மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.205.1
अजिनानि विधुन्वन्तः करकाश्च द्विजर्षभाः ।
ऊचुस्ते भीर्न कर्तव्या वयं योत्स्यामहे परान् ॥ १.२०५.१ ॥
மான்தோல்களை அசைத்தவர்களும் கமண்டலங்களை ஏந்தியவர்களுமான அந்த இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்கள், 'அச்சம் கொள்ளக்கூடாது; நாம் பகைவருடன் போரிடுவோம்' என்றனர்.
1.205.2
तानेवं वदतो विप्रानर्जुनः प्रहसन्निव ।
उवाच प्रेक्षका भूत्वा यूयं तिष्ठत पार्श्वतः ॥ १.२०५.२ ॥
அந்த அந்தணர்கள் இவ்வாறு பேசுவதைக் கண்ட அர்ஜுனன் சிரிப்பவன் போல, 'நீங்கள் ஓரமாக நின்று பார்வையாளர்களாக இருங்கள்' என்றான்.
1.205.3
अहमेनानजिह्माग्रैः शतशो विकिरञ्छरैः ।
वारयिष्यामि संक्रुद्धान्मन्त्रैराशीविषानिव ॥ १.२०५.३ ॥
நேரான முனைகள் கொண்ட நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளை இறைத்து, மந்திரங்களால் விஷப்பாம்புகளை அடக்குவது போல, சினம் கொண்ட இவர்களை நான் தடுப்பேன்.
1.205.4
इति तद्धनुरानम्य शुल्कावाप्तं महाबलः ।
भ्रात्रा भीमेन सहितस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ १.२०५.४ ॥
இவ்வாறு கூறி, பரிசாக வென்ற அந்த வில்லை வளைத்து, அந்த மாபெரும் வலியவன் தன் சகோதரன் பீமனுடன் மலையென அசையாமல் நின்றான்.
1.205.5
ततः कर्णमुखान्दृष्ट्वा क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान् ।
संपेततुरभीतौ तौ गजौ प्रतिगजानिव ॥ १.२०५.५ ॥
பின்னர் கர்ணனை முன்னிட்டுப் போர்வெறியில் களித்த சத்திரியர்களைக் கண்டு, அஞ்சாத அவ்விருவரும் எதிர் யானைகள் மீது பாயும் யானைகள் போல அவர்கள் மீது பாய்ந்தனர்.
1.205.6
ऊचुश्च वाचः परुषास्ते राजानो युयुत्सवः ।
आहवे हि द्विजस्यापि वधो दृष्टो युयुत्सतः ॥ १.२०५.६ ॥
போரை விரும்பிய அந்த அரசர்கள் கடுஞ்சொற்களைக் கூறினர்: 'போரில் போரிடும் அந்தணனையும் கொல்வது காணப்பட்டுள்ளது.'
1.205.7
इत्येवमुक्त्वा राजानः सहसा दुद्रुवुर्द्विजान् ।
ततः कर्णो महातेजा जिष्णुं प्रति ययौ रणे ॥ १.२०५.७ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு அரசர்கள் திடீரென்று அந்தணர்கள் மீது பாய்ந்தனர். அப்போது மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட கர்ணன் போர்க்களத்தில் ஜிஷ்ணுவை (அர்ஜுனனை) நோக்கிச் சென்றான்.
1.205.8
युद्धार्थी वासिताहेतोर्गजः प्रतिगजं यथा ।
भीमसेनं ययौ शल्यो मद्राणामीश्वरो बली ॥ १.२०५.८ ॥
பெண் யானையின் பொருட்டு போர் விரும்பும் யானை எதிர் யானையை நோக்கிச் செல்வது போல, வலிமைமிக்க மத்ர நாட்டு அரசன் சல்யன் பீமசேனனை நோக்கிச் சென்றான்.
1.205.9
दुर्योधनादयः सर्वे ब्राह्मणैः सह संगताः ।
मृदुपूर्वमयत्नेन प्रत्ययुध्यंस्तदाऽऽहवे ॥ १.२०५.९ ॥
துரியோதனன் முதலான அனைவரும் அந்தணர்களுடன் மோதினர். அப்போது போரில் முதலில் மென்மையாக, எளிதாக அவர்களை எதிர்த்துப் போரிட்டனர்.
1.205.10
ततोऽर्जुनः प्रत्यविध्यदापतन्तं शितैः शरैः ।
कर्णं वैकर्तनं श्रीमान्विकृष्य बलवद्धनुः ॥ १.२०५.१० ॥
அப்போது மாண்புமிக்க அர்ஜுனன் வலிமையான வில்லை இழுத்து, தன்னை நோக்கி பாய்ந்து வந்த வைகர்தன கர்ணனை கூரிய அம்புகளால் தாக்கினான்.
1.205.11
तेषां शराणां वेगेन शितानां तिग्मतेजसाम् ।
विमुह्यमानो राधेयो यत्नात्तमनुधावति ॥ १.२०५.११ ॥
அந்தக் கூரிய, கொடிய ஒளி கொண்ட அம்புகளின் வேகத்தால் மயங்கிய ராதேயன் கர்ணன், அவரையே (அர்ஜுனனையே) முயற்சியுடன் பின்தொடர்ந்தான்.
1.205.12
तावुभावप्यनिर्देश्यौ लाघवाज्जयतां वरौ ।
अयुध्येतां सुसंरब्धावन्योन्यविजिगीषिणौ ॥ १.२०५.१२ ॥
வெற்றியாளர்களில் சிறந்த அவ்விருவரும் தங்கள் திறமையால் யார் உயர்ந்தவர் என்று சொல்ல முடியாதவர்களாக இருந்தனர். மிகுந்த சினத்துடன், ஒருவரை ஒருவர் வெல்லும் விருப்பத்தோடு இருவரும் போரிட்டனர்.
1.205.13
कृते प्रतिकृतं पश्य पश्य बाहुबलं च मे ।
इति शूरार्थवचनैरभाषेतां परस्परम् ॥ १.२०५.१३ ॥
"செயலுக்குப் பதில் செயலைப் பார், என் புஜ பலத்தையும் பார்" — இவ்வாறு வீரர்களுக்குத் தகுந்த சொற்களால் அவர்கள் இருவரும் ஒருவரோடொருவர் பேசினர்.
1.205.14
ततोऽर्जुनस्य भुजयोर्वीर्यमप्रतिमं भुवि ।
ज्ञात्वा वैकर्तनः कर्णः संरब्धः समयोधयत् ॥ १.२०५.१४ ॥
அப்போது பூமியில் அர்ஜுனனின் கைகளின் ஒப்பற்ற வீரியத்தை அறிந்த விகர்தனின் மகன் கர்ணன் சினந்து போரிட்டான்.
1.205.15
अर्जुनेन प्रयुक्तांस्तान्बाणान्वेगवतस्तदा ।
प्रतिहत्य ननादोच्चैः सैन्यानि तदपूजयन् ॥ १.२०५.१५ ॥
அர்ஜுனன் ஏவிய அந்த வேகமான அம்புகளைத் தடுத்து அவன் உரத்த குரலில் முழங்கினான்; படைகள் அதைப் போற்றின.
1.205.16
तुष्यामि ते विप्रमुख्य भुजवीयर्स्य संयुगे ।
अविषादस्य चैवास्य शस्त्रास्त्रविजयस्य च ॥ १.२०५.१६ ॥
அந்தணர்களில் சிறந்தவனே! போரில் உன் புஜ வீரியத்தாலும், இந்த துயரமற்றவனின் வீரத்தாலும், ஆயுதங்களிலும் அஸ்திரங்களிலும் இவனுடைய வெற்றியாலும் நான் மகிழ்கிறேன்.
1.205.17
किं त्वं साक्षाद्धनुर्वेदो रामो वा विप्रसत्तम ।
अथ साक्षाद्धरिहयः साक्षाद्वा विष्णुरच्युतः ॥ १.२०५.१७ ॥
அந்தணர்களில் சிறந்தவனே! நீ நேரில் வில்வித்தை வேதமா, அல்லது ராமனா? அல்லது நேரில் ஹரிஹயனா (இந்திரனா), அல்லது அச்சுதனாகிய விஷ்ணுவா?
1.205.18
आत्मप्रच्छादनार्थं वै बाहुवीर्यमुपाश्रितः ।
विप्ररूपं विधायेदं मन्ये मां प्रतियुध्यसे ॥ १.२०५.१८ ॥
உன்னை மறைத்துக்கொள்வதற்காகவே நீ புஜ வீரியத்தை நாடி, இந்த அந்தணர் வடிவத்தை ஏற்றிருக்கிறாய்; நீ என்னோடு போரிடுகிறாய் என்று நினைக்கிறேன்.
1.205.19
न हि मामाहवे क्रुद्धमन्यः साक्षाच्छचीपतेः ।
पुमान्योधयितुं शक्तः पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.१९ ॥
போரில் கோபங்கொண்ட என்னுடன் சசியின் தலைவனான இந்திரனைத் தவிர வேறு எந்த மனிதனும் நேரடியாகப் போரிட வல்லவன் அல்ல; பாண்டவர்களில் கிரீடியான அர்ஜுனனைத் தவிர.
1.205.20
दग्धा जतुगृहे सर्वे पाण्डवाः सार्जुनास्तदा ।
विनार्जुनं वा समरे मां निहन्तुमशक्नुवन् ॥ १.२०५.२० ॥
அப்போது அரக்கு மாளிகையில் அர்ஜுனனுடன் பாண்டவர்கள் அனைவரும் எரிந்தனர்; அர்ஜுனன் இல்லாமல் அவர்கள் போரில் என்னைக் கொல்ல இயலாதவர்களாக இருந்தனர்.
1.205.21
तमेवंवादिनं तत्र फाल्गुनः प्रत्यभाषत ।
नास्मि कर्ण धनुर्वेदो नास्मि रामः प्रतापवान् ॥ १.२०५.२१ ॥
அங்கே இவ்வாறு பேசிய அவனுக்கு பால்குனன் (அர்ஜுனன்) பதிலளித்தான்: கர்ணா, நான் தனுர்வேதம் அறிந்தவன் அல்லன்; நான் வலிமைமிக்க ராமனும் அல்லன்.
1.205.22
ब्राह्मणोऽस्मि युधां श्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
ब्राह्मे पौरन्दरे चास्त्रे निष्ठितोगुरुशासनात् ॥ १.२०५.२२ ॥
நான் பிராமணன்; போர்வீரர்களில் சிறந்தவன், ஆயுதம் ஏந்தியோரில் முதன்மையானவன்; குருவின் கட்டளைப்படி பிரம்மாஸ்திரத்திலும் பௌரந்தரம் (இந்திரனின்) அஸ்திரத்திலும் தேர்ச்சி பெற்றவன்.
1.205.23
स्थितोऽस्म्यद्य रणे जेतुं त्वां वै वीर स्थिरो भव ।
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूहि ततो व्रज यथासुखम् ॥ १.२०५.२३ ॥
இன்று போரில் உன்னை வெல்வதற்காக நான் நிற்கிறேன்; வீரனே, உறுதியாக நில். அல்லது 'நான் தோற்றேன்' என்று சொல், பின் நீ விரும்பியபடி செல்.
1.205.24
एवमुक्त्वाऽथ कर्णस्य धनुश्चिच्छेद पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय संयोद्धुं सन्दधे शरम् ॥ १.२०५.२४ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, பாண்டவன் கர்ணனின் வில்லை வெட்டினான்; பின்பு வேறொரு வில்லை எடுத்து போரிட அம்பை தொடுத்தான்.
1.205.25
दृष्ट्वा तच्चापि कौन्तेयश्छित्वा तद्धनुराशुगैः ।
तथा वैकर्तनं कर्णं बिभेद समरेऽर्जुनः ॥ १.२०५.२५ ॥
குந்தியின் மகனாகிய அர்ஜுனன் அவனுடைய வில்லைக் கண்டு, விரைந்த அம்புகளால் அதை அறுத்தான்; போரில் விகர்தனனின் மகன் கர்ணனையும் அவன் துளைத்தான்.
1.205.26
ततः कर्णस्तु राधेयः छिन्नछन्वा महाबलः ।
शरैरतीव विद्धाङ्गः पलायनमथाकरोत् ॥ १.२०५.२६ ॥
பின்னர் வில் அறுபட்டவனும், அம்புகளால் உடல் மிகவும் துளைக்கப்பட்டவனுமான மகாபலசாலி ராதையின் மகன் கர்ணன் ஓடிப்போனான்.
1.205.27
पुनरायान्मुहूर्तेन गृहीत्वा सशरं धनुः ।
ववर्ष शरवर्षाणि पार्थं वैकर्तनस्तथा ॥ १.२०५.२७ ॥
ஒரு கணத்தில் திரும்பி வந்து, அம்புடன் வில்லை எடுத்து, விகர்தனனின் மகன் கர்ணனும் பார்த்தன்மீது அம்பு மழை பொழிந்தான்.
1.205.28
तानि वै शरजालानि कौन्तेयोऽभ्यहनच्छरैः ।
ज्ञात्वा सर्वाञ्शरान्घोरान्कर्णोऽदावद्द्रुतं बहिः ॥ १.२०५.२८ ॥
அந்த அம்புச் வலைகளை குந்தியின் மகன் தன் அம்புகளால் தாக்கி அழித்தான்; கர்ணனோ அனைத்துக் கொடிய அம்புகளையும் அறிந்து விரைவாக வெளியே எய்தான்.
1.205.29
ब्राह्मं तेजस्तदाऽजय्यं मन्यमानो महारथः ।
अपरस्मिन्वनोद्देशे वीरौ शल्यवृकोदरौ ॥ १.२०५.२९ ॥
அப்போது பிரம்ம தேஜஸ் வெல்ல முடியாதது என்று நினைத்த அந்த மகாரதன், வேறொரு காட்டுப் பகுதியில் வீரர்களான ஷல்யனையும் வ்ருகோதரனையும் கண்டான்.
1.205.30
बलिनौ युद्धसंपन्नौ विद्यया च बलेन च ।
अन्योन्यमाह्वयन्तौ तु मत्ताविव महागजौ ॥ १.२०५.३० ॥
வலிமை மிக்கவர்களும், போரில் திறமை கொண்டவர்களும், கல்வியாலும் பலத்தாலும் நிறைந்தவர்களுமான அவ்விருவரும், மதம் கொண்ட இரண்டு பெரிய யானைகள் போல ஒருவரையொருவர் சவால் விடுத்தனர்.
1.205.31
मुष्टिभिर्जानुभिश्चैव निघ्नन्तावितरेतरम् ।
प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः ॥ १.२०५.३१ ॥
முஷ்டிகளாலும் முழங்கால்களாலும் ஒருவரையொருவர் தாக்கிக்கொண்டு, இழுத்தும் பிடுங்கியும் போரிட்டனர்.
1.205.32
आचकर्षतुरन्योन्यं मुष्टिभिश्चापि जघ्नतुः ।
ततश्चटचटाशब्दः सुघोरो ह्यभवत्तयोः ॥ १.२०५.३२ ॥
அவர்கள் ஒருவரையொருவர் இழுத்தனர்; முஷ்டிகளாலும் அடித்தனர். அப்போது இருவரிடமிருந்தும் சடசட என்ற பயங்கர ஒலி எழுந்தது.
1.205.33
पाषाणसंपातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ।
मुहूर्तं तौ तदाऽन्योन्यं समरे पर्यकर्षताम् ॥ १.२०५.३३ ॥
கல் விழுவது போன்ற பலமான அடிகளால் அவர்கள் தாக்கிக்கொண்டனர்; ஒரு கணம் அவ்விருவரும் போர்க்களத்தில் ஒருவரையொருவர் இழுத்துப் புரட்டினர்.
1.205.34
ततो भीमः समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां शल्यमाहवे ।
अपातयत्कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणा जहसुस्तदा ॥ १.२०५.३४ ॥
அப்போது குருக்களில் சிறந்த பீமன் போரில் சல்யனைத் தன் இரு கரங்களாலும் தூக்கி வீழ்த்தினான்; அப்போது அந்தணர்கள் நகைத்தனர்.
1.205.35
तत्राश्चर्यं भीमसेनश्चकार पुरुषर्षभः ।
यच्छल्यं पातितं भूमौ नावधीद्बलिनं बली ॥ १.२०५.३५ ॥
அங்கே மனிதர்களில் சிறந்த பீமசேனன் ஓர் அற்புதத்தைச் செய்தான்: சல்யனைத் தரையில் வீழ்த்தியபின் வலிமையான அவன் மீது வலிமைமிக்கவன் மீண்டும் அடிக்கவில்லை.
1.205.36
पातिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च शङ्किते ।
विस्मयः परमो जज्ञे सर्वेषां पश्यतां नृणाम् ॥ १.२०५.३६ ॥
பீமசேனனால் சல்யன் வீழ்த்தப்பட்டபோதும், கர்ணன் கலக்கமடைந்தபோதும், காண்பவர் அனைவருக்கும் பெரும் வியப்பு உண்டானது.
1.205.37
ततो राजसमूहस्य पश्यतो वृक्षमारुजत् ।
ततस्तु भीमं संज्ञाभिर्वारयामास धर्मराट् ॥ १.२०५.३७ ॥
பின்னர் அரசர் கூட்டம் பார்த்திருக்கையில் அவன் ஒரு மரத்தை முறித்தான். அப்போது தர்மராஜன் சைகைகளால் பீமனைத் தடுத்தான்.
1.205.38
आकारज्ञस्तथा भ्रातुः पाण्डवोऽपि न्यवर्तत ।
धर्मराजश्च कौरव्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ १.२०५.३८ ॥
சகோதரனின் குறிப்பை உணர்ந்த பாண்டவனும் திரும்பினான். கௌரவ்யனே, தர்மராஜன் கோபக்கார துரியோதனனை எதிர்கொண்டான்.
1.205.39
अयोधयत्सभामध्ये पश्यतां वै महीक्षिताम् ।
ततो दुर्योधनस्तं तु ह्यवज्ञाय युधिष्ठिरम् ॥ १.२०५.३९ ॥
அரசர்கள் பார்த்திருக்கையில் சபையின் நடுவில் அவன் போரிட்டான். பின்னர் துரியோதனன் யுதிஷ்டிரனை அவமதித்து அவனுடன் போரிட்டான்.
1.205.40
नायोधयत्तदा तेन बलवान्वै सुयोधनः ।
एतस्मिन्नन्तरेऽविध्यद्बाणेनानतपर्वणा ॥ १.२०५.४० ॥
அப்போது வலிமையான சுயோதனன் அவனுடன் போரிடவில்லை. இதற்கிடையில் வளைந்த முடிச்சுள்ள அம்பால் அவன் துளைத்தான்.
1.205.41
दुर्योधनममित्रघ्नं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दण्डाहत इवोरगः ॥ १.२०५.४१ ॥
தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் எதிரிகளை அழிக்கும் துரியோதனனைத் துளைத்தான். அப்போது துரியோதனன் தடியால் அடிபட்ட பாம்பைப் போலக் கோபம் கொண்டான்.
1.205.42
प्रत्ययुध्यत राजानं यत्नं परममास्थितः ।
छित्त्वा राजा धनुः सज्यं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ १.२०५.४२ ॥
பெரும் முயற்சியுடன் அவன் அரசனுடன் எதிர்த்துப் போரிட்டான். அரசன் போரில் திருதராட்டிரன் மகனின் நாணுடன் கூடிய வில்லை வெட்டினான்.
1.205.43
अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं स हित्वा प्राद्रवद्रणम् ।
दुःशासनस्तु संक्रुद्धः सहदेवेन पार्थिव ॥ १.२०५.४३ ॥
அவர்கள் அவன் மீது அம்புமழை பொழிந்தனர்; அவன் போரை விட்டு ஓடினான். ஆனால் துச்சாசனன் மிகுந்த கோபத்துடன், ஹே அரசே, சகதேவனுடன் (மோதினான்).
1.205.44
युद्ध्वा च सुचिरं कालं सहदेवेन निर्जितः ।
उत्सृज्य च धनुः सङ्ख्ये जानुभ्यामवनीं गतः।
उत्थाय सोऽभिदुद्राव सोसिं जग्राह चर्म च ॥ १.२०५.४४ ॥
சகதேவனுடன் நீண்ட நேரம் போரிட்டு அவன் தோற்கடிக்கப்பட்டான். போரில் வில்லை விட்டு முழங்கால்களால் நிலத்தில் விழுந்தான். பின் எழுந்து வாளுடன் (சகதேவனை நோக்கி) ஓடி, கேடயத்தையும் எடுத்தான்.
1.205.45
विकर्णचित्रसेनाभ्यां निगृहीतश्च कौरवः ।
मा युद्धमिति कौरव्य ब्राह्मणेनाबलेन वै ॥ १.२०५.४५ ॥
விகர்ணனும் சித்திரசேனனும் கௌரவனைப் பிடித்துக்கொண்டனர். ஹே கௌரவ்யா, 'போர் செய்யாதே' என்று ஒரு பலமற்ற பிராமணன் (தடுத்தான்).
1.205.46
दुःसहो नकुलश्चोभौ युद्धं कर्तुं समुद्यतै ।
तौ दृष्ट्वा कौरवा युद्धं वाक्यमूचुर्महाबलौ ॥ १.२०५.४६ ॥
துஸ்ஸஹனும் நகுலனும் இருவரும் போர் செய்ய ஆயத்தமாக இருந்தனர். அவர்களைப் பார்த்த மகாபலசாலிகளான கௌரவர்கள் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.
1.205.47
निवर्तन्तां भवन्तो वै कुतो विप्रेषु क्रूरता ।
दुर्बला ब्राह्मणाश्चेमे भवन्तो वै महाबलाः ॥ १.२०५.४७ ॥
'நீங்கள் திரும்பிப் போங்கள். பிராமணர்களிடம் ஏன் கொடுமை? இந்தப் பிராமணர்கள் பலவீனமானவர்கள்; நீங்களோ மகாபலசாலிகள்.'
1.205.48
द्वावत्र ब्राह्मणौ क्रूरौ वाय्विन्द्रसदृशौ बले ।
ये वा के वा नमस्तेभ्यो गच्छामः स्वपुरं वयम् ॥ १.२०५.४८ ॥
'இங்கு இரண்டு பிராமணர்கள் உள்ளனர்; அவர்கள் பலத்தில் வாயுவுக்கும் இந்திரனுக்கும் நிகரானவர்கள். அவர்கள் யாராயினும், அவர்களுக்கு வணக்கம்; நாங்கள் எங்கள் நகரத்திற்குத் திரும்புகிறோம்.'
1.205.49
एवं संभाषमाणास्ते न्यवर्तन्ताथ कौरवाः ।
जहृषुर्ब्राह्मणास्तत्र समेतास्तत्र सङ्घशः ॥ १.२०५.४९ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டே கௌரவர்கள் திரும்பிச் சென்றனர். அங்கே கூடியிருந்த அந்தணர்கள் குழுக்களாக மகிழ்ந்தனர்.
1.205.50
बहुशस्ते ततस्तत्र क्षत्रिया रणमूर्धनि ।
प्रेक्षमाणास्तथाऽतिष्ठन्ब्राह्मणांश्च समन्ततः ॥ १.२०५.५० ॥
பின்னர் போர்க்களத்தின் முன்னணியில் நின்ற பல க்ஷத்திரியர்கள் அந்தணர்களைச் சுற்றிலும் பார்த்தபடி நின்றனர்.
1.205.51
ब्राह्मणाश्च जयं प्राप्ताः कन्यामादाय निर्ययुः ।
विजिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च निर्जिते ॥ १.२०५.५१ ॥
பீமசேனன் சல்யனை வென்று கர்ணனைத் தோற்கடித்த பின், அந்தணர்கள் வெற்றி பெற்று கன்னியை அழைத்துக்கொண்டு புறப்பட்டனர்.
1.205.52
दुर्योधने चापयाते तथा दुःशासने रणात् ।
शङ्किताः सर्वराजानः परिवव्रुर्वृकोदरम् ॥ १.२०५.५२ ॥
துரியோதனனும் துச்சாசனனும் போர்க்களத்திலிருந்து விலகிய பின், அஞ்சிய அரசர்கள் அனைவரும் வ்ருகோதரனைச் சூழ்ந்தனர்.
1.205.53
ऊचुश्च सहितास्तत्र साध्विमौ ब्राह्मणर्षभौ ।
विज्ञायेतां क्वजन्मानौ क्वनिवासौ तथैव च ॥ १.२०५.५३ ॥
அங்கே ஒன்றுகூடிய அவர்கள், 'இந்த இரு அந்தணச் சிறந்தவர்கள் நன்றாக இருக்கின்றனர். இவர்கள் எங்கு பிறந்தவர்கள், எங்கு வசிப்பவர்கள்?' என்று கேட்டனர்.
1.205.54
को हि राधासुतं कर्णं शक्तो योधयितुं रणे ।
अन्यत्र रामाद्द्रोणाद्वा पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.५४ ॥
ராதையின் மகனான கர்ணனுடன் போரில் யார் போரிட முடியும்? பரசுராமன், துரோணன், பாண்டவர் அல்லது கிரீடி (அர்ஜுனன்) தவிர?
1.205.55
कृष्णाद्वा देवकीपुत्रात्कृपाद्वापि शरद्वतः ।
को वा दुर्योधनं शक्तः प्रतियोथयितुं रणे ॥ १.२०५.५५ ॥
கிருஷ்ணனிடமிருந்தோ, தேவகியின் மகனிடமிருந்தோ, அல்லது சரத்வானின் மகன் கிருபரிடமிருந்தோ — போரில் துரியோதனனை எதிர்த்துப் போராட யார் வல்லவன்?
1.205.56
तथैव मद्राधिपतिं शल्यं बलवतांवरम् ।
बलदेवादृते वीरात्पाण्डवाद्वा वृकोदरात् ॥ १.२०५.५६ ॥
அவ்வாறே, வலிமையுடையோரில் சிறந்தவனும் மத்ர தேசத் தலைவனுமான சல்யனை — பலராமனைத் தவிர, அல்லது பாண்டவர்களில் வீரனான வ்ருகோதரனை (பீமனை) தவிர — யார் வெல்ல முடியும்?
1.205.57
वीराद्दुर्योधनाद्वाऽन्यः शक्तः पातयितुं रणे ।
क्रियतामवहारोऽस्माद्युद्धाद्ब्राह्मणसंवृतात् ॥ १.२०५.५७ ॥
வீரனான துரியோதனனைத் தவிர வேறு யார் போரில் வீழ்த்த வல்லவன்? ஆகவே, பிராமணர்களால் சூழப்பட்ட இந்தப் போரிலிருந்து பின்வாங்குவது நல்லது.
1.205.58
ब्राह्मणा हि सदा रक्ष्याः सापराधाऽपिनित्यदा ।
अथैनानुपलभ्येह पुनर्योत्स्याम हृष्टवत् ॥ १.२०५.५८ ॥
பிராமணர்கள் எப்போதும் காக்கப்பட வேண்டியவர்கள்; அவர்கள் குற்றம் செய்திருந்தாலும் எப்போதும். இங்கு இவர்களைக் கண்டபின், மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் போரிடுவோம்.
1.205.59
तांस्तथावादिनः सर्वान्प्रसमीक्ष्य क्षितीश्वरान् ।
अथान्यान्पुरुषांश्चापि कृत्वा तत्कर्म संयुगे ॥ १.२०५.५९ ॥
அவ்வாறு பேசிய அந்த மன்னர்கள் அனைவரையும் நன்கு கவனித்து, பிறகு மற்ற ஆட்களையும் போரில் அந்தச் செயலைச் செய்ய வைத்து—
1.205.60
तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य कृष्णः ।
कुन्तीसुतौ तौ परिशङ्कमानः।
निवारयामास महीपतींस्ता-
न्धर्मेण लब्धेत्यनुनीय सर्वान् ॥ १.२०५.६० ॥
பீமனின் அந்தச் செயலைக் கண்ட கிருஷ்ணன், குந்தியின் இரு மகன்களைக் குறித்து அஞ்சி, "இது தர்மத்தால் பெறப்பட்டது" என்று அனைவரையும் வேண்டி, அந்த மன்னர்களைத் தடுத்தான்.
1.205.61
एवं ते विनिवृत्तास्तु युद्धाद्युद्धविशारदाः ।
यथावासं ययुः सर्वे विस्मिता राजसत्तमाः ॥ १.२०५.६१ ॥
இவ்வாறு போரில் வல்லவர்களான அவர்கள் அனைவரும் திரும்பினர்; வியப்புற்ற சிறந்த அரசர்கள் அவரவர் இருப்பிடம் சென்றனர்.
1.205.62
वृत्तो ब्रह्मोत्तरो रङ्गः पाञ्चाली ब्राह्मणैर्वृता ।
इति ब्रुवन्तः प्रययुर्ये तत्रासन्समागताः ॥ १.२०५.६२ ॥
"பிராமணர்கள் தலைமையில் அரங்கம் நிறைவுற்றது; பாஞ்சாலி பிராமணர்களால் வரிக்கப்பட்டாள்" என்று கூறிக்கொண்டு அங்கு கூடியிருந்தோர் சென்றனர்.
1.205.63
ब्राह्मणैस्तु प्रतिच्छन्नौ रौरवाजिनवासिभिः ।
कृच्छ्रेण जग्मतुस्तौ तु भीमसेनधनञ्जयौ ॥ १.२०५.६३ ॥
பிராமணர்களிடையே மறைந்து, ருரு மான் தோலாடை அணிந்து, பீமசேனனும் தனஞ்சயனும் அரும்பாடுபட்டு வெளியேறினர்.
1.205.64
विमुक्तौ जनसंबाधाच्छत्रुभिः परिविक्षतौ ।
कृष्णयानुगतौ तत्र नृवीरौ तौ विरेजतुः ॥ १.२०५.६४ ॥
கூட்டத்தின் நெரிசலிலிருந்து விடுபட்டு, எதிரிகளால் காயமடைந்து, கிருஷ்ணையுடன் பின்தொடர்ந்த அந்த நரவீரர்கள் அங்கு பிரகாசித்தனர்.
1.205.65
पौर्णमास्यां घनैर्मुक्तौ चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।
तेषां माता बहुविधं विनाशं पर्यचिन्तयत् ॥ १.२०५.६५ ॥
பௌர்ணமி நாளில் மேகங்களிலிருந்து விடுபட்டு உதித்த சந்திரனும் சூரியனும் போல் அவ்விருவர் இருந்தனர்; அவர்களின் தாய் அவர்களுக்கு நேரக்கூடிய அழிவை பலவகையில் எண்ணினாள்.
1.205.66
अनागच्छत्सु पुत्रेषु भैक्षकाले च लिङ्घिते ।
धार्तराष्ट्रैर्हताश्च स्युर्विज्ञाय कुरुपुङ्गवाः ॥ १.२०५.६६ ॥
மகன்கள் திரும்பி வராமலும், பிக்ஷை நேரம் கடந்தும் போனபோது, "துரியோதனாதியர் அவர்களைக் கொன்றிருப்பார்களோ" என்று அறிந்து (அவள் கவலையுற்றாள்).
1.205.67
मायान्वितैर्वा रक्षोभिः सुघोरैर्दृढवैरिभिः ।
विपरीतं मतं जातं व्यासस्यापि महात्मनः ॥ १.२०५.६७ ॥
அல்லது மாயையில் வல்லவர்களும் மிகக் கொடியவர்களும் உறுதியான பகைவர்களுமான ராட்சசர்களால், மகாத்மா வ்யாசரின் கருத்தும் கூட தலைகீழாயிற்று.
1.205.68
इत्येवं चिन्तयामासं सुतस्नेहावृता पृथा ।
ततः सुप्तजनप्राये दुर्दिने मेघसंप्लुते ॥ १.२०५.६८ ॥
இவ்வாறு புத்திர பாசத்தால் சூழப்பட்ட பிருதை சிந்தித்தாள். பின்பு உறங்கும் மக்கள் போன்ற, மேகங்களால் மூடப்பட்ட துர்தினத்தில்—
1.205.69
महत्यथापराह्णे तु घनैः सूर्य इवावृतः ।
ब्राह्मणैः प्राविशत्तत्र जिष्णुर्भार्गववेश्म तत् ॥ १.२०५.६९ ॥
பெரிய பிற்பகலில், அடர்ந்த மேகங்களால் மூடப்பட்ட சூரியனைப் போல, பிராமணர்களுடன் வெற்றியாளன் அர்ஜுனன் அந்த பார்கவரின் இல்லத்தில் நுழைந்தான்.