क्रूरौ वाय्विन्द्रसदृशौ बले ।
ये वा के वा नमस्तेभ्यो गच्छामः स्वपुरं वयम् ॥ १.२०५.४८ ॥

ที่นี่มีพราหมณ์โหดร้ายสองผู้ มีกำลังเทียบเท่าพระวายุและพระอินทร์ ไม่ว่าจะเป็นผู้ใด ขอนอบน้อมแด่ท่านเหล่านั้น พวกเรากำลังกลับไปยังนครของตน

1.205.49

एवं संभाषमाणास्ते न्यवर्तन्ताथ कौरवाः ।
जहृषुर्ब्राह्मणास्तत्र समेतास्तत्र सङ्घशः ॥ १.२०५.४९ ॥

ขณะกล่าวถ้อยคำกันเช่นนี้ ชาวกุรุก็หันกลับไป ส่วนพราหมณ์ที่มาชุมนุมกันอยู่ที่นั่นต่างชื่นชมยินดี เป็นกลุ่ม ๆ

1.205.50

बहुशस्ते ततस्तत्र क्षत्रिया रणमूर्धनि ।
प्रेक्षमाणास्तथाऽतिष्ठन्ब्राह्मणांश्च समन्ततः ॥ १.२०५.५० ॥

จากนั้นกษัตริย์หลายพระองค์ซึ่งยืนอยู่หน้าสนามรบก็ยืนมองดูพราหมณ์ไปรอบ ๆ

1.205.51

ब्राह्मणाश्च जयं प्राप्ताः कन्यामादाय निर्ययुः ।
विजिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च निर्जिते ॥ १.२०५.५१ ॥

เมื่อภีมเสนชนะศัลย์ และกรรณะพ่ายแพ้แล้ว พราหมณ์ทั้งหลายได้รับชัยชนะก็นำหญิงสาวออกเดินทางไป

1.205.52

दुर्योधने चापयाते तथा दुःशासने रणात् ।
शङ्किताः सर्वराजानः परिवव्रुर्वृकोदरम् ॥ १.२०५.५२ ॥

เมื่อทุรโยธน์และทุรศาสน์ถอยออกจากสนามรบแล้ว บรรดากษัตริย์ทั้งปวงซึ่งหวาดหวั่นก็ล้อมรอบวฤโกทร

1.205.53

ऊचुश्च सहितास्तत्र साध्विमौ ब्राह्मणर्षभौ ।
विज्ञायेतां क्वजन्मानौ क्वनिवासौ तथैव च ॥ १.२०५.५३ ॥

ที่นั่น กษัตริย์เหล่านั้นพร้อมกันกล่าวว่า ดีแล้ว พราหมณ์ผู้ประเสริฐทั้งสองนี้ ท่านทั้งสองเกิดจากที่ใด และพักอาศัยอยู่ที่ไหน

1.205.54

को हि राधासुतं कर्णं शक्तो योधयितुं रणे ।
अन्यत्र रामाद्द्रोणाद्वा पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.५४ ॥

ผู้ใดเล่าจะสามารถต่อสู้กับกรรณะ โอรสของนางราธาในสงครามได้ นอกจากพระราม โทรณะ บรรดาปาณฑพ หรือกิรีฏินเท่านั้น

1.205.55

कृष्णाद्वा देवकीपुत्रात्कृपाद्वापि शरद्वतः ।
को वा दुर्योधनं शक्तः प्रतियोथयितुं रणे ॥ १.२०५.५५ ॥

ผู้ใดเล่าจะสามารถต่อสู้กับทุรโยธน์ในสงครามได้ นอกจากพระกฤษณะโอรสของนางเทวกี หรือกฤปะโอรสของศรัทวัต

1.205.56

तथैव मद्राधिपतिं शल्यं बलवतांवरम् ।
बलदेवादृते वीरात्पाण्डवाद्वा वृकोदरात् ॥ १.२०५.५६ ॥

ในทำนองเดียวกัน นอกจากพระพลเทพ หรือวฤโกทรแห่งปาณฑพผู้กล้า ผู้ใดเล่าจะต้านศัลย์ เจ้าแห่งมัทระ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้มีกำลังได้

1.205.57

वीराद्दुर्योधनाद्वाऽन्यः शक्तः पातयितुं रणे ।
क्रियतामवहारोऽस्माद्युद्धाद्ब्राह्मणसंवृतात् ॥ १.२०५.५७ ॥

นอกจากวีรบุรุษทุรโยธน์แล้ว ผู้อื่นใดเล่าจะสามารถโค่นเขาในสงครามได้ เพราะฉะนั้น ขอให้ถอนตัวออกจากการรบนี้ซึ่งมีพราหมณ์ล้อมอยู่เถิด

1.205.58

ब्राह्मणा हि सदा रक्ष्याः सापराधाऽपिनित्यदा ।
अथैनानुपलभ्येह पुनर्योत्स्याम हृष्टवत् ॥ १.२०५.५८ ॥

พราหมณ์นั้นต้องได้รับการคุ้มครองเสมอ แม้เขาจะมีความผิด ก็ต้องคุ้มครองอยู่เสมอ เมื่อพบพวกเขาที่นี่แล้ว เราจะกลับไปสู้รบอีกด้วยความยินดี

1.205.59

तांस्तथावादिनः सर्वान्प्रसमीक्ष्य क्षितीश्वरान् ।
अथान्यान्पुरुषांश्चापि कृत्वा तत्कर्म संयुगे ॥ १.२०५.५९ ॥

เมื่อสังเกตกษัตริย์ทั้งปวงผู้กล่าวเช่นนั้นอย่างถี่ถ้วนแล้ว และให้บุรุษอื่น ๆ กระทำการนั้นในสงคราม

1.205.60

तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य कृष्णः ।
कुन्तीसुतौ तौ परिशङ्कमानः।
निवारयामास महीपतींस्ता-
न्धर्मेण लब्धेत्यनुनीय सर्वान् ॥ १.२०५.६० ॥

เมื่อพระกฤษณะเห็นการกระทำของภีมะ ทรงห่วงใยโอรสทั้งสองของกุนตี จึงทรงห้ามกษัตริย์เหล่านั้น ทรงวิงวอนทั้งหมดว่า ชัยชนะนี้ได้มาด้วยธรรม

1.205.61

एवं ते विनिवृत्तास्तु युद्धाद्युद्धविशारदाः ।
यथावासं ययुः सर्वे विस्मिता राजसत्तमाः ॥ १.२०५.६१ ॥

เหล่ากษัตริย์ผู้เชี่ยวชาญการรบ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่กษัตริย์ ต่างถอยกลับจากการต่อสู้เช่นนี้ ทุกพระองค์ตื่นตะลึงและเสด็จกลับไปยังที่พำนักของตนไป

1.205.62

वृत्तो ब्रह्मोत्तरो रङ्गः पाञ्चाली ब्राह्मणैर्वृता ।
इति ब्रुवन्तः प्रययुर्ये तत्रासन्समागताः ॥ १.२०५.६२ ॥

"การแข่งขันสิ้นสุดลงภายใต้การนำของพราหมณ์ ปาญจาลีได้ถูกพราหมณ์ชนะไปแล้ว" ผู้ที่มาประชุมอยู่ที่นั่นพูดเช่นนี้แล้วก็แยกย้ายกันไป

1.205.63

ब्राह्मणैस्तु प्रतिच्छन्नौ रौरवाजिनवासिभिः ।
कृच्छ्रेण जग्मतुस्तौ तु भीमसेनधनञ्जयौ ॥ १.२०५.६३ ॥

ภีมเสนะและธนัญชัยปลอมตัวเป็นพราหมณ์ นุ่งห่มหนังกวางรุรุ จึงเดินทางออกไปด้วยความยากลำบาก

1.205.64

विमुक्तौ जनसंबाधाच्छत्रुभिः परिविक्षतौ ।
कृष्णयानुगतौ तत्र नृवीरौ तौ विरेजतुः ॥ १.२०५.६४ ॥

ทั้งสองพ้นจากความแออัดของฝูงชน บาดเจ็บจากศัตรู มีกฤษณาตามไป วีรบุรุษทั้งสองนั้นเปล่งรัศมีอยู่ที่นั่น

1.205.65

पौर्णमास्यां घनैर्मुक्तौ चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।
तेषां माता बहुविधं विनाशं पर्यचिन्तयत् ॥ १.२०५.६५ ॥

ในวันเพ็ญ ทั้งสองพ้นจากเมฆ ส่องแสงดุจพระจันทร์และพระอาทิตย์ที่ขึ้นแล้ว มารดาของทั้งสองครุ่นคิดถึงความพินาศของพวกเขาในหลายรูปแบบ

1.205.66

अनागच्छत्सु पुत्रेषु भैक्षकाले च लिङ्घिते ।
धार्तराष्ट्रैर्हताश्च स्युर्विज्ञाय कुरुपुङ्गवाः ॥ १.२०५.६६ ॥

เมื่อบรรดาบุตรยังไม่กลับมา และเวลาการออกบิณฑบาตก็ผ่านไปแล้ว นางคิดว่าบุตรของธฤตราษฎร์อาจสังหารพวกเขาเสียแล้ว คือบรรดาผู้เป็นยอดของกุรุ

1.205.67

मायान्वितैर्वा रक्षोभिः सुघोरैर्दृढवैरिभिः ।
विपरीतं मतं जातं व्यासस्यापि महात्मनः ॥ १.२०५.६७ ॥

หรือถูกรากษสผู้มีมายา ดุร้ายยิ่ง และมีความเป็นศัตรูที่มั่นคงทำร้ายไป แม้ความเห็นของฤๅษีวยาสผู้ยิ่งใหญ่ก็กลับกลายเป็นตรงกันข้าม

1.205.68

इत्येवं चिन्तयामासं सुतस्नेहावृता पृथा ।
ततः सुप्तजनप्राये दुर्दिने मेघसंप्लुते ॥ १.२०५.६८ ॥

นางพระปฤถาถูกความรักต่อบุตรครอบงำ จึงครุ่นคิดเช่นนี้ ครั้นแล้ว ในวันมืดครึ้มที่แทบเหมือนผู้คนหลับใหล ถูกเมฆปกคลุม

1.205.69

महत्यथापराह्णे तु घनैः सूर्य इवावृतः ।
ब्राह्मणैः प्राविशत्तत्र जिष्णुर्भार्गववेश्म तत् ॥ १.२०५.६९ ॥

ในช่วงบ่ายแก่ ดุจพระอาทิตย์ที่ถูกเมฆหนาบดบัง ชิษณุ (อรชุน) พร้อมด้วยพราหมณ์ได้เข้าไปในเรือนของพวกภารควะ